منتشر شده در گرانما ارگان دفتر سیاسی حزب کمونیست کوبا
ترجمه مجله جنوب جهانی
تعویق بیشتر برای همگرایی آرمانی و مبارزه شده، از بولیوار تا به امروز، جایز نیست.
سخنرانی میگل ماریو دیاز-کانل برمودز، دبیر اول کمیته مرکزی حزب کمونیست کوبا و رئیس جمهور جمهوری، در نهمین اجلاس سران دولتها و حکومتهای کشورهای عضو جامعه کشورهای آمریکای لاتین و کارائیب (CELAC)، در تگوسیگالپا، هندوراس، ۹ آوریل ۲۰۲۵، «شصت و هفتمین سالگرد انقلاب»
نویسنده: میگل دیاز-کانل برمودز
کوبا اراده خود را برای حفظ همکاری توافق شده با هر کشوری که آن را درخواست کرده است، از طریق توافقات قانونی و بر اساس هنجارها و رویههای بینالمللی، تأیید میکند عکس: استودیوهای انقلاب
(نسخههای تایپی – ریاست جمهوری)
خانم شیومارا کاسترو سارمینتو عزیز، رئیس جمهور جمهوری برادر هندوراس؛
روسای محترم دولتها و حکومتهای آمریکای لاتین و کارائیب؛
روسای هیئتها و مهمانان گرامی:
میخواهم از مردم برادر هندوراس و به ویژه از رئیس جمهور شیومارا کاسترو، به خاطر مهماننوازی سخاوتمندانهشان تشکر کنم و به ایشان به خاطر عملکردشان در راس جامعه کشورهای آمریکای لاتین و کارائیب تبریک بگویم. سازمانی که همواره در معرض تهدید بادهای تفرقهافکن بوده است، اما با اقدامات وحدتآفرینی نظیر آنچه امروز ما را در اینجا گرد هم آورده است، توانسته از این تهدیدات عبور کند.
به باور من، هرگز پیش از این نیاز ملتهای آمریکای لاتین و کارائیب به «همبستگی تنگاتنگ، همچون نقره در ریشههای آند»، این هشدار پیشنگرانه خوزه مارتی، که در دل هیولا زیست، با درون آن آشنا شد و همچون بولیوار دریافت که تنها وحدت ما را نجات خواهد داد، اینچنین آشکار و فوری نبوده است.
اقدامات دولت کنونی ایالات متحده، با نادیده گرفتن اصول اساسی همچون همزیستی مسالمتآمیز و برابری حاکمیت بین کشورها، چندجانبهگرایی و حقوق بینالملل را به چالش میکشد.
همانگونه که کوبا با نگرانی در نشستهای پی در پی هشدار داده است، دولت کنونی ایالات متحده در حال شکلدهی به یک دستور کار تهاجمی است که با یکجانبهگرایی در موضوعاتی چون مهاجرت، قاچاق مواد مخدر، تجارت بینالملل و تغییرات آب و هوایی، و غیره مشخص میشود؛ و اکنون تلاش برای کنترل روابط ما با شرکای فرا منطقهای نیز به آن افزوده شده است.
دولت ایالات متحده تهدید میکند و در پی مشروعیت بخشیدن به تحمیل اقدامات قهری یکجانبه، بدون احترام به نظم حقوقی سایر کشورها است. این دولت تلاش میکند تا باجخواهی، آزار و اذیت و دستکاری سیاسی را به رویههای معمول علیه ملتهای ما تبدیل کند.
اخراج مهاجران، که بسیاری از آنها به زندانهای با امنیت بالا با روشهای غیرانسانی منتقل میشوند، به طور بیرویه، بدون احترام به روند قانونی، بدون اثبات گناه و در شرایط به شدت سرکوبگرانه در حال وقوع است. این اقدامات سوء استفادههای غیرقابل قبول از قدرت و نقض ابتداییترین حقوق شهروندان آمریکای لاتین و کارائیب محسوب میشوند.
به عنوان مثال، اتباع ونزوئلایی که تنها جرمشان به نظر میرسد نداشتن وضعیت قانونی در ایالات متحده بوده است، در زندانهای ویژه مجرمان بسیار خطرناک محبوس شدهاند، بدون آنکه مشخص باشد چه زمانی آزاد خواهند شد یا چه مرجع قانونی از آنها حمایت میکند، و بدون ارائه هیچ مدرکی مبنی بر مجرم بودن آنها.
