ترجمه مجله جنوب جهانی
یورشهای غیرقانونی به محلهای کار مانند هوم دیپو انجام شده که منجر به بازداشت بیش از ۱۲۰ کارگر مهاجر، اعم از دارای مدرک و فاقد مدرک، گردیده است. لسآنجلس دومین شهر پرجمعیت ایالات متحده و خانهی مهاجران بیشتری نسبت به هر شهر دیگری است. این شهر بخشی از سرزمینهایی است که در سال ۱۸۴۸ از مکزیک دزدیده شد.
این دستگیریهای تصادفی یادآور دوران بردهداری در ایالات متحده است، زمانی که سیاهپوستان، چه آزاد بودند و چه در تلاش برای به دست آوردن آزادی، ربوده میشدند و با زنجیر به سوی بردهداران خود بازگردانده میشدند.
دونالد ترامپ، که از همان روز نخست دور دوم ریاستجمهوریاش جنگی نژادپرستانه و بیگانههراسانه علیه مهاجران اعلام کرده، دستور اعزام ۲۰۰۰ سرباز گارد ملی کالیفرنیا به لسآنجلس را بدون تأیید فرماندار آن، گاوین نیوسام، صادر کرده است. گارد ملی تنها شاخهی نیروهای مسلح ایالات متحده است که میتواند در هر زمان هم توسط فرمانداران ایالتی و هم توسط رئیسجمهور مستقر شود.
گارد ملی از جوانان داوطلبی تشکیل شده که مشاغل دیگری نیز دارند، برخلاف ارتش یا پلیس. فعالان میتوانند و باید از اعضای گارد بخواهند که این دستورات غیرقانونی برای سرکوب سایر کارگران را رد کنند.
قیامی در شهر پارامونت، کالیفرنیا، در جنوب لسآنجلس، رخ داد، جایی که مهاجران و حامیانشان، که برخی از آنها آشکارا پرچم فلسطین را حمل میکردند و چفیه پوشیده بودند، با پلیس و مأموران اداره مهاجرت و گمرک (ICE) درگیر شدند. بسیاری دیگر از معترضان پرچمهای کشورهای خود، بهویژه کشورهای آمریکای مرکزی و جنوبی را حمل میکردند.
بسیار یادآور مبارزه تاریخی فلسطین علیه اشغالگری اسرائیل با حمایت ایالات متحده، جوانان با سنگ و بطری به مأموران مسلح ICE و پلیس که از گاز اشکآور، اسپری فلفل، نارنجکهای صوتی و بمبهای دودزا علیه آنها استفاده میکنند، مقابله میکنند.
در جریان این دستگیریها، دیوید هوئرتا، رئیس اتحادیه بینالمللی کارکنان خدمات (SEIU) کالیفرنیا و SEIU-United Service Workers West، صرفاً به دلیل حضور در اعتراض مورد حمله قرار گرفت و بازداشت شد.
تیا اور، مدیر اجرایی SEIU کالیفرنیا، اظهار داشت: «اعضای SEIU کالیفرنیا خواستار آزادی فوری رئیس ما، دیوید هوئرتا هستند که در محل یکی از یورشهای امروز ICE در لسآنجلس مجروح و بازداشت شد. او اکنون در حالی که در بازداشت است، تحت مراقبتهای پزشکی قرار دارد.»
«ما به مشارکت عادلانهی رئیس هوئرتا به عنوان ناظر جامعه، مطابق با سابقه طولانی او در دفاع از کارگران مهاجر و با بالاترین ارزشهای جنبش ما مفتخریم: ایستادگی در برابر بیعدالتی، صرفنظر از خطر شخصی یا قدرت کسانی که آن را مرتکب میشوند.»
«ما خواستار پایان دادن به یورشهای بیرحمانه، مخرب و بیرویهی ICE هستیم که جوامع ما را از هم میپاشد، اقتصاد ما را مختل میکند و به تمام مردم زحمتکش آسیب میرساند. وجود کارگران مهاجر برای جامعه ما ضروری هستند: آنها به ملت ما غذا میدهند، از سالمندان ما مراقبت میکنند، و هزاران کار شرافتمندانه دیگر را انجام میدهند.» (seiu-usww.org، ۶ ژوئن)
در زمان نگارش این مقاله، هوئرتا از بیمارستان مرخص شده، اما همچنان در بازداشت پلیس به سر میبرد. مجمع کارگران جنوب تظاهرات اضطراری در چندین شهر کارولینای شمالی و آتلانتا برای درخواست آزادی هوئرتا ترتیب داده است.
