
نوشته هدلبرتو لوپز بلانچ
ترجمه جنوب جهانی
به نظر میرسد ایالات متحده به یکی از آرزوهای دیرین خود رسیده است: حذف آلمان به عنوان رقیب اقتصادی جهانی و در نتیجه، تضعیف اتحادیه اروپا.
بسیاری از تحلیلگران موافقند که اصلیترین مانعی که بر سر راه «لوکوموتیو» اتحادیه اروپا قرار گرفته، توقف خرید گاز از روسیه تحت فشارهای واشنگتن و پذیرش گاز بسیار گرانتر آمریکایی بوده است.
در گزارشی درباره رقابتپذیری اتحادیه اروپا که اخیراً توسط ماریو دراگی، نخستوزیر سابق ایتالیا و رئیس سابق بانک مرکزی اروپا تهیه شده، تأکید شده است که «اتحادیه اروپا در سالهای اخیر به دلیل مسائلی از جمله رد انرژی روسیه با مشکلات اقتصادی مواجه شده است.»
دراگی تأکید کرد که مشکلات اصلی به دلیل افزایش قیمت انرژی، مرتبط با محدودیتهای اعمال شده بر هیدروکربنهای روسی و کمبود نیروی کار ماهر است.
همانطور که میدانیم، بخش صنعتی آلمان به گاز روسیه وابسته است که پس از عملیات نظامی ویژه مسکو علیه اوکراین برای غیرنظامیسازی و نازیزدایی این کشور که توسط غرب و ناتو برای تخریب غول اوراسیا استفاده میشود، قطع شد.
بلومبرگ گزارش داد که اعتماد سرمایهگذاران به اقتصاد آلمان در ماه نوامبر کاهش یافته است، که این اتفاق در پی یک سری اخبار بد از صنعت این کشور، فروپاشی دولت ائتلافی و پیروزی دونالد ترامپ در انتخابات ریاست جمهوری آمریکا رخ داده است.
بلومبرگ تأکید میکند که شاخص انتظارات موسسه ZEW (که اعتماد به اقتصاد و بازارها را اندازهگیری میکند) از 13.1 در ماه اکتبر به 7.4 کاهش یافته است، برخلاف پیشبینیهایی که از افزایش آن به 13.2 خبر میداد.
ZEW، یکی از مراکز اصلی تحقیقات اقتصادی آلمان، گزارش داد که تعداد شرکتهای بزرگ ورشکسته 33 درصد افزایش یافته است و وقتی چیزی فرو میریزد، با قدرت فرو میریزد.
این نهاد آلمانی میافزاید که مشکل اصلی تعداد ورشکستگیها نیست، بلکه آسیب اقتصادی است، زیرا اکنون شرکتهای بزرگتر شروع به سقوط کردهاند که این امر میتواند یک «اثر دومینو» ایجاد کند و آخرین خبر بد برای اقتصاد ضعیف آلمان باشد.
در این متن به فولکسواگن، بزرگترین تولیدکننده خودرو در کشور اشاره شده است که با تعطیلی بیسابقه کارخانهها، زنجیره تامین را تحت تاثیر قرار داده است، در حالی که تولیدکنندگان قطعات Schaeffler AG و ZF Friedrichshafen AG قصد دارند هزاران شغل را کاهش دهند.
در بخش تولید، 47.7 درصد از شرکتها کمبود سفارش را گزارش کردهاند و بخشهای کلیدی مانند مهندسی مکانیک، متالوژی و مهندسی برق به دلیل کمبود سفارش ناشی از قیمتهای بالا، بیشترین نگرانی را دارند.
میلو بوگارتس، مسئول آلیانس ترید در آلمان، اتریش و سوئیس، میگوید: «احتمالا وارد یک چرخه شدهایم که در آن ورشکستگیهای بزرگ بر شرکتهای سراسر زنجیره تامین تاثیر گذاشته و منجر به ورشکستگیهای بیشتر میشود. چرخهای که به بافت صنعتی آلمان آسیب میزند.»
در طول سال 2024، شرکتها با اثرات رکودی که از سال 2023 متحمل شدهاند، بحران فعلی، مالیاتهای بالا و رشد اقتصادی ضعیف دست و پنجه نرم کردهاند.
آلمان این ویژگی را دارد که شرکتهای متوسط و کوچک، موسوم به Mittelstand، 60 درصد از مشاغل و اقتصاد ملی را پشتیبانی میکنند و 52 درصد از تولید ناخ داخلی (GDP) را تشکیل میدهند.
اتحادیه اروپا نیز نگران این است که دولت آینده ایالات متحده به ریاست دونالد ترامپ، که وعده افزایش تعرفهها بر محصولات اروپایی، از جمله آلمانیها، وارد شده به ایالات متحده را در محدوده 10 تا 20 درصد به جای 3 و 4 درصد فعلی داده است، مانند شمشیر داموکلس بر سر آن آویزان باشد.
اطلاعات رسمی نشان میدهد که واشنگتن در سه ماهه آخر سال 2024، اصلیترین شریک تجاری برلین بوده است. به همین دلیل، یک جنگ تجاری بین ایالات متحده و اتحادیه اروپا، هزینهای چند میلیارد دلاری برای آلمان خواهد داشت و در نتیجه منجر به کاهش تولید ناخالص داخلی این کشور خواهد شد.
تمام این وضعیت اضطراری در حالی برای اتحادیه اروپا و به ویژه آلمان رخ میدهد که آنها میبینند بر خلاف تحریمهای سنگین علیه روسیه، این کشور اوراسیایی نه تنها تضعیف نشده، بلکه در سالهای اخیر از نظر سیاسی، اقتصادی و مالی تقویت شده و جایگاه خود را در صحنه بینالمللی ارتقا داده است.
به همین دلیل، مکالمه تلفنی اولاف شولتز و ولادیمیر پوتین در اواسط نوامبر پس از دو سال، به درخواست طرف آلمانی، بسیار قابل توجه است. این نشان میدهد که اروپا در تلاش است تا گفتوگویی را که از آن چشمپوشی کرده بود، برقرار کند.
هدلبرتو لوپز بلانچ، روزنامهنگار، نویسنده و محقق کوبایی و متخصص سیاست بینالملل.

