مارکسیسم-لنینیسم، اندیشه هوشی مین – بنیان ایدئولوژیک و نظری برای آرمان انقلاب ویتنام و در مسیر نوسازی

دانشیار دکتر لِه دوآن تا
نویسنده: مدیر پیشین آکادمی سیاسی منطقه یک
مبارزه با استدلال‌های نادرست و خصمانه

ترجمه مجله جنوب جهانی

TCCS – پس از فروپاشی نظام سوسیالیستی در اتحاد جماهیر شوروی و کشورهای اروپای شرقی، نیروهای خصم و مرتجع فرصت یافتند تا با تمام توان به رد، تهمت و بدنام کردن مارکسیسم-لنینیسم بپردازند؛ عناصر فرصت‌طلب و تجدیدنظرطلب و خائن نیز به سرعت تغییر موضع داده و به اردوگاه خیانت پیوستند… در چنین بستری، حزب کمونیست ویتنام و مردم ویتنام با پایداری و به‌کارگیری و توسعه خلاقانه مارکسیسم-لنینیسم و اندیشه هوشی مین؛ با پایداری بر هدف استقلال ملی و سوسیالیسم؛ و با پایداری بر خط مشی نوسازی حزب، گام به گام در جهت تحقق آرزوی ساختن کشوری مرفه، آباد، آزاد و خوشبخت پیش می‌روند.
– اندیشه هوشی مین – روشنگر راه انقلاب ویتنام
حزب کمونیست ویتنام از زمان تأسیس تاکنون، ۹۵ سال رهبری کشور و ملت را بر عهده داشته و آنان را از پیروزی به پیروزی رسانده است. بنیان ایدئولوژیک حزب، مارکسیسم-لنینیسم و اندیشه هوشی مین است.
در تاریخ ساخت و حفظ کشور ویتنام، هرگاه میهن در خطر قرار گرفته، سرزمین و آب‌های آن قهرمانان و نخبگانی را پرورانده‌اند که پاسخگوی نیازهای تاریخ بوده و نماد پیشرفت آن بوده‌اند. در طول سلسله‌های نگوین، دین، له، لی، تران، هو له و تای سون، قهرمانان و نخبگان بی‌شماری شکوه و عظمت را برای سرزمین و آب‌های کشور به ارمغان آوردند. در دوره سلسله نگوین، اگرچه دولت فئودال در برابر ارتش متجاوز شکست خورد، اما جنبش مبارزه علیه متجاوزان همچنان قدرتمندانه ادامه یافت، اما همگی در دریایی از خون غرق شدند… کشتی ویتنام همچنان سرگردان بود و ساحل مقصدی مشخص نداشت، و نجات کشور «گویا در تاریکی شب راهی نداشت».
درست در همان زمان بود که رهبر نگوین آی کوئوک – هوشی مین قدم جلو نهاد. او با اقتباس از سنت‌های میهن‌پرستانه ملت، به‌ویژه جنبش‌های میهن‌پرستانه اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم؛ و در عین حال، با فراتر رفتن از محدودیت‌های میهن‌پرستان معاصر، جوان میهن‌پرست نگوین تات تان – رئیس جمهور محبوب هوشی مین – برای یافتن راه نجات کشور (در سال ۱۹۱۱) راهی سفر شد و به مارکسیسم-لنینیسم رسید (در سال ۱۹۲۰). او راه درست نجات کشور را برای ملت یافت. او در مقاله‌ای با عنوان «راهی که مرا به لنینیسم رساند» که به مناسبت نودمین سالگرد تولد ولادیمیر ایلیچ لنین برای مجله مسائل شرقی (شوروی) نوشت، چنین آورد: » تزهای لنین مرا بسیار تحت تأثیر قرار داد، به وجد آورد، روشن کرد و به من ایمانی بی‌اندازه بخشید! از خوشحالی تا سرحد گریه پیش رفتم. تنها در اتاقم نشسته بودم و بلند فریاد زدم، گویی در برابر جمعیتی انبوه سخن می‌گفتم: ‹ای هموطنان رنج‌دیده و ستم‌کشیده! این همان چیزی است که ما به آن نیاز داریم، این راه رهایی ماست!’» (۴). راه نجات کشوری که رهبر نگوین آی کوئوک یافت، به دوران بحران خط مشی انقلاب ویتنام پایان داد. از آن زمان، انقلاب ویتنام در مسیر سیل خروشان پیشرفت تاریخ به پیش رفت.
