رسانه های چینی
ترجمه مجله جنوب جهانی

چرا ناگهان بین رئیس‌جمهور آمریکا، دونالد ترامپ، و سرمایه‌دار سیلیکون ولی، ایلان ماسک، اختلاف و دشمنی به وجود آمده است؟

بسیاری از تحلیل‌ها دلیل این امر را بدهی‌های ناشی از لایحه «بزرگ و زیبا» ترامپ می‌دانند. اما مجله آمریکایی «پولیتیکو» در 7 ژوئن (18 خرداد) تحلیل کرد که این تنها دلیل ظاهری است و تضاد اصلی در واقع یک مسئله کلیدی پنهان در این لایحه، یعنی «مهاجرت» است. ریشه این «مشکل» نیز در درون اردوگاه ترامپ، در تفاوت‌های ایدئولوژیک بین «راست‌گرایان فناوری» به نمایندگی از ماسک و پوپولیست‌های راست افراطی MAGA است.
بر اساس داده‌های دفتر بودجه کنگره آمریکا، لایحه «بزرگ و زیبا» باعث افزایش 2.4 تریلیون دلاری بدهی دولت فدرال در ده سال آینده خواهد شد. ماسک از این بابت انتقاد کرده و گفته است که این امر باعث «ورشکستگی» آمریکا می‌شود. با این حال، مجله «پولیتیکو» معتقد است که برای راست‌گرایان افراطی MAGA، نکته اصلی و جذاب این لایحه در واقع اختصاص 155 میلیارد دلار به اجرای قوانین مهاجرتی و برنامه اخراج گسترده است، که این امر به اندازه‌ای برای آنها مهم است که از نقص‌های مالی احتمالی آن چشم‌پوشی کنند.
به گفته معاون رئیس دفتر کارکنان کاخ سفید و چهره تندرو در مسائل مهاجرتی، استیون میلر، لایحه «بزرگ و زیبا» شامل «مهم‌ترین اقدامات امنیتی مرزی و اخراج در تاریخ» است و «تنها همین واقعیت آن را به مهم‌ترین قانونگذاری برای جناح محافظه‌کار در تاریخ آمریکا تبدیل می‌کند.» جک پوسوبیک، فعال سیاسی محافظه‌کار آمریکایی، نیز در 6 ژوئن (17 خرداد) در پستی نوشت: «بدهی بد است، اما بحران مهاجرت بسیار جدی‌تر است.»
اما ماسک دیدگاه متفاوتی دارد: او معتقد است که کسری بودجه فدرال یک «تهدید حیاتی» برای آینده آمریکا است، نه مهاجرت. این دیدگاه مورد حمایت دیگر غول‌های فناوری در اردوگاه ترامپ، از جمله مارک اندریسن، بنیانگذار شرکت سرمایه‌گذاری a16z در سیلیکون ولی، و پیتر تیل، یکی از بنیانگذاران PayPal، نیز قرار دارد.
مجله «پولیتیکو» می‌گوید که این نگرانی «راست‌گرایان فناوری» هم ناشی از ایدئولوژی لیبرالی است که آنها مدت‌هاست به آن پایبند بوده‌اند و هم ناشی از منافع شخصی آنها. به هر حال، هر دلاری که دولت فدرال برای بازپرداخت بدهی‌ها هزینه می‌کند، به معنای یک دلار کمتر برای سرمایه‌گذاری در فناوری‌های به اصطلاح انقلابی است که شرکت‌های آنها از آن حمایت می‌کنند، و آنها معتقدند که این فناوری‌ها هستند که «پویایی واقعی» را برای آمریکا به ارمغان می‌آورند.
در واقع، این اختلاف نظر در دسامبر سال گذشته (آذر 1402) در جریان «جنگ داخلی» اردوگاه ترامپ بر سر سیاست ویزای H-1B نیز مشهود بود. افراد تندرو در زمینه مهاجرت در جنبش MAGA، به نمایندگی از میلر، خواستار پایان دادن به برنامه ویزای H-1B و سرکوب کامل مهاجران خارجی بودند. در مقابل، «متحدان سیلیکون ولی» ترامپ، به نمایندگی از ماسک، معتقد بودند که مهاجران متخصص برای اقتصاد و نوآوری آمریکا حیاتی هستند و باید از آنها محافظت و استفاده شود.
