رامون پدرگال
ترجمه مجله جنوب جهانی


رژیم ایالات متحده، که امروزه کوباستیزان در راس آن قرار دارند، مانند تمام عرصه‌های سیاست، به تعهدات خود عمل نمی‌کند. این رژیم که از تمام توافقات بین‌المللی خارج می‌شود، چه نوع صحنه بین‌المللی را می‌خواهد؟ بدیهی است که با هرگونه تفاهمی مخالف است و این نشان‌دهنده تمایل آن به سلطه بر دیگران است. تک‌قطبی بودن، همان چیزی است که این رژیم می‌خواهد.
امپراتوری، که در قالب ترورترامپ و نارکو روبیو (سناتور مارکو روبیو) با بار سنگین دکترین مونرو ظاهر شده، سوار بر اسب‌های جنگ و گرسنگی آخرالزمانی شده است. آن‌ها وارد صحنه بین‌المللی می‌شوند تا توافقات بین ایالات متحده و کوبا در زمینه مبارزه با تروریسم و مهاجرت را زیر پا بگذارند، تعهداتی که برای تفاهم حاصل شده بودند.
ترورترامپ و نارکو روبیو که عاشق اقدامات خصمانه علیه مردم کارگر هستند، منافع ویژه‌ای در برهم زدن زندگی مسالمت‌آمیز کوبا دارند. کوبا به دلیل ماهیت خود، حتی مخالفان را بر سر یک میز می‌نشاند تا راه را برای صلح بر اساس پروژه‌های اجتماعی و سیاسی هموار کند. کوبا در مقطعی اطلاعات دقیقی شامل نمودار سازمانی، برنامه‌های اقدام تروریستی، موقعیت مکانی و رویه‌های فوری سازمان‌های مخفی علیه کوبا را در اختیار رژیم امپراتوری قرار داد تا مقامات وقت اقدام کنند، اما نتیجه آن زندانی شدن پنج قهرمان کوبایی بود. فداکاری کوبا بسیار بزرگ بود و این ثابت کرد که تروریسم دفتر بزرگی در کاخ سفید دارد.
تمام دوران فعالیت نارکو روبیو نمونه‌ای مستمر است که با ترورترامپ، علناً به یک زوج کوبانوفوب تبدیل شده‌اند. هر دوی آن‌ها تمایل به کودتا، ترور شخصیت‌های مهم، استخدام مزدور برای کشتار در خیابان‌ها و تخریب دارایی‌های اجتماعی دارند. هر دو آرزوی نابودی مردم فلسطین در غزه را ابراز کرده‌اند، هر دو بزرگترین تامین‌کننده سلاح برای صهیونیسم و نئونازی‌های اوکراینی هستند، هر دو ترور ژنرال سلیمانی را تبریک گفتند، جنایتی دولتی، هر دو از ترور رهبران مقاومت فلسطین، لبنان، سوریه، ایران و عراق خوشحال هستند. لیبی را به یاد آورید، آنچه بود و آنچه هست. و در این میان، فرمانده یمنی راه را بر آن‌ها بسته است، همیشه سپاسگزاریم.
منطقه دیگری که آن‌ها برای آسیب رساندن سرمایه‌گذاری می‌کنند، آمریکای لاتین است. لباس‌های ترورترامپ و نارکو روبیو آغشته به خون است، صورتشان لکه‌دار است و دست‌هایشان خون می‌چکد و دسته‌های دلاری که از جیب‌هایشان بیرون زده‌اند، از شدت خونریزی رنگ سبز خود را از دست داده‌اند: کافی است ونزوئلا، نیکاراگوئه و کوبا را نام ببرید تا ببینید که چگونه کف از دهان این دو یانکی بیرون می‌زند.
اما به دلیل دیگر کوبانوفوب‌ها نگاه کنیم: اقدامات یکجانبه‌ای که محاصره را تشکیل می‌دهند، اقدامی جنگی علیه قوانین بین‌المللی، مغایر با توافقات سازمان ملل، غیرانسانی، نسل‌کشی و رفتاری تحقیرآمیز و تهاجمی علیه کل جهان. وزارت امور خارجه ایالات متحده خود را دشمن چیزی اعلام می‌کند که ملت‌ها را در صلح متحد می‌کند. سرمایه بزرگ امپراتوری، رفتار و زبانی شبیه به یک گروه تروریستی دارد که به سرکوب و تسلیم مردم، دزدی، تهدید، فشار و خفه کردن آن‌ها مشغول است.
آن‌ها منزجرکننده هستند، کرم‌های سبد میوه گندیده در میامی هستند، از آنجا به خانواده‌های کوبایی که از طریق مهاجرت دارایی‌های خود را به اشتراک می‌گذارند، حمله کرده‌اند، زیرا کوبانوفوب‌ها از اشتراک، جامعه ملی، وحدت در اشتراک و تفاهم خانوادگی متنفرند. آن‌ها سوار بر اسب‌های جنگ و گرسنگی خود، به کسانی حمله می‌کنند که با ارزش آینده در صلح، با نبرد ایده‌ها و همبستگی، به محاصره، تروریسم و ضد مهاجرت آن‌ها پاسخ می‌دهند.