آژانس توسعه بینالمللی ایالات متحده (USAID) گروه اوکراینی را تأمین مالی کرد که معاون رئیسجمهور ونس را بهعنوان «مبلّغ پروپاگاندای طرفدار روسیه» بدنام کرد.
وایت رید
منتشر شده در گریزون
ترجمه مجله جنوب جهانی
دونالد ترامپ، رئیسجمهور ایالات متحده، آژانس توسعه بینالمللی آمریکا (USAID) را به دلیل هزینههای خارجی غیرضروری بهشدت مورد انتقاد قرار داده است. اما او یکی از جنجالیترین عملیاتها را نادیده گرفته است: در اوکراین، دولت آمریکا گروههایی را تأمین مالی کرد که معاون رئیسجمهور آمریکا، اعضای کنگره و روزنامهنگاران آمریکایی را بهعنوان «مبلّغان خارجی» بدنام کردند، درحالیکه همزمان به آمریکاییها آموزش تاکتیکهای «عملیات روانی» (PSYOP) میدادند.
دولت ایالات متحده یک شرکت وابسته به اطلاعات نظامی اوکراین را تأمین مالی کرد که بهشدت به بدنام کردن جی.دی. ونس، معاون رئیسجمهور آمریکا، جو کنت، مدیر ضدتروریسم ایالات متحده، و نماینده کنگره، توماس ماسی، بهعنوان «مبلّغان خارجی فدراسیون روسیه» پرداخت.
تا به امروز، لیست سیاه آنلاین منتشرشده توسط گروه اوکراینی تأمینشده از سوی USAID، موسوم به «مولفار» (Molfar)، ونس، ماسی و کنت را بهعنوان «مبلّغان خارجی» وابسته به دولت روسیه معرفی میکند و خواستار «برکناری آنها از مناصب عمومی، اعمال تحریمها علیه آنها و تحقیقات درباره دخالت شخصی آنها در جنایات» شده است.
مولفار ادعا میکند: «این افراد تهدیدی برای امنیت ملی کشورهایی هستند که از سیاست تروریستی فدراسیون روسیه حمایت نمیکنند.»
وبسایت مولفار ونس را به این دلیل محکوم میکند که «دموکراسی اوکراین را با افغانستان مقایسه کرده» و اظهار داشته که «با ادامه تأمین مالی این جنگ مخالف است.» اما شاید بدترین موضع او، از دید اطلاعاتیهای اوکراینی، مخالفتش با پیوستن اوکراین به ناتو بود. او اعلام کرده بود که «اوکراین نباید به ناتو بپیوندد، زیرا این امر بهنوعی دعوت از مردم آمریکا برای ورود به جنگ خواهد بود.»
در سال ۲۰۲۲، یکی از نمایندگان مولفار در مصاحبه با سیانان، رئیسجمهور ترامپ را به رفتار «کاملاً طرفدار کرملین» متهم کرد، زیرا «ترامپ گفته بود که کریمه متعلق به روسیه است، چون مردم آنجا روسی صحبت میکنند.»
مولفار، که نام آن در زبان اوکراینی به معنای جادوگر یا ساحر است، خود را بهعنوان یک آژانس اطلاعاتی متنباز معرفی میکند که «فهرستی از دشمنان اوکراین را برای اجرای عدالت علیه جنایتکاران جنگی جمعآوری میکند.» وبسایت این گروه پیشتر USAID و صندوق تحقیقات و توسعه مدنی ایالات متحده (CRDF) را بهعنوان «شرکای» خود معرفی کرده بود. قانونی بودن حمایت نهادهای آمریکایی از گروههای خارجی برای بدنام کردن شهروندان آمریکایی و دخالت در سیاست داخلی آمریکا، در بهترین حالت، بحثبرانگیز است.
