
منبع ما
ترجمه مجله جنوب جهانی
قحطی هولناکی که نیروهای اشغالگر اسرائیل (IOF) در غزه به راه انداختهاند، به خبری جهانی تبدیل شده است. این نیروها نزدیک به سه ماه است که ارسال هرگونه غذا و دارو را به غزه متوقف کردهاند.
با وجود اینکه اعتراضات گسترده به این قحطی، نگرانی و اظهار تأسف سخنگویان کشورهای امپریالیستی را برانگیخته است، هیچیک از آنها گامی جدی برای مقابله با رژیم اسرائیل و رساندن غذا به مردم گرسنه غزه برنداشتهاند. امپریالیسم ایالات متحده خود شریک مستقیم در این قحطی است و بیوقفه به ارسال سلاح و تأمین بودجه برای ادامه جنگ میپردازد.
حتی پیش از عملیات ۷ اکتبر ۲۰۲۳ و گروگانگیری، جمعیت ۲.۲ میلیون نفری غزه برای بقا روزانه به حداقل ۵۰۰ کامیون مواد غذایی و مایحتاج ضروری نیاز داشتند. عملیات نظامی مقاومت فلسطین در ۲۰ ماه پیش، تلاشی ناامیدانه برای رهایی از این خفقان بود.
ماشین جنگی اسرائیل با بیرحمی تمام به بمباران مناطق مسکونی، از جمله اردوگاههای چادری و مدارس ادامه داده است. بیمارستانها فاقد حداقل تجهیزات ضروری هستند و به سختی کار میکنند. نیروهای اشغالگر اسرائیلی، امدادگران بینالمللی و کادر پزشکی را که بهوضوح مشخص شده بودند، و همچنین کارکنان رسانهای را که نسلکشی را پوشش میدادند، هدف قرار داده و به شهادت رساندهاند.
هیچیک از این سیاستهای سیستماتیک گرسنگی پنهان نیست. سازمانهای بینالمللی، اسرائیل را به استفاده از گرسنگی به عنوان سلاح و بهرهبرداری از محاصره برای پاکسازی قومی غزه متهم کردهاند. سازمان ملل متحد و دیگر سازمانهای بینالمللی هشدارهای فوری، گزارشها و تصاویر تکاندهندهای از رنج مردم غزه منتشر کردهاند.
اعتصاب غذا
در هفتههای اخیر، دانشجویان در چندین دانشگاه در سراسر ایالات متحده و کهنهسربازان نظامی در سازمان ملل متحد، در همبستگی با مردم قحطیزده غزه، دست به اعتصاب غذا زدهاند.
در پاسخ به این فشارها، دولت ایالات متحده برنامهای با عنوان «بنیاد بشردوستانه غزه» (GHF) را تبلیغ کرد که ارتباط نزدیکی با عناصر نظامی ایالات متحده و اسرائیل داشت. طبق این طرح، یک سازمان مستقر در ایالات متحده مسئولیت کمکرسانی را بر عهده میگرفت. پیمانکاران نظامی خصوصی امنیت مناطق توزیع را تأمین میکردند و ارتش اسرائیل نیز «امنیت لازم» را فراهم میآورد.
تا ۳ ژوئن، بیش از ۱۰۰ فلسطینی کشته و ۵۴۰ نفر زخمی شدند، در حالی که سعی داشتند به محل توزیع کمکهای غذایی GHF در غزه دسترسی پیدا کنند. شاهدان عینی گزارش دادند که نیروهای اسرائیلی از فاصله ۱۰۰۰ یاردی به سمت جمعیت تیراندازی کردهاند.
در نامهای سرگشاده از سوی ۱۱ سازمان برجسته امدادی و حقوق بشری، GHF طراحی شده توسط ایالات متحده به عنوان «فریبی خطرناک و سیاسیشده» و «نقشه راهی برای پاکسازی قومی» محکوم شد. در این نامه آمده است: «محدود کردن کمکها به عنوان سلاح جنگی به کار گرفته میشود.» (reliefweb.int، ۱۹ مه)
طرح ایالات متحده و اسرائیل شامل آواره کردن صدها هزار فلسطینی یا رها کردن بیش از ۱ میلیون نفر به حال خود تا قحطیزدگی است. این طرح تنها تحویل محدود تدارکات را برای ۱.۲ میلیون نفر از جمعیت ۲.۲ میلیونی غزه پیشبینی میکند و هدف آن تحت فشار قرار دادن کشورها برای پذیرش فلسطینیان است. این یک برنامه حسابشده برای پاکسازی قومی حداقل نیمی از جمعیت غزه است.
تدروس ادهانوم گبریسوس، رئیس سازمان بهداشت جهانی (WHO)، هشدار داد که «دو میلیون نفر گرسنه هستند، در حالی که ۱۶۰,۰۰۰ تن غذا در مرز و در چند دقیقه آن طرفتر مسدود شده است.»
اسرائیل به جای از سرگیری کمکهای حیاتی، که روزانه حداقل ۵۰۰ کامیون است، و مواجهه با فشارهای بینالمللی و تهدیدهای فزاینده، تنها به تعداد انگشتشماری کامیون اجازه ورود داده و با تبلیغات بدبینانه، هرگونه طرح توزیع در آینده را مسدود میکند.
