آلن مکلئود
مینتپس نیوز
ترجمه جنوب جهانی
یک سردبیر ارشد بیبیسی که در مرکز رسوایی جاری در مورد سوگیری سیستماتیک این شبکه به نفع اسرائیل قرار دارد، در واقع عضو پیشین یک گروه تبلیغاتی مرتبط با سیا بوده است. مینتپرس نیوز میتواند فاش کند که رافی برگ، یک بریتانیایی که مدیریت بخش خاورمیانه بیبیسی را بر عهده دارد، پیشتر برای «سرویس اطلاعات پخش خارجی» وزارت خارجه آمریکا (FBIS) کار میکرده است. این سازمان، به اعتراف خود برگ، یک گروه پوششی برای سیا بوده است.
بررسیهای گسترده درباره برگ
در حال حاضر برگ تحت نظارت جدی قرار دارد، چرا که سیزده کارمند بیبیسی ادعا کردهاند که وظیفه او «تضعیف هر چیزی است که بیش از حد انتقادی علیه اسرائیل باشد» و او قدرت «بسیار گستردهای» در این سازمان دولتی بریتانیا دارد. آنها همچنین از وجود یک فرهنگ «ترس شدید» در بیبیسی درباره انتشار هر مطلب انتقادی از اسرائیل سخن گفتهاند و مدعیاند که برگ نقش کلیدی در تبدیل پوشش این شبکه به «تبلیغات سیستماتیک اسرائیل» ایفا میکند. بیبیسی این ادعاها را رد کرده است.
چهرهای جنجالی
برگ در دسامبر و پس از انتشار یک گزارش توسط Drop Site نیوز مورد توجه عمومی قرار گرفت. این گزارش بر اساس مصاحبههایی با ۱۳ کارمند بیبیسی تهیه شده بود و برگ را به عنوان شخصیتی مستبد معرفی میکرد که به طور سیستماتیک پوشش انتقادی از اسرائیل را مسدود میکند و داستانها را برای تطبیق با روایتهای حامی اسرائیل تغییر میدهد.
این گزارش ۹۰۰۰ کلمهای که توسط روزنامهنگار مشهور اوون جونز نوشته شده، کاملاً جامع و مستند است. اما یک جنبه از داستان که تقریباً به طور کامل نادیده گرفته شده، ارتباطات برگ با دستگاه امنیت ملی ایالات متحده است که اکنون مینتپرس نیوز میتواند فاش کند.
سابقه برگ در «سرویس اطلاعات پخش خارجی» وزارت خارجه آمریکا FBIS
طبق پروفایل لینکدین برگ، او سه سال پیش از پیوستن به بیبیسی، کارمند «سرویس اطلاعات پخش خارجی» وزارت خارجه آمریکا (FBIS) بوده است. این سرویس به طور گسترده به عنوان یک گروه پوششی برای سیا شناخته میشود که اطلاعات لازم را برای این سازمان جمعآوری میکرده است.
همانطور که در دو خط اول ورودی ویکیپدیا این سازمان آمده است:
«سرویس اطلاعات پخش خارجی (FBIS) یک بخش اطلاعاتی منبع باز از مدیریت علم و فناوری سیا بود. این سازمان رسانهها و اطلاعات موجود خارج از ایالات متحده را رصد، ترجمه و در اختیار دولت ایالات متحده قرار میداد.»
در سال ۲۰۰۵، FBIS در «واحد منابع باز» جدید سیا ادغام شد.
برگ تأیید کرده است که واقعاً برای سیا کار کرده است. در مصاحبهای در سال ۲۰۲۰ با روزنامه The Jewish Telegraph، او گفت که از همکاری مخفیانه با سیا «کاملاً خوشحال» بوده است. برگ گفت: «یک روز مرا کنار کشیدند و گفتند، ‹شما ممکن است بدانید یا ندانید که ما بخشی از سیا هستیم، اما این را به کسی نگویید.› » او اضافه کرد که از این خبر شگفتزده نشده، چرا که فرایند پذیرش بسیار طولانی و دقیق بوده است. «آنها شخصیت و پیشینه مرا با دقت بررسی کردند و پرسیدند آیا تا به حال به کشورهای کمونیستی سفر کردهام و اگر چنین است، آیا در آنجا روابطی برقرار کردهام.»
