تأئید سخت رئیس پنتاگون در سنا و خواست اسرائیل برای جنگ با ایران

دمیتری مینین (Dmitry MININ)، نویسنده، کارشناس بنیاد فرهنگ راهبردی

ا. م. شیری- این هم از وزیر دفاع منقش! برای من سؤال این است که دول غربی تحت مدیریت لات‌ها و لومپن‌ها، فاسقان و فاسدان، بچه‌بازان و همجنس‌گرایان، دلقکان و ابلهان، سارقان و قاتلان قصد دارند چه سرنوشتی برای جهان رقم بزنند.

انتصاب وزیر دفاع جدید آمریکا بهترین خبر برای زلنسکی نیست

سنای آمریکا برای دومین بار در تاریخ خود، تنها با رأی جیمز دیوید ونس، معاون رئیس جمهور (که طبق قانون اساسی، رئیس مجلس اعلای آمریکا نیز هست)، پیت هگزث، نامزد ترامپ برای وزارت دفاع را با اختلاف ۵١ بر ۵٠ تأئید کرد. این، تا حدودی یک پیروزی برای شخص رئیس جمهور آمریکا محسوب می‌شود. زیرا، قبل از رأی‌گیری اعتقاد بر این بود که از بین همۀ نامزدهای او، هگزت اولین کسی است که در سنا شکست می‌خورد.

مسئله فقط بدلیل رسوایی‌های جنسی، الکل و سایر رسوایی‌ها نیست، بلکه نگرش انتقادی تشکیلات نظامی نسبت به او است که در صلاحیت وی تردید دارد. هگزت هرگز فرماندهی یک گروه‌ بزرگی را در گارد ملی به عهده نداشته است. او فقط به درجۀ سرگردی رسید. او در عراق و افغانستان و همچنین در زندان گوانتانامو در دورۀ شکوفایی شکنجه در آنجا خدمت کرد. او اساساً به عنوان مفسر طرفدار ترامپ در کانال فاکس نیوز به شهرت رسید. علاوه بر دموکرات‌های مورد انتظار، سه جمهوری‌خواه – دو زن، ظاهراً به دلیل رسوایی‌ها و میچ مک‌کانل، که از برکناری‌اش از سمت رهبری جناح حزب در سنا آزرده خاطر شده بود، نیز علیه او رأی دادند. با این حال، به طور کلی، تسلط خشن ترامپ بر کنگره از همان گام‌های اولیه کاملاً مشهود است. او در دورۀ قبلی ریاست جمهوری خود، در انتصاب افراد وفادار به خود در مناصب رهبری نیروهای امنیتی، به هیچوجه موفق نبود.

جای تعجب نیست که هگزت هنگام ادای سوگند جمیز ونس بعنوان معاون رئیس جمهور، وفاداری کامل خود به فرمانده کل و آمادگی خود برای پیروی قاطعانه از مسیر تعیین شده توسط ترامپ را اعلام کرد. به تعبیری، هگزت درست مثل حامی خود، ونس به همان دارودستۀ سیاستمداران جوان، جاه‌طلب و کمتر شناخته‌شده تعلق دارد، که «به دهان» رئیس خود نگاه می‌کنند. وی تعهد خود را به اصل راهبردی ترامپ «صلح از طریق قدرت» اعلام کرد و در عین حال قول داد که در صورت امکان از کشاندن آمریکا به جنگ‌های جدید خودداری کند. هگزت همچنین قول داد که «اگر برای این سمت تأئید شود، از نوشیدن الکل خودداری کند». بیائید هر دو وعدۀ اول و دوم را بررسی کنیم.

اولویت‌های هگزت برای رهبری پنتاگون شامل وعدۀ «بازسازی ارتش با تبدیل تهدیدها به فرصت‌ها… پایان دادن مسئولانه به جنگ‌ها و تمرکز دوباره روی تهدیدات کلیدی» می‌باشد. او معتقد است که احیای شالودۀ صنعتی- دفاعی، اصلاح فرآیند تدارکات پنتاگون، انجام ممیزی‌های مالی و کاربست سریع فناوری‌های جدید برای اطمینان از اینکه ارتش آمریکا «قوی‌ترین و مرگ‌بار‌ترین نیرو در جهان» است، از اهمیت حیاتی برخوردار است.

هگزت مانند لوید آستین، سلف خود در پنتاگون، چین را «تهدید اصلی کشور» نامید و تأکید کرد که آمریکا با متحدان و شرکای خود برای «بازدارندگی از تجاوزات غول کمونیست در هند و اقیانوس آرام» همکاری خواهد کرد. قابل ذکر است که وی از هیچ مخالف جغرافیایی دیگری نام نبرد.

این مخالفان اما سعی می‌کنند مسیر دیگری به او نشان دهند. اسرائیل کاتز، وزیر دفاع اسرائیل در پیام تبریک خود به هگزت به مناسبت تصدی پست وزارت دفاع، صریحاً از او خواست تا حملۀ مشترک آمریکا و اسرائیل به ایران را سازمان دهد. او نوشت: «ایران و شرکای آن به تهدید… ثبات منطقه‌ای و جهانی ادامه می‌دهند. در ماه‌های آینده، ما با چالش‌هایی مواجه خواهیم بود که مستلزم چنان آمادگی و توانایی‌های نظامی است که ما را برای دستیابی به اهداف استراتژیک خود قادر ‌سازد. من مطمئنم که با هم می‌توانیم در ایجاد ثبات بلندمدت و آیندۀ بهتر برای منطقه موفق باشیم».

