سرمقاله گلوبال تایمز: شبح مک‌کارتیسم بر «شکار جادوگران آموزشی» سایه افکنده است

منبع: گلوبال تایمز
ترجمه مجله جنوب جهانی

مارکو روبیو، وزیر امور خارجه ایالات متحده، در بیانیه‌ای در ۲۸ مه (به وقت محلی) ادعا کرد که ایالات متحده ویزای دانشجویان چینی، «از جمله کسانی که با حزب کمونیست چین ارتباط دارند یا در رشته‌های حیاتی تحصیل می‌کنند» را «فورا لغو» خواهد کرد. در واکنش به این اقدام، چین قاطعانه با آن مخالفت کرده و به ایالات متحده اعتراض کرده است. در طول ماه گذشته، دولت آمریکا ویزای صدها دانشجوی بین‌المللی را لغو کرده که این امر باعث ایجاد نگرانی گسترده در محوطه دانشگاه‌ها شده است. حتی موسسات برتر مانند دانشگاه هاروارد نیز بر سر مسئله ثبت‌نام دانشجویان بین‌المللی، به نبردهای حقوقی با دولت کشیده شده‌اند. این به اصطلاح «شکار جادوگران آموزشی» که با انگیزه «امنیت ملی» انجام می‌شود، در واقع یک مانع‌تراشی آشکار و مسدود کردن جریان جهانی استعدادها است. این اقدام نشان می‌دهد که چگونه از آموزش به عنوان یک سلاح و ابزاری برای زورگویی سیاسی علیه دانشجویان چینی استفاده می‌شود.

اینکه دانشجویان چینی به تازگی به کانون توجه اقدامات ایالات متحده علیه دانشجویان و دانشگاه‌های بین‌المللی تبدیل شده‌اند، به وضوح با دستور کارهای سیاسی داخلی در ایالات متحده مرتبط است. برخی از تحلیلگران بر این باورند که این اقدام بخشی از یک کارزار ایدئولوژیک گسترده‌تر ضدچینی است که توسط تندروهای ضدچین در واشنگتن ترویج می‌شود، در حالی که برخی دیگر استدلال می‌کنند که با توجه به مشکلات فزاینده داخلی، هدف قرار دادن دانشجویان چینی توسط ایالات متحده به عنوان یک مانور برای  انحراف افکار عمومی  عمل می‌کند. در هر صورت، دانشجویان بین‌المللی چینی بی هیچ تقصیری به اهداف سیاسی واشنگتن تبدیل شده‌اند. در واقع، این اقدام واشنگتن، اعمال محدودیت‌های تبعیض‌آمیز جمعی علیه دانشجویان چینی تحت پوشش بی‌اساس «امنیت ملی» است. این امر به طور جدی حقوق و منافع قانونی دانشجویان چینی را تضعیف کرده و تبادلات عادی بین مردم دو کشور را مختل می‌کند.

چین دومین منبع بزرگ دانشجویان بین‌المللی در ایالات متحده است و از هر چهار دانشجوی بین‌المللی، یک نفر از چین می‌آید. دانشجویان چینی مدت‌هاست که منبع مهمی از درآمد برای بسیاری از دانشگاه‌های ایالات متحده و یک منبع استعداد برای شرکت‌های فناوری بوده‌اند. با این حال، در سال‌های اخیر، سرکوب دانشجویان چینی به طور فزاینده‌ای به بخش مهمی از استراتژی ایالات متحده برای مهار چین تبدیل شده است. برخی از سیاستمداران آمریکایی حتی دانشجویان چینی را با «جاسوسان چینی» برابر دانسته‌اند، یک سوءظن بی‌اساس و فراگیر که شبح مک‌کارتیسم در دهه ۱۹۵۰ را – درست در قرن بیست و یکم – زنده می‌کند. ویزای دانشجویی یکی پس از دیگری به ناحق لغو شده است. دانشجویی پس از دانشجویی در گمرک ایالات متحده مورد آزار و اذیت قرار گرفته یا حتی اخراج شده است. بسیاری مجبور به قطع تحصیلات خود می‌شوند، گاهی حتی بدون فرصتی برای تجدیدنظر. به اصطلاح «آزادی و گشایش» ایالات متحده چیزی بیش از یک دروغ پوچ و توخالی نیست.

