منبع مطلب

ترجمه مجله جنوب جهانی

برخی افراد – و هر روز این برایم روشن‌تر می‌شود که همه اینطور نیستند – انقلاب را همچون یک موجود والا و برتر می‌دانند که نباید اجازه داد حتی نسیم یک گلبرگ هم به آن آسیبی برساند. بی‌مهری و دوری دیگران، برای این افراد هیچ اهمیتی ندارد که چه حرفی علیه انقلاب زده شود یا چه کاری انجام دهند.
فیدل کاسترو، دکتر حقوق مدنی و لیسانس حقوق دیپلماتیک بود. این دانش و تحصیلات، در فعالیت‌های سیاسی‌اش بسیار به او کمک کرد. فیدل هرگز به آرمان، ایده‌آل، همراهان و به ویژه کشورش خیانت نکرد. او طرف قدرت‌مندان را نگرفت و کوبا را بر بلندای سرکشی و عصیان قرار داد. او به هر کسی، چه دوست و چه دشمن، حرفی را که باید می‌زد، رک و پوست‌کنده گفت. او کمونیست‌های شیلی را از سال ۱۹۶۷ تا ۱۹۷۵ کاملاً از خود دور نگه داشت و گفت: «یا انقلابی شوید و نه اصلاح‌طلب، یا روی حمایت من حساب نکنید.»
فراموش نکنیم که روابط کوبا با آن‌ها قطع شده بود، و دلیل بسیار محکمی هم برای این کار وجود داشت.
دفترچه خاطرات چه گوارا در بولیوی، جمعه ۱۷ شهریور ۱۳۴۶ (۸ سپتامبر ۱۹۶۷)، یک ماه پیش از کشته شدنش:
«…یک روزنامه در بوداپست از چه گوارا، چهره‌ای رقت‌انگیز و ظاهراً بی‌مسئولیت، انتقاد کرده و از رویکرد مارکسیستی حزب شیلی که مواضع عملی در برابر واقعیت اتخاذ می‌کند، استقبال می‌کند. چقدر دلم می‌خواهد به قدرت برسم، فقط برای اینکه ترسوها و نوکران بی‌مقدار را رسوا کنم و پستی‌هایشان را توی صورتشان بکوبم…». این‌ها سخنان «افراطی‌ترین» فرمانده، ارنستو چه گوارا بود.
من افراطی‌های مشهورتر از فیدل و چه ندیده‌ام.
برخی مردم نادان هستند – و تأکید می‌کنم، همان‌طور که همه ما درجاتی از نادانی داریم – اما یک تفاوت وجود دارد؛ برخی از ما تلاش می‌کنیم کمتر نادان باشیم، یا دست‌کم نادانی‌مان کمتر باشد، و برای رسیدن به این هدف، مطالعه می‌کنیم. فیدل به ما یاد داد: «باور نکن، بخوان». و من همین کار را کرده‌ام، بسیار خوانده‌ام و همچنان می‌خوانم. دیروز وقتی خبر مرگ رئیس‌جمهور پیشین جمهوری شرقی اروگوئه منتشر شد، می‌توانم به شما اطمینان دهم که بسیاری از کسانی که از او دفاع می‌کنند، حتی نام رسمی کشورش را هم نمی‌دانند. درست مثل اینکه نمی‌دانند نام مکزیک، «ایالات متحده مکزیک» است، یا نام کره شمالی، «جمهوری دموکراتیک خلق کره» است – که چهار حزب دارد – خدای من!، یا نام چین، «جمهوری خلق چین» است. به شما خواهند گفت نوشتن این نام‌ها خیلی طولانی است، بگذریم.
خب، تاباره واسکز، رئیس‌جمهور دیگر اروگوئه از حزب «جبهه گسترده»، که او هم بر اثر سرطان درگذشت، هرگز یک حرف، کلمه، جمله یا عبارتی از من در مورد او ندیده‌اید که تعریف و تمجید و تشکر نباشد. چرا؟ چون او هرگز یک فریبکار نبود، حرفی نمی‌زد و کار دیگری نمی‌کرد، مثل موخیکا پنهانی نمی‌گفت که فیدل دیوانه است.
موخیکا چند بار به کریستینا فرناندز حمله نکرد؟ بی‌شمار. کریستینا فرناندز هرگز در مورد مسائل بی‌ارزش کوبا حرفی نزده است. ما پروژه‌های یکسانی نداریم، اما احترام متقابل کامل وجود دارد. موخیکا چند بار به ونزوئلا و مادورو حمله نکرد؟ به نیکاراگوئه و اورتگا؟ مردم از نظر سیاسی آنقدر کوته‌بین هستند که نمی‌توانند پیامدهای این مواضع را ببینند. امپریالیسم می‌خواهد ونزوئلا را منزوی کند تا آن را محاصره، آزار و اذیت کند و شرایط زندگی مردم ونزوئلا را تا حد ممکن بدتر کند. ما هم کم و بیش از این مسائل خبر داریم، مگر نه؟
پس چرا باید به حمله به متحدان تاریخی کوبا کمک کرد؟