یک گزارش که آرم USAID را بر خود داشت و یک سال پس از حمله روسیه منتشر شد، نشان داد که مولفار به آموزش هزاران کارمند دولتی در زمینه تاکتیکهای بدنامسازی پرداخته و با حمایت مستقیم دولت آمریکا، آموزشهایی درباره جنگ سایبری، ازجمله تکنیکهای عملیات روانی (PSYOP)، به کارکنان دولتی ارائه داده است.
این گزارش تأکید کرده که مرکز هماهنگی امنیت سایبری ملی اوکراین (NCSCC) با حمایت صندوق تحقیقات و توسعه مدنی ایالات متحده (CRDF Global) و وزارت امور خارجه آمریکا، یک دوره آموزشی آنلاین سهروزه تحت عنوان «OSINT – اطلاعات از منابع باز» برگزار کرده است.
در این دوره، «با همکاری پژوهشگران عملیاتی پیشرو از شرکت اوکراینی مولفار»، بیش از ۲۰۰۰ کارمند دولتی «تمرینات عملی در موضوعاتی نظیر جستوجوی منابع باز، یافتن تماسها، استفاده از رباتهای تلگرام، عملیات روانی و کاربرد آنها بهعنوان روش جنگ اطلاعاتی، تحلیل تصاویر و جمعآوری اطلاعات انسانی (HUMINT) یا مهندسی اجتماعی» انجام دادهاند.
علاوه بر بدنام کردن رهبران سیاسی آمریکا، مولفار چندین روزنامهنگار آمریکایی را نیز هدف قرار داده است، ازجمله مکس بلومنتال، سردبیر ارشد نشریه گریزون (The Grayzone)، که این گروه تهدید کرده بود او را بهعنوان یک عامل روسیه افشا خواهد کرد. در یک ایمیل گروهی که توسط مدیر روابط عمومی مولفار، داریا وربیتسکا، ارسال شد، بلومنتال بهدروغ متهم شد که پس از «افزایش ناگهانی درآمدش»، روایتهای روسی را ترویج میکند. این ایمیل وعده داده بود که گزارشی درباره «تقریباً تمام منابع درآمدی بلومنتال، اطلاعات جعلی رزومه او، همکاریهایش با دیگر مبلّغان، شواهد ارتباطاتش، سوابق منفی، روابطش با افراد در سراسر جهان، خانواده، تماسها، املاک و اطلاعات تکمیلی» منتشر کند.
این گزارش، که USAID هزینه آن را تأمین کرده، یک مجموعه نامنسجم از ادعاهای نادرست و شبهافتراآمیز علیه بلومنتال ارائه داده بود و او را به انتشار «اخبار جعلی» متهم میکرد، درحالیکه گفتههای او، مانند «ایالات متحده و ناتو در حال تأمین مالی جنگ در اوکراین هستند»، از نظر عینی صحیح بودند. بااینحال، این پرونده، آدرس خانه بلومنتال، آدرس اعضای خانوادهاش و حتی همکاران آنها را نیز فاش کرده بود. به این ترتیب، USAID از یک عملیات افشای اطلاعات شخصی (doxxing) حمایت کرده بود که جان شهروندان آمریکایی را تنها به دلیل انتقاد از دولت اوکراین به خطر انداخته بود – و حتی افرادی را هدف قرار داده بود که صرفاً با خانواده بلومنتال در ارتباط بودند.
در گزارشی برای نشریه بریتانیایی Morningstar Online، روزنامهنگار استیو سوئینی مستند کرده که چگونه مولفار «با انتشار لیستی از بهاصطلاح خائنان، همراه با اطلاعات شخصی، عکسها و حتی جزئیات خانوادگی، جان افراد را بیپروا به خطر میاندازد – ازجمله کودکان.»
سایر افرادی که توسط مولفار هدف قرار گرفتهاند، عبارتاند از ایلان ماسک، خبرنگاران گلن گرینوالد، تاکر کارلسون، و آرون مات از گریزون، و همچنین اقتصاددان و مفسر ژئوپلیتیک، جفری ساکس.
