سال‌هاست که نیروهای ارتجاعی به تجدید شبکه‌سازی خود پرداخته‌اند. در مورد شکل‌گیری راست افراطی فراتلانتیک.

نوشته یورگ کروناور
منتشر شده در یونگه ولت
ترجمه مجله جنوب جهانی

به‌طور قطع، این هم فقط یک «ژست ناشیانه» مانند ایلان ماسک بود: استیو بنن در یک رویداد در نشنال هاربر، مریلند (۲۰.۲.۲۰۲۵) سلام هیتلری می‌دهد.
«یک سخنرانی عالی!» آلیس وایدل، سخنگوی فدرال حزب آلترناتیو برای آلمان (AfD) و نامزد وقت صدراعظم حزبش، در ۱۴ فوریه در پلتفرم X اشتیاق خود را نسبت به سخنرانی جی.دی. ونس، معاون رئیس‌جمهور ایالات متحده، که به‌تازگی در کنفرانس امنیتی مونیخ ایراد شده بود، به اشتراک گذاشت. این مولتی‌میلیونر به‌شدت از وضعیت اتحادیه اروپا انتقاد کرد و مدعی شد که بدترین «چالش‌های مبرم» کنونی نه فقر فراگیر است و نه خطر جنگ رو به تشدید، بلکه «مهاجرت دسته‌جمعی» است. سپس او از این موضوع گلایه کرد که «محافظه‌کاران» – در واقع، منظور افراد بسیار راست‌گرا بود – در اروپا با سرکوب شدید مواجه هستند. او با نگاه مستقیم به احزاب راست افراطی در اروپا، خواستار آن شد که «هیچ جایی برای دیوارهای آتشین» در این قاره وجود نداشته باشد. این بدان معنا بود: راه باز برای مشارکت احزابی مانند AfD در دولت. و برای تکمیل این موضوع، ونس پس از سخنرانی خود، شخصاً با وایدل به مدت نیم ساعت گفتگو کرد.
ونس در سخنرانی خود در مونیخ، حمایت دولت ترامپ از راست افراطی در آلمان و سایر کشورهای اروپایی را در مقابل چشم نخبگان جهانی، آشکارا و گستاخانه به نمایش گذاشت، چیزی که قبلاً هرگز دیده نشده بود. او با این کار، راست‌گرایانی مانند وایدل را دچار سرخوشی کامل کرد: حمایت صریح از نفر دوم ایالات متحده، و آن هم در مرحله پایانی یک کارزار انتخاباتی – چه کسی چنین چیزی را دریافت می‌کند! برای بسیاری از افراد غیر راست‌گرا، این سخنرانی یک شوک بود، رویدادی که کمتر کسی انتظارش را داشت. با این حال، باید به این نکته توجه کرد: اگرچه حمایت از راست افراطی اروپا با این صراحت غیرمنتظره بود، اما چیز جدیدی نیست. افراد و سازمان‌هایی که از نظر سیاسی تا حدودی به دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده، نزدیک هستند، سال‌هاست که مشغول ایجاد روابط با اروپا، بریتانیا، مجارستان و آلمان هستند. آنچه در حال شکل‌گیری است، نوع جدیدی از روابط فراتلانتیک است: یک راست افراطی فراتلانتیک.

