ویدیو در اینجا
ترجمه جنوب جهانی

نفوذ آمریکا بر روزنامه‌نگاری آلمان: عقب‌نشینی تلویزیون حکومتس شمال آلمان NDR – انتشار مستند توسط برلینر تسایتونگ «Berliner Zeitung»

تا چند هفته پیش، اختصار OCCRP تنها برای افراد آشنا با این حوزه شناخته شده بود. اما طبق یک بررسی فرانسوی، آنچه به‌ظاهر یک شبکه مستقل و تحقیقی روزنامه‌نگاری است، ابزاری برای نفوذ ایالات متحده آمریکا شناخته شده است.

در اوایل دسامبر، مجله آنلاین فرانسوی Mediapart فاش کرد که انجمن روزنامه‌نگاران OCCRP تا چه حد به تأمین مالی دولت آمریکا وابسته است. این اختصار مخفف «پروژه گزارشگری جرایم سازمان‌یافته و فساد» است – شبکه‌ای که تا حد زیادی به بودجه‌های دولت آمریکا متکی است.

علاوه بر وابستگی مالی، موضوع دیگری نیز قابل توجه است: تحقیقات نشان داده‌اند که آمریکا حق وتو بر مدیریت و خط‌مشی تحریری OCCRP دارد. علاوه بر مجله فرانسوی مذکور، رسانه‌هایی مانند Il Fatto Quotidiano از ایتالیا، Reporters United از یونان و Drop Site News از ایالات متحده نیز در این افشاگری مشارکت داشته‌اند. در آلمان نیز بسیاری از روزنامه‌ها، مجلات و رسانه‌ها از جمله اشپیگل، زوددویچه سایتونگ، دی سایت و همچنین NDR با OCCRP همکاری دارند. به‌ویژه عملکرد NDR با توجه به این افشاگری‌های اخیر سوال‌برانگیز شده است.

بر اساس گزارش برلینر‌تسایتونگ NDR که در تهیه گزارشی درباره شبکه OCCRP همکاری داشت – گزارشی که مستقیماً به رسانه‌های آلمانی نیز مرتبط است – تصمیم گرفت فیلم مستند مربوطه را پخش نکند. پس از عقب‌نشینی این شبکه، اکنون برلینر‌تسایتونگ این مستند ۲۷ دقیقه‌ای را منتشر کرده است.

تأمین‌کنندگان مالی: دولت و بنیادها

این مستند فاش می‌کند که تأمین مالی اولیه OCCRP از سوی نهادهای قضایی آمریکا صورت گرفته است. درو سالیوان، بنیان‌گذار OCCRP، در این مستند اذعان می‌کند که این بودجه از طریق آژانس توسعه بین‌المللی ایالات متحده (USAID) به این شبکه منتقل شده است – که حتی برای خود USAID نیز مسئله‌ساز بوده است. زیرا این تأمین مالی باعث شده روزنامه‌نگاران مرتبط، استقلال خود را از دولت آمریکا از دست داده و عملاً به‌عنوان «بازوی تمدیدی دستگاه قضایی آمریکا» عمل کنند. این مسئله اعتبار این شبکه را نیز به خطر انداخته است، چرا که دیگر نمی‌توان به حفاظت از منابع خبری آن اعتماد کرد.

این مستند، وابستگی مستقیم و گسترده OCCRP به دولت آمریکا را با شواهد نشان می‌دهد. در طول سال‌ها، عمده بودجه این شبکه از سوی نهادهای مختلف دولتی و وزارتخانه‌های ایالات متحده تأمین شده است. برخلاف ادعای OCCRP مبنی بر اینکه این شبکه توسط سازمان ملل تأسیس شده است، تحقیقات نشان می‌دهد که بنیان‌گذار واقعی آن دولت آمریکا بوده است. از دیگر تأمین‌کنندگان مالی این شبکه، بنیاد Open Society متعلق به جورج سوروس، میلیاردر و سرمایه‌گذار معروف است که – به گفته سالیوان در این مستند – بیشتر از نهادهای دولتی در کار این شبکه دخالت کرده است. با این حال، سالیوان اذعان می‌کند که در گذشته، سازمان او به‌دلیل انتشار گزارشی درباره قاچاق اسلحه از بالکان به تروریست‌های داعش، با مخالفت سازمان سیا مواجه شده است.
در این مستند، OCCRP به‌گونه‌ای توجیه می‌کند که گویی برای جلوگیری از «تضاد منافع»، درباره کشورهایی که از آن حمایت مالی می‌کنند، تحقیق نمی‌کند.

