ایلان پاپه

ترجمه مازیار

من همچنان معتقدم که این بی‌رحمی مطلق و خشونت بی‌سابقه نشان‌دهنده این است که ما در پایان بدترین فصل از تاریخ مدرن فلسطین قرار داریم.

اگر کسی بپرسد که آخرین سخنرانی دیوانه‌وار و توهم‌آمیز ترامپ درباره غزه در اسرائیل چه تاثیری داشته است، تنها کاری که باید انجام دهد این است که عبری یاد بگیرد یا از کسی که عبری بلد است بخواهد تا سخنرانی‌های سیاستمداران اسرائیلی و رسانه‌های این کشور را برایش ترجمه کند.

«البته هیچ‌کس مردم بیرحم غزه را دوست ندارد، و من درباره حماس صحبت نمی‌کنم، بلکه درباره تمام مردم غزه صحبت می‌کنم؛ به همین دلیل است که اردن و مصر پیشنهاد خیالی ترامپ را رد کردند.» این را تحلیلگر ارشد امور عرب در شبکه اصلی تلویزیون اسرائیل در ساعت پربیننده در ۶ فوریه ۲۰۲۵ توضیح داد.

من از خودم می‌پرسم که آیا نازی‌ها هم چنین چیزهایی درباره یهودیان می‌گفتند؟

همه مرزهای انسانی و اخلاقی ممکن در اسرائیل در حوزه عمومی فراتر رفته‌اند.

هیچ چیز در مورد فلسطینی‌ها به طور کلی و مردم غزه به طور خاص ممنوع نیست. دیگر حتی صحبت کردن درباره آنها به عنوان حیوانات هم کافی نیست، این مسئله بسیار بدتر است. آنها در روایت جدید به عنوان بدترین شکل بشریت به تصویر کشیده می‌شوند، روایتی که اسرائیل را از هر جنایتی علیه آنها تبرئه می‌کند.

سیاستمداران اینگونه صحبت می‌کنند، رسانه‌های اصلی این گفتار را مشروعیت می‌بخشند، و خاخام‌ها در کنیسه‌ها — نهادهایی که بیش از هر زمان دیگری توسط یهودیان اسرائیلی پر شده‌اند — بدون هیچ شرم یا مانعی به تبلیغ نسل‌کشی فلسطینی‌ها می‌پردازند.

همه این‌ها مقدمه‌ای برای مراحل بعدی نسل‌کشی است.

آتش‌بس موقت در نسل‌کشی به این دلیل نیست که جهان آن را متوقف کرده است. این آتش‌بس به این دلیل متوقف شد که ترامپ می‌خواست گروگان‌ها برای بهبود تصویر خودش آزاد شوند و سپس به اسرائیلی‌ها اجازه دهد هر کاری که می‌خواهند انجام دهند.

حتی اگر ساخت شهرک‌ها را متوقف کنیم و دیگر میلیون‌ها نفر را در حال تظاهرات برای فلسطین نبینیم، باز هم خودمان را گول زده‌ایم. این ماجرا تمام نشده است. ملت دیوانه اسرائیل اکنون افراد و سیاستمداران بیشتری دارد که حاضرند نسل‌کشی را ادامه دهند تا کسانی که با آن مخالفند، اگر اصلاً چنین کسانی وجود داشته باشند.

من همچنان معتقدم که این بی‌رحمی مطلق و خشونت بی‌سابقه نشان‌دهنده این است که ما در پایان بدترین فصل از تاریخ مدرن فلسطین قرار داریم.

در واقع، من حتی بیشتر مطمئن هستم که همان‌طور که در آلمان پس از نازی‌ها اتفاق افتاد، یهودیان اسرائیلی بیشتری از آنچه که در ابتدا انتظار داشتم بیدار خواهند شد و از سکوت خود در برابر هولوکاستی که اسرائیل علیه فلسطینی‌ها انجام می‌دهد احساس پشیمانی و گناه خواهند کرد.

اما برای حال حاضر، این یک درخواست مبرم است که به دلیل آتش‌بس دچار بی‌تفاوتی یا رضایت نشویم. ترامپ با طرح خود — یا هر چیز دیگری که باشد — تمام نیروهای تاریک اسرائیل را احیا کرده است تا مردم غزه را اخراج کنند و این سرزمین را به یک ریویرای آمریکایی تبدیل کنند.