شبکه بنن

استیو بنن کار را آغاز کرد، و آن هم بلافاصله پس از آنکه در سال ۲۰۱۲ مدیریت پلتفرم آنلاین آمریکایی بریت‌بارت نیوز را بر عهده گرفت، پلتفرمی که به قول خودش، «سکویی برای راست آلترناتیو» (Alt-Right)، جریانی از راست افراطی در ایالات متحده بود. در همان سال ۲۰۱۲، بنن، نایجل فراژ، رئیس وقت حزب استقلال بریتانیا (UKIP) را برای مجموعه‌ای از جلسات با سایر راست‌گرایان آمریکایی به نیویورک و واشنگتن دعوت کرد. این دو نفر در تماس باقی ماندند. در سال ۲۰۱۳، بنن به گسترش حوزه فعالیت پلتفرم خود فکر کرد و با متیو ریچاردسون، دبیر کل حزب استقلال بریتانیا که مسئول روابط حزبش با ایالات متحده بود، در مورد طرح ایجاد شعبه‌ای در بریتانیا تبادل نظر کرد. در فوریه ۲۰۱۴، او اعلام کرد که بریت‌بارت لندن به زودی کار خود را آغاز خواهد کرد؛ پایتخت بریتانیا، جبهه‌ای جدید در «جنگ فرهنگی و سیاسی کنونی ما» است. و در واقع، بریت‌بارت لندن به زودی شروع به گسترش تبلیغات نفرت‌پراکنانه پورتال آمریکایی به بریتانیا کرد و در این راه، با صدای بلند برای حزب استقلال بریتانیا و خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا تبلیغ می‌کرد.
می‌توان اشاره کرد که بریت‌بارت نیوز عمدتاً توسط رابرت مرسر، مدیر صندوق سرمایه‌گذاری آمریکایی، تأمین مالی می‌شد که در سال ۲۰۱۶ به تأمین‌کننده اصلی مالی کمپین انتخاباتی دونالد ترامپ تبدیل شد. میلیاردر مرسر همچنین از دوست قدیمی خود، فراژ، در مبارزه برای برگزیت حمایت کرد، که در نهایت در همه‌پرسی ۲۳ ژوئن ۲۰۱۶ به اکثریت رسید – ضربه‌ای مهلک برای اتحادیه اروپا. بنن هم مانند مرسر از اتحادیه اروپا خوشش نمی‌آمد، و این موضوع باعث نگرانی بسیاری در قاره اروپا شد، زمانی که بنن در سال ۲۰۱۶ – طبق گزارش‌ها به توصیه مرسر – ابتدا به مدیر کمپین انتخاباتی ترامپ و سپس در ۲۰ ژانویه ۲۰۱۷ به مشاور ارشد رئیس‌جمهور جدید ایالات متحده ارتقا یافت. یکی از همکاران سابق بنن در بریت‌بارت در مارس ۲۰۱۷ تأیید کرد: «بنن از اتحادیه اروپا متنفر است. او آن را عمدتاً ابزاری برای جهانی‌سازی می‌داند.» در فوریه ۲۰۱۷، بنن به حمله پرداخت و به سفیر آلمان در واشنگتن گفت که اتحادیه اروپا را یک ساختار معیوب می‌داند. اندکی قبل از آن، در نوامبر ۲۰۱۶، بریت‌بارت نیوز اعلام کرده بود که در حال ایجاد شعبه‌هایی در آلمان و فرانسه است – گامی بعدی برای پیشبرد «جنگ فرهنگی و سیاسی». اما در نهایت این اتفاق نیفتاد.
بنن پس از آنکه ابتدا در ۱۸ اوت ۲۰۱۷ توسط ترامپ اخراج و سپس در ۹ ژانویه ۲۰۱۸ توسط مرسر از سمت خود در بریت‌بارت برکنار شد، دوباره به کار خود در زمینه گسترش در اروپا پرداخت. در ۱ مارس ۲۰۱۸، او برای حمایت از حزب لگا (Lega) ماتئو سالوینی در آستانه انتخابات پارلمانی ایتالیا در ۴ مارس، وارد رم شد. در ۶ مارس، او در زوریخ در رویدادی از هفته‌نامه «دی ولت‌وخه» (Die Weltwoche) سخنرانی کرد، که مالک آن، راجر کوپل، نماینده حزب مردم سوئیس (SVP) در شورای ملی سوئیس بود. در ۱۰ مارس، او در لیل در کنگره حزب جبهه ملی (FN، اکنون تجمع ملی/RN) مارین لوپن سخنرانی کرد. در نیمه دوم ماه مه، بنن بار دیگر در اروپا سفر کرد، از جمله در ۲۳ مه در کنفرانس «آینده اروپا» در بوداپست سخنرانی کرد، که با حمایت رسمی وزارت خارجه مجارستان برگزار شد. در آنجا، او برای اولین بار با ویکتور اوربان ملاقات کرد: او را «ترامپ قبل از ترامپ» نامید و مورد ستایش قرار داد. بنن بسیار سیستماتیک شبکه‌های خود را گسترش داد.
