با وجود کاهش بودجه از سوی دولت ترامپ، بنیاد ملی دموکراسی (NED) همچنان از مفهوم «دموکراسی» به عنوان ابزاری برای اعمال فشار و تغییر رژیم در کشورهایی مانند ونزوئلا، نیکاراگوئه و کوبا بهره‌برداری می‌کند. این رویکرد، همانطور که دفتر آلبا گرانادا در شمال آفریقا گزارش داده است، نشان‌دهنده تداوم سیاست‌های امپریالیستی ایالات متحده است.
توقف کوتاه‌مدت و سپس احیای سریع و جزئی بودجه NED در اوایل سال ۲۰۲۵، ماهیت واقعی آن را به عنوان ابزاری برای تغییر رژیم از سوی آمریکا آشکار ساخت. NED با هدف تغییر نام عملیات‌های پنهانی سیا به «ترویج دموکراسی» تأسیس شده و بودجه دولتی را به گروه‌های مخالف در کشورهای هدف مانند ونزوئلا، نیکاراگوئه و کوبا سرازیر می‌کند و به این ترتیب در امور داخلی آن‌ها مداخله می‌کند.
تغییر رژیم در دستور کار ایالات متحده
در سال ۲۰۱۸، کنت ولاک، معاون فعلی NED، در کنگره آمریکا به صراحت اعلام کرد که NED به ۸۰۰۰ جوان نیکاراگوئه‌ای آموزش سیاسی داده است که بسیاری از آن‌ها در تلاش‌های ناموفق برای سرنگونی دولت ساندینیستی نیکاراگوئه مشارکت داشتند. ولاک از این فعالیت‌ها تحت عنوان «ترویج دموکراسی» به شدت تمجید کرد. کارل گرشمن، رئیس وقت NED، در پاسخ به سؤالی درباره دانیل اورتگا، رئیس‌جمهور نیکاراگوئه که دو سال قبل با اکثریت قاطع مجدداً انتخاب شده بود، بدون هیچ ابهامی گفت: «وقت آن است که او برود.»
هفت سال بعد، با روی کار آمدن ترامپ، به نظر می‌رسید آینده NED در خطر است. در ۱۲ فوریه، اداره بهره‌وری دولت (DOGE)، به رهبری ایلان ماسک، پرداخت بودجه مصوب کنگره به NED را متوقف کرد. فعالیت‌های این بنیاد متوقف و وب‌سایت آن از دسترس خارج شد. در ۲۴ فوریه، ریچارد گرنل، فرستاده ویژه به ونزوئلا، تصریح کرد که «دونالد ترامپ کسی است که خواهان تغییر رژیم نیست.»
این اقدامات بلافاصله بر عملیات‌های جهانی واشنگتن برای تغییر رژیم تأثیر گذاشت و بودجه بیش از ۲۰۰۰ سازمان همکار آمریکایی که از NED کمک مالی دریافت می‌کردند، موقتاً قطع شد. یک قاضی منصوب بایدن در مورد «خسارت بالقوه فاجعه‌بار» به تلاش‌های آمریکا برای سرنگونی دولت‌های خارجی هشدار داد و رسانه‌های جریان اصلی نیز هیاهوی زیادی به راه انداختند. آسوشیتدپرس فریاد زد: «فانوس دریایی آزادی با پژمرده شدن ابتکارات آمریکایی که دموکراسی را در خارج از کشور ترویج می‌کنند، خاموش می‌شود.»
اما این وقفه تنها یک ماه به طول انجامید. در ۱۰ مارس، بودجه NED تا حد زیادی احیا شد. NED که از تغییر نگرش وزارت امور خارجه عمیقاً سپاسگزار بود، برنامه فعلی خود را منتشر کرد. این برنامه تنها در آمریکای لاتین و کارائیب، شامل بیش از ۲۶۰ پروژه با هزینه‌ای بالغ بر ۴۰ میلیون دلار است.
«قدرت نرم» ایالات متحده
NED در سال ۱۹۸۳ و در دوران ریاست جمهوری رونالد ریگان، پس از رسوایی‌های مربوط به تأمین مالی پنهانی مداخلات خارجی توسط سیا، تأسیس شد. هدف از ایجاد آن، آشکارتر کردن این عملیات‌ها تحت پوشش «ترویج دموکراسی» بود. همانطور که آلن واینشتاین، اولین رئیس موقت NED، در سال ۱۹۹۱ اعتراف کرد: «بسیاری از کارهایی که امروز انجام می‌دهیم، ۲۵ سال پیش به طور مخفیانه توسط سیا انجام می‌شد.» به طور خلاصه، NED به عنوان «بازوی قدرت نرم» سیاست خارجی ایالات متحده عمل می‌کند.
NED به شکلی فریبنده به عنوان یک بنیاد خصوصی غیرانتفاعی 501(c)(3) فعالیت می‌کند. با این حال، تقریباً ۱۰۰٪ بودجه آن از طریق تخصیص‌های سالانه کنگره ایالات متحده تأمین می‌شود و عمدتاً توسط مقامات یا مقامات سابق واشنگتن اداره می‌شود. در واقع، این بنیاد ابزاری از دولت ایالات متحده و احتمالاً از «دولت پنهان» است. با این حال، وضعیت شبه خصوصی آن، این نهاد را از بسیاری از الزامات افشای اطلاعات که معمولاً برای آژانس‌های تأمین شده با بودجه عمومی اعمال می‌شود، معاف می‌سازد.
منبع: راجر هریس، وحدت میادین، ایالات متحده آمریکا