همکاری با موساد
سیا تنها سازمان اطلاعاتی مخفی نیست که برگ با آن همکاری طولانیمدتی داشته است. او همچنین رابطه حرفهای غنیای با موساد، آژانس اطلاعاتی برجسته اسرائیل، دارد.
برای مثال، در سال ۲۰۲۰، برگ کتابی با عنوان «جاسوسان دریای سرخ: داستان واقعی اقامتگاه جعلی غواصی موساد» منتشر کرد که داستان عملیات اسرائیل برای قاچاق یهودیان اتیوپی به اسرائیل را روایت میکند. اینکه این کتاب ۳۲۰ صفحهای اسرائیل و جاسوسانش را ستایش میکند، شاید تعجبآور نباشد، با توجه به اینکه موساد در خلق آن نقش بزرگی داشته است. برگ گفته است که این کتاب را «با همکاری» فرمانده موساد دنی لیمور نوشته است. او اذعان کرده که پیش از نوشتن کتاب، «تقریباً هیچ چیز» درباره این داستان نمیدانسته است.
لیمور درهای زیادی را به روی برگ گشود و توانست «بیش از ۱۰۰ ساعت مصاحبه» با مقامات نظامی و اطلاعاتی اسرائیل، از جمله رئیس موساد، ترتیب دهد.
لیمور و برگ دوستان بسیار صمیمی شدند. در سال ۲۰۲۰، برگ عکسی از خودش در کنار این فرمانده سابق موساد منتشر کرد. صفحه اول کتاب «جاسوسان دریای سرخ» صرفاً یک توصیهنامه درخشان از افرایم هالوی، مدیر سابق موساد است؛ سازمانی که برگ از آن به عنوان «بزرگترین سرویس اطلاعاتی جهان» یاد کرده است.
برگ به شدت این کتاب را تبلیغ کرده و بارها ابراز خوشحالی کرده که بنیامین نتانیاهو به آن علاقه نشان داده است. برای مثال، در آگوست ۲۰۲۰، او عکسی از نتانیاهو منتشر کرد که پشت میزش و در کنار نسخهای از این کتاب دیده میشود. برگ نوشته بود: «این اولین باری است که کتابم در قفسه نخستوزیری است… اما وای!» او همچنین موساد، حزب لیکود و سفارتهای اسرائیل در بریتانیا و آمریکا را در این پست برچسبگذاری کرد.
سال بعد، او پیامی به یائیر نتانیاهو، پسر نتانیاهو، فرستاد و نوشت: «پدرتان کتاب من، جاسوسان دریای سرخ: داستان واقعی اقامتگاه جعلی غواصی موساد، را دارد و یک نامه زیبا درباره آن برایم فرستاده است.» آن نامه در دفتر کار برگ و در بسیاری از پستها و ویدیوهای عمومی او دیده میشود، قابشده و در کنار عکسهایی از ملاقات او با یک فرمانده موساد و ملاقات با مارک رگِو، سخنگوی سابق دفتر نخستوزیر اسرائیل، قرار گرفته است.
اینکه یک سردبیر خاورمیانه بیبیسی، نه تنها این تصاویر و اسناد را قاب کند و در دفتر خود در جایگاه ویژهای قرار دهد، بلکه تصمیم بگیرد آنها را هنگام صحبت عمومی و در نقش رسمی خود به نمایش بگذارد، معنادار است. بیبیسی خود را بهعنوان یک توزیعکننده بیطرف اخبار درباره خاورمیانه و سایر نقاط جهان معرفی میکند. با این حال، برگ که به گفته بسیاری مسئول تصمیمگیری در پوشش اسرائیل-فلسطین این شبکه است، به وضوح معتقد است که چنین رفتاری قابل قبول و بیاهمیت است.
اگر خلاف این وضعیت صادق بود – یعنی اگر حتی یک کارمند سطح پایین بیبیسی به طور آشکار عکسی از خود در حال در آغوش گرفتن یحیی سنوار، فرمانده حماس، یا به نمایش گذاشتن نامهای درخشان از آیتالله خامنهای منتشر میکرد – واضح است که پیامدهای جدی در پی داشت. بیبیسی شش خبرنگار خود را تنها به دلیل لایک کردن توییتهای طرفدار فلسطین تعلیق کرد. با این حال، در مورد برگ، حمایت آشکار او از اسرائیل کاملاً بدون مشکل تلقی شده است.