مدت کوتاهی پس از آن، در 3 ژوئن 2018، ریچارد گرنل، که تنها چهار هفته بود به عنوان سفیر ایالات متحده در برلین مشغول به کار شده بود، در مصاحبه‌ای با بریت‌بارت لندن صحبت کرد. او اعلام کرد: «من مصمم هستم که سایر محافظه‌کاران را در سراسر اروپا تقویت کنم. منظورم این است که، به دلیل سیاست‌های شکست‌خورده چپ‌ها، یک جریان اصلی از سیاست‌های محافظه‌کارانه در حال تثبیت است.» او اندکی بعد در توییتر از بیداری «اکثریت خاموش» که «نخبگان و حباب آن‌ها» را رد می‌کنند، نوشت؛ و دونالد ترامپ، چهره شاخص آن‌ها است. سال‌ها بعد، گرنل یک بار اظهار داشت که بسیار متأسف است که در دوران سفارت خود در برلین، اجازه ملاقات با سیاستمداران حزب آلترناتیو برای آلمان را نداشته است، زیرا قوانین داخلی دیپلماتیک این اجازه را نمی‌داد. با این حال، اظهارات همدلانه او در بریت‌بارت و توییتر به دقت مورد توجه قرار گرفت. او حداقل توانست با ینس اشپان (CDU)، وزیر بهداشت، ملاقات کند، که ظاهراً در آن زمان با او دوستی برقرار کرد. اشپان نیز کمی بیش از یک سال قبل، تعطیلات عید پاک خود را در ایالات متحده گذرانده بود و در این فرصت از بنن نیز بازدید کرده بود. اشپیگل اندکی بعد گزارش داد که او بسیار تحت تأثیر قرار گرفته بود.
فعالیت‌های بنن در اروپا با حضور او در لندن در ژوئیه 2018، همزمان با سفر ترامپ به بریتانیا، تشدید شد. او بار دیگر با مقامات ارشد راست افراطی در اروپا ملاقات کرد، از جمله کنت ایکروت از دموکرات‌های سوئد و فیلیپ دیوینتر از فلامس بلانگ بلژیک. اما مهم‌تر از همه، او به ایجاد ساختارها پرداخت. سازمانی به نام «جنبش» که در بروکسل مستقر بود، قرار بود به نوعی اتاق فکر تبدیل شود که – با نگاهی به انتخابات پارلمان اروپا در مه 2019 – نظرسنجی‌ها را انجام دهد، تحلیل‌ها را تهیه کند و بر اساس آن، به احزاب راست افراطی مشاوره دهد تا در نهایت آن‌ها را به قوی‌ترین نیرو در پارلمان اروپا تبدیل کند. بنن به نوعی مدل راست‌گرایانه در مقابل «بنیاد جامعه باز» جورج سوروس فکر می‌کرد. علاوه بر این، او طرحی را برای ایجاد آکادمی در صومعه قرون وسطایی تریسولتی، واقع در حدود 100 کیلومتری جنوب شرقی رم، دنبال می‌کرد، جایی که مقامات آینده سازمان‌های راست افراطی مهارت‌های خود را بیاموزند. هر دو طرح در نهایت شکست خوردند – اولی به دلیل عدم تمایل راست افراطی اروپا به هماهنگی توسط یک آمریکایی؛ دومی به دلیل بی‌تفاوتی و مقاومت خشمگینانه مردم محلی.
یک نکته باقی می‌ماند: بنن در آن زمان نیز تماس مستقیمی با حزب آلترناتیو برای آلمان برقرار کرده بود. در اوایل مارس 2018، او در زوریخ با آلیس وایدل، نایب رئیس وقت فراکسیون حزب آلترناتیو برای آلمان در بوندستاگ، و بئاتریکس فون اشتورش، نماینده بوندستاگ، ملاقات کرد. او بعداً آن‌ها را «شخصیت‌های خارق‌العاده»، «بسیار باهوش» و «بسیار خوش‌بیان» ستود – وقتی می‌خواهید با آنچه پیدا می‌کنید چیزی بسازید، چه چیز دیگری می‌توانید بگویید؟ او در نهایت اعلام کرد که مطمئن است «آن‌ها با گذشت زمان قادر خواهند بود با طبقه متوسط ارتباط برقرار کرده و پوپولیسم و ملی‌گرایی را به مخاطبان جوان معرفی کنند.» متأسفانه، او درست می‌گفت. آنچه تقریباً به همان اندازه مهم بود: اولین گام به سوی باز کردن حزب آلترناتیو برای آلمان به سوی یک ادغام فراتلانتیک نزدیک‌تر برداشته شد. وایدل او را «ذهنی بسیار آگاه با تحلیلی قوی» ستود، «که می‌توان از او چیزهای زیادی آموخت.» و اگر فقط این باشد که برای نیروهایی مانند آلترناتیو برای آلمان، جایگزین‌هایی برای گرایش به روسیه در سیاست خارجی وجود دارد.

