کارگران فرانسوی و ایتالیایی در یک اقدام مشترک، مقاومت عملی خود را در برابر نسل‌کشی اسرائیل در غزه به نمایش گذاشتند.
~ دیوید تن‌زک ~
روز پنجشنبه، ۵ ژوئن، کارگران بندر مارسی، متحد با سندیکای CGT و با حمایت یک گروه همبستگی، موفق شدند از بارگیری سه کانتینر حاوی تجهیزات نظامی که قرار بود به کشتی Contship Era (اجاره شده توسط شرکت کشتیرانی اسرائیلی ZIM) منتقل شوند، جلوگیری کنند.
این محموله شامل ۱۴ تن قطعات و لوازم یدکی مسلسل بود که مقصد آن حیفا بود.
قرار بود کشتی در روز جمعه، ۶ ژوئن، برای سوخت‌گیری توقف فنی در جنوا داشته باشد. در آنجا، یک گروه اعتراضی توسط «مجموعه کارگران بندر جنوا» (CALP) و اتحادیه کارگری USB فراخوانده شده بود. برنامه‌های اضطراری نیز آماده بود: در صورتی که رفقای فرانسوی در خرابکاری محموله موفق نمی‌شدند، کارگران ایتالیایی آماده بودند تا از ادامه مسیر این محموله جلوگیری کنند.
با این حال، با اقدام موفقیت‌آمیز کارگران مارسی، حرکت کشتی با تأخیر مواجه شد. به همین دلیل، رویداد همبستگی در سمت ایتالیا به شنبه، ۶ ژوئن، موکول شد.
هنگامی که کشتی بالاخره به بندر جنوا رسید، در حالی که تظاهراتی متشکل از بیش از ۳۰۰ نفر به سمت گذرگاه بندر در حرکت بود، شعارهایی مانند «نسل‌کشی را متوقف کنید!» شنیده می‌شد.
بنا به درخواست همکاران فرانسوی‌شان، کارگران در جنوا هر کانتینر را بازرسی کردند تا مطمئن شوند هیچ محموله نظامی در کشتی نیست.
ایستگاه بعدی برای یکشنبه، ۸ ژوئن، در سالرنو ایتالیا برنامه‌ریزی شده بود، جایی که انتظار می‌رفت تظاهرات همبستگی با فلسطین ادامه یابد. در نهایت، کشتی Contship Era تصمیم گرفت مسیر خود را تغییر داده و به سمت سیسیل برود.
سابقه مقاومت کارگران
این رویداد ناگهانی نیست. در سال ۲۰۲۳، «مجموعه کارگران بندر جنوا» (CALP) قبلاً یک بسیج بین‌المللی را علیه ارسال تسلیحات به مناطق جنگی با شعار «سلاح‌ها را پایین بیاورید، دستمزدها را بالا ببرید» راه‌اندازی کرده بود. اوایل امسال، پس از اعتصاب سراسری یونان که هم دولت محافظه‌کار و هم سیاست‌های ریاضتی اروپا را هدف قرار داد، «هماهنگی بین‌المللی داک‌کارگران» تأسیس شد. در آن زمان، کارگران در ۵۴ شهر از کشورهای دیگر در همبستگی با اعتصاب یونان شرکت کردند و راه را برای همکاری گسترده‌تر هموار نمودند. امروزه، سازمان‌های کارگری از یونان، ترکیه، مراکش، فرانسه و ایتالیا در حال حاضر عضو این هماهنگی هستند. اهرم محرک این ائتلاف، تمایل به متوقف کردن ماشین جنگی با هدف قرار دادن بنادری است که آن را در حرکت نگه می‌دارند.
پیش از این نیز، در سال‌های ۲۰۱۹ و ۲۰۲۰، بنادر جنوا از بارگیری محموله‌های جنگی به مقصد یمن با ناوگان سعودی «بحری» خودداری کرده بودند، که الهام‌بخش اقدامات مشابه در سایر بنادر اروپا مانند مارسی، لو آور (نورماندی) و بیلبائو (باسک‌ها) شد.
«مجموعه کارگران بندر جنوا» همچنین در تلاش است تا با استناد به قانون ۱۸۵/۹۰ که عبور تسلیحات به تئاترهای جنگی را ممنوع می‌کند، به نهادها فشار وارد کند. علاوه بر این، داک‌کارگران مسائلی را در مورد عدم رعایت مقررات ایمنی مربوط به پهلوگیری و مهار کشتی‌های حامل سلاح و مواد منفجره مطرح کرده‌اند.
اولین موضع‌گیری مهم علیه نسل‌کشی در غزه توسط داک‌کارگران مراکشی در کازابلانکا سازماندهی شد که از بارگیری قطعات F-35 بر روی یک کشتی به مقصد حیفا جلوگیری کردند.
این موفقیت‌های نسبی در این دوران دشوار جنگ و سرکوب، انرژی و امید مثبت می‌بخشد. بخش لجستیک بار دیگر ثابت می‌کند که نقطه کانونی برای سرمایه است؛ این بخش خود برای تأمین مؤثرتر ارتش‌ها توسعه یافته است. برای اینکه این جنبش واقعاً مؤثر باشد، همه فعالان لجستیک باید به استفاده از اهرم ساختاری خود برای اعمال یک تحریم عمومی ادامه دهند.