در آن زمان، طرف ماسک با مداخله ترامپ به طور موقت پیروز شد و پس از آن این آرامش به سختی تا زمان بازگشت ترامپ به کاخ سفید حفظ شد. اما با انتشار لایحه «بزرگ و زیبا»، اختلافات قدیمی به سرعت دوباره مطرح شدند. گزارش‌ها حاکی از آن است که ظهور مجدد خصومت بین ترامپ و ماسک نشان می‌دهد که اختلافات ایدئولوژیک بالقوه بین دو جناح در اردوگاه ترامپ هرگز به طور واقعی حل نشده است.
مجله «پولیتیکو» اشاره می‌کند که از سال 2016، مسئله مهاجرت سنگ بنای ایدئولوژیک ائتلاف سیاسی است که ترامپ ایجاد کرده است. در طول انتخابات 2024، ترامپ و معاونش، ونس، تقریباً تمام مسائل، از کمبود مسکن گرفته تا تورم و فرهنگ «بیداری»، را به اقدامات سختگیرانه مهاجرتی که وعده داده‌اند، مرتبط کرده‌اند. ترامپ پس از روی کار آمدن در ژانویه سال جاری (دی 1402)، یکی از اولین اقداماتی که انجام داد، استفاده از اختیارات اضطراری بی‌سابقه برای پیشبرد برنامه اخراج گسترده مهاجران بود.
اخیراً، دولت ترامپ همچنین اعلام کرد که مجوز برنامه دانشجویی و تبادل دانشجو دانشگاه هاروارد را لغو می‌کند، این دانشگاه را از پذیرش دانشجویان بین‌المللی منع می‌کند و با بهانه حفظ امنیت ملی، ویزای دانشجویان بین‌المللی هاروارد را محدود می‌کند و ورود اتباع خارجی را که در هاروارد تحصیل می‌کنند یا در برنامه‌های تبادل شرکت می‌کنند، به حالت تعلیق در می‌آورد. اگرچه هر دو اقدام در حال حاضر توسط دادگاه به طور موقت متوقف شده‌اند، اما رسانه‌های آمریکایی می‌گویند که این امر بیشتر ثابت می‌کند که دولت ترامپ می‌خواهد «تقریباً از تمام مهاجرت‌های قانونی جلوگیری کند»، نه فقط «جلوگیری از مهاجرت غیرقانونی».
ونس در اواخر ماه مه (اوایل خرداد) در مصاحبه‌ای استدلال کرد که محدودیت‌های ویزا بر نوآوری آمریکا تأثیر نمی‌گذارد. او به عنوان مثال ادعا کرد که برنامه فضایی آمریکا که در دهه 1950 آغاز شد، اگرچه از «برخی دانشمندان آلمانی و یهودی که در طول جنگ جهانی دوم به آمریکا آمده بودند» نیز کمک گرفت، اما بیشتر کارها «توسط شهروندان آمریکایی با استفاده از استعدادهای خود انجام شد.»
ونس گفت: «من کاملاً با این دیدگاه مخالفم که آمریکایی‌ها توانایی دستیابی به دستاوردهای بزرگ را ندارند و برای انجام این کار باید گروهی از کارگران و اساتید خارجی را وارد کنیم تا به ما خدمت کنند.» ونس گفت که آمریکا باید بیشتر روی مردم خود سرمایه‌گذاری کند و محدود کردن ویزای دانشجویی «دقیقاً فرصتی است برای اینکه آمریکایی‌ها واقعاً بدرخشند.»
روزنامه آمریکایی «وال استریت ژورنال» که موضعی محافظه‌کارانه دارد، در سرمقاله‌ای در 6 ژوئن (17 خرداد) با عنوان «انتخاب اشتباه ونس در مورد مهاجرت» صراحتاً اعلام کرد که این یک منطق غلط و کاذب است، زیرا پذیرش استعدادهای خارجی و افزایش سرمایه‌گذاری آمریکا در استعدادهای داخلی، موضوعاتی نیستند که لزوماً با هم در تضاد باشند.
