
«نقش حزب کمونیست کوبا (PCC) همچنان همان نقش همیشگی است: پیشاهنگی سازمانیافته ملت کوبا».
ترجمه جنوب جهانی
آندونی باسریگوری مصاحبهای با لازارو کاردناس، شهروند کوبایی، کمونیست و عضو سازمان اوسکادی-کوبا انجام داده است.
لازارو اوراماس، یک شهروند کوبایی است که چندین سال است در کشور باسک (Euskal Herria) زندگی میکند. او که عضو سازمان اوسکادی-کوبا و یک کمونیست است، بهطور خستگیناپذیر تلاش میکند دروغهایی را که رسانههای غالب علیه کشورش و انقلاب سوسیالیستی آن منتشر میکنند، افشا کند.
او که سخنرانیهای برجستهای ارائه میدهد، دهها جلسه سخنرانی در کشور باسک برگزار کرده است. در برنامه هایزه گوریاتک تصمیم گرفتیم گفتوگویی با او درباره موضوعات مختلف روز پیرامون کوبا، انقلاب و سوسیالیسم آن داشته باشیم.
سؤال اول:
لازارو، ابتدا بابت وقتی که برای این گفتوگو میگذاری تشکر میکنم. از آن سال ۱۹۵۹ که انقلاب پیروز شد، امپریالیسم تجسمیافته در باتیستا شکست خورد و کوبا مسیر انقلابی را آغاز کرد، زمان زیادی گذشته است. آیا فکر میکنی مردم کوبای امروز (سال ۲۰۲۴) همچنان به آرمانهایی که فیدل، چهگوارا و آن نسل فداکار مشخص کردند، وفادار ماندهاند؟
پاسخ: ابتدا سلامی گرم و انقلابی به خوانندگان برنامه هایزه گوریاتک و به شما میفرستم. قدرت مردم کوبا و حفظ وضعیت آزاد و مستقل کشور ما دقیقاً در وحدت مردم نهفته است؛ مردمی میهنپرست و انقلابی.
درست است که سالها گذشته و سیاست ایالات متحده در قبال کوبا همچنان ظالمانه، شرمآور و غیرقانونی باقی مانده است. این سیاست حقوق بینالملل و منشور سازمان ملل را نقض میکند و به دروغ ادعا میکنند که به نفع مردم کوبا عمل میکنند، اما هدف واقعی آنها این است که با ایجاد گرسنگی، خستگی و ناامیدی، مردم کوبا را به شورش علیه دولت خود وادار کنند.
اینکه چنین وضعیتی به وجود نیامده و نخواهد آمد، نشان میدهد که علیرغم تمام سیاستهای خصمانه، ما همچنان ایستادهایم. اکثریت مردم کوبا به تعهد میهنی خود برای دفاع از وطن و حاکمیت آن پایبند هستند؛ ارزشهایی که غیرقابلچانهزنیاند. استقلال، حاکمیت و کرامت مردم کوبا در این سالها منعکس شده است. ما از طولانیترین محاصره تاریخ بشر صحبت میکنیم.
این محاصره نوعی جنگ واقعی است و در این جنگ، کوبا مجبور شده اقداماتی انجام دهد که ممکن است از نگاه تحلیلگران غربی و سرمایهداری، شدید به نظر برسد. اما باید درک کرد که ما با جنگی مداوم روبهرو هستیم؛ جنگی که هیچ کشوری مانند آن را تجربه نکرده است، چراکه تصمیم گرفته مسیر خود را طی کند و تحت سلطه ایالات متحده قرار نگیرد.
به همین دلیل، برخلاف آنچه رسانههای خاص میگویند، مردم کوبا همچنان از انقلاب حمایت میکنند.
سؤال دوم:
میدانیم که اخیراً خاموشیهای شدیدی در کوبا رخ داده است. دلیل این خاموشیها چه بود و دولت دیاز-کانل چگونه با این وضعیت برخورد کرد؟
پاسخ: پاسخ این سؤال به سؤال قبلی مرتبط است. بدون شک، چنین خاموشیهایی آزاردهنده هستند و مشکلاتی در زندگی روزمره مردم ایجاد میکنند، اما این مشکلات مستقیماً به سیاست محاصره جنایتکارانه امپریالیسم مرتبط است.
ما از محاصرهای تشدیدشده صحبت میکنیم. در پایان دوره اول ریاستجمهوری ترامپ، او این محاصره را تشدید کرد. این امر به دلیل آن است که ایالات متحده خود را مجاز به تحریم کشتیهایی میداند که نفت به کوبا منتقل میکنند. هدف آنها فلجکردن سیستم الکتریکی کشور است.
همچنین، این وضعیت بر نگهداری نیروگاههای برق که برخی از آنها قدیمی هستند و نیاز به تعمیر و تعویض قطعات دارند، تأثیر گذاشته است. خرید این قطعات در بازار بینالمللی دشوار است، زیرا ایالات متحده مانع انجام این معاملات میشود.
