برنستاین، رئیس شورای یادبود هولوکاست ایالات متحده، سفیر اسرائیل در آمریکا، ران درمر، و یک مقام دیگر در تپه کپیتول در واشنگتن، ۲۵ آوریل ۲۰۱۷، طی مراسم روز ملی یادبود هولوکاست در ایالات متحده. پابلو مارتینز مونسیوایس | AP



رابرت اینلاکیش
منتشر شده در مینت‌پرس‌نیوز
ترجمه مجله جنوب جهانی

نخست‌وزیر اسرائیل، بنیامین نتانیاهو، در جریان مذاکرات آتش‌بس در غزه، ناگهان رؤسای سازمان‌های اطلاعاتی خود را کنار گذاشت و آن‌ها را با یکی از متحدان سیاسی کلیدی خود، ران درمر، جایگزین کرد. این تغییر در حالی رخ داد که نتانیاهو وارد واشنگتن شد تا با رئیس‌جمهور دونالد ترامپ دیدار کند؛ اولین رهبر خارجی که پس از بازگشت ترامپ به قدرت با او ملاقات می‌کرد. به‌جای تکیه بر مقامات اطلاعاتی برای هدایت مذاکرات، نتانیاهو اولویت را به مداخله مستقیم آمریکا داده است تا شرایطی مطلوب برای اسرائیل رقم بزند.

تا این هفته، مذاکرات آتش‌بس توسط رونن بار، رئیس شین‌بت (سازمان امنیت داخلی اسرائیل)، و دیوید بارنیا، رئیس موساد، هدایت می‌شد. اما با ورود به واشنگتن، نتانیاهو تصمیمی غیرمنتظره گرفت و آن‌ها را از نقش خود برکنار کرد و روند مذاکرات را به دست درمر سپرد؛ سفیر پیشین اسرائیل در ایالات متحده و یکی از نزدیک‌ترین مشاوران او.

انتخاب درمر به‌عنوان جایگزین بار و بارنیا نشان‌دهنده تغییر عمدی در رویکرد اسرائیل است. بار و بارنیا از ارتباطات خود در دوحه و قاهره برای تسهیل مذاکرات غیرمستقیم با حماس استفاده می‌کردند، اما تصمیم نتانیاهو برای جایگزینی آن‌ها با درمر – یک اسرائیلی متولد ایالات متحده که تابعیت آمریکایی خود را برای ورود به سیاست اسرائیل کنار گذاشت – حاکی از تغییر رویکرد از میانجی‌گری منطقه‌ای (قطر و مصر) به سمت واشنگتن به‌عنوان اصلی‌ترین واسطه در مرحله بعدی توافق آتش‌بس است.

اگرچه درمر خارج از محافل دیپلماتیک چندان شناخته‌شده نیست، اما سال‌ها یکی از معتمدترین افراد نتانیاهو بوده و تأثیر قابل‌توجهی بر سیاست ایالات متحده در قبال اسرائیل داشته است. ارتباطات او با محافل سیاسی آمریکا او را برای نتانیاهو بی‌بدیل ساخته، تا جایی که نخست‌وزیر اسرائیل در سال ۲۰۱۹ از او به‌عنوان یکی از گزینه‌های بالقوه برای جانشینی خود یاد کرد. بااین‌حال، بزرگ‌شدن او در میامی بیچ باعث شده برخی اسرائیلی‌ها او را به چشم یک فرد خارجی ببینند.

با سپردن مذاکرات آتش‌بس به درمر، نتانیاهو نشان می‌دهد که قصد دارد این روند را از دخالت جهان عرب دور کرده و آن را به سمت ایالات متحده سوق دهد، جایی که اسرائیل می‌تواند نفوذ چشمگیری اعمال کند.

درمر که در آمریکا بزرگ شده و در یک مدرسه یهودی در کنار خاخام بدنام، شمولی بوتیچ، تحصیل کرده است، در مذاکره با واشنگتن وزنه‌ای قابل‌توجه محسوب می‌شود. برادر او، دیوید درمر، سمت دولتی داشته و شهردار میامی بیچ بوده، درحالی‌که خود او مسیری متفاوت را در سیاست‌ اسرائیل دنبال کرده است.

فعالیت سیاسی درمر به دوران همکاری‌اش با فرانک لانتز، استاد دانشگاه پنسیلوانیا و کارشناس نظرسنجی جمهوری‌خواهان، بازمی‌گردد. لانتز که به دلیل تدوین پیام‌های سیاسی شهرت دارد، یکی از استراتژیست‌های قدیمی جناح محافظه‌کار است و شاید بیشتر به‌خاطر نگارش گزارش ۱۱۲ صفحه‌ای معروف به «فرهنگ واژگان جهانی پروژه اسرائیل ۲۰۰۹» شناخته شود.

این سند، که برچسب «محرمانه و غیرقابل انتشار» دارد، یک راهنمای تبلیغاتی دقیق است که به مقامات و روزنامه‌نگاران اسرائیلی دستورالعمل‌هایی برای تنظیم پیام‌هایی ارائه می‌دهد که برای مخاطب آمریکایی جذاب باشد. این راهنما موضوعاتی را برای بحث پیشنهاد می‌کند که اقدامات اسرائیل را به شیوه‌ای ارائه کند که نظر افکار عمومی ایالات متحده را جلب کند.