ائتلاف ناوگان آزادی
یازده فعال از ائتلاف ناوگان آزادی در ۱ ژوئن با کشتی «مادلین» که حامل کمکهای بشردوستانه برای غزه بود، از کاتانیا، سیسیل حرکت کردند. گرتا تونبری، فعال آبوهوا، ریما حسن، عضو پارلمان اروپا، و هویدا عراف، وکیل فلسطینی-آمریکایی، از جمله سرنشینان این کشتی هستند. در ماه مه، یک کشتی قبلی FFC که تلاش میکرد کمکها را به غزه برساند، در آبهای بینالمللی هدف گلوله ارتش اسرائیل قرار گرفت.
امکان تحویل کمکها وجود دارد
سایر کشورهای امپریالیستی عضو ناتو، از جمله بریتانیا، فرانسه، آلمان و کانادا، توانایی و ابزارهای لازم را برای ارسال کمکهای ضروری و اعمال فشار در این زمینه دارند. اما دولتهای آنها به صدور محکومیتهای بیاثر و صوری علیه تاکتیکهای اسرائیل بسنده کردهاند و اجازه دادهاند قحطی ادامه یابد. این عدم اقدام، آنها را در این جنایت شریک میکند.
این قدرتهای بزرگ امپریالیستی میتوانند با ارسال حجم عظیمی از تدارکات با هواپیما در سراسر غزه، این گرسنگی عمدی را به چالش بکشند. اما ترجیح میدهند این کار را نکنند. آیا دولت صهیونیستی هواپیماهای متعدد فرانسوی یا بریتانیایی حامل بار تدارکات را سرنگون خواهد کرد؟
اسرائیل پهپادها را در آبهای بینالمللی ساقط کرده است تا از رسیدن کمکهای مردمی مانند کشتی ناوگان بینالمللی آزادی جلوگیری کند.
اما کشتیهای نیروی دریایی قدرتهای بزرگ با تهدید مشابهی مواجه نیستند. بدیهی است که این قدرتهای استعماری سابق در گذشته از طریق هوا و دریا کمک ارسال کردهاند و تدارکات، هواپیماها و کشتیها را برای رساندن غذای مورد نیاز در اختیار دارند. آنها تنها در واکنش به فشار افکار عمومی، ابراز تأسف میکنند، اما حاضر به مقابله با این نسلکشی نیستند.
اگر هر یک از قدرتهای بزرگ نگران یک «حادثه بینالمللی» بودند، اگر هواپیماها یا کشتیهای آنها مورد اصابت قرار میگرفتند، اگر تلفاتی وجود داشت، میتوانستند به راحتی صدها پهپاد حامل تدارکات را به غزه بفرستند. پهپادها تنها سلاحهای مرگبار حمل نمیکنند؛ آنها میتوانند غذا، دارو، ژنراتور، سوخت، چادر و پتو حمل کنند.
اسرائیل تدارکات لازم برای اشغال نظامی خود را از طریق تحویل اضطراری پهپادی تأمین میکند.
برنامه جهانی غذا (WFP) وابسته به سازمان ملل متحد ادعا میکند که از سال ۲۰۱۷ تجهیزاتی را برای مداخله بشردوستانه از قبل مستقر کرده و استفاده از پهپادها را برای بهبود آمادگی و واکنش به شرایط اضطراری بشردوستانه توسعه داده است. (www.wfp.org/wfp-drones)
WFP ادعا میکند که دهها سال تجربه در زمینه هوانوردی، تدارکات، مخابرات و عملیات تحویل تدارکات در مناطقی با «محدودیتهای دسترسی» قابل توجه دارد. WFP در وبسایت خود توضیح میدهد که استفاده از RPAS (سیستمهای هواپیمای کنترل از راه دور یا پهپادها) میتواند به کاهش خطرات مرتبط با امنیت کارکنان در محیطهای درگیری و مناطق دورافتاده کمک کند.
پس چرا از این تجهیزات و هزاران تن تدارکات WFP سازمان ملل استفاده نمیشود؟
WFP سازمان ملل در طول جنگ در اوکراین، به سه میلیون نفر در مناطق خط مقدم، کمکهای غذایی ارائه کرده و حتی برای حمایت از اقتصادهای محلی، پول نقد توزیع کرده است. چرا نمیتواند یا نمیخواهد به دو میلیون نفر در غزه تدارکات برساند؟
WFP همچنین هزاران تن غذا را در طول جنگها در شاخ آفریقا تحویل داده است.
با وجود اینکه آنها در گذشته کمکهای گستردهای ارائه کردهاند، WFP اکنون ادعا میکند که باید منتظر دسترسی و اجازه اسرائیل باشد. به نظر میرسد که به اجازه ایالات متحده نیز نیاز دارد.
این واقعیت زشت را آشکار میکند که همه کشورهای امپریالیستی، همسو با امپریالیسم ایالات متحده، به دنبال نابودی مقاومت در غزه و در غرب آسیا هستند.
آنها ممکن است نگرانی خود را برای مرگ کودکان بیدفاع ابراز کنند، اما در واقع بخشی از تلاش برای شکست دادن مقاومت مداومی هستند که تمام حکومت امپریالیستی در غرب آسیا را به چالش میکشد.