حمایت مداوم از اسرائیل
البته، ممکن است که موضع طرفدار اسرائیل به صعود در بیبیسی کمک کند؛ سازمانی که مدتها به داشتن سوگیری آشکار به نفع اسرائیل و منافع آن مشهور بوده است.
برگ که در انگلستان به دنیا آمد و بزرگ شد، همیشه علاقه زیادی به اسرائیل داشته و برای تحصیل در رشته مطالعات یهودی و اسرائیل به دانشگاه عبری اورشلیم نقل مکان کرد. او بین سالهای ۱۹۹۷ و ۱۹۹۸ در FBIS کار کرد و در سال ۲۰۰۱ به بیبیسی پیوست و بهعنوان نویسنده و تهیهکننده اخبار جهانی فعالیت خود را آغاز کرد.
یکی از اولین مقالات برگ در بیبیسی به معرفی ارتش اسرائیل و سربازان آن پرداخت. او ارتش اسرائیل (IDF) را بهعنوان محافظان شجاع سرزمین خود و «منبع افتخار ملی» معرفی کرد و حضور زنان در ارتش را بهعنوان پیروزی برای برابری جنسیتی جلوه داد.
در سال ۲۰۰۹، در اوج عملیات «سرب مذاب» – حمله اسرائیل به غزه که بیش از ۱۰۰۰ نفر را به کشتن داد – برگ در یک تظاهرات طرفدار اسرائیل در مرکز لندن شرکت کرد. علاوه بر این، او حتی از روزنامه اسرائیلی The Jerusalem Post به دلیل ذکر اینکه تنها ۵۰۰۰ نفر در این رویداد حضور داشتند، انتقاد کرد. به عقیده برگ، سه برابر این تعداد در این تجمع شرکت کرده بودند. بیبیسی بعداً دستورالعملهای خود را تغییر داد تا از حضور کارکنان اتاق خبر در تظاهرات جنجالی جلوگیری کند.
در طول عملیات «سرب مذاب»، مشخص شد که ارتش اسرائیل به طور بیرویه غیرنظامیان را هدف قرار داده و کشته، از فلسطینیها بهعنوان سپر انسانی استفاده کرده و از سلاحهای شیمیایی ممنوعهای مانند فسفر سفید در مناطق غیرنظامی استفاده کرده است.
سه سال بعد، در نوامبر ۲۰۱۲، اسرائیل عملیات «ستون ابر» را آغاز کرد، یک حمله خونین به غزه که تیترهای جهانی را به خود جلب کرد. زمانی که اسرائیل این منطقه پرجمعیت غیرنظامی را بمباران میکرد، رافی برگ در داخل بیبیسی به طور فعالانهای تلاش کرد به همکارانش بگوید که داستانها را به گونهای بنویسند که اسرائیل را مقصر ندانند یا تأکید زیادی بر اقدامات آن نداشته باشند. بر اساس ایمیلهای درز کرده، او خبرنگاران را تشویق کرد که این حمله را بهعنوان عملیاتی «برای پایان دادن به شلیک موشکها از غزه» مطرح کنند و به این ترتیب حماس را بهعنوان مهاجم نشان دهند.
در ایمیلی دیگر، برگ از همکارانش خواست که «به یاد داشته باشید، اسرائیل محاصرهای در اطراف غزه ندارد. مصر مرز جنوبی را کنترل میکند» – نظری که به شدت مورد اختلاف است و توسط سازمان ملل متحد که اسرائیل را قدرت اشغالکننده محاصرهکننده این نوار اعلام کرده، تأیید نمیشود.
افشاگریهای فوقالعاده
کمی پس از عملیات «ستون ابر»، برگ به سمت مدیریت بخش خاورمیانه بیبیسی ارتقا یافت. این موقعیت به او قدرت قابل توجهی در شکل دادن به ارائه شبکه از جنگ فعلی اسرائیل علیه غزه میدهد. در این نقش، او به گفته یکی از روزنامهنگاران نقلشده توسط جونز در تحقیق Drop Site، کمک کرده است که شبکه به «تبلیغات سیستماتیک اسرائیل» تبدیل شود. یکی دیگر از کارکنان گفت: «تمام کار این شخص این است که هر چیزی را که بیش از حد انتقادی از اسرائیل باشد، تضعیف کند.»
