هنگامی که خبر این دیدار در تحریریه‌های ایالات متحده منتشر شد، بسیاری تصور کردند که دروغ یا یک آزمایش خبری است. اما این‌گونه نبود. صبح جمعه، ریچارد گرنل، فرستاده ویژه رئیس‌جمهور جدید ایالات متحده، دونالد ترامپ، سوار بر یک هواپیمای نظامی به سمت فرودگاه مایکتیا پرواز می‌کرد.

وقتی رسانه‌های آمریکایی درباره موضوعات این دیدار شروع به گمانه‌زنی کردند، منابعی از وزارت امور خارجه ونزوئلا تأیید کردند که این نشست در بالاترین سطح برگزار خواهد شد. اما همچنین هشدار دادند که رئیس‌جمهور نیکلاس مادورو خواهان یک «دستور کار صفر» است، به این معنی که قصد دارد روابط با ایالات متحده را از ابتدا بازتعریف کند.

در همین حال، برخی مقامات دولت جدید آمریکا، مانند وزیر خارجه مارکو روبیو و نماینده ویژه وزارت خارجه در امور آمریکای لاتین، مائوریسیو کلاور-کارونه، تلاش کردند تا کنترل اوضاع را در دست بگیرند. آن‌ها ادعا کردند که این دیدار صرفاً برای تسریع روند اخراج مهاجران ونزوئلایی بوده و به هیچ وجه به معنای به رسمیت شناختن دولت مادورو نیست. این در حالی بود که دولت جدید ایالات متحده، همچون دولت پیشین، همچنان ادعا داشت که اِدموندو گونزالس را رئیس‌جمهور منتخب ونزوئلا می‌داند.

اما حرف‌ها یک چیز است و واقعیت چیز دیگر. به نظر می‌رسد که ترامپ تصمیم گرفته است مستقیماً روابط با ونزوئلا را از طریق فرستاده ویژه خود، گرنل، مدیریت کند. گرنل پنجشنبه‌شب، درست پیش از سفرش به کاراکاس، با ترامپ در کاخ سفید دیدار کرده بود. این دیدار، طی روزهای اخیر، در سطح بسیار محرمانه توسط رئیس مجلس ملی ونزوئلا، خورخه رودریگز، برنامه‌ریزی شده بود. گرنل نیز در ۲۰ ژانویه در توییتی اعلام کرده بود که با مقامات کاراکاس در تماس است و نوشته بود: «دیپلماسی بازگشته است.»

دیدار و واکنش‌ها

خورخه رودریگز و ایوان گیل، وزیر امور خارجه ونزوئلا، گرنل را در پای هواپیما استقبال کردند. در همین حال، در میامی، واکنش مخالفان تبعیدی ونزوئلایی با ناامیدی همراه بود. خوان گوایدو، رهبر سابق مخالفان که خود را «رئیس‌جمهور موقت» می‌نامید، در توییتی نوشت که تصاویر ورود گرنل تنها چیزی است که از این سفر باقی خواهد ماند، زیرا هیچ عکس رسمی از این دیدار منتشر نخواهد شد.

اما زمانی که گوایدو این توییت را منتشر کرد، جلسه در دفتر شماره یک کاخ میرافلورس (کاخ ریاست جمهوری ونزوئلا) به پایان رسیده بود، که نشان‌دهنده میزان ناآگاهی و نداشتن اطلاعات دقیق مخالفان بود. در مقابل، دیگر رهبران اپوزیسیون مانند ماریا کورینا ماچادو و اِدموندو گونزالس سکوت اختیار کردند.

اولین توافق‌ها

پس از این دیدار، هنگامی که مادورو برای مراسم آغاز سال قضایی در دادگاه عالی حاضر شد، خبرنگاران از او درباره دیدار با گرنل سؤال کردند. او گفت که بعداً در این باره صحبت خواهد کرد، و در سخنرانی خود در دادگاه عالی توضیح داد که «دستور کار صفر» به این معنی است که هیچ توافقی با دولت بایدن حاصل نشده بود و این دیدار در فضایی محترمانه و سازنده برگزار شد.

مادورو همچنین تأکید کرد: «ما ضدآمریکایی نیستیم، بلکه ضد امپریالیسم هستیم. ما به جهانی اعتقاد داریم که در آن کشورهای کوچک به اندازه کشورهای بزرگ اهمیت دارند.»

در بیانیه‌ای که بعداً از سوی وزارت امور خارجه ونزوئلا منتشر شد، اعلام شد که در این دیدار موضوعاتی مانند مهاجرت، تأثیر منفی تحریم‌های اقتصادی بر ونزوئلا، شهروندان آمریکایی بازداشت‌شده در ونزوئلا و مسائل سیاسی داخلی مورد بحث قرار گرفته است. همچنین تأکید شد که «نیاز به تغییر در روابط دوجانبه» مورد توافق طرفین بوده است.

در همین زمان، گرنل در هواپیمای بازگشت به ایالات متحده، عکسی از خود به همراه شش آمریکایی منتشر کرد که برخی از آن‌ها همان روز از زندان‌های ونزوئلا آزاد شده بودند، نشانه‌ای از حسن نیت دولت مادورو.

نفت: موضوعی که مورد بحث قرار نگرفت

یکی از مسائل مهمی که به نظر می‌رسد در این دیدار مورد بحث قرار نگرفته، موضوع خرید نفت ونزوئلا توسط ایالات متحده بود. بر اساس گزارش‌های منتشرشده، وزارت خزانه‌داری آمریکا به طور خودکار مجوز شرکت شورون را برای ادامه فعالیت در ونزوئلا تمدید کرده است.

در این میان، پایگاه تخصصی Kpler گزارش داد که صادرات نفت ونزوئلا به ایالات متحده در دسامبر ۲۰۲۴ به بالاترین میزان در شش سال اخیر رسیده است و نسبت به سال گذشته دو برابر شده است. تحلیلگر آمریکایی سیریل ویدرشوون در مقاله‌ای در OilPrice.com نوشت:

«ترامپ درک می‌کند که ایالات متحده به نفت ونزوئلا نیاز دارد. نفت ونزوئلا به سواحل خلیج مکزیک می‌رود، منطقه‌ای که برای برتری انرژی ایالات متحده حیاتی است. اگر جریان نفت ونزوئلا قطع شود، پالایشگاه‌هایی مانند شورون و والرو مجبور خواهند شد به تأمین‌کنندگان با کیفیت پایین‌تر و کم‌اعتمادتر روی آورند، که این مسئله نامطلوب خواهد بود.»
این دیدار که نخستین نشست رسمی و سطح بالای بین مقامات ونزوئلا و ایالات متحده در سال‌های اخیر بود، نشان داد که یک خط ارتباطی مستقیم بین کاراکاس و واشنگتن ایجاد شده است و مدیریت آن مستقیماً در دست یکی از نزدیکان ترامپ است.

در این میان، مقامات تندرو دولت آمریکا مانند مارکو روبیو و مائوریسیو کلاور-کارونه، حداقل تا این لحظه، فقط نظاره‌گر ماجرا از دور هستند. همین وضعیت برای مخالفان راست‌گرای ونزوئلا نیز صدق می‌کند، که اکنون کاملاً سردرگم شده‌اند.

چه‌قدر دور به نظر می‌رسد روز دهم ژانویه ۲۰۲۵، روزی که مخالفان اعلام کرده بودند که اِدموندو گونزالس را به عنوان «رئیس‌جمهور جدید ونزوئلا» سوگند خواهند داد!