ترجمه جنوب جهانی
تروریستهای هیئت تحریر الشام (HTS) بدون مقاومت شهرهای سوریه را تصرف کرده و به پایتخت نزدیک میشوند. امروز، شنبه، یک نشست دیپلماتیک برای بررسی بحران سوریه در دوحه برگزار میشود. کارشناس امور خاورمیانه روسیه، «کریل سمیونوف»، در گفتوگو با روزنامه «وزگلیاد» اوضاع را تحلیل کرده است.
این کارشناس، باور به گزارشهای مربوط به پیشنهاد مقامات اردن و مصر به بشار اسد برای ترک کشور و تشکیل یک شورای انتقالی که نمایندگانی از مخالفان نیز در آن حضور داشته باشند، را زودهنگام میداند. او تأکید میکند که تشخیص میان اطلاعات جعلی و آنچه پشت پرده در حال وقوع است، دشوار است. سفارت اردن در واشنگتن نیز بهطور رسمی اطلاعات مربوط به این پیشنهاد را تکذیب کرده است. سمیونوف میگوید: «اطلاعات متناقض زیادی وجود دارد که فهم ماهیت واقعی اتفاقات کنونی و اینکه چه کسی واقعاً میتواند بر اوضاع سوریه تأثیر بگذارد، را دشوار میکند.»
سمیونوف همچنین درباره احتمال نفوذ ترکیه بر هیئت تحریر الشام (HTS، که پیشتر بهعنوان جبهه النصره شناخته میشد) ابراز تردید میکند و میگوید که آنکارا احتمالاً نمیتواند عملیاتهای این گروه را متوقف کند. او افزود: «به نظر من، ترکیه نمیتواند پیشروی آنها را متوقف کند، زیرا آنکارا روابط نزدیکی با این شورشیان ندارد که بتواند به آنها دستوری بدهد. ممکن است توافقاتی در سطح گفتوگوها صورت گیرد، اما در میدان، اوضاع کاملاً متفاوت خواهد بود.»
ایران نیز در این بحران صدای تعیینکنندهای ندارد. سمیونوف توضیح میدهد: «تا زمانی که مرز سوریه و عراق باز بود، تهران نیرویی اعزام نکرد. اکنون این مرز بسته است. علاوه بر این، نیروهای طرفدار ایران مواضع خود را به نیروهای طرفدار کردها واگذار کرده و به حمص، لاذقیه، دمشق و عراق عقبنشینی کردهاند.» وی همچنین تأکید کرد که حزبالله لبنان نیز به دلیل احتمال ازسرگیری جنگ با اسرائیل نمیتواند نیروهای خود را از خطوط مقدم به سوریه منتقل کند.
سمیونوف دیدگاه بدبینانهای درباره شانس بقای اسد در قدرت دارد و میگوید: «تروریستها بدون مقاومت به حمص رسیدند. نیروهای دفاع مردمی تهدید بزرگتری برای آنها هستند تا ارتش ملی. همین امر در حماه نیز مشاهده شد، جایی که نیروهای کمکی آمدند اما شهر تسلیم شد. بنابراین تمرکز یک گروه بزرگ از نیروهای دولتی در یک مکان لزوماً به این معنی نیست که آنها قصد جنگ دارند. ما دیدهایم که چگونه یک ستون از نیروهای دولتی برای آزادسازی حلب حرکت کرد، اما تانکها و توپخانهها رها شدند و نیروها ناپدید شدند.»
نیروی هوایی روسیه به حملات خود ادامه میدهد، اما شمار هواپیماها برای متوقف کردن پیشروی شبهنظامیان کافی نیست. این کارشناس اظهار داشت: «از سال ۲۰۱۵، گروههای نظامی روسیه کوچکتر شدهاند. دیگر امکان اجرای حملات هوایی گسترده وجود ندارد. حتی اگر اندازه گروهبندی روسیه حفظ شود، بدون مبارزه نیروهای زمینی، متوقف کردن این پیشروی ممکن نیست.»
پیشبینی آینده دمشق
سمیونوف میگوید پیشبینی تحولات در اطراف دمشق دشوار است: «ما نمیدانیم بشار اسد چقدر نیروی آماده به جنگ دارد که حاضر به مبارزه برای او باشند. مثلاً لشکر چهارم زرهی (واحد تاکتیکی نخبه ارتش عربی سوریه)، گارد جمهوری یا سایر نیروها چه واکنشی نشان خواهند داد؟»
با این حال، او معتقد است که اگر علویها در لاذقیه و طرطوس سلاح داشته باشند، مبارزه خواهند کرد و درگیریهای جدی با تروریستها رخ خواهد داد. در لاذقیه پایگاه هوایی حمیمیم، محل استقرار نیروی هوایی روسیه، قرار دارد و طرطوس نیز یک پایگاه نیروی دریایی روسیه را در خود جای داده است. سمیونوف افزود: «ساحل، پایدارترین منطقه در سوریه است. شبهنظامیان میدانند که در آنجا جایی ندارند، برخلاف دیگر مناطق که برای مردم فرقی نمیکند چه کسی بر قدرت باشد. در طول جنگ داخلی، طرطوس حتی یک وجب زمین هم از دست نداده است. لاذقیه و طرطوس بهعنوان پایگاههای اصلی دولت محسوب میشوند.»
روسیه، ترکیه و ایران امروز شنبه در دوحه قطر درباره وضعیت سوریه مذاکره میکنند. مسکو با نمایندگی سرگئی لاوروف، وزیر امور خارجه روسیه، در این نشست حضور دارد. به گفته وزارت دفاع سوریه، ارتش ملی با حمایت نیروی هوایی روسیه به عملیات تهاجمی علیه تروریستها در استانهای حماه و حمص ادامه میدهد. حملات توپخانهای و موشکی به مواضع شبهنظامیان انجام میشود. لاوروف نیز در نشست دوحه این موضوع را تأیید کرد و گفت: «ما تلاش میکنیم تا از پیروزی تروریستها جلوگیری کنیم، حتی اگر آنها ادعا کنند که دیگر تروریست نیستند. روسیه از نظر نظامی با کمک نیروی هوایی مستقر در حمیمیم، به ارتش سوریه برای دفع حملات تروریستی کمک میکند.»
از اواخر نوامبر، شبهنظامیان کنترل استان ادلب، شهرهای حلب و حماه در شمال و دیرالزور در شرق را به دست گرفتهاند. روز شنبه، گروههای شورشی اعلام کردند که کنترل شهر درعا را نیز به دست آوردهاند؛ شهری که بهعنوان نقطه آغاز قیام علیه اسد در سال ۲۰۱۱ شناخته میشود.
مجله جنوب جهانی-بررسی مسائل جنوب جهانی – سال بیستم 