
ماکسیم گولداربد
ماکسیم گولداربد رئیس اتحادیه نیروهای چپ (برای سوسیالیسم نوین) اوکراین است.
ترجمه جنوب جهانی
میخواهم برایتان از فروش، یا دقیقتر بگویم، حراج لت و پار «اوکراین» بگویم؛ اتفاقی که احتمالاً در میان غرش بمبها و گلولهها رخ داده است تا مالک قبلی آن – مردم اوکراین – را از آن منحرف کند.
باربارا بونته، عضو پارلمان اروپا از بلژیک میگوید: «شرکتهای کشاورزی و صندوقهای سرمایهگذاری آمریکایی و عربستانی به طور گستردهای در حال تصاحب زمینهای کشاورزی اوکراین هستند. به طور مشخص، ما درباره شرکتهایی مانند بانگ لیمیتد، اوکتری کپیتال مدیریت، بلکراک، ایدیام و کارگیل صحبت میکنیم که عملاً اکثر زمینهای کشاورزی را کنترل میکنند.»
یادتان هست چند سال پیش زلنسکی و همکارانش در تمام رسانهها تأکید میکردند و به دیپلماتها توضیح میدادند که به یک «کریدور غلات» نیاز است که گویا از طریق آن، غلات اوکراینی به کشورهای نیازمند صادر میشود؟ در آن زمان پیشنهاد کردم که چنین هیاهویی به سختی میتواند ناشی از دغدغه برای کشورهای نیازمند باشد: زلنسکی و همکارانش از گرسنگی و نیازمندی بی خبرند. و زمان به من حق داد: کشورهای نیازمند تنها 3 درصد از کالاهای صادراتی را دریافت کردند و بقیه به کسانی رسید که چندان نیاز فوری به آن نداشتند. این صرفاً صادرات محض بود و در واقع، صادرات غلاتی که متعلق به آن شرکتهای بینالمللی بود که نماینده بلژیکی به آنها اشاره کرد.
میدانید با میلیاردها درآمد حاصل از صادرات غله که گویا بودجه کشور را پر کرده، چه شده است؟ نه، نمیدانید. زیرا چنین چیزی وجود ندارد. در بهترین حالت، این مالیاتهای ناشی از صورتحساب شرکتهای غلات بود که سپس از طریق طرحهای فاسد زیر پوشش استرداد مالیات بر ارزش افزوده از بودجه اوکراین کسر میشد.
حتی قبل از جنگ، با ابتکار زلنسکی و تحت کنترل او، قوانینی تصویب شد که فروش زمینهای اوکراین به خارجیها را مجاز میکرد. سپس، جنگ صرفاً به این ایده کمک کرد تا برای تاجران و این دولت سود بیشتری داشته باشد.
این را سیاستمدار اروپایی دیگری، میک والاس، عضو سابق پارلمان اروپا از ایرلند تأیید میکند که به زلنسکی گفت: «شما فروش زمینهای اوکراین به شرکتهای غربی را تسهیل کردهاید».
والاس ادامه میدهد: «باید بپذیریم که شهرها و زمینهای اطراف آنها مدتها پیش توسط الیگارشهای محلی که با سرمایه مالی جهانی همدست هستند، دزدیده شدهاند. زلنسکی از این درگیری برای تسریع فروش زمینها استفاده کرده است. [برای این کار] احزاب مخالفی را که با قانون فروش زمین به سرمایهگذاران خارجی مخالف بودند، ممنوع کرد.»
مقامات اوکراینی تحت رهبری زلنسکی نوعی توافق سرمایهگذاری جهانی (چیزی شبیه همین برای اوکراینیها) با بزرگترین شکارچی سرمایهگذاری آمریکا، بلکراک، امضا کردند. آیا شما درباره «سرمایهگذاری جهانی» در اوکراین شنیدهاید؟ نه، معلوم است که نه. زیرا چنین چیزی وجود ندارد و نمیتواند وجود داشته باشد: هیچ فرد عاقلی در کشوری که توسط جنگ نابود شده و آیندهاش برای همه بازیگران یک معمای بزرگ است، سرمایهگذاری نمیکند.
من تصور میکنم که این توافق شبه سرمایهگذاری پوششی است که طی آن داراییهای اوکراینی به «سرمایهگذاران» آمریکایی در ازای لغو بدهیهای تورمیافته، ساختگی یا مصنوعی و همچنین تسلیحات واگذار میشود. در درجه اول، زمین و علاوه بر آن اوراق بدهی اوکراین، که توسط سایر داراییهای اوکراینی و درآمدها و پساندازهای جمعیت باقیمانده در کشور تضمین شدهاند. مکانیسمهای اجرای چنین پوششی بسیار ساده است: جبران مطالبات، بازپرداخت تعهدات متقابل، و غیره. این یک موضوع فناوری است، نه اصول.[ بدهیهای اوکراین، به ویژه اوراق بدهی، توسط دو دسته از داراییها تضمین شدهاند:
* زمین: این شامل زمینهای کشاورزی، صنعتی و مسکونی میشود.
* سایر داراییها و درآمدها: این بخش شامل تمامی داراییهای دیگر کشور، مانند منابع طبیعی، صنایع، و همچنین درآمدهای دولت و مردم میشود.]
واضح است که این دلیلی است که هیئت دولت اوکراین اکنون به خصوصیسازی فوری داراییهای راهبردی کشور، بهویژه شرکت «انرگواتم» که نیروگاههای هستهای کشور (که هنوز دولتی هستند)، بانکهای دولتی و بنادر را در بر میگیرد، مشغول است؛ طلبکاران با دیدن وضعیت در حال ارائه صورتحساب برای دریافت طلبهای خود هستند.
در اصل، همه چیز از قبل تصمیم گرفته شده است. راستی، پیشنهاد زلنسکی به تیم ترامپ مبنی بر «توسعه مشترک زیرزمین اوکراین» (به نظر میرسد سطح زمین قبلاً به تیم دیگری واگذار شده) نیز در همین راستاست. فقط کسب و کار، هیچ چیز شخصی. به همان اندازه میهنپرستانه.
میترسم شهروندان اوکراینی که موفق شوند با زنده ماندن از جبهه بازگردند، باید با اربابان جدید همه چیزهای باارزشی که زمانی متعلق به کشور و مردم بود، روبرو شوند.

