خوزه ارنستو نووائز گوئررو
ترجمه مجله جنوب جهانی

نوار غزه به سرزمین ویرانی تبدیل شده است. در میان ویرانه‌های آنچه ساختمان‌های آپارتمانی، مدارس، مساجد، کلیساها و بیمارستان‌ها بود، تک و توکی سازه‌ای گلوله‌باران‌شده اما هنوز برپا دیده می‌شود، گویی یادآوری از شهرهای پیشین آن است. پس از یک آتش‌بس کوتاه که در آن، برای لحظه‌ای، به نظر می‌رسید که ممکن است چیزی شبیه به صلح به دست آید، اسرائیل بار دیگر این باریکه ساحلی آسیب‌دیده را بی‌محابا بمباران کرده است. همچنین، آن‌ها عملیات زمینی خود را گسترش داده و جریان ناکافی غذا، دارو و آب به این منطقه محاصره‌شده را به میل خود محدودتر کرده‌اند.
با وجود اینکه پیش‌نهادها و ضدپیش‌نهادهای جدید یک طرح صلح بین تیم‌های مذاکره‌کننده دست به دست شده است، واقعیت این است که به نظر نمی‌رسد در کوتاه‌مدت به هیچ نتیجه‌ای برسند. به ویژه پس از آنکه دولتی در کاخ سفید روی کار آمده است که حاضر است حتی بیشتر از این نیز از تمام هذیان‌های صهیونیستی حمایت کند. اوج این همزیستی شوم، ویدیویی بود که با هوش مصنوعی تولید و توسط دونالد ترامپ در شبکه‌های اجتماعی‌اش منتشر شد و در آن طرح تبدیل غزه به یک استراحتگاه لوکس به تصویر کشیده شده بود، که ویرانی و نسل‌کشی‌ای را که این رؤیا در پی دارد، سفیدشویی می‌کرد.
تا ماه مارس، تخمین زده می‌شد که بیش از ۵۰ هزار غیرنظامی کشته شده‌اند. مطالعه‌ای از سازمان ملل، که توسط یورونیوز نقل شده است، ادعا می‌کند که نزدیک به ۷۰ درصد از مرگ‌هایی که توانسته‌اند تأیید کنند، زنان و کودکان بوده‌اند. بر فراز این اجساد، رؤیای نسل‌کشی صهیونیسم قد علم کرده است، اما این کار را به تنهایی انجام نمی‌دهد. با وجود تأثیر شگرف جنگ بر اقتصاد اسرائیل، که اکنون حدود ۶۰ میلیارد دلار، یعنی یک ششم تولید ناخالص داخلی این کشور، تخمین زده می‌شود، اسرائیل توانسته است به دو دلیل اساسی مقاومت کند: اول، حمایت قاطع نخبگان در غرب سرمایه‌داری و توسعه‌یافته، که مانع از اتخاذ هرگونه اقدام قاطع علیه نهاد صهیونیستی شده و بخش عمده‌ای از هزینه‌های این جنگ را یارانه داده‌اند؛ و دوم، حرص و آز شرکت‌ها و بانک‌ها، که جنگ و غارت سرزمین فلسطین را به یک تجارت پرسود تبدیل کرده‌اند.
بخش عمده این شبکه شوم سود، در ارائه خدمات تسلیحاتی یا فناوری به ارتش صهیونیستی نهفته است. اما خدمات مالی، نفتی، ساخت‌وساز، لجستیک و بسیاری موارد دیگر نیز در این میان وجود دارند. منافع آن‌ها نه تنها باریکه آسیب‌دیده غزه، بلکه تمام سرزمین‌های فلسطینی به سرقت رفته یا در حال سرقت را نیز در بر می‌گیرد.
سرمایه بزرگ مالی، خریدار سخاوتمند اوراق قرضه جنگی اسرائیل بوده و میلیاردها دلار پول نقد برای حفظ عملکرد این ماشین بی‌رحم تزریق کرده است. گلدمن ساکس، تا ژانویه ۲۰۲۵، بیش از هفت میلیارد دلار از این اوراق قرضه را خریداری کرده بود، و پس از آن نهادهایی مانند بنک آو آمریکا، سیتی‌گروپ، دویچه بانک، بی‌ان‌پی پاریبا، بارکلیز و جی‌پی مورگان چیس قرار دارند. گزارشی از روزنامه پوبلیکو در اکتبر ۲۰۲۴ نشان داد که دوازده بانک اسپانیایی ۴٫۱۸۸٫۷ میلیون دلار به شرکت‌هایی که به اسرائیل سلاح فروخته‌اند، تأمین مالی کرده‌اند. این سخاوت بانکی، مطمئناً، با سود در منابع طبیعی یا زمین‌های به سرقت رفته از فلسطینی‌ها جبران خواهد شد.