هزاران مهاجر در شهرهای بزرگ و کوچک بازداشت و به زندانهایی در داخل و خارج از ایالات متحده، از جمله گوانتانامو و السالوادور فرستاده شدهاند. آنها از حق محاکمه، جلسه استماع اتهامات و هرگونه روند قانونی دیگری که ظاهراً توسط قانون اساسی تضمین شده، محروم هستند. ترامپ در تلاش است تا نسخه خود از پاکسازی قومی مهاجران را در خارج از ایالات متحده به اجرا بگذارد، مشابه پاکسازی قومی فلسطینیان از غزه.
تاریخچهی غنی از مبارزه
لسآنجلس دارای تاریخچهای غنی از قیامهای قهرمانانه علیه خشونت پلیس نژادپرست در قرن بیستم است. برجستهترین آنها شورش واتس در سال ۱۹۶۵ بود که شصتمین سالگرد آن در ۱۱ اوت آینده گرامی داشته میشود، که زمانی برانگیخته شد که پلیس لسآنجلس به یک مهمانی باربیکیو در جامعه عمدتاً آفریقایی-آمریکایی جنوب مرکزی شهر حمله کرد. این شورش پنج روز به طول انجامید.
و ۲۷ سال بعد شورش سال ۱۹۹۲ رخ داد که دوباره در جنوب مرکزی لسآنجلس پس از تبرئه وحشیانه افسران پلیس سفیدپوست و نژادپرست به دلیل ضرب و شتم وحشیانه راننده سیاهپوست، رادنی کینگ، که به صورت ویدیویی ضبط شده بود، شعلهور شد. شورش سال ۱۹۹۲ یک هفته به طول انجامید و حتی گستردهتر از شورش واتس بود.
تظاهراتی در سراسر کشور در همبستگی با شورش لسآنجلس در سال ۱۹۹۲ برگزار شد که نه تنها علیه ترور پلیس نژادپرست بود، بلکه برای مطالبه مسکن، آموزش و مراقبتهای بهداشتی با کیفیت برای جوامع سیاهپوست و لاتین محروم نیز بود. یک کارزار گسترده برای مطالبه عفو کامل برای حدود ۱۲۰۰۰ نفر بازداشت شده در جریان شورش وجود داشت.
چه چیزی پشت این جنگ علیه مهاجران است؟
آنچه در لسآنجلس اتفاق میافتد، منعکسکنندهی بحرانی بسیار عمیقتر در درون نظام سرمایهداری است که با پایان دائمی خود مواجه است، که در مانیفست کمونیست بیش از ۱۷۵ سال پیش پیشبینی شده بود: طبقهی کارگر ناگزیر به گورکن سرمایهداری تبدیل خواهد شد. بنابراین، طبقهی حاکم میلیاردر چارهای جز تکیه بر یک دستگاه خشونتآمیز و سرکوبگر برای تحت سلطهی ستمگرانه خود نگه داشتن میلیاردها کارگر در سراسر جهان ندارد.
سرکوب دولتی نشانهای از قدرت نیست، بلکه نشانهای از ترس و ضعف از سوی صاحبان سرمایه و نظام بیثبات آنهاست. این سرکوب یادآوری دائمی است که اختلافات خصمانه نمیتوانند به طور مسالمتآمیز حل شوند، زمانی که یک طبقه طبقهی دیگر را مورد ستم قرار میدهد.
همبستگی سیاسی با مهاجران گامی مهم به جلو برای ایجاد وحدت گستردهتر طبقهی کارگر برای شکست نهایی نظام رو به مرگ سرمایهداری است که بر تمام اشکال خشونت متکی است – جنگ امپریالیستی، اشغال، نژادپرستی و کاهش بودجه تحت پوشش برتری سفیدپوستان – تا سر خود را در اقیانوسی از انقلاب اجتماعی که ناگزیر آن را غرق خواهد کرد، بالا نگه دارد.
مجله جنوب جهانی-بررسی مسائل جنوب جهانی – سال بیستم 