پایان محاصره غزه، به همان اندازه جنایتکارانه که تحریم اعمال شده علیه کوبا – رامون پدرگال
رفیق عزیز، آندونی، مقالهای درباره مخالفت با محاصره غزه و کوبا برایتان ارسال میکنم. با همبستگی، رامون پدرگال کازانووا.
پایان محاصره غزه، به همان اندازه جنایتکارانه که تحریم اعمال شده علیه کوبا
رامون پدرگال کازانووا
توجه کنید، روزنامههای واشنگتن پست و نیویورک تایمز فاش کردهاند که نتانیاهو جنایتکار (که به اتهام نسلکشی تحت تعقیب بینالمللی است) به شرکای جنایتکار خود که رژیم استعمارگر را اداره میکنند، وعده داده است که پس از نخستین دوره آتشبس، جنگ را از سر خواهد گرفت و با تحریک پاسخی از سوی مقاومت فلسطین، تلاش خواهد کرد که آنها را مقصر جلوه دهد. این اطلاعات از روزنامههایی منتشر شده که زبان قدرت ایالات متحده هستند.
سازمان ملل متحد در گزارشی اعلام میکند که «آتشبس» ممکن است به خونریزی پایان دهد، اما به رنج و بدبختی غزه خاتمه نخواهد داد. چه اعلامیه تهدیدآمیزی برای این لحظه.
لازم است یادآوری کنیم که در سال ۱۹۴۸، یک ارتش متشکل از گروههای تروریستی صهیونیستی، علاوه بر اینکه بیش از نیمی از خاک فلسطین توسط سازمان ملل تحت کنترل بریتانیا به آنها هدیه داده شد، مرزها را شکست و به کشتار و اخراج مردم بومی اقدام کرد تا بهعنوان یک مستعمره نژادپرست و بیگانههراس مستقر شود و به این ترتیب بین ۸۵۰,۰۰۰ تا ۱,۰۰۰,۰۰۰ فلسطینی را بیرون کرد. از آن ۱۵ مارس تاکنون، جنگ دائمی علیه مردم فلسطین ادامه داشته که پس از اخراج و نسلکشی، چیزی جز دفاع از خود و خودسازماندهی باقی نمانده است.
از آن زمان تاکنون نزدیک به ۷۷ سال گذشته است که شامل تعقیب و جنگ «صهیونازی» بوده و همچنان ادامه دارد. این اشغالگر که توسط سرمایهداری بزرگ امپریالیستی اروپا (متشکل از کشورهای مختلف اروپایی) و در نهایت بریتانیا تأسیس، تأمین مالی، مسلح و حمایت شده و اکنون پایگاه اصلی خود را در ایالات متحده دارد، همان چیزی است که به نام «اسرائیل» شناخته میشود.
رسانههای وابسته به شرکتها به شکلی ریاکارانه نسلکشی ۱۶ ماه گذشته را بهعنوان «جنگ» معرفی میکنند و از ذکر تاریخ واقعی خودداری کرده و ادعا میکنند که این جنگ به دلیل «جنایات فلسطینیان در ۷ اکتبر ۲۰۲۳» آغاز شده است. باید با این دروغها مقابله کرد.
اقدام ترامپ در دوران نخست ریاستجمهوری خود برای انتقال سفارت آمریکا از تلآویو به اورشلیم، علاوه بر اینکه خلاف حقوق بینالملل و توافقات سازمان ملل بود، مانور جدیدی برای تاریک کردن مسئله فلسطین بود. وی همچنین توافقنامههای «ابراهیم» را آغاز کرد که طی آن برخی پادشاهیهای عربی، رژیم اشغالگر را به رسمیت شناختند و به عادیسازی نسلکشی و برنامههای نابودی ملت فلسطین در سرزمینشان کمک کردند.
اقدام دفاعی که به معنای حمله به دیوار زندانی بود که رژیم اشغالگر برای محاصره مردم غزه ساخته بود، چیزی جز دفاع از خود در برابر خفگی ناشی از محاصره کامل نبود؛ محاصرهای که از سال ۲۰۰۷ بهصورت زمینی، دریایی و هوایی اعمال شده و اکنون وارد هجدهمین سال خود شده است.
جنگ علیه ملت فلسطین، دهها سال پیش توسط اشغالگران آغاز شده و اگر بخواهیم به تاریخ قبل از گروههای صهیونیستی بازگردیم، شاهد سرمایهگذاریهای خاندان روچیلد و منابع مالی صهیونیستی در این پروژه خواهیم بود.
اما اگر به ۷ اکتبر ۲۰۲۳ نگاه کنیم، مقاومت فلسطین مسیر تاریخ را که توسط امپریالیستهای اروپایی، بریتانیایی و آمریکایی برایش تعیین شده بود، تغییر داد. هدف آنها بازنویسی نقشه خاورمیانه به نفع منافع خودشان بود. هیچکس درباره علت محاصره یا تاریخچه آن صحبتی نمیکند. صهیونیستها پس از انتخاباتی که توسط نهادهای بینالمللی و سازمانهایی مانند بنیاد کارتر تأیید شده بود، محاصره را آغاز کردند؛ انتخاباتی که در آن حماس با ۷۳ درصد آرا پیروز شد. این نتیجه همه برنامههایشان را مختل کرد و با همکاری رژیم مصر و تا حدی تشکیلات خودگردان فلسطین، ملت فلسطین در غزه را بهطور کامل محاصره کردند.
محاصره یک ملت، قطع ارتباط آن با جهان، جلوگیری از تجارت، دارو، غذا و نیازهای اولیه، طبق توافقنامههای بینالمللی یک اقدام جنگی و نسلکشی محسوب میشود.
ملتها باید از تاریخ بیاموزند و بخواهند علاوه بر آنچه تاکنون درباره آتشبس توافق شده، از جمله تبادل زندانیان و ارسال کمکهای بشردوستانه، محاصره غزه نیز بهطور کامل پایان یابد.
همچنین، اگر درباره محاصره، این اقدام جنگی و جنایتکارانه صحبت کنیم، باید خواهان پایان تحریم کوبا نیز باشیم؛ ملتی که از زمان پیروزی انقلاب، تحت محاصره امپریالیستی بوده و در عین حال برای نیازمندان جهان بهعنوان پزشک، معلم، و الهامبخش مبارزه برای عدالت جهانی عمل کرده است.
آزادی برای غزه و سراسر فلسطین، و آزادی برای کوبا!
مجله جنوب جهانی-بررسی مسائل جنوب جهانی – سال بیستم 