بهطرز شوکهکنندهای، مولفار تنها گروهی نبود که از دولت آمریکا بودجه دریافت کرد تا لیستهای سیاهی برای متهم کردن آمریکاییها به «جرایم اطلاعاتی» تهیه کند.
Vox populi, VoxUkraine
بررسی اطلاعات توسط گریزون نشان میدهد که حداقل دو گروه دیگر اوکراینی که به بدنام کردن روزنامهنگاران برجسته و مقامات ارشد دولت ترامپ پرداختهاند، مستقیماً از مالیاتدهندگان آمریکایی تأمین مالی شدهاند: VoxUkraine، یک اندیشکده برجسته اوکراینی و «بررسیکننده حقایق»، و مرکز مقابله با اطلاعات نادرست، که یکی از نهادهای وابسته به شورای امنیت ملی اوکراین است.
صفحه «تاریخچه» VoxUkraine با این پرسش آغاز میشود: «چگونه VoxUkraine از یک وبلاگ ادارهشده توسط چند علاقهمند به یک اندیشکده تأثیرگذار بر میلیونها اوکراینی تبدیل شد؟» پاسخ، بهوضوح، با دریافت میلیونها دلار از مالیاتدهندگان آمریکایی است.
این گروه که در بحبوحه کودتای تحت حمایت آمریکا در اوکراین در سال ۲۰۱۴ تشکیل شد، ادعا میکند که کار خود را با حضور «چهار اقتصاددان اوکراینی» آغاز کرد که قصد داشتند «سطح گفتوگوی اقتصادی در اوکراین را ارتقا دهند.» اما جالب اینجاست که این گروه بلافاصله پس از ثبت رسمی در سال ۲۰۱۵، توانست نزدیک به ۲ میلیون دلار جذب کند. گزارش سالانه این گروه نشان میدهد که ۴۲٪ از درآمدهای VoxUkraine در آن سال، تنها از یک اهداکننده تأمین شده است: بنیاد ملی دموکراسی (NED).
از آن زمان، VoxUkraine با حمایت مالی بنیاد ملی دموکراسی ایالات متحده (NED) و آژانس توسعه بینالمللی آمریکا (USAID) گسترش چشمگیری پیدا کرده است. امروزه، وبسایت این گروه، پروژه «بررسی حقایق» (fact-checking) موسوم به VoxCheck را بهعنوان «برجستهترین پروژه» خود معرفی میکند.
بهعنوان یک عضو رسمی در شبکه موسوم به شبکه بینالمللی بررسی حقایق (International Fact-Checking Network)، که شرکت مادر آن Poynter از بودجه قابلتوجهی از NED برخوردار است، VoxCheck نقش پررنگی در پوشش رسانهای اصلی درباره ادعای پروپاگاندای روسیه ایفا کرده است.
وبسایت VoxCheck که دارای ۲۳ کارمند است، نشان میدهد که این نهاد از بنیاد ملی دموکراسی (NED)، سفارت آمریکا و همچنین فیسبوک تأمین مالی شده است. در سال ۲۰۲۰، فیسبوک این گروه را بهعنوان یک شریک رسمی در زمینه بررسی حقایق در پلتفرم متا منصوب کرد. گزارشهای سالانه نشان میدهند که در سال ۲۰۲۱، تقریباً تمام بودجه این گروه از فیسبوک تأمین شده بود، بهطوریکه این شرکت ۶۱٪ از منابع مالی VoxCheck را تشکیل میداد. اما با آغاز جنگ در سال ۲۰۲۲، این رقم به ۶٪ کاهش یافت و مجدداً بودجهای از سوی USAID و NED به سمت VoxUkraine سرازیر شد، بهطوریکه این دو نهاد مجموعاً ۲۸٪ از بودجه این گروه را تأمین کردند.