رهبری اسرائیل ظاهراً همچنان بر این باور است که «آرماگدون یکجانبه» که با سوءاستفاده از برتری فنی و تشتت مخالفان خود به سرزمین‌های اشغالی و همسایگان منطقه‌ای خود تحمیل کرده است، همینطور باقی خواهد ماند. به نظر او، یک لحظۀ تاریخی بی‌نظیر پدید آمده است که می‌توان با همۀ دشمنان به یکباره مقابله کرد. اما، در مورد ایران، اگر شرکای آمریکایی ناگهان تصمیم بگیرند که از افتخار پیشنهادشده به آن‌ها امتناع کنند و ارتش اسرائیل مجبور شود به تنهایی اقدام کند، آرماگدون در واقع می‌تواند دوطرفه یا حتی چندجانبه شود.

چنین فراخوان مستقیم به جنگ عموماً در سبک تبریک گفتن جزو  نوادر است. دلیل چنین فراخوان کاتز ظاهراً این است که او به شهرت هگزت به عنوان یک «صهیونیست پروتستان» باور دارد. او به عنوان مثال، در کتاب جنگ صلیبی آمریکا (٢٠٢٠) می‌نویسد: «اگر اهمیت اسرائیل را نمی‌دانید و نمی‌دانید که چرا اسرائیل همراه با آمریکا، یعنی بزرگترین تجسم تمدن غرب، اساس آن را تشکیل می‌دهد، پس تاریخ را نمی‌دانید. سرنوشت آمریکا با تاریخ یهودی ـ مسیحی و اسرائیل پیوند ناگسستنی دارد. شما می‌توانید آمریکا را بدون دوست داشتن اسرائیل دوست داشته باشید، اما این نشان‌دهندۀ ناآگاهی شما از کتاب مقدس و تمدن غرب است. اگر می‌خواهید به جنگ صلیبی بروید، باید ماهیت مأموریت خود را بدانید».

اما اینکه هگزت چه پاسخی به «پیشنهاد مطرح شده» بدهد، بی‌تردید در وهلۀ اول به «فرمانده کل»- ترامپ بستگی دارد. ترامپ، در حالی که وفاداری خود به اسرائیل و حمایت کامل از آن را، از جمله در مورد مسائل جنجالی مانند اخراج فلسطینیان از غزه به مصر و اردن نشان می‌دهد، اما به نظر می‌رسد برای درگیر شدن در یک جنگ بزرگ با ایران، به ویژه در همان ابتدای سلطنت خود، اصلا مشتاق نیست.

ترامپ بدون اشاره مستقیم به کاتز، اما در رابطه با «ابتکار وسوسه‌انگیز» خود، در یکی از اظهارنظرهایش در ارتباط با برنامۀ هسته‌ای ایران خاطرنشان کرد: «این خوب خواهد بود اگر اسرائیل از تشدید حملات به اهداف نظامی ایران اجتناب کند و این موضوع بدون نیاز به برداشتن گام‌های بیشتر حل شود». وی گفت: «آمریکا امیدوار است که ایران توافق کند، اما اگر توافق هم نکند، اشکالی ندارد». گاهی اوقات درک دقیق آنچه ترامپ می‌خواهد بگوید چندان آسان نیست، اما یک چیز واضح است: او در حال حاضر حداقل به استفاده از ابزار نظامی علیه تهران فکر نمی‌کند.

برخلاف انتظارات بجای اسرائیل از رئیس جدید پنتاگون که احتمالاً اغراق شده‌اند، در اوکراین در رابطه با حضور هگزت نگرانی قابل توجهی وجود دارد. او پیش از این، به عنوان مفسر نظامی فاکس نیوز، بارها هشدار داده بود که مداخلۀ آمریکا در مناقشۀ اوکراین می‌تواند روابط با روسیه را تا حد خطر هسته‌ای تشدید کند. هگزت همنوا با تاکر کارلسون، همکار خود در کانال، اظهار داشت که آمریکا نباید این همه زمان و پول به اوکراین اختصاص دهد. زیرا، خود آمریکا به اندازه کافی مشکلات دارد. ضمناً، در مورد عملیات ویژه، او در سال ٢٠٢٢ گفت که ولادیمیر پوتین «آمد تا آنچه را که به او تعلق دارد، پس بگیرد». هگزت گفت: «اگر اوکراین بتواند از خود دفاع کند… عالی است. اما، من نمی‌خواهم مداخلۀ آمریکا در اعماق اروپا گسترش پیدا کند و (پوتین) احساس کند که در قلب آن است».

پیت هگزت برخلاف موضع نسبتاً ستیزه‌جویانۀ پیشینیانش در مورد ادامۀ جنگ در اوکراین، در جلسۀ استماع کمیتۀ نیروهای مسلح سنا گفت که ترامپ «بسیار واضح» گفته است که می‌خواهد به درگیری در اوکراین پایان دهد. در این جلسه سناتور مین آنگوس‌کینگ ابراز نگرانی کرد که هگزت هرگز در سخنان آغازین خود به اوکراین یا روسیه اشاره نکرد. کینگ پرسید: «آیا این علامت آن است که ما از اوکراین دست می‌کشیم؟» هگزت پاسخ داد که این تصمیم در سطح او نیست، بلکه «در سطح ریاست جمهوری» تصمیم‌گیری می‌شود. او دیدگاه خود از آیندۀ این درگیری را به شیوۀ بسیار مبهم بیان کرد: «ما می‌دانیم که متجاوز کیست. ما می‌دانیم که مرد خوب کیست. ما دوست داریم این را تا حد امکان برای اوکراینی‌ها مفید ببینیم».

معمای اصلی در حال حاضر درک این نکته است که حدود و ثغور این «فرصت» برای کی‌یف کجاست.

منبع: بنیاد فرهنگ راهبردی

١١ بهمن- دلو ١۴٠٣