جروزالم‌پست
ترجمه مجله جنوب جهانی

اگر اسرائیل مایل به پرداخت بهای آن باشد، می‌تواند ضمن تشکر از ایالات متحده، با آن مخالفت کند.

غافلگیری روش ترامپ برای پیشبرد سیاست‌های داخلی و خارجی است. با این حال، اسرائیل باید برای هرگونه تغییر ناگهانی در سیاست آمریکا پس از تصمیم رئیس‌جمهور ایالات متحده در مورد ایران، حوثی‌ها، سعودی‌ها و حماس، برنامه‌های احتمالی دیپلماتیک آماده کند.
با توجه با اصل «عدم وجود فاصله» (no daylight)، یکی از اصول دیرینه اتحاد ایالات متحده و اسرائیل، اصل «عدم غافلگیری» (no surprises) بود. این بدان معنا بود که اگر رئیس‌جمهور آمریکا قصد داشت بیانیه سیاست مهمی در مورد خاورمیانه، به‌ویژه بیانیه‌ای که بر امنیت ما تأثیر می‌گذارد، صادر کند، به رهبران اسرائیلی فرصت داده می‌شد تا ابتدا آن را بررسی کرده و نظرات خود را ارائه دهند.
همین امر در مورد «نقشه راه» رئیس‌جمهور بوش در سال 2002 نیز صدق می‌کرد که نسخه‌ای از آن دو هفته قبل برای نخست‌وزیر آریل شارون ارسال شد. رئیس‌جمهور اوباما اولین کسی بود که اصل «عدم غافلگیری» را کنار گذاشت. او سخنرانی تکان‌دهنده قاهره خود در سال 2009 و بسیاری از بیانیه‌های سیاست بعدی در مورد اسرائیل را بدون اطلاع قبلی به ما ایراد کرد.
به نظر می‌رسد اکنون این اصل دوباره کنار گذاشته شده است. در ماه‌های اخیر، اسرائیل بارها و بارها از سوی کاخ سفید غافلگیر شده است. طبق گزارش‌های مطبوعاتی، نخست‌وزیر نتانیاهو از اعلامیه رئیس‌جمهور ترامپ مبنی بر از سرگیری مذاکرات بین ایالات متحده و ایران، در مورد توافق آتش‌بس با حوثی‌ها، و جدا کردن عرضه انرژی هسته‌ای غیرنظامی آمریکا به عربستان سعودی از موضوع صلح سعودی-اسرائیل، غافلگیر شده بود. اخیراً، گزارش شده است که نتانیاهو از توافقی که دولت با حماس برای آزادی ادان الکساندر، گروگان آمریکایی-اسرائیلی، انجام داد، شگفت‌زده شده است.
برخلاف تصور رایج مطبوعات، من معتقد نیستم که ترامپ این کار را برای تضعیف اسرائیل انجام می‌دهد. غافلگیری روش او برای پیشبرد سیاست‌ها، هم در داخل و هم در خارج از کشور است. فقط از رهبران کشورهای ناتو، گروه هفت و چین بپرسید. فقط از زلنسکی بپرسید. اگر غافلگیر نشویم، باید تعجب کنیم.
اما کافی است. اسرائیل باید برای هرگونه تغییر ناگهانی در سیاست آمریکا، برنامه‌های احتمالی دیپلماتیک آماده کند. ما باید از خود بپرسیم که اگر ایالات متحده فلسطین را به رسمیت بشناسد، «معامله قرن» دو دولتی ترامپ را احیا کند، یا خواستار آتش‌بس فوری در غزه شود، موضع ما چه خواهد بود؟ در کدام مورد اسرائیل مایل خواهد بود به رئیس‌جمهور بگوید «متشکرم اما نه» و اگر چنین کنیم، چه هزینه‌ای را مایل به پرداخت خواهیم بود؟
در تمام این مدت، ما هرگز نباید از تلاش برای درک آنچه در ذهن کاخ سفید می‌گذرد و چه مسیری را احتمالاً در پیش خواهد گرفت، دست برداریم. اما ما هرگز نباید کاملاً غافلگیر شویم یا برای پاسخ جسورانه به تغییرات آمادگی نداشته باشیم. اصل عدم غافلگیری ممکن است فراموش شده باشد، اما نه توانایی و حق ما برای عمل آنگونه که برای تضمین امنیت خود لازم می‌دانیم. ما نیز می‌توانیم غافلگیر کنیم.
مایکل اورن نویسنده و سفیر سابق اسرائیل در ایالات متحده است.