نوشته‌ی وایات رید
منتشرشده در گری‌زون
ترجمه مجله جنوب جهانی

تحت فشار افکار عمومی، یک شبکه تلویزیونی اسرائیلی گزارش تحقیقی‌ای را سانسور کرد که قرار بود چهره‌ی کلیدی کارزار تبلیغاتی اسرائیل پس از حملات ۷ اکتبر را به‌عنوان دروغ‌پرداز افشا کند. «رامی داویدیان» ادعا کرده بود که بیش از ۷۵۰ جوان اسرائیلی را نجات داده و شاهد صحنه‌های فجیع تجاوز توسط حماس بوده است. شهادت‌های ساختگی او حتی توسط سازمان ملل و فیلم‌ساز معروف، شریل سندبرگ، مورد استناد قرار گرفت.

شبکه تلویزیونی کانال ۱۳ اسرائیل اعلام کرده که دیگر قصد پخش تحقیقاتی درباره جعلی بودن ادعاهای رامی داویدیان را ندارد؛ کسی که پس از ادعای نجات ۷۵۰ نفر در جشنواره موسیقی نُوا در روز ۷ اکتبر، به‌عنوان قهرمان ستایش شده بود. این تصمیم پس از کمپینی گسترده از فشار عمومی گرفته شده است.

کانال ۱۳ در بیانیه‌ای در تاریخ ۴ آوریل نوشت: «ما از احساسات عمومی و پیامدهای پخش این قسمت آگاهیم و ترجیح می‌دهیم در حال حاضر آن را پخش نکنیم.» روز قبل از آن، ویدیوی تبلیغاتی این گزارش توسط خبرنگار این شبکه، راویو دراکر، در شبکه اجتماعی X منتشر شد و با سیلی از کامنت‌های توهین‌آمیز و تهدیدآمیز از سوی شهرک‌نشینان افراطی مواجه شد؛ یکی از پربازدیدترین پاسخ‌ها، دراکر را «تکه‌ای از زباله» خطاب کرده و او را متهم کرده بود که قصد دارد داویدیان را به خودکشی وادار کند.

دراکر در دفاع از این تحقیق نوشت: «دروغ‌های داویدیان تنها اغراق‌های جزئی نیستند، مثل کمی اغراق درباره تعداد نجات‌یافتگان — اصلاً این‌طور نیست. این‌ها داستان‌هایی هستند که از ابتدا تا انتها ساخته شده‌اند. داستان‌هایی که مو به تن آدم سیخ می‌کند و هرگز اتفاق نیفتاده‌اند.»

یکی از دروغ‌های پر سر و صدای داویدیان در فیلم تبلیغاتی «فریادها پیش از سکوت» ساخته شریل سندبرگ برجسته شده است. در این فیلم، داویدیان در حالی‌که در مزرعه‌ای در جنوب اسرائیل در آستانه گریه کردن قرار دارد، می‌گوید: «این درخت‌ها… من دیدم که دخترها را با دست‌های بسته به هر کدام از این درخت‌ها بسته بودند.»

او ادامه می‌دهد: «کسی آن‌ها را اینجا کشت، به آن‌ها تجاوز کرد و آن‌ها را شکنجه داد. پاهایشان باز بود. هر کس اینجا را ببیند فوراً متوجه می‌شود که به این دخترها تجاوز شده. کسی لباسشان را درآورده، کسی به آن‌ها تجاوز کرده. آن‌ها چیزهایی را وارد اندام جنسی‌شان کردند، مثل تخته‌های چوبی، میله‌های آهنی.»

داویدیان مدعی شد: «بیش از ۳۰ دختر اینجا کشته و مورد تجاوز قرار گرفتند. من مجبور شدم پاهایشان را ببندم و بدن‌هایشان را بپوشانم، تا کسی دیگر آنچه من دیدم را نبیند. کسی نباید چنین چیزهایی ببیند.» سندبرگ در حالی که چهره‌ای نگران دارد، داویدیان را در آغوش می‌کشد.

ادعاهای ساختگی داویدیان فوراً توسط رسانه‌های جریان اصلی پذیرفته شد. برت استیفنز از نیویورک تایمز در نقدی تحسین‌آمیز درباره فیلم سندبرگ نوشت: «امتناع بسیاری از افراد از پذیرش آنچه اتفاق افتاده، اغلب با تمسخر و تحقیر همراه است و همین باعث می‌شود که بازنشر این ادعاها ضروری جلوه کند.» یک روز قبل‌تر، مقاله‌ای در واشنگتن پست نیز با استناد به شهادت جعلی داویدیان ادعا کرده بود که خشونت توصیف‌شده در مستند سندبرگ، از نظر «برنامه‌ریزی در شرارت» در سطحی متفاوت قرار دارد نسبت به «خرابی‌های وحشتناک واردشده به غیرنظامیان در غزه.»

ادعاهای داویدیان حتی در گزارش بحث‌برانگیز سازمان ملل در سال ۲۰۲۴ درباره خشونت جنسی در درگیری‌ها هم منعکس شده است. در این گزارش از داویدیان به‌عنوان «منبعی قابل‌اعتماد» نام برده شده و در آن ادعا شده که «چندین جسد، عمدتاً زنان، برهنه از کمر به پایین یا کاملاً برهنه، با آثار شلیک به سر و/یا دست‌های بسته و گره‌خورده به درخت یا میله پیدا شده‌اند.»

