کریس هجز

ترجمه مجله جنوب جهانی

این، آخرین فصل نسل‌کشی است. آخرین ضربه‌ی خونین برای بیرون‌راندن فلسطینی‌ها از غزه. بدون غذا، بدون دارو، بدون سرپناه، بدون آب آشامیدنی، بدون برق. اسرائیل با سرعتی سرسام‌آور غزه را به جهنمی از رنج بشری تبدیل می‌کند؛ جایی که فلسطینی‌ها صدها نفر کشته می‌شوند و به زودی، دوباره، هزاران و ده‌ها هزار نفر دیگر یا مجبور به ترک دیار خود خواهند شد تا هرگز بازنگردند. 

فصل آخر، پایان دروغ‌های اسرائیل را رقم می‌زند: 

– دروغ راه‌حل دو دولت. 
– دروغ احترام اسرائیل به قوانین جنگ که از غیرنظامیان محافظت می‌کند. 
– دروغ بمباران مدارس و بیمارستان‌ها فقط به این بهانه که حماس از آنها به عنوان پایگاه عملیاتی استفاده می‌کند. 
– دروغ استفاده حماس از غیرنظامیان به عنوان سپر انسانی، در حالی که اسرائیل به‌طور معمول اسیران فلسطینی را مجبور می‌کند تا پیش از نیروهایش به تونل‌ها و ساختمان‌های مین‌گذاری‌شده وارد شوند. 
– دروغ مسئولیت حماس و جهاد اسلامی در نابودی بیمارستان‌ها، ساختمان‌های سازمان ملل یا کشتار فلسطینی‌ها (که ادعا می‌شود بر اثر راکت‌های فلسطینی منفجرنشده رخ داده). 
– دروغ ممانعت از ورود کمک‌های بشردوستانه به غزه به بهانه ربودن کامیون‌ها یا قاچاق سلاح توسط حماس. 
– دروغ سربریدن نوزادان فلسطینی یا تجاوز جمعی به زنان اسرائیلی. 
– دروغ اینکه ۷۵٪ از ده‌ها هزار قربانی کشته‌شده در غزه «تروریست‌های» حماس بوده‌اند. 
– دروغ مسئولیت حماس در نقض آتش‌بس به بهانه استفاده از آن برای تجدید قوا و جذب نیروهای جدید. 

چهره نسل‌کش اسرائیل آشکار شده است. 
اسرائیل دستور تخلیه شمال غزه را صادر کرده، جایی که فلسطینی‌های درمانده در میان ویرانه‌های خانه‌هایشان چادر زده‌اند. آنچه در پیش است، قحطی گسترده است (سازمان امداد فلسطینی‌های آواره سازمان ملل، UNRWA، در ۲۱ مارس اعلام کرد که تنها آرد کافی برای شش روز باقی مانده)، مرگ ناشی از بیماری‌های برآمده از مصرف آب و غذای آلوده، و ده‌ها کشته و زخمی روزانه زیر بمباران‌ها، موشک‌ها و گلوله‌های بی‌امان. هیچ‌چیز کار نخواهد کرد: نانوایی‌ها، تصفیه‌خانه‌های آب، سیستم‌های بهداشتی، بیمارستان‌ها (اسرائیل در ۲۱ مارس بیمارستان ترکیه-فلسطین را منفجر کرد)، مدارس، مراکز توزیع کمک‌ها یا درمانگاه‌ها. کمتر از نیمی از ۵۳ آمبولانس هلال‌احمر فلسطین به دلیل کمبود سوخت فعال هستند. به زودی هیچ‌کدام کار نخواهند کرد. 

پیام اسرائیل روشن است: غزه کاملاً غیرقابل سکونت خواهد شد. یا آنجا را ترک کنید یا خواهید مرد. 

از زمانی که اسرائیل هفته گذشته با بمباران‌های شدید آتش‌بس را نقض کرد، بیش از ۷۰۰ فلسطینی کشته شده‌اند، از جمله ۲۰۰ کودک. ۴۰۰ نفر از آنها تنها در ۲۴ ساعت جان باختند. این تازه آغاز است. هیچ قدرت غربی، از جمله آمریکا که بمب‌های این نسل‌کشی را تأمین می‌کند، قصد توقف آن را ندارد. تصاویر ارسالی از غزه در طول ۱۶ ماه حملات بی‌وقفه وحشتناک بود، اما آنچه در راه است، بدتر خواهد بود. با جنایت‌ترین جنایات جنگی قرن بیستم رقابت خواهد کرد، از جمله قحطی گسترده، کشتارهای هولناک و نابودی کامل گتوی ورشو توسط نازی‌ها در ۱۹۴۳. 

۷ اکتبر خطی بود بین دو سیاست اسرائیل: 
سیاستی که به دنبال غیرانسانی‌سازی و مطیع‌سازی فلسطینی‌ها بود و سیاستی که حالا خواستار نابودی و اخراج آنها از سرزمین تاریخی فلسطین است. آنچه شاهدش هستیم، معادل تاریخی نابودی حدود ۲۰۰ سرباز به فرماندهی ژنرال کاستر در نبرد لیتل بیگهورن در ژوئن ۱۸۷۶ است. پس از آن شکست تحقیرآمیز، بومیان آمریکا به‌طور سیستماتیک کشته شدند و بازماندگان به اردوگاه‌های اسرای جنگی (بعدها موسوم به رزرویشن‌ها) فرستاده شدند، جایی که هزاران نفر بر اثر بیماری مردند، زیر نظر مسلحان بی‌رحم زندگی کردند و در فلاکت و ناامیدی فرو رفتند. انتظار می‌رود سرنوشت مشابهی برای فلسطینی‌های غزه رقم بخورد؛ رها شده در یکی از سیاه‌چاله‌های جهنمی جهان و فراموش‌شده. 