کارکنانی که جونز با آنها صحبت کرد، تصویری از یک حامی مشتاق اسرائیل ارائه دادند که بهطور سیستماتیک هرگونه محتوا یا اطلاعاتی را که میتواند تلآویو را در دیدگاه منفی نشان دهد، سرکوب میکند. این گزارشها حاکی از آن است که برگ بهعنوان یک مدیر خُردهبین، بهطور گسترده تغییراتی در محتوای پیش از انتشار دیگران ایجاد کرده است و روایتهای خبری را برای محافظت از اسرائیل تغییر داده است.
یکی از نمونهها، اصلاح گزارش مربوط به حمله اسرائیل به مراسم تشییع جنازه خبرنگار فلسطینی-آمریکایی شیرین ابوعاقله است. در مه ۲۰۲۲، تکتیراندازهای اسرائیلی خبرنگار الجزیره را از ناحیه سر هدف قرار دادند و سپس در مورد مسئولیت کار خود دروغ گفتند. نیروهای اسرائیلی پس از آن به مراسم تشییع عمومی حمله کردند، عزاداران را کتک زدند و گاز اشکآور شلیک کردند. متن گزارش بیبیسی که گفته میشود توسط برگ نوشته شده بود، چنین بود: …
خشونت در مراسم خاکسپاری شیرین ابوعاقله، خبرنگاری که طی یک عملیات نظامی اسرائیلی در کرانه باختری اشغالی کشته شد، در شرق اورشلیم رخ داد.
تابوت او سرنگون شد، زیرا پلیس اسرائیل و فلسطینیان در حالی که تابوت از بیمارستانی در شرق اورشلیم خارج میشد، با یکدیگر درگیر شدند.
به این ترتیب، قتل ابوعاقله توسط نیروهای اسرائیلی به «مرگ» در جریان یک عملیات تقلیل یافت (بدون اشاره به عامل آن)، و حمله پلیس به یک مراسم تشییع جنازه بهعنوان «درگیری» بین دو جناح مخالف معرفی شد که گویی به طور تقریبی مسئولیت برابر دارند.
مثال جدیدتری از این موارد، به گفته جونز، مربوط به گزارشی در ماه ژوئیه است که در آن سربازان ارتش اسرائیل یک سگ تربیت شده برای حمله را به جان محمد بحر، مردی غزهای که به شدت معلول بود، انداختند و او را تا حد خونریزی مرگبار مورد حمله قرار دادند و رها کردند. تحت نظارت برگ، تیتر اصلی این خبر چنین بود: «مرگ تنهای مرد غزهای مبتلا به سندرم داون». تنها پس از واکنش گسترده جهانی، بیبیسی لحن گزارش را تغییر داد و اشارهای به نحوه مرگ بحر کرد. یکی از خبرنگاران بیبیسی در این باره گفت: «باید یک خط اخلاقی مشخص شود. و اگر این داستان در آن خط اخلاقی قرار نمیگیرد، پس چه چیزی هست؟»
از زمان انتشار این تحقیقات، برگ سکوت اختیار کرده است، هرچند او وکیل بدنام، مارک لوئیس – مدیر سابق سازمان وکلای بریتانیا برای اسرائیل – را به عنوان وکیل خود استخدام کرده است.
در همین حال، بیبیسی حمایت قاطع خود را از برگ و کار او اعلام کرده، هرگونه اتهام در مورد رویکرد ملایم نسبت به اسرائیل را رد کرده و مدعی است که مقاله Drop Site قدرت، نفوذ و نحوه عملکرد برگ در این شبکه را «بهطور اساسی اشتباه توصیف کرده است».
صرف نظر از صحت ادعاهای Drop Site، واقعیت غیرقابل انکار این است که یک مأمور سابق وزارت امور خارجه آمریکا و سیا اکنون هدایت پوشش خاورمیانه بیبیسی را بر عهده دارد. این موضوع به وضوح برای افکار عمومی اهمیت دارد.