در سال ۲۰۰۵، ران درمر به‌طور رسمی تابعیت آمریکایی خود را کنار گذاشت تا سمت وابسته اقتصادی اسرائیل در واشنگتن را بپذیرد. دو سال بعد، او به‌عنوان وزیر امور اقتصادی در کابینه آریل شارون، نخست‌وزیر وقت، منصوب شد که این امر ورود او به کابینه اسرائیل و آغاز نخستین همکاری رسمی‌اش با بنیامین نتانیاهو را رقم زد.

در سال ۲۰۱۰، درمر در واشنگتن به شهرت رسید. نشریه پولیتیکو او را «مهم‌ترین میانجی خاورمیانه» نامید و آبراهام فاکسمن، رئیس پیشین لیگ ضدافترا (ADL)، او را فردی توصیف کرد که «زندگی‌اش تجسمی از رابطه اسرائیل و آمریکا است.»

بین سال‌های ۲۰۱۳ تا ۲۰۲۱، درمر سفیر اسرائیل در ایالات متحده بود؛ نقشی که او را به یکی از مورد اعتمادترین نمایندگان نتانیاهو در واشنگتن تبدیل کرد. روزنامه جروزالم پست یک‌بار درباره او نوشت که «او نزدیک‌ترین چیز به نخست‌وزیر در واشنگتن است» که اشاره‌ای به نفوذ و دسترسی او در محافل سیاسی آمریکا داشت.

درمر نقش محوری در تأمین کمک‌های نظامی بلندمدت آمریکا به اسرائیل ایفا کرد. در سال ۲۰۰۷، او در مذاکره بر سر یک تفاهم‌نامه ۱۰ ساله درباره کمک‌های آمریکا به اسرائیل مشارکت داشت. تقریباً یک دهه بعد، در سال ۲۰۱۶، او موفق شد توافق دیگری را به‌رغم تنش‌های عمیق بین نتانیاهو و دولت اوباما بر سر توافق هسته‌ای ایران، به نتیجه برساند. در این توافق، باراک اوباما متعهد شد که یک بسته کمک نظامی به ارزش ۳۸ میلیارد دلار به اسرائیل ارائه کند که بزرگ‌ترین توافق از این نوع در تاریخ ایالات متحده بود.

با آغاز ریاست‌جمهوری ترامپ در سال ۲۰۱۷، درمر بلافاصله اقدام کرد تا سیاست‌های آمریکا را به نفع اسرائیل تثبیت کند. او نقش کلیدی در به‌رسمیت شناختن اورشلیم اشغالی به‌عنوان پایتخت اسرائیل توسط واشنگتن، هماهنگی توافق‌نامه‌های ابراهیم و پیشبرد «معامله قرن» – طرحی که هدف آن حذف امکان تشکیل کشور فلسطین بود – ایفا کرد. همچنین، به‌رسمیت شناختن ادعای اسرائیل بر بلندی‌های جولان توسط ایالات متحده، دست‌کم تا حدی، نتیجه تلاش‌های او بود.

نفوذ درمر فراتر از سیاست نیز گسترش یافت. در هفته‌های پایانی نخستین دوره ریاست‌جمهوری ترامپ، گفته می‌شود که درمر توانست او را متقاعد کند تا جاناتان پولارد، تحلیلگر سابق اطلاعاتی آمریکا که به جرم جاسوسی برای اسرائیل محکوم شده بود، عفو کند. ارتباطات او با محافل محافظه‌کار آمریکا در سال ۲۰۲۲ بیش‌ازپیش تقویت شد، زمانی که در برنامه‌های رسانه‌ای مختلف، از جمله پادکست جردن پیترسون، ظاهر شد؛ جایی که فضایی دوستانه و بدون چالش برای بیان دیدگاه‌هایش در اختیار داشت.

در طول جنگ ۱۵ ماهه در غزه، درمر به‌عنوان رابط میان دولت نتانیاهو و دولت بایدن عمل کرد. در نوامبر ۲۰۲۴، تنها شش روز پس از پیروزی ترامپ در انتخابات، او به‌طور محرمانه به مارالاگو (اقامتگاه ترامپ) سفر کرد. اکنون که نتانیاهو او را به‌عنوان مذاکره‌کننده ارشد اسرائیل در مذاکرات آتش‌بس منصوب کرده است، درمر مؤثرترین کانال ارتباطی رهبر اسرائیل با واشنگتن محسوب می‌شود – نه‌تنها مسئول هدایت مذاکرات، بلکه مأمور تضمین این موضوع که حمایت آمریکا از اسرائیل حتی شدیدتر و بی‌قیدوشرط‌تر از گذشته باشد.


رابرت اینلاکیش تحلیلگر سیاسی، روزنامه‌نگار و مستندساز ساکن لندن، بریتانیا است. او از سرزمین‌های اشغالی فلسطین گزارش داده و در آنجا زندگی کرده و برنامه «پرونده‌های فلسطین» را اجرا می‌کند. او همچنین کارگردان مستند «سرقت قرن: فاجعه ترامپ در قبال فلسطین و اسرائیل» است. او را در توییتر دنبال کنید: @falasteen47