نوشته رابرت اینلاکش
منتشر شده در فلسطین کرونیکل
ترجمه مجله جنوب جهانی

دیدار ترامپ و نتانیاهو طیف وسیعی از موضوعات را پوشش داد، با بحث‌های کلیدی در مورد ایران، غزه و سیاست خارجی ایالات متحده، اگرچه بسیاری از سوالات بی‌پاسخ باقی ماند.
سفر بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، به کاخ سفید در روز دوشنبه در میان مسائل مربوط به تعرفه‌های اعمال شده توسط آمریکا و تهدید قریب‌الوقوع جنگ منطقه‌ای با ایران صورت گرفت. با این حال، کنفرانس مطبوعاتی که پس از مذاکرات خصوصی برگزار شد، تا حدودی عجیب و مملو از عناصر جالب توجه بود.
در حالی که دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده، ظاهراً نشان داد که تمرکز اصلی گفتگوی او با نخست‌وزیر اسرائیل بر ایران و تعرفه‌ها بوده است، موضوعات متنوع دیگری از جمله مذاکرات جاری آتش‌بس غزه، سوریه و فراتر از آن نیز مطرح شد.
برای آغاز سفر نتانیاهو به واشنگتن، او در کاخ سفید مورد استقبال رئیس‌جمهور آمریکا قرار گرفت و حتی بار دیگر در حالی که صندلی‌اش توسط دونالد ترامپ تنظیم می‌شد، در ویدئویی ظاهر شد. با این حال، اندکی قبل از این دیدار، گزارشی از رویترز حاکی از آن بود که کنفرانس مطبوعاتی برنامه‌ریزی شده قبلی لغو خواهد شد، که گمانه‌زنی‌ها را در مورد احتمال وقوع اتفاقی وخیم برانگیخت.
حضور عمومی ترامپ و نتانیاهو در نهایت انجام شد، اما با آنچه که به نظر می‌رسد تغییری مهم بوده است. علی‌رغم اینکه دونالد ترامپ ظاهراً به سبک معمول خود صحبت می‌کرد، نخست‌وزیر اسرائیل تا حدودی محتاط و تحریک‌پذیر به نظر می‌رسید سخنانش را محدود کرده بود، که مغایر با شخصیت معمولاً مطمئن او بود. این امر به تنهایی لزوماً ما را قادر نمی‌سازد تا در مورد ماهیت بحثی که او در آن شرکت کرد، نتیجه‌گیری کنیم، اگرچه عجیب بود.
نتانیاهو سخنان خود را با این عبارت به پایان رساند: «این پایان سخنرانی من است» و تا زمانی که بعداً توسط رئیس‌جمهور ترامپ مستقیماً از او خواسته نشد، به هیچ سوالی از خبرنگاران حاضر در اتاق پاسخ نداد. او در سخنان خود به لفاظی‌های معمول در مورد اسرای اسرائیلی نگهداری شده در غزه اشاره کرد و همچنین به تعرفه‌های 17 درصدی که اخیراً توسط ایالات متحده بر اسرائیل اعمال شده است، پرداخت. نتانیاهو همچنین اظهار داشت که از مذاکرات ایالات متحده و ایران که برنامه هسته‌ای ایران را به طور کامل حذف می‌کند، به شیوه‌ای مشابه آنچه معمر قذافی، رئیس‌جمهور سابق لیبی، قبل از حمله ناتو به کشورش انجام داد، استقبال خواهد کرد.
در مورد غزه، نتانیاهو هیچ حرف جدیدی نزد و صرفاً بر تأیید خود مبنی بر پاکسازی قومی قلمرو محاصره شده ساحلی تأکید کرد. از سوی دیگر، ترامپ تصمیم گرفت به توضیح برنامه‌اش برای پاکسازی قومی غزه و اجبار مردم به کشورهای همجوار بپردازد، قبل از اینکه این قلمرو را «ملک ارزشمند» بنامد و اظهار داشت که پس از اجرای برنامه‌اش، نوار غزه را «منطقه آزادی» خواهند نامید.