امروزه همه می‌دانیم که صهیونیسم در فلسطین چه کارهایی کرده و همچنان می‌کند. ما با وحشت و اندوه آن را می‌بینیم، ۵۶۰۰۰ کشته که بیشترشان کودک و زن هستند. پس چرا در سال ۲۰۱۰ جایزه اورشلیم را از سازمان صهیونیستی اروگوئه دریافت کرد؟ کسانی که از او دفاع می‌کنند چه می‌توانند بگویند؟ هیچ، چون اصلاً برایشان مهم نیست. آن‌ها همان «MAGA»های «چپ» هستند، همان چپ خائن و سرمایه‌دار. چرا رسانه‌ها اینقدر از او حمایت کردند؟
حملات او به روسیه و پوتین و دفاعش از اوکراین و زلنسکی را فراموش نکنیم.
نه، شما اشتباه می‌کنید، او مردی فروتن بود که هرگز به مادیات علاقه‌ای نداشت. خب، تبلیغات تلویزیونی یک چیز است و قانون چیز دیگری. در اروگوئه، ارائه اظهارنامه رسمی دارایی‌های کسانی که مناصب دولتی دارند، اجباری است. در مورد موخیکا بین سال‌های ۲۰۱۲ و ۲۰۱۵ چه اتفاقی افتاد؟ هیچ، تقریباً دارایی‌اش را دو برابر کرد (۹۲.۲ درصد). و واضح بگوییم، این فقط آن چیزی است که او رسماً اعلام کرده است.
دارایی‌های رئیس‌جمهور سابق و سناتور فعلی، خوزه موخیکا، بین سال‌های ۲۰۱۲ و ۲۰۱۵، ۹۲.۲ درصد افزایش یافت، در حالی که دارایی‌های معاون رئیس‌جمهور سابق و وزیر اقتصاد فعلی، دانیلو آستوری، در پنج سال ۱۰۹.۴ درصد افزایش یافت، طبق اظهارنامه‌های رسمی که هر دو به هیئت شفافیت و اخلاق عمومی ارائه کردند.
طبق این گزارشی که امروز در نشریه «El Observador» منتشر شد، دارایی خالص موخیکا بین سال‌های ۲۰۱۲ و ۲۰۱۵ از ۴ میلیون و ۲۰۳ هزار دلار به ۸ میلیون و ۷ هزار و ۶۳ دلار رسید. تغییرات دارایی‌های او در طول پنج سال ریاست‌جمهوری‌اش قابل محاسبه نیست، زیرا او در اولین اظهارنامه رسمی خود در سال ۲۰۱۰، دارایی خالص خود را مشخص نکرده بود.
موخیکا اظهار داشت که سه ملک (یکی متعلق به خودش و دو تا متعلق به همسرش) به ارزش ۴ میلیون و ۴۰۱ هزار دلار و سه حساب بانکی به ارزش ۳ میلیون و ۱۹۳ هزار و ۵۶۳ دلار دارد. رئیس‌جمهور سابق همچنین اظهار داشت که دو خودرو فولکس واگن قورباغه‌ای مدل ۱۹۸۷ دارد: یکی به ارزش ۳۷ هزار و ۵۰۰ دلار، که پلاک آن را به شهرداری مونته ویدئو تحویل داده، و دیگری به ارزش ۷۰ هزار دلار.
اما، افرادی در این نشریه از او دفاع کرده‌اند، و آن‌ها کاملاً حق دارند. در نهایت، وقتی همه جوانب و نه فقط بخشی از ماجرا را در نظر بگیرید، می‌توانید هر نظری که دارید ابراز کنید. به عنوان مثال، خانمی که اتفاقاً دو بار نظر داده است – در حالی که روزانه ۱۵ مطلب منتشر می‌شود – و اتفاقاً هر دو باری که «نظر داده»، برای دفاع از «احمق» (با نام مستعار، نادان) بوده است. کسی که عکسی از چاوز با موخیکا و فیدل با موخیکا منتشر کرد… خب که چی؟ من در پاسخ، عکس‌هایی از فیدل با راکفلر، فیدل با نیکسون، فیدل با پینوشه و عکس‌های دیگری از فیدل با فوجیموری، فیدل با فاکس، فیدل با پنیا نیتو منتشر کردم… برخی افراد واقعاً فکر نمی‌کنند.
این چیزی است که یک همکار گفت، و دیگری که ما را «بی‌احترام و گروهی از افراطی‌ها» خطاب می‌کند:
«…من معتقدم که نمی‌توان کسی را بر اساس چند اتفاق جداگانه قضاوت کرد. خود فیدل نمونه‌ای از این موضوع است. او به عنوان یک رهبر، ویژگی‌هایی داشت که بسیاری باید از او الگو بگیرند. دوران فعالیت سیاسی او دستاوردهای بسیار مثبتی داشت. من می‌توانم کاملاً مطمئن باشم که حق با من است، اما به همین دلیل کسی را صرفاً به خاطر اینکه با من هم‌عقیده نیست، بی‌اعتبار نمی‌کنم. به نظر من، او در مجموع چهره‌ای مثبت بود…».
ارنستو کوبرو
بحث بر سر میانه‌رو بودن، افراطی بودن یا هر کس دیگری که هستید نیست، شما بی‌احترام هستید.
ارنستو کوبرو
و خداحافظ به گروه افراطی شما.
با نقل قولی از یک انقلابی که برخی با جدیت در تلاش برای به فراموشی سپردنش هستند، خداحافظی می‌کنم…
«…من دروغ را رد می‌کنم زیرا می‌دانم که جهل، بزرگترین متحد ظلم در طول تاریخ بوده است…». فرمانده کل فقرا و فروتنان زمین، فیدل (همان افراطی).