این موضوع شباهت زیادی به اتهامات خبرنگار طارق حداد دارد. در سال ۲۰۱۹، حداد از نشریه نیوزویک با ناامیدی استعفا داد و مدعی شد که این رسانه بهطور سیستماتیک او را از پوشش اخبار مهم خاورمیانه که با اهداف غربی همخوانی نداشت، بازمیداشت. قابل توجهترین ادعای او این بود که نیوزویک یک سردبیر ارشد استخدام کرده بود که وظیفهاش ظاهراً فقط بررسی و سرکوب داستانهای «بحثبرانگیز» بود، درست مانند برگ. این سردبیر نیز پیشینه مشابهی در ارتباط با قدرتهای دولتی داشت.
حداد چنین نتیجهگیری کرد:
«دولت ایالات متحده، در اتحاد زشت با کسانی که بیشترین سود را از جنگ میبرند، بازوهای خود را در هر بخشی از رسانهها فرو کرده است – افرادی با روابط به وزارت خارجه آمریکا، در تحریریههای خبری سراسر جهان حضور دارند. سردبیران، که ظاهراً هیچ ارتباط آشکاری با این باشگاه ندارند، هیچ کاری برای مقاومت انجام ندادهاند. با هم، آنها فیلتر میکنند که چه چیزی میتواند یا نمیتواند گزارش شود. داستانهای نامطلوب کاملاً مسدود میشوند.»
حداد در گفتگو با مینتپرس نیوز درباره این موضوع، پیوندهای بیبیسی، وزارت خارجه آمریکا و سیا را «شگفتآور» خواند و افزود:
«وقتی از نیوزویک استعفا دادم، این کار را انجام دادم زیرا تمام گزارشهای مربوط به امور خارجی از طریق یک سردبیر خاص میگذشت که در مورد من، معلوم شد که به شورای روابط خارجی اروپا مرتبط است. این موضوع مانع از آن شد که درباره بسیاری از مسائل حساس بهطور صادقانه گزارش دهم.»
رسانههای وابسته به سیا
پیامدهای تصمیمگیری مأموران سابق امنیت ملی آمریکا برای خروجی رسانههای جهانی عمیق است. این امر بهویژه به دلیل شهرت وزارت خارجه و سیا بهعنوان دو سازمان بدنام و فریبکار در جهان است که بهطور منظم دروغ و اطلاعات نادرست را برای پیشبرد جاهطلبیهای واشنگتن وارد گفتمان عمومی میکنند.
مایک پومپئو، رئیس سابق سیا و وزیر امور خارجه وقت آمریکا، در سال ۲۰۱۹ گفت:
«وقتی دانشجوی آکادمی نظامی وست پوینت بودم، شعار دانشجویان این بود: «دروغ نگو، تقلب نکن، دزدی نکن و تحمل نکن.» من رئیس سیا بودم. ما دروغ گفتیم، تقلب کردیم، دزدی کردیم. ما دورههای آموزشی کامل برای این کار داشتیم!»
سابقه تاریخی
علاوه بر این، هر دو سازمان سابقه طولانی در ترتیب دادن حملات نظامی و کودتاها علیه کشورهای خارجی، قاچاق مواد مخدر و سلاح و اداره شبکه جهانی «بازداشتگاههای سیاه» دارند که در آن هزاران نفر شکنجه شدهاند.
به طور خاص، سیا سابقه گستردهای در نفوذ به رسانهها دارد. از دهه ۱۹۷۰، کمیته چرچ وجود پروژهای به نام عملیات مرغ مقلد را فاش کرد؛ یک پروژه مخفیانه برای نفوذ به تحریریههای سراسر آمریکا با مأموران مخفی که بهعنوان خبرنگار فعالیت میکردند.
کارل برنشتاین، خبرنگار تحقیقی، دریافت که این سازمان شبکهای از بیش از ۴۰۰ فرد داشت که آنها را «دارایی» مینامید و شامل مالک نیویورک تایمز نیز میشد. جان استاکول، رئیس سابق یک تیم عملیاتی سیا، در مقابل دوربین توضیح داد که چگونه سازمانش به بخشهای رسانهای در سراسر جهان نفوذ کرد. او گفت:
«ما داستانهایی درباره جنایات و تجاوزهای کوبایی ساختگی را در رسانهها پخش کردیم… ما عکسهای جعلیای داشتیم که تقریباً در تمام روزنامههای کشور چاپ شد… ما نمیدانستیم که کوباییها حتی یک جنایت مرتکب شده باشند. اینها تبلیغات دروغین و خام بود تا کمونیستها را هیولا نشان دهد.»
