از «جو نسل‌کش» تا «ترامپ، اول اسرائیل»: آینده فلسطین چه خواهد شد؟

مینت پرس نیوز

ترجمه جنوب جهانی

در حالی که رئیس‌جمهور بایدن در روزهای پایانی دوران ریاست‌جمهوری خود با ارسال ۸ میلیارد دلار تسلیحات دیگر به اسرائیل موافقت می‌کند و وزیر خارجه بلینکن در مصاحبه‌ای با نیویورک تایمز وقوع نسل‌کشی در غزه را انکار می‌کند، بسیاری از فعالان حامی فلسطین با اضطراب روزشماری می‌کنند تا «جو نسل‌کش» و تیم او کاخ سفید را ترک کنند. اما فعالان فلسطینی باید در دوران ریاست‌جمهوری ترامپ با چه چالش‌هایی روبرو شوند؟
دونالد ترامپ در دوره اول ریاست‌جمهوری‌اش سیاست‌های حمایت‌گرایانه خود از اسرائیل را با انتقال سفارت آمریکا به قدس، حمایت از شهرک‌سازی‌های کرانه باختری، به رسمیت شناختن بلندی‌های جولان به عنوان بخشی از اسرائیل، خروج از توافق هسته‌ای ایران و اجرای پیمان ابراهیم برای عادی‌سازی روابط بین اسرائیل و کشورهای عربی نشان داد؛ در حالی که مشکلات فلسطینیان را نادیده گرفت. اخیراً، ترامپ گفته که ایالات متحده باید به اسرائیل اجازه دهد «کار را تمام کند»، هشدار داده که اگر گروگان‌ها تا زمان آغاز ریاست‌جمهوری او آزاد نشوند، «عواقب سنگینی در انتظار» خواهد بود و تهدید کرده که ایران را «به خاک و خون خواهد کشید.»
ترامپ این بار نیز نیات خود را از طریق افرادی که برای مناصب کلیدی انتخاب کرده نشان داده است. مایک هاکبی، گزینه ترامپ برای سفیر آمریکا در اسرائیل، یک بنیادگرای مذهبی است که شهرک‌سازی‌های اسرائیل را غیرقانونی نمی‌داند و می‌گوید: «چیزی به نام کرانه باختری وجود ندارد. این منطقه یهودیه و سامره است [نام‌های کتاب مقدسی که در تبلیغات اسرائیلی احیا شده‌اند].» او حتی اصرار دارد که «چیزی به نام فلسطینی وجود ندارد.» الیس استفانیک، گزینه ترامپ برای سفیر آمریکا در سازمان ملل، از موقعیت خود در کنگره برای سرکوب آزادی بیان در دانشگاه‌ها استفاده کرده و از اخراج دانشجویان معترض طرفدار فلسطین که ویزای دانشجویی دارند حمایت می‌کند.
در مورد کنگره چطور؟ در حالی که کنگره ۱۱۸ به شدت طرفدار اسرائیل بود، کنگره جدید، که هر دو مجلس سنا و نمایندگان تحت کنترل جمهوری‌خواهان هستند، حتی رویکرد جانبدارانه‌تری خواهد داشت. اعضای آن قصد دارند مجموعه‌ای از قوانین وحشتناک را تصویب کنند که روابط ایالات متحده با دولت اسرائیل را بیش از پیش مستحکم می‌کند، بازیگران بین‌المللی را که تلاش کنند اسرائیل را پاسخگو کنند مجازات کرده و جنبش داخلی حقوق فلسطین را سرکوب می‌کند. این قوانین شامل لایحه‌ای است که انتقاد از اسرائیل را با یهودستیزی برابر می‌داند، لایحه‌ای که به وزارت خزانه‌داری قدرت می‌دهد تا سازمان‌های غیرانتفاعی را به دلیل ارتباط با «تروریسم» بررسی و تعطیل کند، لایحه‌ای برای تحریم دادگاه کیفری بین‌المللی به خاطر صدور حکم بازداشت برای بنیامین نتانیاهو، لایحه‌ای برای دائمی کردن ممنوعیت تأمین مالی آژانس امداد و کاریابی سازمان ملل (UNRWA) و لایحه‌ای برای لغو توافق‌نامه‌های تجاری با آفریقای جنوبی به دلیل پرونده نسل‌کشی این کشور علیه اسرائیل در دادگاه بین‌المللی دادگستری.
و البته نمی‌توان چالش‌های ناشی از سه نیروی قدرتمند را نادیده گرفت: آیپک (AIPAC)، صهیونیست‌های مسیحی و پیمانکاران نظامی. شناخته‌شده‌ترین این نیروها، گروه لابی آیپک است که با استفاده از قدرت مالی خود در انتخابات اخیر دو نفر از طرفداران برجسته فلسطین در کنگره، کوری بوش و جمال بومن، را حذف کرد و دیگران را از هدف قرار گرفتن توسط آیپک بیمناک ساخت. کمتر شناخته‌شده اما به شدت تأثیرگذار، ده‌ها میلیون صهیونیست مسیحی هستند که به اعتقاد رادیکالی باور دارند اسرائیل کلید بازگشت عیسی به زمین پس از نبرد خونین آرماگدون است؛ نبردی که تنها کسانی که عیسی را به‌عنوان منجی بپذیرند از آن جان سالم به در خواهند برد. صهیونیست‌های مسیحی—که هم‌اکنون نیز در کنگره، کاخ سفید و حتی ارتش حضور دارند—با ریاست‌جمهوری ترامپ جسارت بیشتری پیدا خواهند کرد.