پایگاه دریایی واقع در سرزمین کوبایی که به طور غیرقانونی در استان گوانتانامو اشغال شده است، بار دیگر برای زندانی کردن مهاجران مورد استفاده قرار گرفته است، اقدامی وحشیانه و غیرقانونی که امنیت و صلح کوبا و منطقه را تهدید میکند.
همچنین تلاش میشود تا زیرساختهایی مانند کانال پاناما، که حاکمیت آن در اختیار پاناماییها است، کنترل شود.
این بازگشت آشکار ایالات متحده به دکترین مونرو تنها با وحدت قابل مقابله است، که به معنای داشتن یک CELAC قوی و منسجم حول اصول بنیادین و میراث تاریخی آن، که هنوز کوتاه اما در عین حال اساسی است (تشویق حضار).
دولت ایالات متحده در تلاشی نه چندان متقاعدکننده برای توجیه این رفتار تهاجمی، خود را به عنوان یک دولت قربانی معرفی میکند که بقیه جهان از آن سوء استفاده میکنند، و ادعا میکند که تنها از حق مشروع خود برای غلبه بر این سوء استفاده دفاع میکند. این یک تحریف فرصتطلبانه از تاریخ و واقعیت است.
باید انتظار داشت که تلاشهای جدیدی برای تضعیف، فلج کردن یا تجزیه ساختارهای منطقهای ما صورت گیرد، زیرا میدانند که تفرقه ما را ضعیف خواهد کرد.
امروز در اینجا سخنان ژنرال ارتش رائول کاسترو روز در سومین اجلاس CELAC که در سال ۲۰۱۵ در کاستاریکا برگزار شد را تکرار میکنیم: «توسعه وحدت در عین تنوع، عملکرد منسجم و احترام به تفاوتها همچنان هدف اول و یک ضرورت اجتنابناپذیر ما خواهد بود (…).»
کوبا با همین روحیه پیشنهاد میکند که با چالشهای کنونی روبرو شویم، منافع و اهداف مشترک را بالاتر از اختلافات قرار دهیم و به عنوان یک جامعه منطقهای اصیل عمل کنیم.
در زمانی که جهان شاهد تشدید تنشها، افزایش درگیریهای نظامی و جنگهای غیرمتعارف، و همچنین تعمیق نابرابریها، محرومیت اجتماعی و فقر است، ضروری است که تلاشها را متحد کنیم و برای رفاه، صلح و امنیت ملتهای آمریکای لاتین و کارائیب با یکدیگر همکاری کنیم.
ضرورت دارد که همکاریها گسترش یابد، پروژههای سودمند برای ملتهای ما شناسایی شود و از مکملهای موجود بین اقتصادهای منطقه بهرهبرداری شود.
برای این منظور، هماهنگی مواضع، دفاع از اجماعهای تاریخی جامعه و شناسایی دیدگاههای مشترک در سایر موضوعات مورد علاقه کشورها ضروری است.
بیان مواضع با یک صدا در مجامع بینالمللی همواره یک کمک مهم به مبارزه کشورهای در حال توسعه برای استقرار یک نظم بینالمللی دموکراتیک، عادلانه، منصفانه و مبتنی بر احترام به برابری حاکمیت همه کشورها خواهد بود.
باید بدون هیچ گونه تأخیری برای تقویت پاسخها به تغییرات آب و هوایی اقدام کرد. این را از منطقه آسیبدیده کارائیب میگوییم که از اثرات توفانهای ویرانگرتر به طور فزاینده رنج میبرد.
اگر الگوهای غیرمنطقی و ناپایدار تولید و مصرف جوامع ثروتمند به طور فوری و اساسی تغییر نکند، محدود کردن افزایش میانگین دمای سالانه به ۱.۵ درجه سانتیگراد نسبت به سطوح پیش از صنعتی امکانپذیر نخواهد بود. برای برخی کشورها، این چالش به معنای بقای خود آنهاست.
به نام کشوری که بیش از شش دهه است پیامدهای انسانی و مادی یک محاصره اقتصادی و مالی را تحمل میکند، محاصرهای که با بیرحمانهترین شکل تشدید شده است، ما خواستار توقف فوری اقدامات قهری یکجانبه علیه کشورهای در حال توسعه هستیم، اقداماتی که اصول و هنجارهای حقوق بینالملل را نقض میکنند.
این روش جنایتکارانه، که هدف آن تحریک مردم علیه دولتهایشان است، به عنوان رویهای گسترش یافته است که روابط اقتصادی بینالمللی را آلوده و تیره میکند، با توجه به قدرت تقریباً مطلق امپراتوری بر نهادهای مالی جهانی.