VoxCheck: دریافت بودجه مالیاتدهندگان و سانسور محتوای آمریکاییها
علاوه بر دریافت مالیاتهای مردم و سانسور پستهای کاربران آمریکایی در شبکههای اجتماعی، VoxCheck همچنین با مرکز مقابله با اطلاعات نادرست اوکراین (CCD) همکاری کرد تا فهرست سیاهی دیگر را برای بدنام کردن شهروندان آمریکایی بهعنوان عوامل روسیه تهیه کند. در فوریه ۲۰۲۴، VoxUkraine و CCD بهطور مشترک اعلام کردند که آنها «انتشارات و سخنرانیهای ۲۶ کارشناس غربی» را تحلیل کرده و دریافتند که فعالیتهای این افراد «نشانههایی از یک شبکه» دارد.
در میان این افراد، چهرههای رسانهای آمریکایی نظیر مکس بلومنتال از نشریه گریزون، قاضی اندرو ناپولیتانو، تاکر کارلسون، گلن گرینوالد، جیمی دور، کلیتون موریس، برایان برلتیک، داگلاس مکگرگور و همچنین اساتید برجسته دانشگاهی جفری ساکس، جان میرشایمر و ریچارد ساکوا قرار داشتند.
USAID حامی عملیات سانسور اطلاعاتی اوکراین
در کنار VoxUkraine، مرکز مقابله با اطلاعات نادرست اوکراین (CCD) نیز یکی دیگر از نهادهای رسمی دخیل در جنگ اطلاعاتی اوکراین است. این مرکز که در سال ۲۰۲۱ تحت دولت زلنسکی تأسیس شد و تحت نظارت شورای امنیت و دفاع ملی اوکراین فعالیت میکند، خود را بهعنوان یک ابتکار دولتی برای جلوگیری از انتشار «اطلاعات نادرست مخرب» و «دستکاری افکار عمومی» معرفی کرده است.
تنها یک سال پس از تأسیس، این مرکز بهسرعت شروع به بدنام کردن تولسی گبرد (مدیر اطلاعات ملی فعلی آمریکا) کرد و او را به دریافت پول از کرملین متهم ساخت. در آوریل ۲۰۲۲، این مرکز در یک پست تلگرامی درباره گبرد نوشت: «دشمن (روسیه) همچنان با استفاده از سیاستمداران آمریکایی استخدامشده، به انتشار اطلاعات نادرست ادامه میدهد.»
در ماه جولای همان سال، این گروه رسمی اوکراینی بار دیگر مقامات آمریکایی را بهعنوان عوامل خارجی هدف قرار داد و فهرستی از افراد تحت عنوان «سخنرانانی که روایتهای همسو با پروپاگاندای روسیه را ترویج میکنند» منتشر کرد که شامل گبرد و سناتور رند پال بود. CCD به درخواست رسانههای آمریکایی برای توضیح درباره این فهرست پاسخ نداد، اما در اواسط آگوست، بدون هیچ توضیحی، آن را حذف کرد.
یک هفته پس از انتخابات ریاستجمهوری آمریکا در نوامبر ۲۰۲۴، این مرکز پست اولیه خود درباره گبرد را حذف کرد. مدتی بعد، این گروه تلاش کرد تا از موضع خود عقبنشینی کند و مدعی شد که «یک کارمند ناشناس» در CCD مسئول این بدنامسازی بوده است. این مرکز ادعا کرد که فرد مذکور را اخراج کرده است و در بیانیهای نوشت: «انتشارات مربوط به تولسی گبرد مطابق با استانداردهای مرکز نبودند، زیرا بدون تأیید اطلاعات منتشر شدند… با توجه به اینکه این مطالب در سال ۲۰۲۲ منتشر شده و افراد مسئول انتشار آنها در سال ۲۰۲۳ – ژانویه ۲۰۲۴ اخراج شدند، مرکز دیگر قادر به پاسخگویی در قبال این موضوع نیست.»