پیوست ادبیات چهارشنبه در کیوسک

تلاش بعدی برای پیوند راست افراطی در اروپا با ترامپیسم آمریکایی توسط کنفرانس اقدام سیاسی محافظه‌کاران (CPAC) انجام شد. این کنفرانس که در سال ۱۹۷۴ توسط اتحادیه محافظه‌کاران آمریکا (ACU) تأسیس شد، سالی یک بار نشست شبکه‌سازی برگزار می‌کند که در دهه ۲۰۰۰ از یک رویداد قابل مدیریت به یک گردهمایی انبوه تبدیل شد، اغلب از آن به عنوان «ووداستاک برای محافظه‌کاران» با هزاران شرکت‌کننده یاد می‌شد. در عین حال، به طور فزاینده‌ای توسط جناح فوق راست جمهوری‌خواهان آمریکا شکل گرفت. از سال ۲۰۱۱، نام آن با دونالد ترامپ گره خورده است. این میلیاردر که تا آن زمان خود را به عنوان یک سیاستمدار مطرح نکرده بود، برای اولین بار در آن زمان در کنفرانس اقدام سیاسی محافظه‌کاران ظاهر شد و با ادعای خود مبنی بر اینکه کشورهای خارجی به طور بی‌رحمانه از ایالات متحده سوء استفاده می‌کنند، با استقبال پرشور مواجه شد. او در ادامه گفت، اگر روزی تصمیم بگیرد رئیس‌جمهور شود، «کشور ما دوباره باشکوه خواهد شد.» این لحن امروز آشناست. حضور ترامپ در CPAC در سال ۲۰۱۱ از نظر برخی، آغاز واقعی ورود او به عرصه سیاسی تلقی می‌شود. حداقل از زمانی که او در سال ۲۰۱۷ برای اولین بار ریاست‌جمهوری را بر عهده گرفت، کنفرانس اقدام سیاسی محافظه‌کاران به طور کامل به خط سیاسی او تغییر جهت داد و تا به امروز نیز چنین باقی مانده است.
در سال ۲۰۱۷، سازمان‌دهندگان کنفرانس اقدام سیاسی محافظه‌کاران شروع به گسترش قالب خود به کشورهای منتخب جهان – از نظر سیاسی – غرب کردند. هدف ایجاد پیوندهای قوی با راست ملی مربوطه و در عین حال بسیج آن‌ها بود. این کار در دسامبر ۲۰۱۷ با کنفرانس اقدام سیاسی محافظه‌کاران ژاپن آغاز شد که از آن زمان به طور منظم برگزار می‌شود. علاوه بر سیاستمداران جناح راست افراطی حزب لیبرال دموکرات حاکم (LDP)، سیاستمدارانی از تایوان نیز در آنجا حضور داشته‌اند. در سال ۲۰۱۹، یک فعال ضد پکن از هنگ کنگ به کنفرانس اقدام سیاسی محافظه‌کاران ژاپن دعوت شد، اگرچه مقامات چینی از خروج او جلوگیری کردند. در سال ۲۰۱۹ – مانند ژاپن، با حضور تعداد زیادی از جمهوری‌خواهان آمریکایی و افرادی مانند بنن – CPACهای دیگری در کره جنوبی، استرالیا و برزیل برگزار شد، که آخری با همکاری ادواردو بولسونارو، پسر و عملاً نماینده ویژه رئیس‌جمهور وقت برزیل، ژایر بولسونارو، برگزار شد. در سال ۲۰۲۲، CPACهایی در مکزیک و اسرائیل برگزار شد و در سال ۲۰۲۴، کنفرانس اقدام سیاسی محافظه‌کاران آرژانتین برگزار شد که به شدت بر رئیس‌جمهور جدید این کشور، خاویر میلی، متمرکز بود. در میان حاضران، لارا ترامپ، عروس رئیس‌جمهور منتخب وقت، و – از طریق پیام ویدئویی – استیو بنن حضور داشتند.