در حالی که NDR از پخش این مستند خودداری کرد، اشپیگل در شماره جدید خود به این افشاگری‌ها پرداخته اما با روایتی متفاوت: جان گوتز، یکی از نویسندگان این مستند در کنار آرمین غسیم، روزنامه‌نگاری چپ‌گرا معرفی شده که افشاگری‌هایی درباره آمریکا و آلمان داشته و جوایزی نیز دریافت کرده است. اما طبق برخی شایعات، او همچنین یک جاسوس – آن هم روسی (!) – است. در حال حاضر این مستند از طریق وب‌سایت برلینر‌تسایتونگ قابل مشاهده است.



متن منتشر شده در برلینر‌تسایتونگ:

ویدئوی محرمانه: چگونه دولت آمریکا روزنامه‌نگاری در آلمان را تأمین مالی می‌کند

دولت آمریکا روزنامه‌نگارانی را تأمین مالی می‌کند که مطالبشان در رسانه‌های آلمانی نیز منتشر می‌شود. با این حال، NDR از پخش گزارشی در این مورد خودداری کرد. ما این ویدئو را مستند می‌کنیم.

روزنامه‌نگاران تحقیقی، جان گوتز و آرمین غسیم، در یک مستند افشا کرده‌اند که دولت آمریکا اصلی‌ترین حامی مالی سازمان روزنامه‌نگاری OCCRP است. همان‌طور که بنیان‌گذار این سازمان، درو سالیوان، در این گزارش اذعان کرده است، اولین منابع مالی از سوی نهادهای قضایی و انتظامی آمریکا تأمین شده‌اند.

حتی سازمان USAID (آژانس توسعه بین‌المللی ایالات متحده)، که واسطه انتقال این پول‌ها به OCCRP بوده، اذعان می‌کند که این مسئله مشکل‌ساز است: روزنامه‌نگاران در این شرایط مستقل عمل نمی‌کنند، بلکه عملاً بازوی اجرایی دستگاه قضایی آمریکا (به‌اصطلاح «پلیس») هستند. این موضوع می‌تواند به اعتبار این سازمان لطمه وارد کند، چرا که ممکن است منابع خبری آن‌ها به خطر بیفتد.

این گزارش نشان می‌دهد که OCCRP وابستگی مستقیم و گسترده خود به دولت آمریکا را به‌طور شفاف اعلام نکرده است. به عنوان مثال، ادعا می‌شود که این سازمان با حمایت سازمان ملل تأسیس شده است. اما سالیوان در این ویدئو اعتراف می‌کند که اولین حامیان مالی آن نهادهای قضایی آمریکا بوده‌اند. او همچنین می‌گوید که دولت آمریکا هرگز در کار این سازمان دخالت نکرده است، اما به موردی اشاره می‌کند که پس از انتشار یکی از گزارش‌ها، مشکلاتی با سازمان سیا پیش آمده است. با این حال، او تأکید می‌کند که دولت آمریکا کمتر از بنیاد Open Society (بنیاد متعلق به جورج سوروس) در کار این سازمان دخالت کرده است، اگرچه این بنیاد نیز یکی از تأمین‌کنندگان مالی آن است.

سالیوان همچنین اعتراف می‌کند که این سازمان هرگز درباره کشورهایی که OCCRP را تأمین مالی می‌کنند، تحقیق نکرده است، چرا که این کار منجر به «تضاد منافع» می‌شده است.

گزارش تأکید می‌کند که شرکای OCCRP در آلمان شامل مجله اشپیگل، زوددویچه سایتونگ و دی سایت بوده‌اند. اشپیگل در شماره اخیر خود مقاله‌ای منتشر کرده که به‌طور ضمنی به همکاری با OCCRP اشاره دارد. با این حال، محتوای اصلی مقاله اشپیگل به شایعه‌ای بی‌اساس می‌پردازد مبنی بر اینکه یکی از نویسندگان این مستند، جاسوس یک قدرت خارجی بوده است.