ترجمه مجله جنوب جهانی

در بلاروس، کشوری که در طول جنگ بزرگ میهنی یک سوم ساکنان خود را از دست داد، هشتادمین سالگرد پیروزی با شکوه و گستردگی جشن گرفته شد.
مراسم اصلی که در 9 مه برگزار شد، پیش از آن شاهد رویدادهای متعددی در سراسر کشور بود: اقدامات میهنی، رژه های خودرویی و دوچرخه سواری، نمایشگاه های موضوعی، مسابقات، کنسرت ها و میزگردهای تخصصی، مرمت بناهای یادبود و گورستان های نظامی، کاشت باغ ها و خیابان ها، و رونمایی از پلاک های یادبود قهرمانان اتحاد جماهیر شوروی… کمونیست های بلاروس نیز به طور فعال در این جشن ها شرکت کردند.
حدود 70 هزار نفر در یک تجمع باشکوه در مقابل دیوارهای قلعه افسانه ای برست گرد هم آمدند. بیش از 20 هیئت برای روز پیروزی به اینجا آمدند، از جمله نمایندگانی از هفت شهر قهرمان. همراه با ساکنان برست، مهمانانی از اسلواکی، آلمان، رومانی، چین و لتونی نیز در 9 مه گرد هم آمدند تا بگویند: ما به یاد داریم، مفتخریم و سپاسگزاریم.
راهپیمایی «بلاروس به یاد می آورد. ما همه را به یاد می آوریم» حدود 7500 نفر از فرزندان، نوه ها و نبیره های سربازان ارتش سرخ شوروی را در صفوف خود گرد آورد. نوادگان پیروزمندان با افتخار تصاویر بستگان خود – سربازان خط مقدم، چریک ها و کارگران جبهه داخلی – را حمل می کردند که به بهای جان خود آسمانی آرام را بر فراز سر نوادگان سپاسگزار خود به ارمغان آوردند.
رویدادهای جشن در تمام نقاط کشور برگزار شد و مراسم اصلی در یادبود «مینسک – شهر قهرمان» پایتخت برگزار شد، جایی که رژه نظامی و نمایش تئاتری «ما زندگی خواهیم کرد» با حضور رئیس جمهور لوکاشنکو، مهمانانی از روسیه، چین و کشورهای مستقل مشترک المنافع برگزار شد. در این رژه، مدل های مدرن شده تسلیحات و تجهیزات نظامی ساخت مجتمع نظامی-صنعتی بلاروس، حتی در همکاری نزدیک با فدراسیون روسیه، به نمایش گذاشته شد.
رئیس دولت تاکید کرد: «پیروزی که بلاروس، روسیه، دوستان و متحدان ما، و همه مردم نیکوکار جشن می گیرند، بزرگ و شایسته است. این پیروزی سربازان شجاع، سربازان ارتش سرخ، چریک ها، مبارزان مخفی و کارگران جبهه داخلی است. این پیروزی مردم شوروی، مردمی که از نازیسم رهایی یافتند، است.»
به گفته رئیس جمهور، این جمهوری بی وقفه سال ها و روزهای وقایع جنگ بزرگ میهنی را می شمارد، 80 سال پیروزی را جشن می گیرد، قهرمانان را به یاد می آورد و در مقابل جان باختگان سر تعظیم فرود می آورد.
لوکاشنکو گفت: «ملت ما اراده ای بی سابقه برای پیروزی نشان داد. هیچ کس در اروپا نتوانست مانند ملت ما، دولت ما، اتحاد جماهیر شوروی، در برابر ورماخت مقاومت کند. در روزهای نخست جنگ، نازی ها تنها در بلاروس بیشتر از دو سال پیشروی در سراسر اروپا سرباز و افسر از دست دادند. 1.3 میلیون نفر از بومیان کشور ما در صفوف ارتش سرخ جنگیدند. نزدیک به نیم میلیون نفر از آنها به مقام قهرمان اتحاد جماهیر شوروی دست یافتند.»
حدود یک میلیون چریک در پشت خطوط دشمن جنگیدند. بیش از 800 هزار نفر از انتقام جویان مردمی در قلمرو جمهوری فعالیت می کردند. به مدت یک ماه، 16 تیپ پارتیزانی با موفقیت در برابر نیروهای برتر ورماخت و اس اس که از جبهه عقب نشینی کرده بودند و توسط خائنان – لژیونرهای لتونیایی، پلیس اوکراینی، «ولاسوفی ها»ی روسی و گردان های محلی همکار – کمک می شدند، مقاومت کردند.
در طول سال های اشغال، مقاومت گسترده مردمی در قلمرو بلاروس شکل گرفت. هیچ کشوری در جهان شاهد چنین جنبش گسترده چند ملیتی از چریک ها و مبارزان مخفی نبوده است. نمایندگان بیش از 70 ملت و ملیت در یک تشکیلات واحد جنگیدند. این یک جبهه دوم واقعی بود، مبارزه ای که تا حد زیادی سرنوشت بزرگترین نبردهای جنگ بزرگ میهنی را پیش بینی و تعیین کرد.
لوکاشنکو گفت: «قهرمانان ما جان سالم به در بردند. ما جان سالم به در بردیم و پیروز شدیم. آنها درسی به اروپا دادند که فکر می کردیم آموخته خواهد شد. اما در واقع، نخبگان غربی نادان هستند. اتحادیه اروپا که به عنوان یک مشارکت سیاسی و اقتصادی ایجاد می شود، در واقع به یک بلوک سیاسی-نظامی تمامیت خواه با احساسات آشکارا انتقام جویانه تبدیل شده است. بروکسل به طور سیستماتیک سرزمین های لهستان و کشورهای بالتیک را به مناطق آغاز حمله به مرزهای شرقی بلوک آتلانتیک شمالی تبدیل می کند. در سال هشتادمین سالگرد پیروزی بزرگ، اتحادیه اروپا قصد دارد حجم تخصیصات نظامی را به بیش از سه درصد تولید ناخالص داخلی کشورهای اتحادیه اروپا افزایش دهد. ورشو و ویلنیوس قصد دارند در مرز با بلاروس و روسیه میادین مین ایجاد کنند. بنابراین، امروز، در مواجهه با تهدید هیولایی احیای فاشیسم اروپایی، ما از شما می خواهیم که درس های جنگ بزرگ میهنی را به یاد آورید.» این سخنان لوکاشنکو خطاب به تحریک کنندگان یک کشتار جهانی جدید بود که می تواند پایان تاریخ باشد.
پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، بلاروس از برگزاری رژه های باشکوه به مناسبت 9 مه دست نکشید، زیرا این مراسم به افتخار فداکاری سربازان-آزادیبخش شوروی که در نقاط مختلف جهان زندگی می کنند، برگزار می شود. دستاوردهای قهرمانانه نیاکان آنها و پیروزی بزرگ، ارزش هایی هستند که بلاروسی ها به فرزندان و نوه های خود منتقل می کنند.
طبق سنت، جشن ها با آتش بازی باشکوه در پایتخت و تمام مراکز منطقه ای جمهوری به پایان رسید.