یوری آفونین: پشت تلاش برای معرفی هیتلر بهعنوان «چپگرا»، محافل ارتجاعیترین سرمایهداری روسیه و خدمتگزاران سیاسی آنها قرار دارند.
چند روزی است که در فضای رسانهای روسیه این ادعا در حال چرخش است: هیتلر چپگراست! بله، تقریباً یک کمونیست! چه کسانی این ایده شگفتانگیز را مطرح میکنند؟ راستگرایان وابسته به تبلیغات دولتی روسیه. آنها مرتباً متون مربوط به این موضوع را منتشر و بازنشر میکنند.
این موضوع از مدتها پیش روشن شده است: در روسیه، تبلیغگران بسیاری وجود دارند که با حقوق دولتی فعالیت میکنند و آشکارا ایدههای راستگرایانه را ترویج میدهند و دائماً به لنین، بلشویکها، اتحاد جماهیر شوروی و همه چپگرایان حمله میکنند.
منشأ این ادعای راستگرایان روسیه، اظهارات آلیس وایدل، رهبر حزب راست افراطی آلمان «آلترناتیو برای آلمان» بود. او اخیراً در یک برنامه زنده اینترنتی با ایلان ماسک گفت که هیتلر راستگرا نبود، بلکه «کمونیست بود و خود را سوسیالیست میدانست.» راستگرایان روسیه با خوشحالی این ادعا را دستاویز خود قرار دادند.
اما استدلال کسانی که میخواهند هیتلر را چپگرا معرفی کنند چیست؟ اینکه در نام حزب هیتلر کلمات «کارگر» و «سوسیالیست» وجود داشت. یا اینکه پرچم نازیها قرمز بود. یا اینکه هیتلر گاهی به سرمایهداران انتقاد میکرد و از شعارهای ضدنخبگی استفاده میکرد.
مایلم بپرسم: آیا استدلالهای محکمتری دارید؟ بهجز حرافیهاب هیتلر و رنگ پرچمها؟ آیا چیزی از حوزه اقتصادی-اجتماعی دارید؟ در اینجا استدلال راستگرایان در واقع همین است: هیتلر به برنامهریزی اقتصادی متوسل شد.
آقایان، توجه شما را به واقعیتهای زیر جلب میکنم:
در دهه ۱۹۲۰، هیتلر در کتاب نبرد من کمونیستها و اتحاد جماهیر شوروی را دشمنان اصلی خود اعلام کرد. او این اظهارات را با ایدههای نژادی-ملیگرایانهاش پیوند داد و گفت که مارکسیسم اختراع یهودیان است و آنها بر اتحاد شوروی حکومت میکنند.
وقتی هیتلر به قدرت رسید، همه چپگرایان، چه کمونیست و چه سوسیال دموکرات، را روانه اردوگاههای کار اجباری کرد.
هیتلر خصوصیسازی گستردهای از داراییهای عمومی انجام داد: بانکها، کارخانهها و معادن که در دوران جمهوری وایمار ملی شده بودند، دوباره خصوصی شدند. اقتصاد آلمان در دوران هیتلر عمدتاً خصوصی باقی ماند.
هیتلر اتحادیههای کارگری و جنبش کارگری آلمان را نابود کرد.
در غیاب اتحادیهها، هیتلر سود سرمایهداران آلمانی را بهطرز بیسابقهای افزایش داد. طبق نمودارها، تحت حاکمیت فاشیستها، میانگین نرخ سود سرمایهداران آلمانی ۴ تا ۵ برابر افزایش یافت! و این در مقایسه با دوران رکود بزرگ نیست، بلکه با سالهای ۱۹۲۶-۱۹۲۸ که نسبتاً شکوفا بود.
هیتلر سرمایهداران را با سفارشهای نظامی بیحساب و کتاب بهطور شگفتانگیزی ثروتمند کرد. در حالی که مردم عادی آلمان خون خود و دیگر ملتها را میریختند، بورژوازی بزرگ آلمان از جنگ سودی افسانهای به جیب زد.
هیتلر میلیونها برده تقریباً رایگان را از میان زندانیان اردوگاههای کار اجباری و کارگران شرقی («اوستآربایترها») به شرکتهای خصوصی آلمان عرضه کرد.
در مجموع، سرمایهداران آلمانی هرگز مانند دوران هیتلر در رفاه زندگی نکرده بودند. درست است که تحت حکومت نازیها نوعی تنظیم اقتصادی وجود داشت. اما چه اهمیتی دارد؟ برای سرمایهداران، افزایش سود ۴-۵ برابری بسیار مهمتر از برخی «آزادیهای اقتصادی» بود.
آقایان، اگر با وجود این حقایق، هیتلر را چپگرا میدانید، باید درباره توانایی ذهنی شما تردید کرد. یا پرسشی دیگر: آیا اصلاً چیزی از تاریخ میدانید؟ یا ذرهای وجدان دارید که آمادهاید اینگونه تحریف کنید؟
روشن است که چرا راستگرایان روسیه باید چنین تحریف فاحشی انجام دهند. افکار و حملات دائمی آنها به کمونیستها و اتحاد شوروی، گاهی بهطور گیجکنندهای شبیه محصولات وزارت تبلیغات گوبلز است. حالا آنها میخواهند این شباهت را اینگونه انکار کنند: نه، نه، شما چپگرا هستید و ما راستگرا.
و هرگز نباید فراموش کنیم که سقوط اوکراین به ورطه نیز با گرایشهای راستگرایانه در سیاست، ضدکمونیسم و ضدشورویگری آغاز شد. محافل ارتجاعی سرمایهداری روسیه و خدمتگزاران سیاسیشان کاملاً قادرند روسیه را نیز به مسیر اوکراینی بکشانند: مسیر فاشیسم نوظهور.
مجله جنوب جهانی-بررسی مسائل جنوب جهانی – سال بیستم 