این روند همچنان ادامه دارد، زیرا سیا همچنان به انتشار داستانهای مشکوکی مانند ماجرای «سندروم هاوانا» و ادعای تعیین جایزه برای کشتن سربازان آمریکایی در افغانستان توسط روسیه میپردازد.
شبکههای کابلی به طور معمول از مقامات سابق وزارت خارجه یا سیا به عنوان شخصیتها و کارشناسان مورد اعتماد استفاده میکنند. جان برنان، رئیس سابق سیا، در NBC نیوز و MSNBC مشغول است، در حالی که مایکل هیدن، جانشین او، در CNN دیده میشود. همچنین، مجریان برجستهای مانند اندرسون کوپر و تاکر کارلسون نیز ارتباطاتی با این آژانس دارند.
در همین حال، در سال ۲۰۱۵، داون اسکالیشی، که ۳۳ سال در سیا خدمت کرده بود، شغل خود را بهعنوان مدیر اطلاعات ملی برای نیمکره غربی در دفتر مدیر اطلاعات ملی ترک کرد تا به عنوان مدیر تجارت جهانی در خبرگزاری بینالمللی رویترز منصوب شود. سیاسی بودن این استخدام تقریباً آشکار بود؛ در اعلام رسمی، شرکت رویترز بیان کرد که مسئولیت اصلی او «تقویت توانایی تامسون رویترز برای پاسخگویی به نیازهای متنوع دولت ایالات متحده» است.
رسانههای اجتماعی نیز مملو از مأموران سابق امنیت ملی آمریکا هستند. یک تحقیق قبلی مینتپرس نیوز شبکهای از دهها مأمور سابق سیا را در گوگل شناسایی کرد که بسیاری از آنها در نقشهای حساس سیاسی مانند امنیت و «اعتماد و ایمنی» فعالیت میکنند. این افراد در واقع بر الگوریتمهایی که تصمیم میگیرند چه محتوایی دیده شود یا سرکوب شود، کنترل دارند. برخی از آنها مستقیماً از سیا جذب شده بودند.
رقیب گوگل در استخدام مأموران سابق سیا، فیسبوک است. مدیر ارشد سیاست محصول این شرکت در بخش اطلاعات نادرست، آرون برمن، که بیشترین مسئولیت را در تصمیمگیری درباره آنچه جهان در فیدهای خبری خود میبیند (یا نمیبیند) بر عهده دارد، مستقیماً از لانگلی، ویرجینیا آمده است. برمن، یکی از مقامات عالیرتبه سیا بود که گزارش روزانه رئیسجمهور را برای اوباما و ترامپ تا جولای ۲۰۱۹ مینوشت و سپس از دولت به دنیای فناوری بزرگ مهاجرت کرد.
از زمانی که تیکتاک مورد انتقاد واشنگتن قرار گرفت، این شرکت تعداد زیادی از مقامات وزارت خارجه آمریکا را برای مدیریت امور داخلی خود جذب کرده است. برای مثال، رئیس سیاست عمومی دادههای اروپا در تیکتاک، جید نستر، پیشتر مدیر سیاست عمومی اینترنت در وزارت خارجه آمریکا بود. این ارتباطات در تحقیق مینتپرس تحت عنوان «تیکتاک: اسب تروای چینی که توسط مقامات وزارت خارجه اداره میشود» بررسی شده است.
حمایت از نسلکشی
در سالهای اخیر، واشنگتن علاقه زیادی به تأثیرگذاری بر رسانههای بریتانیا نشان داده است. بنیاد ملی برای دموکراسی (NED) – که شاخه غیررسمی سیا محسوب میشود – میلیونها دلار برای تأمین مالی طیف گستردهای از رسانههای بریتانیا هزینه کرده است. سازمان خواهر NED، یعنی USAID، سومین تأمینکننده مالی بیبیسی مدیا اکشن، بازوی خیریه بیبیسی است که سالانه بیش از ۲ میلیون دلار به آن کمک میکند.
