پروفسور دکتر لِه دوآن تا
رئیس سابق آکادمی علوم سیاسی

ترجمه مجله جنوب

پس از فروپاشی نظام سوسیالیستی در اتحاد جماهیر شوروی و کشورهای اروپای شرقی، نیروهای متخاصم و مرتجع فرصت یافتند تا با تمام قوا به انکار، تهمت و تخریب مارکسیسم-لنینیسم بپردازند؛ عناصر فرصت‌طلب و تجدیدنظرطلب و خائن نیز به سرعت تغییر موضع داده و آشکارا به اردوگاه خیانت پیوستند… در چنین بستری، حزب کمونیست ویتنام و مردم ویتنام با استواری و خلاقیت، مارکسیسم-لنینیسم و اندیشه هوشی مین را به کار گرفته و توسعه داده‌اند؛ بر هدف استقلال ملی و سوسیالیسم پافشاری کرده‌اند؛ و با پایبندی به خط مشی نوسازی حزب، گام به گام در جهت تحقق آرمان ساختن کشوری آباد، مرفه، آزاد و خوشبخت پیش می‌روند.

۲- اندیشه هوشی مین – روشنایی هدایتگر انقلاب ویتنام

حزب کمونیست ویتنام از زمان تأسیس تاکنون، ۹۵ سال رهبری کشور و ملت را بر عهده داشته و آن‌ها را از پیروزی به پیروزی دیگر رهنمون ساخته است. شالوده فکری حزب، مارکسیسم-لنینیسم و اندیشه هوشی مین است.
در تاریخ برپایی و حفظ کشور ویتنام، هرگاه میهن در معرض خطر قرار گرفته، سرزمین و آب و خاک، قهرمانان و دلاورانی را پرورانده است که به مقتضای نیاز تاریخ پاسخ داده و نماد پیشرفت تاریخی بوده‌اند. در طول سلسله‌های نگوین، دین، لِه، لی، تران، لِه پسین و تای سون، چه بسیار قهرمانان و دلاورانی که شکوه و عظمت را برای میهن به ارمغان آوردند. تا زمان سلسله نگوین، با وجود شکست حکومت فئودالی در برابر ارتش متجاوز، جنبش‌های مبارزه علیه اشغالگران همچنان با قدرت جریان داشت، اما همگی در دریایی از خون غرق شدند… کشتی ویتنام همچنان سرگردان و بی‌هدف بود و راه نجات میهن «گویی در تاریکی شب بی‌راه بود».
درست در همین زمان بود که رهبر نگوین آیی کوئوک – هوشی مین ظهور کرد. او با بهره‌گیری از سنت‌های میهن‌پرستی ملت، به ویژه جنبش‌های میهن‌پرستانه اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم؛ و در عین حال، با فراتر رفتن از محدودیت‌های میهن‌پرستان معاصر، جوان میهن‌پرست نگوین تات تان – رئیس جمهور محبوب هوشی مین – برای یافتن راه نجات میهن (در سال ۱۹۱۱) راهی سفر شد و به مارکسیسم-لنینیسم دست یافت (در سال ۱۹۲۰). او راه درست نجات میهن را برای ملت کشف کرد. او در مقاله‌ای با عنوان «راهی که مرا به لنینیسم کشاند» که به مناسبت نودمین سالگرد تولد و. ای. لنین برای مجله مسائل شرق (شوروی) نوشت، چنین آورد: «تزهای لنین مرا بسیار تحت تأثیر قرار داد، هیجان‌زده، فکرم را روشن کرد و بسیار امیدوار ساخت! از خوشحالی تا مرز گریه پیش رفتم. در حالی که تنها در اتاقم نشسته بودم، بلند فریاد زدم گویی در برابر جمعیتی انبوه سخن می‌گویم: «ای هموطنان رنجدیده و دردمند! این همان چیزی است که ما به آن نیاز داریم، این راه رهایی ماست!»». راه نجات میهنی که رهبر نگوین آیی کوئوک کشف کرد، به دوره بحران خط مشی انقلاب ویتنام پایان داد. از آن زمان، انقلاب ویتنام در مسیر سیل خروشان پیشرفت تاریخی گام برداشت.
اندیشه هوشی مین که بازتابی درست از قوانین تاریخی بود، به تدریج شکل گرفت و ریشه در قدرت میهن‌پرستی سنتی ویتنام، جوهره فرهنگ شرق و غرب و مارکسیسم-لنینیسم داشت. از این رو، انقلاب آزادی‌بخش ملی ویتنام مسیر درست خود را یافت. میهن‌پرستی با سوسیالیسم پیوند خورد. انقلاب آزادی‌بخش ملی با انقلاب سوسیالیستی در هم آمیخت و هدف رهایی ملی، رهایی اجتماعی و رهایی انسان تحقق یافت. رهبر نگوین آیی کوئوک – هوشی مین با یافتن راه درست رهایی ملی برای ویتنام، به سازماندهی، آموزش و تربیت کادرها پرداخت تا زمینه را برای تأسیس حزب کمونیست و رهبری انقلاب ویتنام به سوی پیروزی فراهم آورد…