با کمک اوربان

در سال ۲۰۲۲، برای اولین بار کنفرانس اقدام سیاسی محافظه‌کاران مجارستان نیز برگزار شد که از آن زمان تاکنون سالانه برگزار می‌شود و سیاستمداران و فعالان راست افراطی در اروپا را با ترامپیست‌های آمریکایی و همچنین راست‌گرایان از سایر قاره‌ها گرد هم می‌آورد. در سال‌های اخیر، افرادی مانند جردن باردلا (RN)، هربرت کیکل (FPÖ) و راجر کوپل (SVP)، گرولف آنمانس (Vlaams Belang)، خیرت ویلدرز (PVV) و سانتیاگو آباسکال (Vox) در آن سخنرانی کرده‌اند. در سال ۲۰۲۴، میزبانان مفتخر به استقبال از سه نخست‌وزیر سابق – تونی ابوت از استرالیا، ماتئوش موراویه‌تسکی از لهستان، یانز یانشا از اسلوونی – و همچنین هفت وزیر فعلی – پنج نفر از مجارستان، دو نفر از اسرائیل – و حتی دو نخست‌وزیر فعلی، ویکتور اوربان و ایراکلی کوباخیدزه از گرجستان بودند. گفته شد که در میان حدود ۳۰۰۰ شرکت‌کننده، تقریباً ۵۰۰ مهمان خارجی حضور داشتند. مانند سال ۲۰۲۳، پیامی ویدئویی از دونالد ترامپ شخصاً پخش شد. در گذشته، ادواردو بولسونارو نیز در کنفرانس اقدام سیاسی محافظه‌کاران مجارستان سخنرانی کرده بود. امسال این رویداد در ۲۹ و ۳۰ مه در بوداپست برگزار می‌شود.

اینکه CPAC پایتخت مجارستان را به عنوان محل شعبه خود در اروپا انتخاب کرده است – همانطور که انتظار می‌رود – به ویکتور اوربان برمی‌گردد. او به روابط خوب خود با ترامپ افتخار می‌کند و زمانی که بنن در سال ۲۰۱۸ اولین تلاش خود را برای پیوند اروپا به راست آمریکایی آغاز کرد، درگیر بود. چرخش ارتجاعی که او از زمان به دست گرفتن سمت نخست‌وزیری در سال ۲۰۱۰ به دولت مجارستان تحمیل کرده است، پیامدهایی داشته است: مدت‌هاست که شبکه‌ای از سازمان‌ها و نهادهای راست‌گرا در بوداپست شکل گرفته است که تا حدی با بودجه‌های دولتی تغذیه می‌شوند و نه تنها آب و هوای سیاسی مجارستان را شکل می‌دهند، بلکه به خارج از کشور نیز گسترش می‌یابند.
به عنوان مثال، در مجارستان، مجلات فصلی «محافظه‌کار اروپایی» (The European Conservative) و از سال ۲۰۲۱ «محافظه‌کار مجارستانی» (The Hungarian Conservative) منتشر می‌شوند که هر دو به زبان انگلیسی و با نویسندگان ملی-محافظه‌کار تا راست افراطی، مخاطبان بین‌المللی را هدف قرار می‌دهند. حمایت مالی – از طریق بنیادها – از دولت تامین می‌شود. روابط نزدیک با راست آمریکایی وجود دارد، که به عنوان مثال توسط راد درهر (Rod Dreher) – کارمند قدیمی «محافظه‌کار آمریکایی» که در سال ۲۰۲۲ به بوداپست نقل مکان کرد و اکنون برای «محافظه‌کار اروپایی» و «محافظه‌کار مجارستانی» می‌نویسد – تجسم یافته است. در سال ۲۰۲۳، او در «محافظه‌کار مجارستانی» با اشتیاق از سخنرانی اوربان در CPAC گزارش داد.