در این میان، خوشبختانه ما حمایت یک کشور برادر، یعنی مکزیک، را داشتیم که مقدار قابلتوجهی بشکه نفت ارسال کرد. همچنین باید در نظر گرفت که سیاستهای تهاجمی علیه ونزوئلا نیز با هدف تضعیف روابط برادرانه میان جمهوری بولیواری و کوبا صورت گرفته است. هدف نهایی این سیاستها، تضعیف کوبا است.
با این وجود، ما به همراه حزب و دولت خود برای حل هر مشکلی تلاش میکنیم، هرچند تعداد این مشکلات کم نیست. علاوه بر محاصره اقتصادی، ما دو طوفان شدید را نیز پشت سر گذاشتیم. بااینحال، همواره از همبستگی مردم و کشورها و افراد برادر بهرهمند بودهایم.
سؤال سوم:
ترامپ دوباره بهعنوان رئیسجمهور ایالات متحده انتخاب شده است. کوبا به مقابله با این نوع افراد عادت دارد و در نهایت پیروز شده است. فکر میکنی روی کار آمدن او چقدر بر کوبا تأثیر میگذارد؟
پاسخ: ببینید، برای ما تقریباً تفاوتی نمیکند. ما میدانیم که درگیر جنگی دائمی هستیم که ممکن است شدت بیشتری پیدا کند، زیرا ایالات متحده در کنترل جهان ناکام مانده و ناامید است.
برای آنها، کوبا نوعی وسواس است؛ هم به دلیل موقعیت استراتژیک آن و هم به دلیل اینکه استقلال کوبا مانعی برای اهداف هژمونیک آنها در منطقه محسوب میشود.
بنابراین، چه ترامپ رئیسجمهور باشد و چه کس دیگری، سیاستهای آنها تفاوتی نخواهد کرد. ترامپ در دوره قبلی خود، ۲۴۳ تحریم جدید علیه کوبا اعمال کرد و قوانین فعلی که بیشترین آسیب را به ما میزنند، محصول دوره اوست.
سؤال چهارم:
کوبا همواره نماد بینالمللگرایی (انترناسیونالیسم) بوده است. در سال ۲۰۲۴، نگاه کوبا به این مفهوم چگونه است؟
پاسخ: این سؤال بسیار مهم است و من بخشی از مقدمه قانون اساسی کوبا را برای شما میخوانم:
«ما، مردم کوبا، با هدایت پیشرفتهترین اندیشههای انقلابی، ضدامپریالیستی و مارکسیستی کوبایی، آمریکای لاتین و جهانی، بهویژه با الهام از مثال خوزه مارتی، فیدل کاسترو، و آرمانهای مارکس، انگلس و لنین، بهواسطه بینالمللگرایی پرولتری، بر این باور هستیم که هرگز به سرمایهداری بازنخواهیم گشت و مطمئنیم که تنها در سوسیالیسم و کمونیسم است که انسان به کرامت کامل خود میرسد.»
این بخش از قانون اساسی که با ۸۶ درصد رأی مردم تصویب شد، پاسخ روشنی به سؤال شما است. کوبا همواره پشتیبان همبستگی برادرانه با دیگر ملتها بوده و خواهد بود.
سؤال پایانی:
حزب کمونیست کوبا همیشه موتور و روح انقلاب بوده است. امروز نقش حزب چگونه تعریف میشود؟
پاسخ: نقش حزب کمونیست کوبا همان نقش همیشگی است. ما بهطور عمیق تحلیل کردهایم که چرا اشتباهاتی در گذشته رخ داد که منجر به سقوط بلوک سوسیالیستی شد. اما در کوبا، حزب همچنان پیشاهنگ ملت است.
در ماده ۵ قانون اساسی آمده است:
«حزب کمونیست کوبا، حزبی یگانه، مبتنی بر آموزههای خوزه مارتی، فیدلیستی، مارکسیستی و لنینیستی، پیشاهنگ سازمانیافته ملت کوبا است. این حزب که بر مبنای دموکراسی و ارتباط نزدیک با مردم فعالیت میکند، نیروی سیاسی برتر جامعه و دولت است که تلاشهای مشترک را در مسیر ساخت سوسیالیسم و پیشروی به سمت جامعه کمونیستی سازماندهی و هدایت میکند.»
بسیار متشکرم لازارو برای توضیحات روشنگرانهات. از طریق تو، یک سلام بینالمللی و کمونیستی به ملت برادر کوبا، ملت فیدل، میفرستیم.
پاسخ: من هم از شما سپاسگزارم. سلامی گرم، انقلابی و برادرانه به تمام مردم کوبا، مردمی که با ایستادگی خود در برابر امپریالیسم، به الگویی برای تمامی ملتهای آزاد و عدالتخواه جهان تبدیل شدهاند. این مصاحبه فرصتی ارزشمند برای روشنسازی وضعیت واقعی کشورمان و افشای دروغهای رسانههای امپریالیستی است.
پایان گفتوگو.

