فرانس ۲۴

ترجمه مجله جنوب جهانی

بات یام (اسرائیل) (خبرگزاری فرانسه) – جولیا زیلبرگولتز، که شوکه شده بود، گفت که هرگز چیزی شبیه به حمله موشکی ایران را که اوایل روز یکشنبه به خانه‌اش در مرکز اسرائیل اصابت کرد، تجربه نکرده بود.
زیلبرگولتز در حالی که وسایلش را جمع می‌کرد و ساختمان آپارتمانی خود را در بات یام، در نزدیکی شهر ساحلی تل‌آویو، ترک می‌کرد، به خبرگزاری فرانسه گفت: «من مضطرب و شوکه هستم. من در زندگی‌ام دوران سختی را گذرانده‌ام، اما هرگز در موقعیتی مانند این نبوده‌ام.»
او گفت: «من در خانه بودم، خوابیده بودم و صدای آژیر هشدار حمله موشکی را نشنیدم.»
در عوض، او با صداهای بلند انفجارهایی که پس از آن رخ داد، از خواب بیدار شد.
به گفته مقامات اسرائیلی، شش نفر از جمله دو کودک در این حمله که خانه زیلبرگولتز را ویران کرد، کشته شدند.
یوگینا دودکا، که خانه‌اش نیز در شهر بات یام مورد اصابت موشک قرار گرفت، گفت: «همه چیز نابود شد. دیگر چیزی نمانده. خانه‌ای نیست. تمام شد.»
در شمال اسرائیل، پیشتر چهار نفر در پی اصابت یک موشک به شهر تمرا کشته شدند که شمار تلفات در این کشور را از زمان آغاز حملات در روز جمعه به ۱۳ نفر رساند.
شبکه‌های تلویزیونی اسرائیل تصاویری از ویرانی‌های ناشی از اصابت موشک‌ها به چهار مکان در ساعات اولیه روز یکشنبه پخش کردند.
تل‌آویو و شهر مجاور ریشون لتسیون نیز پس از آنکه جت‌های جنگنده اسرائیلی حملاتی را انجام دادند که به سایت‌های نظامی و هسته‌ای و همچنین مناطق مسکونی در جمهوری اسلامی اصابت کرد، مورد اصابت موشک‌های ایران قرار گرفتند.
«معجزه‌ای بود که زنده ماندیم»
بر اساس داده‌های به اشتراک گذاشته شده توسط دفتر نخست‌وزیری، موشک‌ها به حدود ۲۲ مکان در سراسر اسرائیل اصابت کردند.
او به خبرگزاری فرانسه گفت: «من آگاهم که ایران برای اسرائیل بسیار خطرناک است و دولت می‌خواهد اسرائیل را نابود کند.» او گفت که از اقدامات نظامی اسرائیل حمایت می‌کند.
اما کوهن گفت که او همچنین «بسیار نگران» است که دولت بنیامین نتانیاهو ممکن است «حتی اگر ضروری نباشد، به جنگ ادامه دهد».
در بات یام، شهردار تسویکا بروت در یک پست فیسبوکی گفت که این موشک «ویرانی و خسارات زیادی به ده‌ها ساختمان وارد کرده است».
بروت گفت که علاوه بر کشته‌شدگان، بیش از ۱۰۰ نفر زخمی شده‌اند و افراد دیگری زیر آوار گرفتار شده‌اند.
او گفت: «تیم‌های فرماندهی جبهه داخلی از چند ساعت پیش در اینجا مشغول کار هستند و تا زمانی که آنها را پیدا نکنند، اینجا خواهند ماند.»
شاحر بن زیون، که در تلاش بود خسارات وارد شده به خانه‌اش در بات یام را پاک کند، گفت: «معجزه‌ای بود که زنده ماندیم.»
او گفت: «نمی‌خواستم به پایین (به پناهگاه) بروم. مادرم مرا متقاعد کرد… انفجاری رخ داد و فکر کردم کل خانه فروریخت.»
«خدا را شکر، معجزه‌ای بود که زنده ماندیم.»