با این حال، هنگامی که در این مورد تحت فشار قرار گرفت، او همچنین گفت که گزینه‌های دیگری نیز روی میز است، علاوه بر پاکسازی قومی. نکته کلیدی این است که رئیس‌جمهور ایالات متحده هنوز برنامه منسجمی ندارد که بتواند آن را توضیح دهد، در حالی که فقدان آشکار دانش در مورد وضعیت را نیز نشان می‌دهد.
پیت هگست، وزیر دفاع ایالات متحده، هنگامی که موضوع یمن مطرح شد، برای ادامه صحبت‌ها جای ترامپ را گرفت. او و ترامپ هر دو ادعا کردند که ضربات مهلکی به جنبش انصارالله در یمن، که آنها آن را «حوثی‌ها» می‌نامند، وارد شده است. این ادعا بارها تکرار شده است، علی‌رغم افشاگری‌هایی از سوی مقامات ارشد ایالات متحده که می‌گویند این کارزار تاکنون شکست خورده است.
مهم‌ترین اطلاعاتی که آشکار شد، در مورد موضوع ایران بود. رئیس‌جمهور ایالات متحده ادعا می‌کند که مذاکرات مستقیم با مقامات تهران در حال حاضر در حال انجام است و تأکید می‌کند که ادعاهای مربوط به مذاکرات غیرمستقیم نادرست است. او همچنین بارها می‌گوید که یک نشست «سطح بالا» در شنبه آینده برگزار خواهد شد، که بحث‌ها مستقیم خواهد بود و گام‌های بعدی به نتایج مذاکرات مستقیم بستگی خواهد داشت.
بخش گیج‌کننده اینجاست که رهبران نظامی، سیاسی و مذهبی ایران همگی بارها اعلام کرده‌اند که تا زمانی که ایالات متحده کشورشان را تهدید می‌کند و تحریم‌های «فشار حداکثری» را اعمال می‌کند، هیچ مذاکره مستقیمی با ایالات متحده انجام نخواهد شد. همین دیروز، عباس عراقچی، وزیر امور خارجه ایران، اعلام کرد که تهران فقط به مذاکرات غیرمستقیم علاقه‌مند است.
این نکته در واقع بسیار مهم است، زیرا ایالات متحده به سرعت دارایی‌های نظامی خود را به منطقه غرب آسیا اعزام کرده است، از جمله اعطای سامانه‌های دفاع هوایی THAAD بیشتر به اسرائیل، و همچنین استقرار بمب‌افکن‌های پنهان‌کار و سایر دارایی‌های خود در پایگاه نظامی دیه‌گو گارسیا. در همین حال، مقامات ایرانی تهدیدهای بسیار صریحی مبنی بر اقدام نظامی می‌کنند که می‌گویند در پاسخ به هرگونه حمله ایالات متحده انجام خواهد شد. یا ترامپ یا ایران در مورد مذاکرات دروغ می‌گویند.
در مورد سایر مسائل، مانند نقش ترکیه در سوریه، مشخص شده است که اسرائیل نفوذ آنکارا بر این کشور را تأیید نمی‌کند. با این حال، هنگامی که از ترامپ در این مورد سوال شد، او تصمیم گرفت در مورد اینکه چقدر رجب طیب اردوغان، رئیس‌جمهور ترکیه را دوست دارد و «او هم من را دوست دارد» صحبت کند و ادعا کرد که ترکیه از طریق نیابتی سوریه را کنترل می‌کند و او مسائل بین آنکارا و تل‌آویو را حل خواهد کرد.


* رابرت اینلاکش روزنامه‌نگار، نویسنده و مستندساز است. او بر خاورمیانه، به ویژه فلسطین، تمرکز دارد. او این مقاله را برای فلسطین کرونیکل نوشته است.