تقدیر از رئیس جمهور
موخیکا: اهدای جایزه اورشلیم توسط سازمان صهیونیستی
مونته ویدئو، ۳ سپتامبر (یواِی‌پرس) – سازمان صهیونیستی اروگوئه جایزه اورشلیم را به رئیس جمهور این کشور، خوزه موخیکا، اهدا کرد. رئیس جمهور اظهار داشت: «نپذیرفتن این جایزه، که متعلق به مردم اروگوئه است، به معنای کمک نکردن فروتنانه در حد توان برای ساختن آشتی و صلح است.»
وی همچنین، تحسین خود را نسبت به تاریخ مردم یهود که «بخشی سازنده از ملت ما بوده اند» ابراز کرد.
جایزه اورشلیم توسط سازمان صهیونیستی جهانی و شهرداری اورشلیم، از طریق سازمان صهیونیستی اروگوئه، به عنوان راهی برای ابراز قدردانی مردم یهود از افرادی که برای تحقق کامل حقوق بشر و همزیستی مسالمت آمیز بین ملت ها تلاش کرده اند، بنیان نهاده شده است.
آقای برناردو اولسکر، رئیس افتخاری و رئیس هیئت داوران سازمان صهیونیستی اروگوئه، خانم دوریس گورن، سفیر اسرائیل، آقای جراردو استوچینسکی، نماینده کنفدراسیون صهیونیستی آمریکای لاتین، و خانم لورا تاراگان، رئیس سازمان صهیونیستی اروگوئه، این جایزه را به رئیس جمهور موخیکا اهدا کردند.
موخیکا اظهار داشت: «حتی ذره ای خود را شایسته چنین هدیه ای نمی دانم، آن را به عنوان ادای احترام به مردمم می پذیرم که شرایط تعیین کرده است نماینده آنان باشم.»
در پایان، رئیس جمهور تاکید کرد که مردم یهود «بخشی سازنده از ملت ما بوده اند» و «نپذیرفتن این جایزه که متعلق به مردم اروگوئه است، به معنای کمک نکردن فروتنانه در حد توان برای ساختن آشتی و صلح است.»
در میان شخصیت های تقدیر شده، روسای جمهور سابق خولیو ماریا سانگینتی، لوئیس آلبرتو لاکایه، خورخه باتل و تاباره واسکز نیز دیده می شوند که ۲۰ سال پیش، زمانی که شهردار مونته ویدئو بود، اولین کسی بود که این جایزه را دریافت کرد.
یواِی‌پرس – خبرگزاری اروگوئه

نظر موخیکا درباره پوتین

کمتر کسی جرأت کرده در انظار عمومی این‌گونه درباره پوتین صحبت کند: خوزه موخیکا او را در سه کلمه تعریف می‌کند.
در گفتگو با جوردی اِووله.
خوزه موخیکا، رئیس‌جمهور سابق اروگوئه، درباره ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه، به شکلی صحبت کرده که کمتر کسی جرأت آن را داشته است.
موخیکا در مصاحبه‌ای با جوردی اِووله که تابستان گذشته ضبط شد و یکشنبه در برنامه «لو دِ اِووله» از شبکه «لا سکستا» پخش می‌شود، با کلماتی تند و قاطع صحبت کرد.
در این گفتگو که پس از گذراندن دوره درمانی سرطان موهیکا انجام شد و در آن او عملاً با زندگی وداع کرده است، رئیس‌جمهور سابق اروگوئه ابراز تاسف می‌کند که «اروپا شخصیت خود را از دست داده است».
موخیکا با تأکید بر اینکه «جنگ بی‌فایده‌ای در اوکراین در جریان است. آن‌ها می‌توانستند 15 سال پیش از آن جلوگیری کنند»، اشاره می‌کند که «مشکل روسیه ناتو است». او هشدار می‌دهد: «هیچ قدرتی اجازه نمی‌دهد موشک‌ها را در مرزهایش مستقر کنند».
در این لحظه، اِووله به او می‌گوید: «بله، البته، اما واکنش پوتین در این مورد…». موخیکا اجازه نمی‌دهد او جمله‌اش را تمام کند و بدون تردید فریاد می‌زند: «پوتین یک حرامزاده است!»

https://www.huffingtonpost.es/virales/muy-pocos-han-atrevido-hablar-publico-asi-sobre-putin-jose-mujica-define-tres-palabras.html