واشنگتن اکنون آشکارا سیاست ویزا را به ابزاری برای مانورهای سیاسی تبدیل می‌کند. این زورگویی سیاسی به دانشجویان بین‌المللی، از جمله دانشجویان چینی، نه تنها نقض آشکار حقوق فردی و خیانت به روح قرارداد است، بلکه حمله‌ای اساسی به اصول همکاری‌های علمی و آموزشی بین‌المللی نیز محسوب می‌شود. آموزش همواره پلی بوده است که مردم را در سراسر ملت‌ها به هم متصل می‌کند و کانالی برای گفت‌وگو حتی در میان اختلافات سیاسی. با این حال، ایالات متحده اکنون در حال تخریب آن پل است. اگر کشورهای دیگر از رهبری آمریکا پیروی کنند و موانعی را در برابر دانشجویان کشورهای خاص ایجاد کنند، دانشگاه‌ها منزوی می‌شوند و پیشرفت دانش بشری متوقف خواهد شد. شاید روبیو احساس رضایت کند، اما چنین کوته‌بینی‌ای دارد اعتماد جامعه علمی جهانی را از ایالات متحده سلب می‌کند.

هزینه این زورگویی سیاسی نیز هنگفت است: این اقدام بذر احساسات ضدچینی و بیگانه‌هراسی را در ایالات متحده می‌کارد، پایه‌های همکاری‌های علمی جهانی را تضعیف می‌کند و در نهایت به خود ایالات متحده بازخواهد گشت. دانشگاه‌های آمریکایی در حال حاضر با از دست دادن درآمد شهریه، رکود پروژه‌های تحقیقاتی و کمبود تنوع فرهنگی در محوطه دانشگاه مواجه هستند. در درازمدت، اعتبار بین‌المللی دانشگاه‌های آمریکایی نیز کاهش خواهد یافت. در ماه مارس سال جاری، مجله نیچر نظرسنجی از بیش از ۱۶۰۰ دانشمند در موسسات آمریکایی انجام داد و ۷۵ درصد از آنها اعلام کردند که در حال بررسی ترک کشور هستند. جوهر و ذات آموزش بین‌المللی در گشایش و به اشتراک‌گذاری نهفته است و تمایل واشنگتن برای شعله‌ور کردن یک جنگ فرهنگی در سطح جهانی، نامحبوب است.

در مواجهه با پسرفت تاریخی ایالات متحده، همه بخش‌ها نباید سکوت کنند. هر کشوری حق دارد از امنیت خود محافظت کند، اما اتخاذ سیاست‌های تبعیض‌آمیز علیه دانشجویان یک کشور خاص، بدون شک یک اقدام عمدی برای دامن زدن به تنش‌ها بین ملت‌ها است. چین قبلاً به این تصمیم به ایالات متحده اعتراض کرده است، اما این اعتراض نباید محدود به سطح دوجانبه باشد. دولت‌ها، دانشگاه‌ها و سازمان‌های مدنی در سراسر جهان باید بایستند و سیاسی شدن آموزش را محکوم کنند. این موضوع نه تنها در مورد دفاع از حقوق دانشجویان چینی، بلکه در مورد حمایت از اصول عدالت و همکاری آموزشی جهانی است.

هدف قرار دادن بی‌رویه دانشجویان چینی بر اساس ملیت یا رشته تحصیلی، یک سیاست بی‌پروا است که نه تنها فضای اجتماعی و محیط آکادمیک را در داخل ایالات متحده بدتر می‌کند، بلکه به تفرقه دامن می‌زند، یک اقدام معمولی که به دیگران آسیب می‌رساند بدون اینکه به خود سودی برساند. جامعه علمی جهانی، از جمله دانشگاه‌های ایالات متحده، باید متحد شوند و از واشنگتن بخواهند که به عقل بازگردد و از قربانی کردن دانشجویان چینی برای اهداف سیاسی داخلی دست بردارد و از تبدیل موسسات آکادمیک به میدان جنگ برای آتش متقابل سیاسی خودداری کند.