اسحاق کاتز، وزیر دفاع اسرائیل، هشدار داد: 
«مردم غزه، این آخرین اخطار شماست. اولین سینوار غزه را نابود کرد و دومی آن را به کلی ویران خواهد کرد. حملات نیروی هوایی به تروریست‌های حماس فقط اولین قدم بود. حالا بسیار سخت‌تر خواهد شد و شما عواقبش را خواهید چشید. به زودی تخلیه مردم از مناطق جنگی دوباره آغاز می‌شود… گروگان‌ها را آزاد کنید و حماس را حذف کنید تا گزینه‌های دیگری پیش‌رویتان باز شود، از جمله ترک غزه برای کسانی که می‌خواهند. در غیر این صورت، نابودی مطلق در انتظار شماست.» 

توافق آتش‌بس بین اسرائیل و حماس در سه مرحله طراحی شده بود: 
1. مرحله اول (۴۲ روز): پایان درگیری‌ها. حماس ۳۳ گروگان اسرائیلی (زنان، افراد بالای ۵۰ سال و بیماران) را در ازای آزادی بیش از ۲۰۰۰ زندانی فلسطینی (حدود ۱۹۰۰ نفر تا ۱۸ مارس آزاد شدند) رها می‌کرد. حماس تاکنون ۱۴۷ گروگان را آزاد کرده که ۸ نفرشان مرده بودند. اسرائیل ادعا می‌کند ۵۹ اسیر دیگر باقی‌مانده که ۳۵ نفرشان مرده‌اند. 
   – در روز اول آتش‌بس، ارتش اسرائیل از مناطق مسکونی غزه خارج می‌شد. 
   – در روز هفتم، آوارگان فلسطینی اجازه بازگشت به شمال غزه را می‌یافتند. 
   – اسرائیل اجازه ورود روزانه ۶۰۰ کامیون کمک‌های بشردوستانه را می‌داد. 

2. مرحله دوم (مذاکره در روز شانزدهم): آزادی باقی‌مانده گروگان‌ها. اسرائیل از غزه خارج می‌شد، اما در برخی نقاط کریدور فیلادلفیا (مرز ۱۲ کیلومتری غزه و مصر) باقی می‌ماند. کنترل گذرگاه رفح نیز به مصر سپرده می‌شد. 

3. مرحله سوم: مذاکره برای پایان دائمی جنگ و بازسازی. 

اما الگوی همیشگی اسرائیل: 
معمولاً اسرائیل توافق‌ها (حتی کمپ دیوید و اسلو) را به مراحل تقسیم می‌کند، آنچه را در مرحله اول می‌خواهد (مثلاً آزادی گروگان‌ها) می‌گیرد، سپس از تعهدات بعدی شانه خالی می‌کند. این الگو هرگز تغییر نکرده است. 

اسرائیل از اجرای مرحله دوم سرباز زد: 
– دو هفته پیش ورود کمک‌های بشردوستانه به غزه را مسدود کرد. 
– در طول آتش‌بس حداقل ۱۳۷ فلسطینی را کشت، از جمله ۹ نفر (۳ خبرنگار) در حمله پهپادها به یک گروه امدادی در ۱۵ مارس در بیت لاهیا. 

بمباران‌های شدید اسرائیل در ۱۸ مارس از سر گرفته شد، زمانی که بیشتر فلسطینی‌ها در خواب بودند یا در حال آماده‌سازی سحور (وعده پیش از طلوع آفتاب در ماه رمضان). اسرائیل حالا حتی با آزادی گروگان‌های باقی‌مانده نیز حملات را متوقف نخواهد کرد. 

کاخ سفید ترامپ کشتار را تشویق می‌کند. 
هر منتقدی را به «یهودی‌ستیزی» متهم می‌کند تا ساکت، مجرم یا تبعید شود، در حالی که میلیاردها دلار سلاح به اسرائیل می‌فرستد. 

حمله نسل‌کشی اسرائیل به غزه نتیجه اجتناب‌ناپذیر پروژه استعماری و آپارتاید آن است. 
هدف صهیونیسم همیشه تصرف تمام فلسطین تاریخی (از جمله الحاق کرانه باختری) و اخراج تمام فلسطینی‌ها بوده است. 

بدترین جنایات اسرائیل در جنگ‌های ۱۹۴۸ و ۱۹۶۷ رخ داد، زمانی که بخش‌های عظیمی از فلسطین را اشغال، هزاران فلسطینی را کشت و صدها هزار نفر را آواره کرد. پس از آن نیز سرقت آرام زمین‌ها، حملات جنایی و پاکسازی قومی در کرانه باختری و قدس شرقی ادامه یافت. 

این رقص حساب‌شده به پایان رسیده است. 
این، آخر خط است. آنچه می‌بینیم، تمام حملات تاریخی علیه فلسطینی‌ها را تحت‌الشعاع قرار داده است. رویای دیوانه‌وار نسل‌کشی اسرائیل—کابوس فلسطینی‌ها—در آستانه تحقق است. این روایت را برای همیشه نابود خواهد کرد که ما، یا هر کشور غربی، حافظ حقوق بشر، دموکراسی یا «فضیلت‌های» تمدن غربی هستیم. وحشی‌گری اسرائیل، وحشی‌گری ماست. شاید ما نفهمیم، اما بقیه دنیا می‌فهمند. 

پانوشت: 
*کاتز به یحیی سینوار (رهبر حماس در غزه که در اکتبر گذشته کشته شد) و محمد سینوار (برادرش که جانشین او شد) اشاره می‌کند و پیش‌بینی می‌کند که حماس مسئول نابودی غزه خواهد بود.*