«سپری» در برابر حمله هسته‌ای، احتمال جنگ هسته‌ای را افزایش می‌دهد.
به قلم: ویلیام جی. استور
با اجازه نویسنده، بازنشر از Bracing Views.
ترجمه مجله جنوب جهانی

دونالد ترامپ رؤیایی در سر دارد: «گنبد طلایی» بر فراز آمریکا برای دفاع از کشور در برابر موشک‌های هسته‌ای. این تکرار رؤیای رونالد ریگان، یعنی طرح دفاع استراتژیک، با نام مستعار «جنگ ستارگان» (برگرفته از فیلم) است. مشکل اینجاست که این رؤیا، خود یک کابوس است.
چطور؟ «گنبد طلایی» به شکلی خطرناک باعث تشدید تنش‌ها، فوق‌العاده پرهزینه، و بعید است که به عنوان «سپری» برای آمریکا کارایی داشته باشد. این طرح بدتر از یک اشتباه است: یک جنایت است. این به معنای یک دزدی عظیم از کسانی است که در آمریکا گرسنه‌اند و رنج می‌برند. همانطور که دوایت دی. آیزنهاور، رئیس‌جمهور جمهوری‌خواه در سال ۱۹۵۳ گفت، هدر دادن منابع هنگفت بر روی سیستم‌های تسلیحاتی، به هیچ وجه شیوه زندگی نیست. این همان بشریت است که خود را بر صلیب آهنین مصلوب می‌کند. وقتی صلیب طلایی باشد، مصلوب شدن دلپذیرتر نمی‌شود.
یک بت طلایی جدید ذهن او را تسخیر کرده است
به عبارت دیگر، «گنبد طلایی» یک بت طلایی، یک خدای دروغین است؛ خدایی که با افزایش احتمال یک حمله هسته‌ای عظیم، همه ما و آفرینش خداوند را به خطر می‌اندازد.
«گنبد طلایی» نمونه‌ای زشت از نظامی‌گری بیهوده و جنگ به عنوان رفاه برای سازندگان تسلیحات است. اگرچه بعید است کارایی داشته باشد، اما اگر (تا حدی) کار کند، احتمال یک حمله هسته‌ای عظیم را بیشتر می‌کند، نه کمتر، و جهان را با وحشت اکوسایدال (تخریب محیط زیست) زمستان هسته‌ای به خطر می‌اندازد.
«گنبد طلایی» و به اصطلاح سرمایه‌گذاری در سه‌گانه هسته‌ای آمریکا، هر دو نمونه‌ای از جنون اجتماعی-فناوری هستند – رهبران آمریکا مانند جهش‌یافته‌ها در فیلم «زیر سیاره میمون‌ها» هستند که بمب‌هایی را می‌پرستند که آنها را تغییر شکل داده و تنها می‌توانند آنچه از تمدن باقی مانده است را نابود کنند.
برخی از مسیحیان امروز در انتظار آخرالزمان هستند که قرار است مسیح بازگردد – اما محتمل‌ترین آخرالزمان نه بازگشت دوم یک انسان-خدا، بلکه جنگ جهانی سومی با خدایان-بمب‌های نابودی گرماهسته‌ای است.
همانطور که دانیل الزبرگ یک بار اشاره کرد، برنامه‌های حمله هسته‌ای آمریکا در اوایل دهه ۱۹۶۰، کشته شدن ۶۰۰ میلیون نفر، یا ۱۰۰ هولوکاست را پیش‌بینی می‌کرد (پیش از آنکه بدانیم چنین حمله‌ای به زمستان هسته‌ای منجر خواهد شد). ما خوش‌شانس بودیم که این جنون هرگز اتفاق نیفتاد. تنها سیاست عقلانی، لغو «گنبد طلایی» و پایان دادن به «سرمایه‌گذاری» در یک سه‌گانه هسته‌ای جدید است. آنچه لازم است، خلع سلاح است، نه تسلیح مجدد.
شبکه جهانی علیه تسلیحات و انرژی هسته‌ای در فضا، بیانیه‌ای علیه «گنبد طلایی» منتشر کرده است که می‌توانید آن را اینجا بخوانید. شما نیز می‌توانید نام خود را به این بیانیه اضافه کنید، همانطور که من این کار را کرده‌ام. در ادامه به برخی از نکات اصلی این بیانیه اشاره شده است:
* گنبد طلایی از نظر مالی بی‌پروا و غیرقابل دوام است. برآوردهای اولیه هزینه از ۵۵۰ میلیارد دلار تا چندین تریلیون دلار در طول دو دهه متغیر است. این مبلغ حتی بودجه سالانه پنتاگون را نیز تحت‌الشعاع قرار می‌دهد و به بدهی ملی ۳۷ تریلیون دلاری آمریکا می‌افزاید – رقمی که پروژه را از نظر مالی غیرقابل دفاع می‌سازد.
* کارشناسان به اتفاق آرا موافقند که رهگیری ۱۰۰٪ مؤثر موشک یک خیال است، به ویژه در برابر حملات پیچیده شامل طعمه‌ها، موشک‌های هایپرسونیک، و کلاهک‌های متحرک. حتی گنبد آهنین اسرائیل نیز توسط حملات پهپادی و موشکی ابتدایی‌تر دور زده شده است.
* گنبد طلایی شامل رهگیرهای مستقر در فضا است – که عملاً مدار زمین را مسلح کرده و باعث آغاز یک مسابقه تسلیحاتی می‌شود. این امر روح پیمان فضای ماوراء جو را نقض کرده و کشورهایی مانند چین و روسیه را به تسریع توسعه تسلیحات فضایی سوق می‌دهد.
* با ایجاد توهم بقا در یک حمله اول، این طرح برخلاف دکترین نابودی متقابل تضمین شده (MAD) عمل می‌کند که تاکنون از یک هولوکاست هسته‌ای جلوگیری کرده و قدرت‌های دیگر را به حفظ یا گسترش زرادخانه‌های هسته‌ای خود تشویق می‌کند، و تلاش‌های خلع سلاح را برای همیشه مسدود می‌نماید.
* هزاران پرتاب موشک برای رهگیرهای ماهواره‌ای، لایه اوزون را بیشتر تخریب می‌کند، می‌تواند زباله‌های مداری خطرناک (سندرم کسلر) تولید کند، و به محیط زیست فضایی که از قبل نیز شکننده است، آسیب می‌رساند.
* تنها برندگان تضمین شده گنبد طلایی، غول‌های تسلیحاتی مانند لاکهید مارتین، ریتیون، و پالانتیر هستند که صرف‌نظر از اثربخشی یا خطرات سیستم، سودهای هنگفتی به دست خواهند آورد.
* تریلیون‌ها دلاری که به گنبد طلایی سرازیر می‌شود، می‌تواند برای اولویت‌های فوری داخلی استفاده شود – مانند مراقبت‌های بهداشتی، زیرساخت‌ها، اقدامات اقلیمی، و آموزش، که مستقیماً به میلیون‌ها آمریکایی سود می‌رساند.
به طور خلاصه، «گنبد طلایی» یک پروژه پوچ، عظیم، خطرناک و بی‌فایده است که در لفافه میهن‌پرستی پنهان شده، اما توسط سود، سیاست، و توهم هدایت می‌شود.
ویلیام جی. استور یک سرهنگ دوم بازنشسته (نیروی هوایی ایالات متحده) است. او به مدت پانزده سال در مدارس نظامی و غیرنظامی تاریخ تدریس کرده است. او در Bracing Views مطلب می‌نویسد.