اندیشه هوشی مین که بازتابی درست از قوانین تاریخی بود، به تدریج شکل گرفت و از قدرت میهن‌پرستی سنتی ویتنام، از جوهر فرهنگ شرقی و غربی و از مارکسیسم-لنینیسم نشأت گرفت. از این رو، انقلاب آزادی‌بخش ملی ویتنام جهت‌گیری درستی یافت. میهن‌پرستی با سوسیالیسم پیوند خورد. انقلاب آزادی‌بخش ملی با انقلاب سوسیالیستی پیوند خورد و هدف‌های آزادی ملی، آزادی اجتماعی و آزادی انسان را دنبال کرد. رهبر نگوین آی کوئوک – هوشی مین با یافتن راه درست آزادی ملی برای ویتنام، به سازماندهی، آموزش و تربیت کادرها پرداخت تا حزب کمونیست را تأسیس کند و انقلاب ویتنام را به سوی پیروزی رهبری نماید…
تحت رهبری رفیق نگوین آی کوئوک، حزب کمونیست ویتنام بر اساس اتحاد سه سازمان حزبی در ۳ فوریه ۱۹۳۰ تأسیس شد. تأسیس حزب کمونیست ویتنام با اولین مرامنامه حزب، به دوران بحران خط مشی انقلاب آزادی‌بخش ملی ویتنام پایان داد. با پیروی از این خط مشی، انقلاب ویتنام گام‌های استواری برداشت. انحراف از این خط مشی، انقلاب را با مشکلات و خسارات مواجه کرد؛ حتی در برخی مواقع خسارات سنگینی را متحمل شد.
پایبندی به رهبری کشور بر اساس اندیشه هوشی مین همواره در تمام اسناد حزب مشهود بوده است. در «فراخوان کمیته مرکزی حزب کارگران ویتنام» در ۳ سپتامبر ۱۹۶۹، پس از درگذشت رئیس جمهور هوشی مین، حزب ما تأکید کرد: «او روحیه استقلال و خوداتکایی را ارتقا بخشید، مارکسیسم-لنینیسم را به طور خلاقانه در شرایط خاص کشور ما به کار گرفت و میهن‌پرستی اصیل را با انترناسیونالیسم پرولتری به طور تنگاتنگ درآمیخت. او تجلی بهترین سنت‌های ملت ویتنام با اندیشه انقلابی رادیکال عصر ما، اندیشه مارکسیسم-لنینیسم بود» (۵). تمام حزب و تمام مردم ما همواره مصمم بوده‌اند که «به راه بزرگ او ادامه دهند» (۶). حزب ما در تمام کنگره‌ها همواره با قاطعیت بر ارزش عظیم اندیشه هوشی مین – نظام دیدگاه‌های جامع و عمیق در مورد مسائل اساسی انقلاب ویتنام، که نتیجه کاربرد و توسعه خلاقانه مارکسیسم-لنینیسم در شرایط خاص کشور ما، میراث‌داری و توسعه ارزش‌های سنتی نیکوی ملت، و اقتباس از جوهر فرهنگ بشری است – تأکید کرده است.