همکاری نهادهای اوکراینی در دریافت بودجه آمریکا برای بدنامسازی مقامات آمریکایی
گروههای اوکراینی که از منابع مالی عمومی ایالات متحده برای بدنام کردن سیاستمداران آمریکایی استفاده میکنند، اغلب فعالیتهای خود را با یکدیگر همپوشانی میدهند و در برخی موارد بهطور رسمی همکاری میکنند. در اکتبر ۲۰۲۴، مرکز مقابله با اطلاعات نادرست (CCD) اعلام کرد که یک «تفاهمنامه همکاری» با VoxUkraine امضا کرده است، تنها هشت ماه پس از آنکه توافق مشابهی را با مولفار (Molfar) برای «تقویت مبارزه با اطلاعات نادرست» منعقد کرده بود.
مولفار: هدفگیری روسها در میدان جنگ و افزایش تلفات انسانی
در حالی که مولفار در غرب بهعنوان یک گروه فعال در تخریب چهره مخالفان جنگ با روسیه شناخته شده، در اوکراین به دلیل رهگیری تصاویر سربازان روس و موقعیتیابی آنها شهرت دارد.
مولفار توسط یک مدیرعامل آموزشدیده در مؤسسه نئولیبرال اسپن (Aspen Institute) و یک افسر ارشد که سفیر افتخاری فناوری اطلاعات اوکراین است، اداره میشود. این گروه بهسرعت بهعنوان یکی از نخستین شرکتهای خصوصی نظامی دیجیتال در جنگ نیابتی اوکراین ظاهر شد و سرویس اطلاعاتی اوکراین از آن درخواست کرد که با استفاده از رسانههای اجتماعی، موقعیت سربازان روس را شناسایی کند.
در یک گزارش تمجیدآمیز که در سال ۲۰۲۳ توسط نشریه Foreign Policy منتشر شد، مولفار بهعنوان پیشگام استفاده از اطلاعات متنباز برای «کشتن نیروهای دشمن و نابودی تجهیزات آنها مستقیماً در میدان جنگ» معرفی شد. این گزارش فاش کرد که مدیرعامل مولفار پیش از جنگ در یکی از کنفرانسهای امنیتی با مقامات اطلاعاتی اوکراین آشنا شده بود و به آموزش نیروهای جدید سرویس امنیتی اوکراین (SBU) در زمینه تکنیکهای OSINT (جمعآوری اطلاعات از منابع باز) پرداخت.
مدیرعامل مولفار، استاروسیِک، با افتخار اعلام کرد:
«دو هفته پس از سمینار ما، آنها توانستند موقعیت نیروهای روسی را شناسایی کرده و به آنها حمله کنند.»
در تابستان ۲۰۲۲، مولفار اطلاعاتی درباره مختصات دقیق استقرار نیروهای چچنی در روبیژنویه (Rubizhnoye) ارائه داد. طبق ادعای این شرکت، این اطلاعات مستقیماً برای اجرای حمله با سامانه موشکی HIMARS استفاده شد.
هزینه انسانی هولناک حملات موشکی
اغلب، در آن سوی موشکها هزینه انسانی فاجعهباری وجود دارد. در اواخر سال ۲۰۲۲، این روزنامهنگار با یک بازمانده سالخورده در روبیژنویه صحبت کرد که آپارتمانش در پی حمله موشک HIMARS، که تنها چند هفته پس از اطلاعات ارائهشده توسط مولفار انجام شد، نابود شده بود. حفرهای عظیم در بیرون پنجره طبقه دوم او، باقیماندهای از ویرانی بهجا گذاشته بود، درحالیکه فضای داخلی خانهاش پوشیده از لایه ضخیمی از گرد و غبار و شیشه شکسته بود. بادهای سرد اکتبر از فضاهای خالی پنجرههایی که دیگر وجود نداشتند، داخل خانه میوزیدند.
او که در اثر جنگ از فرزندانش جدا شده بود، گفت «هر شب برای آنها فریاد میکشید.» این زن سالخورده، «فاشیستهای اوکراینی» را محکوم کرد و گفت: «آمریکاییهایی که موشک HIMARS را تأمین کردند و همهچیز را از من گرفتند، نمیتوانند انسان باشند.»