دیگرانی که سودهای هنگفتی به دست آورده‌اند و درجه بالایی از همدستی در نسل‌کشی و غارت استعماری دارند، شرکت‌های موسوم به «بیگ تک» آمریکای شمالی هستند. از سال ۲۰۲۱، گوگل و آمازون توافق‌نامه‌ای با نتانیاهو امضا کردند که بر اساس آن دولت صهیونیستی حدود ۱۲۰۰ میلیون دلار به هر دو شرکت پرداخت می‌کرد تا خدمات ابری را به بخش دولتی اسرائیل ارائه دهند، که به نام نیمبوس شناخته شد. با وجود این ظاهر غیرنظامی، از همان ابتدا مشخص بود که ذینفع اصلی این خدمات ارتش اسرائیل خواهد بود. پروژه نیمبوس به دولت اسرائیل مشاوره و آموزش در زمینه هوش مصنوعی ارائه داد و امکان توسعه سریع نرم‌افزارهای شوم مرگ را فراهم کرد که امروزه با استفاده از آن‌ها هزاران هدف برای حمله روزانه در نوار غزه تعیین می‌شود.
در اوایل آوریل ۲۰۲۵، در جشن پنجاهمین سالگرد تأسیس شرکت مایکروسافت، ابتهال ابوالسعد، مهندس فلسطینی، سخنان سخنران را قطع کرد تا همدستی این غول شرکتی با رژیم صهیونیستی را محکوم کند. به گفته وی، مایکروسافت خدمات هوش مصنوعی برای انتخاب هدف، ذخیره‌سازی ابری برای داده‌های نظامی و سرورهایی با ظرفیت ذخیره‌سازی بیش از ۱۳٫۶ پتابایت اطلاعات را در اختیار اسرائیل قرار داده است.
اما شرکت‌های املاک و مستغلات نیز سود قابل توجهی از نسل‌کشی و استعمار برده‌اند. شرکت‌هایی مانند RE/MAX LLC، یک شرکت چندملیتی املاک و مستغلات مستقر در دنور، ایالات متحده، به فروش و اجاره مسکن در شهرک‌های غیرقانونی در کرانه باختری و بیت‌المقدس شرقی مشغول بوده و صدها میلیون دلار سود کسب کرده است. همچنین شرکت‌هایی مانند Airbnb، Booking و Expedia اجاره در شهرک‌های غیرقانونی اسرائیلی را ارائه می‌دهند. فعالیت این شرکت‌ها در این مناطق به سودآورتر شدن عمل استعماری کمک کرده و گسترش آن را تشویق می‌کند.
این فهرست بی‌نهایت طولانی است. برای ذکر چند مورد دیگر، می‌توان به استارلینک، متعلق به ایلان ماسک، اشاره کرد که خدمات اینترنت ماهواره‌ای را به ارتش صهیونیستی ارائه می‌دهد. زیمنس، غول آلمانی، خدمات اینترنت و ارتباطات ارائه می‌دهد. هیولت پاکارد، شرکت آمریکایی، تجهیزات دفاتر نظامی اسرائیل را تأمین می‌کند. موتورولا یک سیستم نظارت منطقه‌ای گسترده، شامل رادارها و دوربین‌های دارای حسگر، را به وزارت دفاع اسرائیل عرضه کرد که سلاح‌های خودمختار متعددی که اسرائیل بی‌محابا علیه فلسطینی‌ها استفاده می‌کند، به آن‌ها مجهز شده‌اند. همچنین شرکت‌هایی مانند شورون، فورد، کوکاکولا، استارباکس، مک‌دونالد و غیره، به طور مستقیم یا غیرمستقیم به تأمین مالی نسل‌کشی صهیونیستی ادامه می‌دهند، در حالی که سود قابل توجهی از همدستی خود به دست می‌آورند.
تا زمانی که این چرخ‌دنده شوم منافع شرکتی و سیاسی به حمایت از رژیم نسل‌کش و استعماری اسرائیل ادامه دهد و مخالفت بین‌المللی قاطعی که در اقدامات اقتصادی، نظامی و سیاسی مشخص و نه در سخنرانی‌ها و قطعنامه‌های سازمان ملل متحد متبلور شود وجود نداشته باشد، نکبت بزرگ تاریخی فلسطین به مسیر خود ادامه خواهد داد. تا زمانی که مردم بیدار نشوند و مبارزه شرافتمندانه یک ملت برای حق زندگی و کشت زمین خود را از آن خود نکنند، ماشین مرگ و غارت صهیونیسم به رشد و تقویت خود ادامه خواهد داد. برای سرمایه بزرگ، فلسطین و مردم آن فقط یک تجارت هستند، نه بیشتر.