تحت رهبری رهبر نابغه، نگوین آیی کوئوک، حزب کمونیست ویتنام بر اساس اتحاد سه سازمان حزبی در تاریخ ۳ فوریه ۱۹۳۰ تأسیس شد. ظهور حزب کمونیست ویتنام با اولین مرامنامه حزب، به دوره بحران خط مشی انقلاب آزادی‌بخش ملی ویتنام پایان داد. با پیروی از این خط مشی، انقلاب ویتنام گام‌های استواری برداشت. انحراف از این خط مشی، انقلاب را با دشواری‌ها و خسارات مواجه کرد؛ حتی در مقاطعی متحمل خسارات سنگینی شد.
پایبندی به رهبری کشور بر اساس اندیشه هوشی مین همواره در سراسر اسناد حزب مشهود بوده است. در «بیانیه کمیته مرکزی حزب کارگران ویتنام» در تاریخ ۳ سپتامبر ۱۹۶۹، پس از درگذشت رئیس جمهور هوشی مین، حزب ما تأکید کرد: «او روحیه استقلال و خوداتکایی را والا برد، مارکسیسم-لنینیسم را به طور خلاقانه در شرایط خاص کشور ما به کار گرفت و میهن‌پرستی اصیل را با انترناسیونالیسم پرولتری پیوند زد. او مظهر تبلور بهترین سنت‌های ملت ویتنام با اندیشه انقلابی رادیکال عصر ما، اندیشه مارکسیسم-لنینیسم بود». تمام حزب و تمام مردم ما همواره مصمم بوده‌اند که «راه بزرگ او را ادامه دهند». حزب ما در طول کنگره‌های مختلف همواره بر ارزش عظیم اندیشه هوشی مین – نظام دیدگاه‌های جامع و عمیق در مورد مسائل اساسی انقلاب ویتنام، که نتیجه کاربرد و توسعه خلاقانه مارکسیسم-لنینیسم در شرایط خاص کشور ما، و نیز میراث‌داری و توسعه ارزش‌های سنتی نیکوی ملت و بهره‌گیری از جوهره فرهنگ بشری است – تأکید کرده است.
پس از «نواقص و اشتباهات در ارزیابی وضعیت و تعیین اهداف، در ساختار اقتصادی، در مکانیزم مدیریت، در کار ایدئولوژیک و کار سازمانی، به ویژه در توزیع، گردش کالا، و حل مسائل قیمت، دستمزد و پول»، حزب ما به موقع اصلاحات را انجام داد و قاطعانه بر اساس تأکید مجدد بر اینکه «خط مشی حزب که در کنگره چهارم ترسیم و در کنگره پنجم مشخص شد، درست است»، به اجرای نوسازی پرداخت. سند کنگره ششم حزب (۱۹۸۶) بر روحیه نوسازی و عزم راسخ تأکید کرد: «برافراشتن پرچم مارکسیسم-لنینیسم، پیشروی در مسیری که رئیس جمهور هوشی مین ترسیم کرده است، بسیج تمام حزب، تمام مردم و تمام ارتش برای تلاش تمام‌عیار در راه استقلال، آزادی و سوسیالیسم».
در مسیر نوسازی کشور در نزدیک به چهار دهه گذشته، اندیشه هوشی مین همواره راهنمای آرمان انقلابی حزب و ملت بوده است. کنگره هفتم حزب (سال ۱۹۹۱) تأکید کرد: «حزب، مارکسیسم-لنینیسم و اندیشه هوشی مین را شالوده فکری و قطب‌نمای عمل خود قرار می‌دهد». کنگره هشتم حزب (سال ۱۹۹۶) با تأکید مجدد بر این دیدگاه، خاطرنشان کرد: «در نقاط عطف انقلاب، در برابر تحولات پیچیده اوضاع، حزب به موقع جهت‌گیری ایدئولوژیک و سیاسی درستی داشته، برداشت‌های نادرست را اصلاح کرده، با استدلال‌های خصمانه مقابله نموده و زمینه را برای وحدت فکری در سراسر حزب و در میان مردم فراهم آورده است». کنگره نهم حزب (سال ۲۰۰۱) بار دیگر اعلام کرد: «حزب و مردم ما مصمم به ساختن کشور ویتنام بر اساس مسیر سوسیالیستی و بر شالوده مارکسیسم-لنینیسم و اندیشه هوشی مین هستند». کنگره‌های بعدی نیز با استواری، کاربرد و توسعه خلاقانه مارکسیسم-لنینیسم و اندیشه هوشی مین، تسریع در جمع‌بندی تجربیات عملی، تحقیق نظری، تکمیل نظام نظری درباره خط مشی نوسازی، درباره سوسیالیسم و مسیر پیشرفت به سوی سوسیالیسم در ویتنام، انقلاب ویتنام را از پیروزی به پیروزی دیگر رهنمون ساخته‌اند.
می‌توان با اطمینان گفت: موفقیت تلاش‌های نوسازی، و همچنین دیگر پیروزی‌های بزرگ و تاریخی ملت ویتنام تحت رهبری حزب، دقیقاً به دلیل پایداری، کاربرد و توسعه خلاقانه مارکسیسم-لنینیسم و اندیشه هوشی مین بوده است. امروزه، «کشور ما هرگز چنین شالوده، پتانسیل، جایگاه و اعتبار بین‌المللی‌ای نداشته است. ما کاملاً حق داریم به ماهیت نیکو، سنت‌های قهرمانانه و تاریخ باشکوه حزب خود – حزبی که توسط رئیس جمهور بزرگ هوشی مین بنیان نهاده و پرورش یافته و نماینده ملت قهرمان ویتنام است – افتخار کنیم».