پس از «نقص‌ها و اشتباهات در ارزیابی وضعیت و تعیین اهداف، در ساختار اقتصادی، در مکانیزم مدیریت، در کار ایدئولوژیک و کار سازمانی، به‌ویژه در توزیع، گردش، حل مسئله قیمت، دستمزد و پول» (۷)، حزب ما به موقع اصلاحات را انجام داد و قاطعانه بر اساس تأکید مجدد بر اینکه «خط مشی حزب که در کنگره چهارم ترسیم شده و در کنگره پنجم مشخص شده، درست است» (۸)، نوسازی را اجرا کرد. سند کنگره ششم حزب (۱۹۸۶) بر روحیه نوسازی و عزم تأکید کرد: «برافراشتن پرچم مارکسیسم-لنینیسم، پیشروی در مسیری که رئیس جمهور هوشی مین ترسیم کرده است، بسیج تمام حزب، تمام مردم و تمام ارتش برای تلاش تمام‌عیار در راه استقلال، آزادی و سوسیالیسم» (۹).
در مسیر نوسازی کشور در نزدیک به چهار دهه گذشته، اندیشه هوشی مین همواره راهنمای آرمان انقلابی حزب و ملت بوده است. کنگره هفتم حزب (سال ۱۹۹۱) تأکید کرد: «حزب، مارکسیسم-لنینیسم و اندیشه هوشی مین را بنیان ایدئولوژیک و راهنمای عمل خود قرار می‌دهد» (۱۰). کنگره هشتم حزب (سال ۱۹۹۶) با تأکید مجدد بر این دیدگاه، خاطرنشان کرد: «در نقاط عطف انقلاب، در برابر تحولات پیچیده اوضاع، حزب به موقع جهت‌گیری ایدئولوژیک و سیاسی درستی داشته، برداشت‌های نادرست را اصلاح کرده، با استدلال‌های خصمانه مبارزه کرده و زمینه‌ای برای وحدت ایدئولوژیک در کل حزب و در میان مردم فراهم کرده است» (۱۱). کنگره نهم حزب (سال ۲۰۰۱) نیز بیان کرد: «حزب و مردم ما مصمم هستند کشور ویتنام را بر اساس مارکسیسم-لنینیسم و اندیشه هوشی مین در مسیر سوسیالیسم بسازند» (۱۲). کنگره‌های بعدی نیز با پایداری، به‌کارگیری و توسعه خلاقانه مارکسیسم-لنینیسم و اندیشه هوشی مین، تسریع در جمع‌بندی تجربیات عملی، تحقیق نظری، تکمیل نظام نظری در مورد خط مشی نوسازی، در مورد سوسیالیسم و راه پیشرفت به سوی سوسیالیسم در ویتنام، انقلاب ویتنام را از پیروزی به پیروزی رسانده‌اند.
می‌توان تأکید کرد: موفقیت در روند نوسازی، و همچنین سایر پیروزی‌های بزرگ و تاریخی ملت ویتنام تحت رهبری حزب، دقیقاً به دلیل پایداری، به‌کارگیری و توسعه خلاقانه مارکسیسم-لنینیسم و اندیشه هوشی مین بوده است. امروزه، «کشور ما هرگز چنین جایگاه، پتانسیل، موقعیت و اعتبار بین‌المللی نداشته است. ما کاملاً حق داریم به ماهیت نیکو، سنت‌های قهرمانانه و تاریخ پرافتخار حزبمان – حزبی که توسط رئیس جمهور بزرگ هوشی مین تأسیس و پرورش یافته و نماینده ملت قهرمان ویتنام است – افتخار کنیم» (۱۳)
– درباره ترویج ارزش‌های نظری و عملی مارکسیسم-لنینیسم و اندیشه هوشی مین در روند توسعه کنونی کشور
برای ترویج ارزش‌های نظری و عملی مارکسیسم-لنینیسم و اندیشه هوشی مین، و به‌کارگیری و توسعه خلاقانه مارکسیسم-لنینیسم در شرایط خاص کشور ما، توجه به چند نکته ضروری است:
  اول: لازم است دیدگاه‌های مارکس، انگلس و لنین در شرایط تاریخی خاص خود قرار داده شوند تا بتوان درک درستی از مسائل مطرح شده، پیش‌بینی‌ها و نتایج آن‌ها داشت.