بنیاد هریتج

روابط به شدت به هم گره خورده است. درهر، در میان چیزهای دیگر، عضو مدعو در موسسه دانوب بوداپست است که در سال ۲۰۱۳ تاسیس شد تا به گفته خودش، تبادل فکری گسترده‌ای با روشنفکران ابتدا از سایر کشورهای اروپای مرکزی، اما سپس «با دنیای انگلیسی زبان» برقرار کند. در این راستا، خود را «در سیاست امنیت ملی، متعهد به آتلانتیسیسم واقع‌گرایانه» می‌داند. یکی از چهار سازمان شریک فعلی آن، بنیاد هریتج واشنگتن است، یکی از تاثیرگذارترین اتاق‌های فکر راست‌گرا در تشکیلات آمریکا. این بنیاد در سال گذشته به عنوان بخشی از «پروژه ۲۰۲۵» مفاهیم و استراتژی‌هایی را برای ریاست‌جمهوری دوم ترامپ – که در آن زمان امید می‌رفت – توسعه داد، که رئیس‌جمهور اکنون به آن متصل است. کوین رابرتز، رئیس بنیاد هریتج، در نوامبر ۲۰۲۲ در واشنگتن از اوربان استقبال کرد و از توسعه سیاسی مجارستان تحت رهبری او به شدت ستایش کرد. زمانی که هیئتی از «وطن‌پرستان برای اروپا» (PfE) – فراکسیون PfE در پارلمان اروپا شامل RN، FPÖ، لگا ایتالیا و فیدز اوربان است – در مراسم تحلیف ترامپ در ۲۰ ژانویه در واشنگتن حضور داشت، از آن‌ها در بنیاد هریتج نیز استقبال شد.
بنیاد هریتج، که در سال ۱۹۷۳ تاسیس شد و از زمان به دست گرفتن سمت رابرتز در دسامبر ۲۰۲۱ به خط ترامپ‌محور تغییر جهت داده است، اکنون خود به طور فزاینده‌ای در اروپا فعال است. به عنوان مثال، در ۷ فوریه ۲۰۲۵، رابرتز در حاشیه مجمع عمومی PfE در مادرید با نمایندگان ارشد احزاب عضو PfE دیدار کرد. در ۲۱ فوریه، او در جلسه‌ای از «ائتلاف برای شهروندی مسئولانه» (ARC) فوق محافظه‌کار در لندن، طبق گزارشی از پورتال وب Desmog، خواستار همکاری نزدیک‌تر سازمان‌های راست‌گرا در سراسر اقیانوس اطلس شد.
در ۱۱ مارس نیز، اعضای بنیاد هریتج با نمایندگان کالج ماتیاس کوروینوس (MCC) مجارستانی نزدیک به اوربان و موسسه فرهنگ حقوقی Ordo Iuris نزدیک به حزب PiS کاچینسکی لهستانی در مورد مقاله‌ای که MCC و Ordo Iuris به طور مشترک تهیه کرده بودند، بحث کردند – این مقاله خواستار بازسازی اتحادیه اروپا است. اختیارات دولت‌های ملی باید تقویت شود، اختیارات دستگاه‌های بروکسل کاهش یابد و بوروکراسی حذف شود، همانطور که ایلان ماسک با سازمان ویژه DOGE خود در ایالات متحده انجام می‌دهد. این تحول باید به یک «جامعه اروپایی ملل» (ECN) منجر شود. این احتمالاً با اهداف بنیاد هریتج مطابقت دارد. در سیاست داخلی، اروپایی که این سه سازمان به دنبال آن هستند، احتمالاً با نام‌های اوربان و کاچینسکی به اندازه کافی توصیف می‌شود.