سازمان ملل تنها نهادی نبود که داستان‌های ساختگی داویدیان را باور کرد. دراکر نوشت: «در یک سال و نیم پس از حملات ۷ اکتبر، داویدیان این داستان‌ها را به یک صنعت تبدیل کرده است — با سخنرانی‌های پولی بی‌شمار در داخل و خارج از اسرائیل» و «ده‌ها یا شاید صدها مصاحبه رسانه‌ای، که در آن بارها داستان‌هایی را تکرار کرده که هرگز رخ نداده‌اند.» در سال ۲۰۲۴، داویدیان حتی برای روشن کردن مشعل ملی در روز استقلال اسرائیل انتخاب شد — افتخاری بزرگ که به‌دلیل «قهرمانی‌اش» به او اهدا شد.

کمتر از دو ماه پس از حملات حماس، داویدیان با آغاز تور سخنرانی‌های بین‌المللی خود، از این داستان‌ها سود برد. طبق گزارش Jewish News Services که از سوی خانواده ادلسون تأمین مالی می‌شود، این تور شامل «مجموعه‌ای از گردهمایی‌ها و فرصت‌های سخنرانی در میامی و نیویورک برای شرح نقش او به‌عنوان یک قهرمان غیرنظامی در حملات تروریستی ۷ اکتبر» بوده است. در نیویورک، داویدیان در کنار سفیر بدنام و دروغ‌گوی اسرائیل در سازمان ملل، گیلاد اردان، عکس گرفته است.

سال بعد، رامی داویدیان تور تبلیغاتی‌ای (هسبارا) را در دانشگاه‌های آمریکا آغاز کرد و در رویدادهای متعددی که توسط «خباد» (یک فرقه افراطی یهودی شناخته‌شده به‌خاطر نژادپرستی شدید ضدعرب) حمایت می‌شد، حضور یافت. در یکی از این رویدادها در دانشگاه دوک، داویدیان بارها ادعا کرد که با اجساد چند زن برهنه که به درخت‌ها در محل جشنواره موسیقی بسته شده بودند مواجه شده است. یک زن اسرائیلی که سخنان او را به‌صورت زنده ترجمه می‌کرد گفت: «او گریه می‌کرد، فریاد می‌زد: «چه کسی؟ چه کسی می‌تواند چنین کاری کند؟» او تلاش کرد اجساد را باز کند و بپوشاند. این کار را حدود ۲۰ دقیقه انجام داد، بعد مجبور شد به… مأموریتش ادامه دهد.»

از جمله روایت‌های مشکوک دیگری که از سوی این مرد — که رسانه‌های اسرائیلی اکنون از او با عنوان «کشاورز قهرمان» یاد می‌کنند — ارائه شده، نجات ادعایی «آمیت پاریزر» است. پاریزر زنی ۲۳ ساله است که در حساب لینکدینی با همین سن، به‌عنوان افسر ارتباطات پیشین در اداره دفاع سایبری و J6 ارتش اسرائیل معرفی شده. داویدیان، که به زبان عربی مسلط است، ادعا کرده که زمانی پاریزر در حال «ربوده شدن فعالانه توسط پنج یا شش تروریست» بود و او با جا زدن خود به‌عنوان یک مسلمان یمنی، موفق به نجاتش شد.

با توجه به تصمیم دقیقه آخری شبکه کانال ۱۳ برای حذف گزارش خود، ابعاد کامل دروغ‌هایی که داویدیان گفته احتمالاً هرگز آشکار نخواهد شد. به‌گفته‌ی راویو دراکر، این تصمیم توسط مدیرعامل شبکه، «امیلیانو کالامزوک»، گرفته شده — آن هم در حالی که او حتی گزارش را ندیده بود. بنا به گفته‌ی دراکر، کالامزوک اعلام کرده بود که در مراسم عروسی حضور دارد اما «سعی می‌کند زودتر آنجا را ترک کند تا برنامه را ببیند» و بعد از تماشای آن، عصر درباره‌اش صحبت کند.

اما ظاهراً تصمیم پیشاپیش گرفته شده بود. دراکر نوشت: «یک ساعت بعد به من پیام داد که این قسمت پخش نخواهد شد و تصمیمش نهایی است. دو دقیقه بعد بیانیه‌ای برای رسانه‌ها صادر شد.» سایت اسرائیلی Walla در این باره نوشت: «گفته‌های دراکر این شائبه را ایجاد می‌کند که مدیرعامل شبکه، امیلیانو کالامزوک، حتی بدون تماشای تحقیق، آن را سانسور کرده است.»

یکی از منابع در شبکه ۱۳ نیز این موضوع را تأیید کرده و به Walla گفته: «درست است. البته این احتمال ضعیفی هست که مدیرعامل، که عبری بلد نیست، فوراً از مراسم عروسی بیرون آمده، گوشه‌ای نشسته و گزارش را که به زبان عبری و بدون ترجمه بود، تماشا کرده باشد.» با این حال، همان منبع اشاره کرده: «این گزارش ۵۳ دقیقه طول می‌کشد، و او ظرف یک ساعت پیام نهایی را فرستاد.»

اکنون که گزارش کانال ۱۳ دفن شده و پخش نشد، ماهیت و گستره‌ی دقیق دروغ‌پردازی‌های داویدیان همچنان نامشخص باقی مانده است. آنچه اما کاملاً روشن است، این است که داستان‌های رنگارنگ او تأثیر مورد نظر را گذاشته‌اند. در حالی‌که او با اشتیاق در کارزار تبلیغاتی اسرائیل برای جلب رضایت عمومی نسبت به نسل‌کشی مداوم در غزه شرکت می‌کند، «کشاورز قهرمان» در یکی از پادکست‌های اسرائیلی صراحتاً گفت: «غزه را نابود کنید، هیچ چیز خوبی در آن‌ها وجود ندارد.»