گروه لابی قدرتمند سوم پیمانکاران نظامی هستند که تعداد لابی‌گران آن‌ها از تعداد اعضای کنگره بیشتر است. به لطف ۱۸ میلیارد دلاری که کنگره در سال ۲۰۲۴ به اسرائیل اختصاص داد، سهام شرکت‌های تسلیحاتی در سال گذشته به شدت رشد کرده و عملکردی بسیار بهتر از شاخص‌های اصلی بورس داشته‌اند.
اما نیروهای مخالف این روند نیز وجود دارند. مردم آمریکا به طور فزاینده‌ای نسبت به فلسطینیان همدلی پیدا کرده‌اند. یک نظرسنجی در ماه نوامبر نشان داد که علی‌رغم گرایش طرفدار اسرائیل در دولت و رسانه‌های شرکتی، اکثر آمریکایی‌ها (۶۳ درصد) خواهان آتش‌بس هستند و ۵۵ درصد معتقدند که ایالات متحده نباید حمایت مالی و نظامی بی‌قید و شرطی از دولت اسرائیل داشته باشد.
این مسئله به‌ویژه در میان جوانان و دموکرات‌ها صادق است. با حضور یک جمهوری‌خواه در کاخ سفید، احتمالاً دموکرات‌های بیشتری در جایگاه‌های قدرت، آماده خواهند بود تا با اقدامات اسرائیل مخالفت کنند، چراکه دیگر لازم نیست در برابر رئیس‌جمهور حزب خود ایستادگی کنند. و این موضوع فقط محدود به دموکرات‌ها نیست. بسیاری از حامیان ترامپ مخالف دخالت ایالات متحده در جنگ‌های خارجی هستند، و خود ترامپ نیز در جریان کمپین انتخاباتی بارها ادعا کرده که خواهان صلح در خاورمیانه است.
در سطح جهانی، کشورهای بیشتری نه تنها به آتش‌بس در سازمان ملل رأی می‌دهند، بلکه اقدامات ملموسی برای پاسخگو کردن اسرائیل انجام می‌دهند. لیست بلندبالای کشورها و احزاب که یا پرونده‌ای علیه اسرائیل در دیوان بین‌المللی دادگستری ارائه کرده‌اند یا قصد خود را برای پیوستن به پرونده آفریقای جنوبی اعلام کرده‌اند شامل بلژیک، بولیوی، برزیل، شیلی، کلمبیا، ایرلند، اردن، لیبی، مالدیو، مکزیک، نامیبیا، نیکاراگوئه، فلسطین، اسپانیا، ترکیه و اتحادیه عرب است. کشورهایی که یا صادرات تسلیحات به اسرائیل را ممنوع کرده، محدود کرده یا قصد خود را برای تحریم تسلیحاتی اعلام کرده‌اند شامل ایتالیا، اسپانیا، بریتانیا، کانادا، بلژیک، هلند، ترکیه، روسیه و چین می‌شوند.
در سال آینده، جنبش همبستگی با فلسطین باید به گسترش شکاف‌ها در ماشین جنگی طرفدار اسرائیل بپردازد. این جنبش باید دموکرات‌هایی را که از آیپک می‌ترسند تقویت کند و به جمهوری‌خواهانی که با تأمین مالی درگیری‌های خارجی مخالف هستند نزدیک شود. همان استدلال‌هایی که بسیاری از جمهوری‌خواهان برای قطع بودجه اوکراین مطرح می‌کنند باید در مورد اسرائیل نیز اعمال شود. فعالان باید کمپین‌های خود را علیه شرکت‌هایی که از نسل‌کشی اسرائیل حمایت می‌کنند گسترش دهند و در سطوح ایالتی، شهری، کارگری، دانشگاهی، دینی و سایر بخش‌ها تلاش کنند تا اقدامات اسرائیل را محکوم کنند و از سرمایه‌گذاری در آن‌ها فاصله بگیرند. قطعنامه اخیر انجمن تاریخ آمریکا که «قتل‌عام علمی» را محکوم می‌کند نمونه خوبی از این تلاش‌هاست.
در حالی که فعالان خود را برای موجی از سیاست‌های ترامپ آماده می‌کنند که احتمالاً آشفتگی‌های داخلی و جهانی بیشتری ایجاد خواهد کرد—از جمله حملات گسترده‌تر به سازمان‌ها و افراد حامی فلسطین—جنبش در ایالات متحده باید به همان اندازه مصمم باشد که فلسطینیان هستند. فلسطینیان نشان داده‌اند که، فارغ از هر اقدامی که اسرائیل برای نابودی آن‌ها انجام می‌دهد، همچنان به مقاومت ادامه می‌دهند. سال ۲۰۲۵، با حضور دونالد ترامپ در کاخ سفید، زمانی برای ناامیدی یا عقب‌نشینی از ترس نخواهد بود، بلکه زمانی برای عمل خواهد بود.

مدیا بنجامین، یکی از بنیان‌گذاران CODEPINK و نویسنده کتاب «پادشاهی بی‌عدالت: پشت پرده ارتباط آمریکا و عربستان» است. کتاب جدید او «درون ایران: تاریخ واقعی و سیاست جمهوری اسلامی» نام دارد.