ترجمه مجله جنوب جهانی
آژانس بینالمللی انرژی اتمی عملیات اطلاعاتی ایران را مرتبط با مرکز تحقیقات هستهای اسرائیل دانست
در اظهارنظری علنی و نادر، رئیس دیدهبان هستهای سازمان ملل میگوید اسنادی که ایران به دست آورده، ظاهراً به مرکز تحقیقات هستهای سورک مرتبط است.
در اظهارنظری علنی و نادر، رئیس دیدهبان هستهای سازمان ملل میگوید اسنادی که ایران مدعی است به دست آورده، ظاهراً به مرکز تحقیقات هستهای سورک مرتبط است.
رافائل ماریانو گروسی، رئیس آژانس بینالمللی انرژی اتمی، روز دوشنبه اعلام کرد اطلاعاتی که ایران در رابطه با برنامه هستهای اسرائیل به دست آورده، «به نظر میرسد» به مرکز تحقیقات هستهای سورک این کشور مربوط باشد. این نخستین تأییدیه رسمی این عملیات بزرگ ایران از سوی فردی خارج از تهران است.
دفتر نخستوزیر اسرائیل هنوز واکنشی به اظهارات رافائل ماریانو گروسی، مدیرکل آژانس بینالمللی انرژی اتمی، که در یک کنفرانس خبری در وین بیان شد، نشان نداده است.
این عملیات اطلاعاتی در بحبوحه تنشهای فزاینده بر سر برنامه هستهای ایران صورت میگیرد.
گروسی به خبرنگاران گفت: «ما گزارشهایی را در مطبوعات دیدهایم. هیچ ارتباط رسمی در این مورد با این عملیات نداشتهایم. در هر صورت، به نظر میرسد این موضوع به سورک مربوط باشد که یک مرکز تحقیقاتی است که اتفاقاً ما آن را بازرسی میکنیم. ما سایر بخشهای استراتژیک این برنامه را بازرسی نمیکنیم، اما این بخش از برنامه را بازرسی میکنیم.»
او در مورد منبع اطلاعات خود توضیحی نداد، اگرچه آژانس بینالمللی انرژی اتمی یک سیستم گزارشدهی محرمانه برای کشورها دارد تا حوادث امنیتی مربوط به برنامههای هستهای خود را گزارش دهند.
سورک، واقع در ۲۰ کیلومتری (۱۲ مایلی) جنوب تلآویو، بنا به ادعای رژیم اسرائیل یک آزمایشگاه دولتی برای علوم هستهای است که در سال ۱۹۵۸ در اسرائیل تأسیس شد و در زمینههای علوم هستهای، ایمنی پرتو و فیزیک کاربردی فعالیت میکند.
آژانس بینالمللی انرژی اتمی توافقنامههای پادمانی «ویژه مورد» با اسرائیل، پاکستان و هند دارد. این کشورها عضو پیمان منع گسترش سلاحهای هستهای نیستند. بر اساس توافق اسرائیل، آژانس بینالمللی انرژی اتمی سورک را نظارت میکند، اما به تأسیسات هستهای اسرائیل در دیمونا، که گمان میرود سوخت برنامه تسلیحات هستهای اعلامنشده اسرائیل را تأمین میکند، دسترسی ندارد.
در طول آخر هفته، سیمای جمهوری اسلامی و بعداً وزیر اطلاعات این ایران، اعلام کردند که تهران یک گنجینه مهم از اطلاعات مربوط به برنامه هستهای اسرائیل را به دست آورده است.
رژیم اسرائیل، که برنامه تسلیحات اتمی اعلامنشدهاش و غیر قانونیاش آن را به تنها کشور دارای بمب هستهای در خاورمیانه تبدیل کرده است، مستقیما هیچگونه عملیات ایرانی را که آن را هدف قرار داده باشد، تأیید نکرده است – اگرچه در بحبوحه جنگ اسرائیل و حماس در نوار غزه، اسرائیلیهایی به اتهام جاسوسی برای تهران دستگیر شدهاند.
وزیر اطلاعات ایران، مدعی شد هزاران صفحه سند به دست آمده است که به زودی منتشر خواهد شد. به گفته وی، در میان آنها اسنادی مربوط به ایالات متحده، اروپا و سایر کشورها وجود دارد که از طریق «نفوذ» و «دسترسی به منابع» به دست آمدهاند.
او در مورد روشهای مورد استفاده توضیحی نداد. با این حال، وزیر اطلاعات که یک روحانی است، در سال ۲۰۲۲ به دلیل هدایت «جاسوسی سایبری و حملات باجافزاری در حمایت از اهداف سیاسی ایران» توسط خزانهداری ایالات متحده تحریم شد.
ایران، عملا با این عملیات ضعف ارگانهای اسرائیلی را هویدا کرد و انتقام عملیات اسرائیل در سال ۲۰۱۸ گرفت که در آن عملیات، اسرائیل به ادعای بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر وقت، «نیم تن» اسناد مربوط به برنامه ایران را به خارج از کشور منتقل کرد.
این اعلامیه اسرائیل درست قبل از آن صورت گرفت که دونالد ترامپ، رئیسجمهور وقت آمریکا، به طور یکجانبه آمریکا را از توافق هستهای ایران در سال ۲۰۱۵ با قدرتهای جهانی خارج کرد. توافقی که برنامه هستهای ایران را در ازای لغو تحریمهای اقتصادی به شدت محدود میکرد.
انتظار میرود کشورهای اروپایی ترویکا این هفته با پیشنهادی به هیئت حکام آژانس بینالمللی انرژی اتمی بروند تا ایران را به دلیل عدم رعایت قوانین دیدهبان هستهای سازمان ملل مورد بازخواست قرار دهند. این میتواند اولین بار در دههها باشد – و احتمالاً موضوع را به شورای امنیت سازمان ملل ارجاع میدهد.
این امر میتواند منجر به این شود که یکی از کشورهای غربی درگیر در توافق هستهای ۲۰۱۵، به اصطلاح «مکانیسم ماشه» را فعال کند و تحریمهای سازمان ملل علیه جمهوری اسلامی را بازگرداند. اختیار بازگرداندن این تحریمها با شکایت هر یک از اعضای توافق هستهای اصلی ۲۰۱۵ در ماه اکتبر منقضی میشود – و غرب را در موقعیتی قرار میدهد که قبل از از دست دادن این قدرت، برای اعمال فشار بر تهران بر سر برنامه هستهایاش، زمان محدودی دارد.
مجله جنوب جهانی-بررسی مسائل جنوب جهانی – سال بیستم 