در نقطهای دیگر از روبیژنویه، مدیر یک مدرسه در مصاحبهای با این روزنامهنگار فاش کرد که پس از «انقلاب شرافت» اوکراین، او و همکارانش مجبور شدند نقش ارتش سرخ را در پیروزی بر فاشیسم در جنگ جهانی دوم کوچک جلوه دهند و در عوض به دانشآموزان آموزش دهند که قهرمانان واقعی جنگ، ملیگرایان اوکراینی مانند استپان باندرا، همدست نازیها بودند.
نهادهای تحت حمایت دولت آمریکا بر سانسور صداهای ضد جنگ نظارت دارند
پس از آغاز جنگ نیابتی در فوریه ۲۰۲۲ – تنها چند هفته پس از آنکه آنتونی بلینکن، وزیر خارجه وقت آمریکا، پیشنهادهای روسیه برای محدود کردن گسترش ناتو را رد کرد – رسانههای جریان اصلی در کنار دولت بایدن و رهبران اتحادیه اروپا، از اوکراینیهای مقاوم حمایت کردند.
اما به نظر میرسد تسلط کامل بر فضای اطلاعات داخلی برای رهبران غرب کافی نبود. آنها مصمم بودند هرگونه امکان انتشار روایتهای روسی را حذف کنند، و این کار را با سرکوب رسانههای دولتی آغاز کردند. پس از تحریم رهبران RT، این شبکه از امواج پخش در آمریکا حذف شد و کاربران اروپایی دیگر قادر به دسترسی به وبسایت آن نبودند. شرکتهای بزرگ فناوری نیز وارد عمل شدند تا هرگونه دیدگاه مخالف با اهداف جنگ نیابتی را حذف کنند.
منتقدان گسترش ناتو متوجه شدند که پستهایشان در فیسبوک و توییتر (اکنون X) بهصورت الگوریتمی محدود میشود، درحالیکه موتورهای جستوجو متعهد شدند ویدئوها و مقالاتی که با مواضع دولت اوکراین همسو نبودند را به حاشیه ببرند.
در بسیاری از موارد، به نظر میرسد مرکز مقابله با اطلاعات نادرست اوکراین (CCD) پشت این تلاشها بوده است. دو بیانیه مطبوعاتی تقریباً یکسان که پس از جلسات این مرکز با نمایندگان گوگل در سالهای ۲۰۲۳ و ۲۰۲۴ منتشر شد، از این غول فناوری بابت «شناسایی و مسدود کردن کانالهای یوتیوبی دشمن که از سوی روسیه تأمین مالی میشدند و اطلاعات نادرست را در اوکراین و خارج از آن منتشر میکردند، و همچنین حمایت از سازمانهای بررسی حقایق در اوکراین» قدردانی کرد.
گوگل و CCD متعهد شدند تا «راهحلهای نوآورانه جدیدی برای مقابله با اطلاعات نادرست پیادهسازی کنند و همچنین تلاشها برای افزایش سواد رسانهای و مقاومت کارکنان دولت و عموم مردم در برابر اطلاعات نادرست را تقویت نمایند.»
در سپتامبر ۲۰۲۴، گوگل یک کنفرانس بررسی حقایق در اوکراین را تأمین مالی کرد که در آن سخنرانانی از سه گروه مولفار، CCD و VoxUkraine حضور داشتند؛ گروههایی که با پول مالیاتدهندگان آمریکایی فهرستهای سیاه از شهروندان آمریکا تهیه کردند.
مولفار ابتدا از یک واحد نئونازی دفاع کرد و سپس با آن همکاری نمود
پاتریک لنکستر، روزنامهنگار مستقل آمریکایی، یکی از معدود خبرنگارانی بود که برای مخاطبان انگلیسیزبان، تصاویری از زندگی در مناطق دونباس، که تحت بمباران تسلیحات آمریکایی بودند، منتشر میکرد.