دولت‌های اروپایی، از جمله بریتانیا، این ایده را محکوم کرده‌اند که قابل تحسین است. پس آنها کمی انسانیت نشان می‌دهند. اما این کافی نیست، و آنها پیامدهای گسترده‌تر نه تنها بی‌عملی فعلی خود، بلکه همدستی آنها در نسل‌کشی از ۷ اکتبر ۲۰۲۳ را نمی‌بینند.

این دوران توهمات بصری بود. رهبرانی مانند نفتالی بنت متعصب اکنون در نظرسنجی‌های اسرائیل پیشتاز هستند، و بله، او ممکن است نتانیاهو را شکست دهد، اما او رویکرد انسانی‌تری به میلیون‌ها فلسطینی تحت سلطه اسرائیل ارائه نمی‌دهد، که هنوز هم به عنوان مشکلی دیده می‌شوند که تنها از طریق نابودی و حذف قابل حل است.

سیاست داخلی اسرائیل هیچ ارتباطی با نگرش و سیاست‌های یکپارچه اسرائیل نسبت به فلسطینی‌ها ندارد.

رسانه‌های اصلی غرب — چه برسد به متحدان بی‌قید و شرط اسرائیل، از «کرونیکل یهودی»، سخنگوی اسرائیل متعصب در بریتانیا، تا فاکس نیوز در ایالات متحده — پوشش بین‌المللی را فراهم می‌کنند که به اسرائیل اجازه می‌دهد با این گفتمان و این طرح اعلام‌شده به اهداف خود برسد.

۴۱ زبانی که بی‌بی‌سی به آنها برنامه پخش می‌کند، همه یک زبان را صحبت می‌کنند: غیرانسانی کردن فلسطینی‌ها و تضمین مصونیت اسرائیل و سیاست‌های آن.

ما هنوز باید باور داشته باشیم که در درازمدت، هرچند این سناریو وحشتناک است، این مقدمه‌ای برای آینده‌ای بسیار بهتر است. همچنین باید باور داشته باشیم که این مقدمه می‌تواند و باید به حداقل برسد.

من چوب جادویی برای چنین تغییر چشمگیری در رویدادها ندارم، اما ما تنها نیستیم، بنابراین بیایید ذهن‌ها و تلاش‌های خود را فراتر از کلیساها و تفرقه بگذاریم و راهی حتی بهتر، علاوه بر کارهای فوق‌العاده‌ای که به عنوان جنبش همبستگی انجام داده‌ایم، پیدا کنیم تا از مراحل بعدی حذف فلسطین به عنوان یک ایده، مردم و کشور جلوگیری کنیم.

یک چیز قطعی است: مقاومت و تاب‌آوری فلسطینی‌ها همچنان بهترین تضمین برای این است که این نقشه‌های شیطانی به طور کامل اجرا نشوند. اما هزینه‌ای که باید پرداخت شود ممکن است بسیار بالا باشد و می‌توان از آن جلوگیری کرد.

ما در زمانی قرار داریم که به شدت به رهبری و هدایت فلسطینی‌ها نیاز داریم، و هنوز به آن دست نیافته‌ایم. اما نشانه‌های امیدوارکننده‌ای از وحدت وجود دارد، همان‌طور که اخیراً سردبیر ما رمزی بارود توصیف کرده است.

این کافی نیست، اما برای آینده نزدیک امید ایجاد می‌کند.

هنوز زمان داریم تا جهان شمالی را بیدار کنیم: اگر نه رهبرانشان، سیاستمدارانشان هنوز وجدان دارند، و اگر نه رسانه‌های سنتی، پس رسانه‌های جایگزین.

ما حق داریم از جنوب جهانی درخواست‌های بسیار بیشتری داشته باشیم، با الهام از مثال کلمبیا، و از خود بپرسیم: مالزی و اندونزی کجا هستند؟ پاکستان کجاست؟

این مسئله به همان اندازه که درباره فلسطین است، درباره عدالت جهانی نیز هست، و همچنین درباره استعمارزدایی از جهان به طور کلی، نه فقط فلسطین، تا وحدت جهانی بتواند با هم به چالش‌های عظیمی که تنها با هم می‌توان بر آنها غلبه کرد، از گرمایش جهانی تا فقر جهانی و حرکت میلیون‌ها نفر از شمال به جنوب در جستجوی زندگی و بقا، بپردازد.

این تنها راه برای شکست دادن پوپولیسم، فاشیسم و نژادپرستی است که بسیاری از ما، و به ویژه فلسطینی‌ها، هنوز امروز از آن رنج می‌بریم.