کوبا به خوبی هزینه این سیاست را میداند، سیاستی که در سالهای اخیر به طرز وحشیانهای تشدید شده است. دولت ایالات متحده همچنان مصمم است مردم کوبا را خفه کند، با جنگ اقتصادی ظالمانه و غیرقانونی خود بیثباتی سیاسی ایجاد کند و سرنگونی قهرآمیز دولت و نظم قانون اساسی را تسریع بخشد.
تصمیم بیاساس و یکجانبه آن برای بازگرداندن کشور به فهرست جعلی دولتهای به اصطلاح حامی تروریسم، تنها چند ساعت پس از تحلیف رئیس جمهور جدید، به شدت بر آرمانهای توسعه ما تأثیر میگذارد و بهانهای برای تقویت محاصره علیه کوبا و اثرات فراسرزمینی این محاصره است که به شهروندان، مردم و شرکتهای منطقه ما نیز آسیب میرساند.
به این موارد، اکنون کارزار بدنام علیه برنامههای همکاری پزشکی که کوبا به بیش از پنجاه کشور ارائه میدهد، اضافه شده است. این کارزار اتهامات دروغینی را علیه کار همبستگی این جزیره و تأثیر مثبت و چشمگیر آن بر زندگی میلیونها نفر در آمریکای لاتین، کارائیب و جهان مطرح میکند.
محدودیتهای ویزا برای هر فردی در جهان که از این برنامهها حمایت میکند یا از آن بهرهمند میشود، یک باجخواهی مبتذل، یک تهدید رسوا و آشکار و یک تجاوز غیرموجه است.
این فشار جدید نه تنها قصد مجازات کوبا و روحیه نوعدوستی و انساندوستانه متخصصان آن را دارد، بلکه نشاندهنده بیاعتنایی مطلق به سلامت مردم و جوامعی است که از مزایای خدمات پزشکی کوبا بهرهمند میشوند.
خیالپردازانه است اگر فکر کنیم دولت ایالات متحده، به جای سرباز و سلاح، میتواند پزشکانی را با همان شرایط همبستگی و ترجیحی که کوبا انجام میدهد، اعزام کند (تشویق حضار).
کوبا اراده خود را برای حفظ همکاری توافق شده با هر کشوری که آن را درخواست کرده است، از طریق توافقات قانونی و بر اساس هنجارها و رویههای بینالمللی، تأیید میکند. این همکاری با قاطعیت و شفافیت، به ویژه در هفتههای اخیر، توسط کشورهای برادر کارائیب مورد دفاع قرار گرفته است.
ما با قویترین عبارات، سیاستهای جنایتکارانه و غیراخلاقی تحمیل شده توسط ایالات متحده علیه مردم کوبا را رد میکنیم و از کشورهای حاضر در اینجا میخواهیم که از حق مشروع کوبا برای زندگی و توسعه در صلح، بدون محاصره و کارزارهای افتراآمیز، حمایت کنند.
از این فرصت استفاده میکنم تا از حمایت تاریخی CELAC از رفع محاصره غیرقانونی اقتصادی، تجاری و مالی ایالات متحده علیه کوبا و از درخواست حذف این کشور از فهرست ساختگی دولتهای به اصطلاح حامی تروریسم تشکر کنم.
همکاران گرامی:
در مواجهه با نیات امپریالیسم برای استعمار مجدد ما و تجاوز به تمامیت ارضی ملتها، CELAC میتواند نقش کلیدی ایفا کند اگر با صدایی قاطع و متحد در رد استفاده و تهدید به استفاده از زور در منطقه سخن بگوییم.
بدین ترتیب، ما به تعهد پذیرفته شده در اعلامیه آمریکای لاتین و کارائیب به عنوان منطقه صلح، الگویی برای ترویج روابط حسن همجواری بین کشورهایمان و دیگران با منطقه، ارج مینهیم.
ما قاطعترین حمایت خود را از دولت ونزوئلا، رئیس جمهور آن نیکلاس مادورو و مردم قهرمان بولیواری، که مقاومت و اراده حاکمیتی آنها در برابر تجاوزات امپریالیستی پیروز خواهد شد، تأیید میکنیم.
ما حمایت خود را از نیکاراگوئه، روسای مشترک آن دانیل اورتگا و روساریو موریو، در دفاع از حاکمیت و حق تعیین سرنوشت خود، در برابر تلاشهای بیثباتسازی و مداخله خارجی، مجدداً اعلام میکنیم.
ما حمایت کوبا از کشورهای کارائیب در حق آنها برای دریافت رفتاری عادلانه، ویژه و متفاوت، و همچنین جبران خسارات ناشی از استعمار و بردهداری را تأیید میکنیم.