او که افسر سابق اطلاعات نیروی دریایی ایالات متحده بود، در فوریه ۲۰۲۲ نزدیک به خط مقدم زندگی میکرد و موقعیت منحصربهفردی برای گزارش از جنگ داشت.
یک ماه بعد، در یک پایگاه نظامی متروکه اوکراین در ماریوپل، لنکستر یکی از هولناکترین فیلمهای جنگ را ضبط کرد – جسد زنی که ظاهراً توسط نیروهای ملیگرای اوکراینی مورد تجاوز قرار گرفته و نماد صلیب شکسته (سواستیکا) بر روی شکمش سوزانده شده بود.
تصاویر این جنایت، که احتمالاً توسط گردان آزوف انجام شده بود – گروهی که پیش از سقوط ماریوپل در آنجا مستقر بود و به حمایت از نئونازیسم مشهور است – بهسرعت در رسانههای اجتماعی پخش شد. اما رسانههای غربی نسخهای از داستان را منتشر کردند که برگرفته از یک نماینده اوکراینی دروغپرداز بود که فیلم لنکستر را بهعنوان «کار روسها» معرفی کرد.
اینجا بود که شبکه «بررسیکنندگان حقایق» تحت حمایت مالی آمریکا وارد عمل شد. تنها چند روز بعد، مقالهای در VoxUkraine با تیتر «جعلی: عکس دختری که در ماریوپل با صلیب شکسته داغگذاری شده، جنایات آزوف را ثابت نمیکند» منتشر شد.
این مقاله هیچگونه ردیهای بر مسئولیت گردان آزوف ارائه نداد، بلکه صرفاً ادعا کرد که «ویدئوهای لنکستر اغلب در کانالهای پروپاگاندای روسیه منتشر میشود» و اینکه «او معمولاً روایتهای روسی را تکرار میکند.»
چند هفته بعد، وبسایت Vice News – که تحت مالکیت صندوق مدیریت سوروس قرار دارد – مقالهای علیه لنکستر منتشر کرد و به جای رد محتوای گزارش، او را شخصاً هدف قرار داد.
در این گزارش، خبرنگار Vice بهجای ارائه مدارکی برای رد گزارش لنکستر، به بررسی زندگی شخصی او پرداخت. بر اساس این مقاله، این اطلاعات از طریق نظارت بر حسابهای اجتماعی لنکستر و خانوادهاش گردآوری شده بود و مولفار مستقیماً در این جاسوسی نقش داشت.
مولفار هنوز هم از گردان آزوف دفاع میکند. ماهها پس از حمله به لنکستر، این گروه مقالهای با عنوان «چرا آزوف قهرمان است، نه تروریست؟» منتشر کرد و از این نئونازیهای قسمخورده بهعنوان «میهنپرستانی با انگیزه بالا» یاد کرد و نوشت: «آنها قهرمانان واقعی اوکراین هستند.»
در سال ۲۰۲۴، زمانی که مقامات اوکراینی تصمیم گرفتند ملیگرایی را در مدارس اوکراین تشدید کنند، وزارت تحول دیجیتال اوکراین، همکاری رسمی میان مولفار و آزوف را نظارت کرد.
با وجود ارتباط آشکار مولفار با یک گروه نئونازی، USAID همچنان به تأمین مالی این گروه ادامه داد. در آگوست ۲۰۲۴، USAID یک «هکاتون» در اوکراین را تأمین مالی کرد و مدیرعامل مولفار، آرتیوم استاروسیِک، را بهعنوان داور انتخاب کرد.
اکنون که برخی از مقامات بدنامشده در دولت جدید ترامپ قدرت گرفتهاند، آیا تعجبی دارد که قصد دارند «ماشین جنگ اطلاعاتی» که آنها را بهعنوان عوامل خارجی بدنام کرد، از بین ببرند؟
مجله جنوب جهانی-بررسی مسائل جنوب جهانی – سال بیستم 