
نویسنده: الکس آنفرونس
ترجمه جنوب جهانی
دن کووالیک وکیل آمریکایی و نویسندهی کتاب پروندهای برای فلسطین، سیاست واشنگتن در قبال اسرائیل و رویکرد رسانهها را تحلیل میکند. او فارغالتحصیل دانشکده حقوق کلمبیا و برای ۲۶ سال وکیل داخلی اتحادیه کارگران فولاد آمریکا بوده است. همچنین حقوق بینالملل بشر را در دانشکده حقوق دانشگاه پیتسبورگ تدریس کرده و نویسنده چندین کتاب است.
الکس آنفرونس: دلایل حمایت ایالات متحده از اسرائیل چیست؟
دن کووالیک: اسرائیل یک پروژه استعماری غرب در خاورمیانه است. این کشور نماد آخرین پایگاه استعمارگری از گذشته است که تمام خشونتهای وحشیانه آن را با خود دارد و از حمایت بیقیدوشرط ایالات متحده برخوردار است.
در سال ۱۹۶۷ و طی جنگ شش روزه، ایالات متحده به بزرگترین حامی اسرائیل تبدیل شد و جای بریتانیا و تا حدی فرانسه را گرفت. در آن زمان، آرتور گلدبرگ، سفیر آمریکا در سازمان ملل، در امور این سازمان دخالت کرد تا اشغال کرانه باختری، اورشلیم و غزه توسط اسرائیل تضمین شود.
از آن زمان، ایالات متحده همواره حمایت دیپلماتیک خود از اسرائیل در سازمان ملل را حفظ کرده و اشغالگری اسرائیل را سالانه با بیش از ۳ میلیارد دلار تأمین مالی کرده است. البته این حمایت پس از ۷ اکتبر ۲۰۲۳ چند برابر شد. چرا؟ برای حفظ سلطه استعماری در خاورمیانه و تسلط بر منابع عظیم نفت و گاز جهان. ایالات متحده اسرائیل را ابزاری برای کنترل و دفاع از منافع خود در منطقه و فراتر از آن میداند.
رسانههای آمریکایی چگونه نسلکشی غزه را پوشش میدهند؟
این پوشش بهشدت تأسفبار است. ما شاهد یک نسلکشی در غزه هستیم که بر قتل کودکان، پزشکان، کارکنان سازمان ملل و خبرنگاران متمرکز است. شاهد نابودی گسترده بیمارستانها، مدارس، دانشگاهها، مساجد و کلیساهای قدیمی مسیحی هستیم.
با این حال، رسانهها تمام تلاش خود را برای تلطیف وضعیت، پنهانکاری درباره اسرائیل و کمرنگ جلوه دادن خشونت و تلفات به کار میبرند. این بیصداقتی در تضاد آشکار با چیزی است که در شبکههای اجتماعی میبینیم.
این نوع نسلکشی و خشونت استعماری پیش از این نیز رخ داده است، مثلاً در جنگ ایالات متحده علیه ویتنام در دهههای ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰. ارتش آمریکا جنایات زیادی در آنجا مرتکب شد، اما اکثر مردم از آن بیاطلاع بودند تا اینکه سیمور هرش، روزنامهنگار، در سال ۱۹۶۹ ماجرای قتلعام «مای لای» را افشا کرد؛ یک جنایت جنگی که تقریباً ۵۰۰ غیرنظامی را در ۱۶ مارس ۱۹۶۸ به کام مرگ کشاند.
وقتی جزئیات این قتلعام آشکار شد، جامعه آمریکا و رسانهها واکنش شدیدی نشان دادند. اما در غزه، هر روز معادل یک «مای لای» رخ میدهد و با این حال، شاهد واکنشهای مشابه نیستیم، بهویژه در رسانههای اصلی.
آیا مسئولان این جنایات عظیم همچنان میتوانند مصون بمانند؟
دادگاه بینالمللی دادگستری (دیوان بینالمللی عدالت) چندین اقدام موقت علیه اسرائیل صادر کرده، اما اسرائیل به هیچیک از آنها عمل نکرده است. دادستان ارشد دیوان کیفری بینالمللی درخواست صدور حکم بازداشت برای بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، و یوآو گالانت، وزیر دفاع، کرده است. اما هیچ اقدامی انجام نشده است.
ما میدانیم که نظام حقوق بینالملل تحت سلطه غرب، نتانیاهو و همدستانش را بابت جنایاتشان پاسخگو نخواهد کرد. اگر روزی آنها به پاسخگویی واداشته شوند، ممکن است این کار توسط ائتلافی از کشورهای عربی یا گروه بریکس انجام شود، اما قطعاً این اتفاق از طریق نظام سازمان ملل که کاملاً توسط آمریکا و اسرائیل تضعیف شده، نخواهد افتاد. اکنون در دنیایی تحت «قانون جنگل» زندگی میکنیم و این بهعمد انجام شده است.
با ممنوعیت آنروا (آژانس سازمان ملل برای پناهندگان فلسطینی) توسط اسرائیل، آیا امیدی برای فلسطینیان باقی مانده است؟
مردم غزه در حال مرگ هستند. آنها بهطور گسترده از گرسنگی، تشنگی، بیماری و علاوه بر آن از بمباران و تیراندازی کشته خواهند شد. ممنوعیت آنروا توسط اسرائیل حکم مرگ برای دهها هزار فلسطینی در غزه است. و این دقیقاً همان هدف است.
در سالهای اخیر، ایالات متحده بودجه آنروا را قطع کرده است. این کار را ترامپ انجام داد و دولت بایدن نیز ادامه داد. طبق قانونی که توسط رئیسجمهور بایدن امضا شد، حتی تا سال ۲۰۲۵ ایالات متحده حق ندارد به آنروا کمک مالی کند. این اقدام برای گرسنگی دادن به فلسطینیان طراحی شده است، نهتنها در غزه، بلکه در سراسر کرانه باختری و حتی در تبعید. این یک شرمساری مطلق و یک جنایت است. بهعنوان یک آمریکایی، کاملاً شرمندهام. ما باید با تمام توان با این وضعیت مقابله کنیم.