تمام حمایت و همبستگی ما با کشور برادر دولت چندملیتی بولیوی در دفاع از حاکمیت در برابر مداخله ایالات متحده.
ما همچنین تعهد قاطع خود را به حق تعیین سرنوشت و استقلال پورتوریکو؛ تلاشهای صلح در کلمبیا؛ و حق آرژانتین بر جزایر مالویناس، ساندویچ جنوبی و جورجیای جنوبی و مناطق دریایی اطراف آن، تکرار میکنیم.
ما از صلح، ثبات و توسعه در هائیتی حمایت میکنیم و از حق مشروع مردم آن برای یافتن راه حلی مسالمتآمیز و پایدار برای چالشهای تاریخی و جدیدی که با آن روبرو هستند، دفاع میکنیم.
در این لحظه دردناک، مراتب تسلیت خود را به مردم و دولت جمهوری دومینیکن و خانوادههای قربانیان ابراز میداریم.
و در اینجا، همانند تمام صحنههایی که کوبا در آن حضور و مشارکت دارد، ما نسلکشی علیه مردم فلسطین توسط اسرائیل را که با سلاح، بودجه و وتوی ایالات متحده در سازمان ملل متحد و در سایه سکوت همدستانه دیگران انجام میشود، به شدت محکوم میکنیم.
ما از پیام دلگرمکننده و حمایتی شی جین پینگ، رئیس جمهور جمهوری خلق چین، برای برگزاری موفقیتآمیز این اجلاس قدردانی میکنیم.
ما مشارکتهای مهم چین در راستای توسعه منطقه و اراده سیاسی قاطع برای اجرای پروژههای ملموس که بر اساس مکمل بودن و احترام متقابل به نفع مردم ما هستند را به رسمیت میشناسیم.
مجمع چین-CELAC، که بر اساس توافقات اتخاذ شده در دومین اجلاس CELAC در هاوانا در سال ۲۰۱۴ ایجاد شد، در طول این سالها به عنوان فضایی مؤثر برای هماهنگی و تعمیق روابط چندجانبه بین چین و منطقه غنیتر شده است.
ما از برگزاری آتی نشست وزیران این مجمع در ماه مه در پکن استقبال میکنیم، که کوبا در آن حضور خواهد داشت و ما به طور مشترک بین همه طرفها برای تضمین موفقیت آن تلاش خواهیم کرد، با توجه به فرصتهایی که برای مقابله با چالشهای سناریوی جهانی نامشخص و پیچیده فراهم میکند.
دوستان آمریکای لاتینی و کارائیبی:
کوبا همواره در خط مقدم تلاشها برای تقویت CELAC و پیشرفت به سوی یکپارچگی خواهد بود که امکان تغییر جایگاه آمریکای لاتین و کارائیب در صحنه بینالمللی را فراهم کند.
همانطور که رهبر تاریخی انقلاب کوبا، فرمانده کل فیدل کاسترو روز، بیان کرد: «کوبا آماده است به آن آمریکای لاتین یکپارچه و متحد تعلق داشته باشد، با آن در مورد هر موضوعی بحث کند و حتی خون خود را در دفاع از آنچه امروز اولین سنگر استقلال و حاکمیت مردم ماست، بریزد.»
ما کاملاً اطمینان داریم که رئیس جمهور گوستاوو پترو و کشور برادر کلمبیا در سال ۲۰۲۵ جامعه را به خوبی رهبری خواهند کرد و از پیشنهاد آنها برای پذیرش یک دستور کار مشترک چندجانبه حمایت میکنیم؛ همانطور که از پیشنهاد کلودیا برای برگزاری اجلاس سران برای رفاه و سعادت آمریکای لاتین و کارائیب استقبال میکنیم.
در این تلاش و با هدایت شعار وحدت در عین تنوع، همبستگی و همکاری، به شما اطمینان میدهم که همواره میتوانید روی کوبا حساب کنید.
شدت این برهه از زمان که تهدیدات چند برابر شده است، مستلزم چند برابر شدن نیروهای متحد است. تنها وحدت میتواند ما را نجات دهد. دیگر همگرایی آرمانی و مبارزه شده، از بولیوار تا به امروز، توسط شجاعترین فرزندان آمریکای ما را به تأخیر نیندازیم.
زندهباد CELAC!
زندهباد ملتهای ما!
بسیار سپاسگزارم (تشویق حضار).
مجله جنوب جهانی-بررسی مسائل جنوب جهانی – سال بیستم 