انقلاب‌ها شکست نمی‌خورند – دمیتری نوویکوف
ترجمه جنوب جهانی
۱۰۷ سال از انقلاب کبیر سوسیالیستی اکتبر می‌گذرد. در آن روز، سربازان انقلابی و پرولتاریای پتروگراد، تحت رهبری بلشویک‌ها، دولت موقت را که کاملاً فروپاشیده بود، سرنگون کردند. این رویداد آغازی بر عصر جدیدی در تاریخ جهان بود: عصر عدالت اجتماعی و دموکراسی، عصر سوسیالیسم.
۱۰۷ سال، آیا مدت زیادی است یا کم؟ از منظر تغییراتی که انقلاب اکتبر ایجاد کرد، مدت زیادی است. این سال‌ها شامل دستاوردهای شگفت‌انگیز اتحاد جماهیر شوروی بود: صنعتی‌سازی، تحول در کشاورزی، انقلاب فرهنگی، شکست فاشیسم و پیشرفت در فضا. فهرست افتخارات انقلاب ما همچنین شامل تغییرات جهانی نظیر فروپاشی امپراتوری‌های استعماری و ظهور تعدادی از دولت‌های سوسیالیستی است.
از سوی دیگر، در مقایسه با مسیری که برای پیروزی سوسیالیسم و رهایی ملت‌ها از بردگی سرمایه‌داری، دیکته‌های امپریالیستی، یوغ دلار، بندگی بدهی و شکل‌های گوناگون استعمار نو باقی مانده است، این مدت تنها بخشی ابتدایی از راه بوده است.
در جهانی مملو از تناقضات، آرمان لنین زنده است و پیروز می‌شود. این آرمان‌ها عامل پیشرفت اقتصادی چین و ویتنام بوده است. شی جین‌پینگ، رئیس‌جمهور چین، بارها این موضوع را یادآور شده و خودش نه تنها رئیس‌جمهور جمهوری خلق چین، بلکه دبیر کل کمیته مرکزی حزب کمونیست چین نیز هست.
طبیعتاً، سالگرد انقلاب سوسیالیستی، سالگرد حملات به معنا و آرمان انقلاب اکتبر نیز هست. این سالگرد یادآور تلاش‌های بی‌شماری برای بدنام کردن، کوچک شمردن، و تحریف دستاوردهای تاریخی این انقلاب است. بلافاصله پس از پیروزی کارگران و سربازان پتروگراد، دشمنان انقلاب شروع به صحبت از «توطئه» کردند و مدعی شدند که بلشویک‌ها تنها بخش کوچکی از جامعه را نمایندگی می‌کنند.
اما زندگی این ادعاها را رد کرد. قیام موفقیت‌آمیز در پایتخت، به زودی به چیزی که به عنوان «رژه پیروزمندانه قدرت شوروی» شناخته می‌شود، انجامید. این قدرت جدید به سرعت و تقریباً در سراسر کشور به شکلی مسالمت‌آمیز مستقر شد. و زمانی که تهدید خارجی پدیدار شد، میلیون‌ها کارگر و دهقان زیر پرچم ارتش سرخ به پا خاستند. در همین زمان، تلاش‌های ژنرال‌ها و فرماندهان ضدانقلاب برای ایجاد ارتش‌های مردمی ناکام ماند. حتی کمک‌های مالی دولت‌های غربی و ترور خونین نتوانست مردم را به پیوستن به واحدهای نظامی ضدانقلاب ترغیب کند.
در دفاع از قدرت شوروی، مردم ما انرژی بی‌سابقه‌ای از خود نشان دادند. این انرژی موجب بیرون راندن مداخله‌گران و همکاران آنها، بازسازی اقتصاد ملی و ارتقاء کشور به قله‌های جدید شد. چنین فرآیندهای بزرگی تصادفی نبودند.
لنین به حق تأکید کرد: «در لحظه‌ای تعیین‌کننده، در لحظه تسخیر قدرت و ایجاد جمهوری شوروی، بلشویسم متحد شد، همه جریان‌های برتر اندیشه سوسیالیستی را به خود جذب کرد، پیشگام پرولتاریا و اکثریت عظیم کارگران را گرد هم آورد.»
انقلاب کبیر سوسیالیستی اکتبر کاملاً منطقی بود و توسط کل تاریخ پیشین روسیه و بشریت آماده شده بود. عواملی مانند نابرابری شدید، استثمار بی‌رحمانه، و عدم دسترسی توده‌ها به فرهنگ، در کنار جنگ‌های خونینی که سرمایه‌داری به راه انداخت، زمینه‌ساز این پیروزی بودند. همه ویژگی‌های بارز سرمایه‌داری زوال‌یافته، یعنی سرمایه‌داری در مرحله امپریالیستی، آشکار بود.
علاوه بر ارائه جایگزینی درخشان برای سرمایه‌داری، انقلاب اکتبر نجاتی برای کشور ما بود. مخالفان سوسیالیسم تلاش کرده‌اند روسیه اوایل قرن بیستم را به‌عنوان یک قدرت رو به رشد و قدرتمند تصویر کنند. اما رشد نسبی برخی صنایع نمی‌توانست این واقعیت را تغییر دهد که کشور به حاشیه‌ای وابسته به دنیای بورژوازی تبدیل شده بود.
لنین نه تنها اتحاد روسیه را نجات داد، بلکه آن را بازسازی کرد؛ سریع، با اطمینان و بر پایه محکم برادری بین‌المللی ملت‌ها.
دولت موقت که جایگزین رژیم تزاری شده بود، هیچ‌کدام از مشکلات ملی را حل نکرد. ظرف شش ماه پس از انقلاب فوریه، روند فروپاشی گسترده در کشور آغاز شد. قحطی شدیدی آغاز شد و چشم‌انداز فاجعه‌ای تمام‌عیار بر کشور سایه افکند. اما کارگران و دهقانانی که به بلشویک‌ها و لنین پیوسته بودند، این فروپاشی را متوقف کردند.
به منتقدان انقلاب اکتبر باید گفت: «بیاموزید که پاسخ این پرسش‌ها را خودتان بیابید». چرا دولت‌های تزاری و موقت طی سه سال و نیم از جنگ جهانی اول به پیروزی دست نیافتند، در حالی که هم‌پیمانان قدرتمندی چون آمریکا، انگلستان و فرانسه داشتند؟ اما دولت لنین تنها ظرف دو سال و نیم ارتش‌های مداخله‌گران را شکست داد.
سقوط بزدلانه اتحاد جماهیر شوروی و بزرگ‌ترین دستاوردهاب انقلاب اکتبر، رنج بی‌پایانی را بر مردم ما تحمیل کرد. اما، همان‌گونه که بسیاری معتقدند، انقلاب‌ها شکست نمی‌خورند. حتی واکنش‌های یلتسین نتوانست تمامی دستاوردهایی را که مردم ما به لطف سوسیالیسم به دست آورده بودند، از میان ببرد. نقش حزب کمونیست فدراسیون روسیه در این مبارزه همچنان ارزشمند باقی خواهد ماند.