ترجمه جنوب جهانی

حقه مورد علاقه امپریالیسم این است که تاریخ را از لحظه‌ای شروع کند که دشمنانش به سوءاستفاده‌هایش واکنش نشان می‌دهند.

دادستان‌های نیویورک لوئیجی منجیونه را به اتهام «قتل به عنوان عمل تروریستی» در تیراندازی ادعایی به برایان تامپسون، مدیرعامل بیمه درمانی در اوایل این ماه متهم کرده‌اند.
این خبر همزمان با گزارش هاآرتص با عنوان «»غیرنظامی وجود ندارد. همه تروریست هستند»: سربازان ارتش اسرائیل از قتل‌های خودسرانه و بی‌قانونی گسترده در راهروی نتصاریم غزه پرده برداشتند» منتشر شد.
این گزارش شامل شهادت سربازان اسرائیلی است که نشان می‌دهد غیرنظامیان در غزه به قتل می‌رسند و سپس برای توجیه اعدامشان به عنوان تروریست معرفی می‌شوند.
یک افسر تازه مرخص شده به هاآرتص گفت: «ما در آنجا غیرنظامیانی را می‌کشیم که بعداً به عنوان تروریست شمرده می‌شوند.»
این دو داستان با هم به خوبی نشان می‌دهند که چگونه برچسب «تروریست» تحت چتر قدرت متمرکز آمریکا استفاده می‌شود.
فردی که به مدیرعامل بیمه درمانی شلیک کرده تروریست است، اما کسانی که به طور سیستماتیک غیرنظامیان را در غزه قتل عام می‌کنند تروریست نیستند. افرادی که علیه کشتار غیرنظامیان می‌جنگند تروریست هستند، و غیرنظامیان برای توجیه کشتنشان به عنوان عضو این سازمان تروریستی طبقه‌بندی می‌شوند.
وابستگان القاعده در سوریه تروریست بودند، اما حالا که رژیم دست‌نشانده آمریکا هستند به زودی دیگر تروریست نخواهند بود – اما نیاز است مدتی دیگر تروریست خوانده شوند چون ادعای اینکه سوریه پر از تروریست است، توجیه اسرائیل برای تصرف اخیر اراضی در آنجاست.
گروه نظامی اویغور ETIM قبلاً یک گروه تروریستی بود، اما حالا دیگر تروریست نیست چون می‌تواند برای تجزیه سوریه و احتمالاً بعداً جنگ با چین مورد استفاده قرار گیرد.
سپاه پاسداران شاخه نظامی یک کشور مستقل است، اما به دلیل چیزی شبیه احساسات، یک گروه تروریستی محسوب می‌شود.

به اندازه کافی روشن است؟
در واقع برچسب «تروریست» چیزی نیست جز ابزاری برای کنترل روایت امپریالیستی که بر اساس اینکه خشونت کسی از نظر مدیران امپراتوری مشروع تلقی می‌شود یا نه، جابجا می‌شود.
از آنجا که جرم ادعایی منجیونه علاقه عمومی به جنگ طبقاتی را برانگیخته، برچسب «تروریسم» برای نشان دادن آن به عنوان عملی به‌ویژه شیطانی علیه یک عضو بی‌گناه جامعه استفاده می‌شود.
حقه مورد علاقه امپریالیسم این است که تاریخ را از لحظه‌ای شروع کند که دشمنانش به سوءاستفاده‌هایش واکنش نشان می‌دهند.
وای نه، یک مدیرعامل بیمه درمانی قربانی یک عمل شرورانه تروریستی شد.
وای نه، اسرائیل فقط داشت به کار خودش می‌رسید که به طور وحشیانه مورد حمله حماس قرار گرفت.
وای نه، ایران کاملاً بی‌مقدمه به اسرائیل حمله کرد و حالا اسرائیل باید تلافی کند.
وای نه، روسیه جنگی کاملاً بدون تحریک علیه اوکراین به راه انداخت.
همه آنچه منجر به عمل خشونت‌آمیز غیرمجاز شد از سوابق پاک می‌شود، زیرا تمام خشونت‌ها، تحریک‌ها و سوءاستفاده‌هایی که منجر به عمل خشونت‌آمیز غیرمجاز شدند، توسط امپراتوری مجاز شمرده شده بودند. تجاوز مجاز، تجاوز محسوب نمی‌شود.
هر کس که روایت را کنترل کند، جهان را کنترل می‌کند. اگر روایت را کنترل کنید، نه تنها می‌توانید کنترل کنید که سابقه تاریخی خشونت از کجا شروع می‌شود، بلکه می‌توانید تعیین کنید چه نوع خشونت‌هایی به عنوان خشونت محسوب می‌شوند.
کشتن مردم با محروم کردن آنها از مراقبت‌های بهداشتی چون رد خدمات درمانی روشی است که شرکت شما با آن سود خود را افزایش می‌دهد؟ این خشونت نیست.
اعمال ستم و سوءاستفاده بر یک گروه قومی عمداً به حاشیه رانده شده در یک دولت آپارتاید؟ این خشونت نیست.
خشونت زمانی است که شما به این تجاوزهای قهری با تجاوزهای قهری خودتان پاسخ دهید.
اگر قرار است جامعه‌ای سالم شویم، باید از اجازه دادن به حذف برخی اشکال خشونت، تجاوز و سوءاستفاده از سوابق رسمی در حالی که بقیه فهرست و محکوم می‌شوند، دست برداریم. کسانی که به حقیقت و عدالت اهمیت می‌دهند، همه اشکال خشونت، تجاوز و سوءاستفاده را به حساب می‌آورند، نه فقط آنهایی که برای ثروتمندان و قدرتمندان ناخوشایند است.
انجام کارهایی که دیگران را بیمار و فقیر می‌کند تا ثروت خود را افزایش دهید، عمل تجاوزکارانه است.
آلوده کردن زیست‌کره که همه ما برای بقا به آن وابسته‌ایم تا حاشیه سود خود را افزایش دهید، عمل تجاوزکارانه است.
استفاده از ثروت خود برای دستکاری سیاست‌های ملی‌تان به روش‌هایی که نابرابری و بی‌عدالتی را تشدید می‌کند، عمل تجاوزکارانه است.
حفظ یک دولت آپارتاید که نمی‌تواند بدون خشونت مداوم وجود داشته باشد، عمل تجاوزکارانه است.
محاصره زمین با پایگاه‌های نظامی و محاصره ملت‌هایی که از دستورات شما سرپیچی می‌کنند، عمل تجاوزکارانه است.
تلاش برای حکومت بر جهان با استفاده از خشونت نظامی، درگیری‌های نیابتی، کودتاهای ساختگی، تهدیدها، تحریم‌های گرسنگی‌آور و اجبار مالی و اقتصادی، عمل تجاوزکارانه است.
اینها همه اعمال تجاوزکارانه هستند و هر تلافی علیه آنها هرگز یک حمله بدون تحریک نخواهد بود. همانطور که با تشدید این سوءاستفاده‌ها به سوی آینده حرکت می‌کنیم، حفظ آگاهی عمیق از این موضوع بسیار مهم خواهد شد.