این مقاله می‌گوید که واقعیت این است که تعداد دانشجویان آمریکایی که در مقطع کارشناسی در رشته‌های STEM (علوم، فناوری، مهندسی و ریاضیات) تحصیل می‌کنند، تنها حدود 13 درصد است و این میزان نمی‌تواند نیازهای آینده شرکت‌ها و دولت را برآورده کند. تعداد دانشجویان آمریکایی که پس از کارشناسی به تحصیلات تکمیلی در رشته‌های STEM ادامه می‌دهند، کافی نیست و دانشگاه‌های آمریکا مجبورند برای پر کردن جای خالی برنامه‌های تحصیلات تکمیلی به دانشجویان خارجی تکیه کنند. در سراسر آمریکا، بیش از 70 درصد از دانشجویان تمام وقت تحصیلات تکمیلی در رشته‌های علوم کامپیوتر و مهندسی، دانشجویان بین‌المللی هستند.
«وال استریت ژورنال» همچنین اشاره می‌کند که 1600 دانشمند آلمانی که پس از جنگ جهانی دوم به آمریکا مهاجرت کردند، سهم بسزایی در پرتاب اولین ماهواره مصنوعی و اجرای برنامه فضایی «آپولو» داشتند. طراح اصلی موشک ساترن 5 که در برنامه «آپولو» استفاده شد، یک مهاجر آلمانی به نام ورنر فون براون، پدر علم موشک‌های مدرن، بود. بر اساس تحقیقات بنیاد سیاست مهاجرت ملی آمریکا، بین سال‌های 1945 و 1974، بیش از نیمی از دانشمندان آمریکایی که جایزه نوبل فیزیک را دریافت کردند، مهاجر بودند و این نسبت در میان برندگان جایزه پزشکی 42 درصد بود.
اما از سخنان ونس می‌توان دریافت که اگرچه پیامدهای کوتاه مدت «اختلاف ترامپ و ماسک» هنوز مشخص نیست، اما به نظر می‌رسد که ماسک، این «ثروتمندترین فرد جهان»، در ترازوی قدرت در داخل اردوگاه ترامپ، از موقعیت برتری برخوردار نیست.
ماسک اخیراً تهدید کرده است که از هر نماینده‌ای که به لایحه «بزرگ و زیبا» رأی مخالف دهد، حمایت انتخاباتی خواهد کرد و تلویحاً اشاره کرده است که ممکن است حزب سیاسی خود را تشکیل دهد. اما مجله «پولیتیکو» معتقد است که انباشت «سرمایه سیاسی» او به اندازه ونس، جانشین اصیل MAGA، نیست. حتی اگر او واقعاً قصد داشته باشد ساختار جمهوری‌خواه را به چالش بکشد و یک حزب جدید راه‌اندازی کند، جنبش MAGA احتمالاً از قبل برای مقابله با «جدایی ماسک» آماده شده است. گزارش‌ها حاکی از آن است که ونس از سال 2022 در حال ایجاد شبکه جمع‌آوری کمک‌های مالی مستقل خود بوده است.
مجله «پولیتیکو» تحلیل می‌کند که در درازمدت، درگیری ترامپ و ماسک، جایگاه مسئله مهاجرت را به عنوان «سنگ محک» آزمایش وفاداری در داخل اردوگاه ترامپ تثبیت خواهد کرد. در این گزارش آمده است: «اختلاف ایدئولوژیک کلیدی در داخل جنبش MAGA این است که برخی محدود کردن مهاجرت را وسیله‌ای برای رسیدن به هدف می‌دانند، در حالی که برخی دیگر آن را هدف خود می‌دانند.» «حامیان جنبش MAGA نمی‌توانند هم خدا را داشته باشند و هم خرما را، آنها باید انتخاب کنند… شکست فاجعه‌بار ماسک هشداری است برای هر کسی که در طرف اشتباه این خط مرزی ایستاده است.»