۳- درباره ترویج ارزش نظری و عملی مارکسیسم-لنینیسم و اندیشه هوشی مین در روند توسعه کنونی کشور
برای ترویج ارزش نظری و عملی مارکسیسم-لنینیسم و اندیشه هوشی مین، و به کارگیری و توسعه خلاقانه مارکسیسم-لنینیسم در شرایط خاص کشورمان، توجه به نکات زیر ضروری است:
ـ اول، لازم است که گزاره‌های مارکس، انگلس و لنین در شرایط تاریخی مشخص خود قرار داده شوند تا بتوان درک درستی از مسائل مطرح‌شده، پیش‌بینی‌ها و نتایج آن‌ها داشت.
ـ دوم، باید گزاره‌های مارکس، انگلس و لنین را در یک نظام کلی در نظر گرفت و نمی‌توان آن‌ها را جدا از هم بررسی کرد. در مورد هر گزاره، باید از منظر تاریخی نگریست و آن گزاره را با شرایط تاریخی مشخص مرتبط ساخت.
ـ سوم، باید عمیقاً درک کرد که اندیشه هوشی مین یک نظام دیدگاه‌های جامع و عمیق درباره مسائل اساسی انقلاب ویتنام است، که نتیجه کاربرد و توسعه خلاقانه مارکسیسم-لنینیسم در شرایط خاص کشورمان، و نیز میراث‌داری و توسعه ارزش‌های سنتی نیکوی ملت و بهره‌گیری از جوهره فرهنگ بشری است.
ـ چهارم، ادامه و تشدید یادگیری و پیروی از اندیشه، اخلاق و سبک هوشی مین، اقدامی عملی در راستای حفاظت از شالوده فکری حزب در بستر ساخت و توسعه کنونی کشور است.
ترویج ارزش نظری و عملی مارکسیسم-لنینیسم و اندیشه هوشی مین، و به کارگیری و توسعه خلاقانه مارکسیسم-لنینیسم در شرایط خاص کشورمان، دقیقاً بیانگر روحیه انقلابی و علمی کاملاً ریشه‌ای ماتریالیسم دیالکتیک مارکسیستی است. همزمان، یادگیری و پیروی از اندیشه، اخلاق و سبک هوشی مین، و ترویج ارزش اندیشه هوشی مین در عصر حاضر، همچنان راهنمای شناخت و عمل مردم ویتنام در راه ساخت و حفاظت از کشور خواهد بود. روند نوسازی ویتنام که در حال انجام است، در تاریخ بی‌سابقه بوده است، بنابراین حزب ما باید مارکسیسم-لنینیسم را به درستی و خلاقانه به کار گیرد و در عین حال، ارزش عظیم اندیشه هوشی مین را به اوج برساند، تا اندیشه او همچنان راهنمای آرمان انقلابی ویتنام به سوی ساحل پیروزی باشد.