جو غانم

المیادین

محور مقاومت باید برای نبرد و رویارویی در جبهه‌های جدیدی آماده باشد که سوریه نخستین و شاید خشن‌ترین و خطرناک‌ترین آن‌ها خواهد بود، پیش از آنکه نوبت به یمن و عراق برسد.

انتظار می‌رود این درگیری به تشدید تنش از سوی سوریه و روسیه منجر شود.
هرچند جنگ هنوز به پایان نرسیده است، اما یکی از شدیدترین و جنایت‌بارترین دورهای تاریخ مدرن به اجبار، در مقابل پای یک مبارز شجاع لبنانی در جنوبی‌ترین نقطه متوقف شده است. امپراتوری آمریکا، غرب به‌طور کل، و برخی کشورهای عربی، در پشت ابزارهای ویرانی و وحشی‌گری اسرائیلی قرار گرفتند، اما نتوانستند حتی یک قدم به جلو بردارند یا برای چند دقیقه در همان مواضع بمانند. یک حماسه واقعی شکل گرفت که همچنان ادامه دارد و برخی فصول آن در حال حاضر در صحنه بازگشت مردم جنوب لبنان، بقاع و ضاحیه جنوبی به سرزمین و خانه‌های ویران شده‌شان با سری افراشته و قامتی استوار قابل مشاهده است.

نتانیاهو، جنایتکار جنگی اسرائیل، در سخنرانی خود پیش از اعلام آتش‌بس در جبهه شمال فلسطین، به‌صراحت سوریه (و حتی شخص رئیس‌جمهور بشار اسد) را تهدید کرده و وعده ارتکاب جنایات بیشتر علیه سرزمین و مردم آن به‌دلیل حمایت از مقاومت اسلامی در لبنان داد.

لحظاتی پس از پایان سخنرانی جنایتکار صهیونیستی، حملات جنون‌آمیزی به تمام گذرگاه‌های مرزی بین سوریه و لبنان آغاز شد. این حملات شامل هدف قرار دادن ساختمان‌ها و مقرهای امنیت عمومی دو طرف، همچنین مراکز درمانی بود که دولت سوریه برای پذیرش و مراقبت از لبنانی‌های بازگشتی ایجاد کرده بود.

این تجاوزات به شهادت شش نفر، از جمله دو نظامی و چهار غیرنظامی، و مجروح شدن تعدادی دیگر از هر دو سوی مرز، از جمله کودکان، زنان و کارکنان هلال احمر سوریه انجامید. خسارات مادی گسترده باعث بسته شدن تمامی گذرگاه‌های مرزی هدف‌گرفته شده شد. این حملات شامل معابر «دبوسیه»، «جوسیه»، و «جسر قمار» در ریف حمص و معبر «عریضه» در ریف طرطوس بود، علاوه بر نقاط مرزی در این دو منطقه و همچنین ریف دمشق و مناطق بقاع از سوی لبنان.

دشمن ادعا کرده است که این حملات، کامیون‌های حامل تسلیحات عبوری از مرز سوریه را هدف قرار داده است. دو ساعت پیش از این حملات، موشک‌های دشمن تأسیسات ارتش سوریه در غرب حمص را به بهانه قطع خطوط امداد مقاومت هدف گرفتند.

هدف اصلی جناح‌های تجاوزگر، نابودی کامل مقاومت در غزه و لبنان است. اما هدف بلندمدت‌تر و ارزشمندتر آن‌ها، قطع کامل ارتباطات محور مقاومت و نابودی کامل آن است. بنابراین، سوریه میدان اصلی تحقق این هدف در آینده نزدیک خواهد بود. شایان ذکر است که تجاوزات به سوریه از زمان آغاز نبرد «طوفان الاقصی» متوقف نشده و طی ماه‌های گذشته به‌طور مداوم افزایش یافته است.

برنامه‌های دشمن در سوریه
عناصر اصلی طرح دشمن شامل افزایش تجاوزات اسرائیل و پشتیبانی از گروه‌های تروریستی مسلح مستقر در شمال و صحرای سوریه است. این طرح همچنین بر تحریک هسته‌های خاموش تروریستی در جنوب سوریه متمرکز است. طی ماه‌های اخیر، شاهد حملات هم‌زمان میان اسرائیل و این گروه‌ها بوده‌ایم. برای مثال، چند روز پیش از اعلام آتش‌بس در جبهه شمال فلسطین و هم‌زمان با حملات اسرائیل به ریف حمص، گروه‌های داعش به مواضع ارتش سوریه در صحرا حمله کردند.

پس از سخنرانی نتانیاهو و تهدید سوریه به حملات بیشتر، گروه‌های وابسته به «هیئة تحریر الشام» (القاعده) به رهبری ابومحمد الجولانی و همراه با دیگر گروه‌ها، بزرگ‌ترین حمله خود را از سال ۲۰۲۰ به محورهای ریف غربی حلب آغاز کردند. این حملات شامل روستاهای «قبنان الجبل»، «شیخ عقیل»، «بسرطون»، و نقاط نظامی نزدیک بود. این گروه‌ها اعلام کردند که اهداف حزب‌الله در ریف حلب غربی را تصرف کرده‌اند، اما این ادعاها نادرست است، زیرا مقاومت لبنان در این مناطق حضور ندارد.

این حملات به شهادت و زخمی شدن تعدادی از نیروهای ارتش و مردم محلی انجامید، اما ارتش سوریه به سرعت ابتکار عمل را در دست گرفت و حملات هوایی گسترده‌ای علیه خطوط تدارکات گروه‌های تروریستی در حلب، ادلب و سهل الغاب انجام داد.

واکنش‌های سوریه و نتایج احتمالی
ارتش سوریه با حملات توپخانه و هوایی به مواضع گروه‌های تروریستی، خسارات سنگینی به آن‌ها وارد کرده است. این درگیری‌ها یکی از شدیدترین نبردهای سال‌های اخیر در شمال سوریه محسوب می‌شود و با شکست سنگین گروه‌های تروریستی همراه است. ارتش سوریه توانسته است خطوط تدارکات دشمن را قطع کند و ده‌ها موضع و انبار مهمات آن‌ها را نابود کند.

این نبرد در شرایط کنونی اهمیت بالایی دارد، زیرا پس از آتش‌بس در جنوب لبنان رخ داده و ناتوانی دشمن در دستیابی به اهدافش را به نمایش می‌گذارد. همچنین، پس از تهدیدات نتانیاهو و حملات به گذرگاه‌های مرزی بین سوریه و لبنان، این پاسخ نظامی به‌عنوان نشانه‌ای از قدرت و هماهنگی محور مقاومت ارزیابی می‌شود.

این جنگ همچنین احتمالاً منجر به تحولات مهمی در شمال سوریه خواهد شد، از جمله بازپس‌گیری مسیر بین‌المللی «ام ۴» که هدفی توافق‌شده بین روسیه و ترکیه است. این مسیر می‌تواند نقطه آغازی برای تغییرات بزرگ‌تر در شمال سوریه باشد.

در نهایت، محور مقاومت باید برای نبردهای آینده در سوریه، یمن و عراق آماده باشد و از هرگونه اقدام دشمن برای تضعیف یا تجزیه این محور جلوگیری کند.