بیبیسی بارها به جانبداری از اسرائیل متهم شده است، نهتنها از سوی مردم، بلکه از درون سازمان خود. مقر این شبکه اغلب نقطه شروع یا پایان بسیاری از راهپیماییهای حامی فلسطین است، از جمله یک تجمع ملی در لندن در ۱۸ ژانویه. در نوامبر، بیش از ۱۰۰ نفر از کارکنان بیبیسی نامهای سرگشاده به تیم دیوی، مدیرعامل، و دبورا ترنس، مدیرعامل شرکت نوشتند. در این نامه، این شرکت به دلیل ارائه «پوششهای مطلوب برای اسرائیل»، عدم رعایت حتی «اصول اولیه روزنامهنگاری» در پوشش جنگ علیه غزه، و کمک به «انسانزدایی سیستماتیک فلسطینیان» مورد انتقاد قرار گرفت.
طارق حداد نیز با این ارزیابی موافق بود و به مینتپرس گفت:
«بیبیسی، مانند بسیاری از مؤسسات، در پوشش اقدامات اسرائیل در نوار غزه که منطقهای به شدت پرجمعیت است، بهشدت کوتاهی کرده است.»
افت اعتماد عمومی
اعتماد عمومی به این شبکه به پایینترین حد خود رسیده است. تا جولای ۲۰۲۳، تنها ۳۸ درصد از مردم بریتانیا گفتند که به بیبیسی برای گفتن حقیقت اعتماد دارند – در حالی که ۲۰ سال پیش این میزان ۸۱ درصد بود. پس از ۷ اکتبر، سوگیریهای این شبکه تحت نظارت بیشتری قرار گرفته است.
به گفته حداد، اقدامات اسرائیل «هر روز دشوارتر از قبل نادیده گرفته میشود». آمار رسمی تلفات حمله اسرائیل به غزه نزدیک به ۵۰,۰۰۰ نفر است، هرچند برآوردهای معتبر این عدد را چندین برابر بیشتر میدانند. سازمانهای بینالمللی مانند سازمان ملل و عفو بینالملل این حملات را «نسلکشی» توصیف کردهاند.
این حملات بدون حمایت نظامی، لجستیکی، اقتصادی و سیاسی غرب غیرممکن بود. بنابراین، برای واشنگتن، لندن و اتحادیه اروپا ضروری است که افکار عمومی بیش از حد به سمت فلسطین گرایش پیدا نکند تا جایی که شورش عمومی گستردهای تغییر در سیاستها را تحمیل کند. در این میان، بیبیسی با پوشش یکطرفه و گمراهکننده خود نقش مهمی در تداوم جنایات علیه بشریت ایفا میکند.
اینکه این رویکرد از بالا به پایین توسط سردبیرانی کاملاً طرفدار اسرائیل، از جمله فردی با سابقه در وزارت خارجه و سیا هدایت میشود، شاید غیرمنتظره نباشد، اما همچنان شوکهکننده است.
برای روشن شدن، این مقاله ادعا نمیکند که برگ یا کسی در بیبیسی مأمور نفوذی است یا مرتکب تخلف خاصی شده است. بلکه نشان میدهد که فرد مسئول پوشش اخبار خاورمیانه در این شبکه، تصاویر قابشده و نامههایی از فرماندهان موساد و مقامات عالیرتبه اسرائیلی را به دیوار آویخته است، گویی آنها ستارگان موسیقی راک هستند و او یک طرفدار نوجوان.
اینکه فردی مانند او به این موقعیت رسیده است، نشانهای واضح از فرهنگی است که در بیبیسی حاکم است – فرهنگی که بهطور سیستماتیک فلسطینیان را شیطانصفت نشان داده و رضایت عمومی برای نسلکشی را ایجاد کرده است.
آلن مکلئود نویسنده ارشد مینتپرس نیوز است. او پس از دریافت مدرک دکترا در سال ۲۰۱۷، دو کتاب منتشر کرده است: اخبار بد از ونزوئلا: بیست سال خبر جعلی و گزارش نادرست و تبلیغات در عصر اطلاعات: همچنان ساختن رضایت. همچنین مقالات علمی متعددی نوشته و در رسانههایی مانند FAIR.org، گاردین، سالون، گریزون، ژاکوبین و کامان دریمز همکاری داشته است.
مجله جنوب جهانی-بررسی مسائل جنوب جهانی – سال بیستم 