جهت‌گیری جدید حزب آلترناتیو برای آلمان (AfD)

با توجه به این زمینه، اصلاً تعجب‌آور نیست که ایلان ماسک در ۲۰ دسامبر ۲۰۲۴ در X پست کرد «فقط حزب آلترناتیو برای آلمان می‌تواند آلمان را نجات دهد»، اینکه او در ۲۸ دسامبر در «ولت آم زونتاگ» نوشت حزب آلترناتیو برای آلمان «آخرین بارقه امید برای این کشور است»، اینکه او در ۹ ژانویه ۲۰۲۵ در X مصاحبه تبلیغاتی با آلیس وایدل، نامزد صدراعظمی حزب آلترناتیو برای آلمان، انجام داد و اینکه او سرانجام در ۲۵ ژانویه از طریق ویدئو در آغاز کارزار انتخاباتی حزب آلترناتیو برای آلمان در هاله شرکت کرد. سخنرانی جی.دی. ونس، معاون رئیس‌جمهور آمریکا، در کنفرانس امنیتی مونیخ، گفتگوی نمایشی او با وایدل – همه این‌ها دقیقاً با مسیر سیاسی که بنن در سال ۲۰۱۷ و گرنل در سال ۲۰۱۸ در پیش گرفتند، که CPAC در سال ۲۰۲۲ پذیرفت و اکنون بنیاد هریتج نیز از آن پیروی می‌کند، مطابقت دارد. ظاهراً هدف نابودی اتحادیه اروپا در شکل کنونی آن است و، همانطور که می‌توان از بحث‌های بنیاد هریتج استنباط کرد، جایگزینی آن با مدلی است که دهه‌هاست تحت عناوینی مانند «اروپای ملت‌ها» مورد بحث قرار می‌گیرد.
با این حال، باید توجه داشت که ماسک، ونس و «تزار رمزنگاری» ترامپ، دیوید ساکس، از صحنه فناوری سیلیکون ولی می‌آیند، جایی که ایدئولوژی‌های ملی-محافظه‌کارانه یا سایر ایدئولوژی‌های راست سنتی مانند بنن یا CPAC چندان رایج نیست، بلکه عمدتاً تفکرات راست‌آزادگرایانه رواج دارد. از زمانی که ونس اولین پول کلان خود را در سیلیکون ولی به دست آورد، پیتر تیل، میلیاردر فناوری، مربی او بود، که اتفاقاً یکی از مهم‌ترین حامیان ترامپ در سال ۲۰۱۶ بود. تیل راست‌آزادگرا زمانی نوشت که دیگر باور ندارد «آزادی و دموکراسی سازگار» هستند. کمتر کسی تصور می‌کرد که او از این پس می‌خواهد آزادی خود را نادیده بگیرد.
ونس در گذشته گاهی به وبلاگ‌نویس کورتیس یاروین نیز اشاره کرده است، که زمانی طرفدار این بود که ایالات متحده توسط یک «مدیرعامل ملی» با اختیاراتی مانند یک رئیس استارت‌آپ اداره شود – یعنی چیزی «که دیکتاتور نامیده می‌شود»، یاروین آشکارا اعتراف کرد. آیا باید به ترامپ، حکومت او از طریق فرمان، بی‌اعتنایی او به قوه قضاییه فکر کنیم؟ ماسک، که به گفته خودش زمانی به دموکرات‌ها رای می‌داد، در سال ۲۰۲۲ به طور کامل به ایدئولوژی راست‌آزادگرا روی آورد. این ایدئولوژی در نکات کلیدی با حزب آلترناتیو برای آلمان و سایر احزاب راست افراطی اروپا کاملاً سازگار است.
البته، در این میان تغییری در حزب آلترناتیو برای آلمان رخ می‌دهد. جریان قوی طرفدار روسیه در آن «احساس بیگانگی» می‌کند، همانطور که گوتز کوبیتشک، یکی از متفکران اصلی راست افراطی آلمان، در شب سال نو ۲۰۲۴ توصیف کرد، حمایت‌های جدید از سوی چهره‌هایی مانند ایلان ماسک، باعث ایجاد شکاف و تنش در حزب AfD شده است. در حالی که این حمایت‌ها باعث تقویت جایگاه حزب در میان برخی از بخش‌های جامعه می‌شود، جریان طرفدار روسیه در حزب احساس ناهمخوانی و عدم تعلق می‌کند.