  دوم: لازم است دیدگاه‌های مارکس، انگلس و لنین در یک نظام کلی در نظر گرفته شوند و نه جدا از هم. در مورد هر دیدگاه باید از منظر تاریخی بررسی شود و آن دیدگاه با شرایط تاریخی خاص پیوند داده شود.
  سوم: لازم است عمیقاً درک شود که اندیشه هوشی مین یک نظام دیدگاه‌های جامع و عمیق در مورد مسائل اساسی انقلاب ویتنام است، که نتیجه به‌کارگیری و توسعه خلاقانه مارکسیسم-لنینیسم در شرایط خاص کشور ما، میراث‌داری و توسعه ارزش‌های سنتی نیکوی ملت، و اقتباس از جوهر فرهنگ بشری است.
  چهارم: ادامه و تسریع در یادگیری و پیروی از اندیشه، اخلاق و سبک زندگی هوشی مین، اقدامی عملی در جهت حفظ بنیان ایدئولوژیک حزب در بستر ساخت و توسعه کنونی کشور است.
ترویج ارزش‌های نظری و عملی مارکسیسم-لنینیسم و اندیشه هوشی مین، و به‌کارگیری و توسعه خلاقانه مارکسیسم-لنینیسم در شرایط خاص کشور ما، بیانگر روحیه انقلابی و علمی کاملاً رادیکال دیالکتیک ماتریالیستی مارکسیستی است. در عین حال، یادگیری و پیروی از اندیشه، اخلاق و سبک زندگی هوشی مین، و ترویج ارزش‌های اندیشه هوشی مین در عصر حاضر، همچنان راهنمای شناخت و عمل مردم ویتنام در راه ساخت و دفاع از کشور خواهد بود. روند نوسازی ویتنام که در حال انجام است، در تاریخ بی‌سابقه بوده است، بنابراین حزب ما باید مارکسیسم-لنینیسم را به درستی و خلاقانه به کار گیرد و در عین حال ارزش عظیم اندیشه هوشی مین را به اوج برساند تا اندیشه او همچنان راهنمای آرمان انقلابی ویتنام به سوی ساحل پیروزی باشد. /.

یادداشتها

(۱) کارل مارکس و فردریش انگلس: مجموعه آثار، انتشارات سیاسی ملی حقیقت، هانوی، ۲۰۰۲، جلد ۳۶، ص ۵۷۳
(۲) کارل مارکس و فردریش انگلس: مجموعه آثار، انتشارات سیاسی ملی حقیقت، هانوی، ۲۰۰۲، جلد ۲۰، ص ۱۲۶
(۳) کارل مارکس و فردریش انگلس: مجموعه آثار، انتشارات سیاسی ملی حقیقت، هانوی، ۲۰۰۲، جلد ۱۲، ص ۸۸۳
(۴) هوشی مین: مجموعه آثار، انتشارات سیاسی ملی حقیقت، هانوی، ۲۰۲۱، جلد ۱۲، ص ۵۶۲
(۵)، (۶) اسناد کامل حزب، انتشارات سیاسی ملی حقیقت، هانوی، ۲۰۰۴، جلد ۳۰، ص ۲۳۱، ۲۷۹ – ۲۸۰
(۷)، (۸)، (۹) اسناد کامل حزب، همان منبع، ۲۰۰۶، جلد ۴۷، ص ۱۰۱، ۱۰۱، ۵۶۵
(۱۰) اسناد کامل حزب، همان منبع، ۲۰۰۷، جلد ۵۱، ص ۲۹
(۱۱) اسناد کامل حزب، همان منبع، ۲۰۱۵، جلد ۵۵، ص ۴۱۳
(۱۲) اسناد کامل حزب، همان منبع، ۲۰۱۶، جلد ۶۰، ص ۱۲۹ – ۱۳۰
(۱۳) نگوین فو ترونگ: برخی مسائل نظری و عملی در مورد سوسیالیسم و راه پیشرفت به سوی سوسیالیسم در ویتنام، انتشارات سیاسی ملی حقیقت، هانوی، ۲۰۲۲، ص ۳۷۱