گزارش فرانچسکا آلبانیزی: سرمایه‌داران و شرکتهایی که از نسل‌کشی فربه میشوند

در

,

ترجمه مجله جنوب جهانی


جنگ، پدیده‌ای تجاری است و نسل‌کشی نیز از این قاعده مستثنی نیست. بر اساس آخرین گزارش فرانچسکا آلبانیزی، گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور سرزمین‌های اشغالی فلسطین، ۴۸ شرکت و نهاد معتبر جهانی از جمله پالانتیر تکنولوژیز (Palantir Technologies Inc.)، لاکهید مارتین (Lockheed Martin)، آلفابت (مادر گوگل) (Alphabet Inc.)، آمازون (Amazon)، آی‌بی‌ام (International Business Machine Corporation (IBM))، کاترپیلار (Caterpillar Inc.)، مایکروسافت (Microsoft Corporation) و مؤسسه فناوری ماساچوست (MIT)، و نیز بانک‌ها و مؤسسات مالی نظیر بلک‌راک (Blackrock)، شرکت‌های بیمه، املاک و مستغلات و سازمان‌های خیریه، با نقض صریح قوانین بین‌المللی، میلیاردها دلار از اشغالگری و نسل‌کشی فلسطینیان به جیب زده‌اند.
این گزارش، که شامل پایگاه داده‌ای با بیش از ۱۰۰۰ نهاد همکار با اسرائیل است، از این شرکت‌ها و مؤسسات مطالبه می‌کند که روابط خود را با اسرائیل قطع کرده یا بابت همدستی در جنایات جنگی، پاسخگو باشند.
«آزمایشگاهی» برای سودجویی
این گزارش، «اشغال دائمی» اسرائیل را به مثابه «میدانی بی‌نظیر برای آزمایش سلاح‌سازان و غول‌های فناوری» توصیف می‌کند. این مجموعه‌ها «از عرضه و تقاضای چشمگیر، کنترل محدود و فقدان کامل مسئولیت‌پذیری بهرمند می‌شوند، در حالی که سرمایه‌گذاران و نهادهای خصوصی و عمومی نیز آزادانه از این وضعیت سود می‌برند.»
مسئولیت کیفری شرکت‌ها و نهادها
محاکمات پس از هولوکاست علیه صنعتگران و کمیسیون حقیقت و آشتی آفریقای جنوبی، بنیان‌های حقوقی لازم را برای شناسایی مسئولیت کیفری مؤسسات و شرکت‌های مشارکت‌کننده در جنایات بین‌المللی فراهم آورده‌اند.
گزارش اخیر به وضوح بیان می‌دارد که تصمیمات دیوان بین‌المللی دادگستری، نهادها را ملزم می‌کند تا «به هیچ‌گونه رابطه با اسرائیل ورود نکنند و/یا به طور کامل و بدون قید و شرط از روابط موجود خارج شوند و تضمین نمایند که هرگونه تعامل با فلسطینیان، حق تعیین سرنوشت آن‌ها را محقق سازد.»
خانم آلبانیزی در گفتگو با من اظهار داشت: «نسل‌کشی در غزه به دلیل سودآوری و منفعت‌رسانی به افراد بسیاری متوقف نشده است. این یک تجارت است. نهادهای تجاری، حتی در کشورهای دوست فلسطین، دهه‌هاست که از اقتصاد اشغالگری کسب‌وکار کرده و سود می‌برند. اسرائیل همواره از سرزمین‌ها، منابع و زندگی فلسطینیان بهره‌برداری کرده است. سود همچنان ادامه یافته و حتی با تبدیل اقتصاد اشغالگری به اقتصاد نسل‌کشی، افزایش یافته است.»
او افزود که فلسطینیان «میدان‌های آموزشی نامحدودی برای آزمایش فناوری‌ها، سلاح‌ها و تکنیک‌های نظارتی فراهم کرده‌اند که اکنون علیه مردم در سراسر جهان، از جنوب تا شمال، به کار گرفته می‌شوند.»
تخریب و بهره‌برداری گسترده
این گزارش به شدت از شرکت‌هایی انتقاد می‌کند که «تسلیحات و ماشین‌آلات لازم را برای تخریب خانه‌ها، مدارس، بیمارستان‌ها، اماکن تفریحی و مذهبی، معیشت و دارایی‌های مولد نظیر باغ‌های زیتون و میوه به اسرائیل عرضه می‌کنند.»
گزارش یادآور می‌شود که سرزمین‌های فلسطینی به دلیل محدودیت‌های اعمال شده توسط اسرائیل بر تجارت و سرمایه‌گذاری، کشت درخت، ماهیگیری و تأمین آب برای شهرک‌سازی‌ها، به یک «بازار اسیر» تبدیل شده است.
شرکت‌ها با «بهره‌کشی از نیروی کار و منابع فلسطینی، تخریب و انحراف منابع طبیعی، ساخت و توسعه شهرک‌ها، و فروش و بازاریابی کالاها و خدمات حاصله در اسرائیل، سرزمین‌های اشغالی فلسطین و سراسر جهان»، از این «بازار اسیر» سود برده‌اند.
این گزارش اضافه می‌کند: «اسرائیل از این بهره‌برداری سود می‌برد که حداقل ۳۵ درصد از تولید ناخالص داخلی اقتصاد فلسطین را از بین می‌برد.»
نقش نهادهای مالی و دانشگاه‌ها در همدستی
این گزارش بانک‌ها، شرکت‌های مدیریت دارایی، صندوق‌های بازنشستگی و شرکت‌های بیمه را متهم می‌کند که «منابع مالی را به سمت اشغال غیرقانونی هدایت کرده‌اند.»
علاوه بر این، «دانشگاه‌ها که کانون‌های رشد فکری و قدرت هستند، از ایدئولوژی سیاسی زیربنای استعمار اراضی فلسطینی حمایت کرده، تسلیحات تولید نموده و در برابر خشونت سیستماتیک چشم‌پوشی کرده یا حتی آن را تأیید نموده‌اند، در حالی که همکاری‌های تحقیقاتی جهانی، حذف فلسطینیان را در پشت پرده‌ای از بی‌طرفی آکادمیک پنهان کرده است.»
فناوری‌های نظارتی و نظامی؛ ابزاری برای سرکوب
این گزارش تصریح می‌کند که فناوری‌های نظارتی و زندان «به ابزارهایی برای هدف قرار دادن بی‌رویه جمعیت فلسطین مبدل شده‌اند.»
«ماشین‌آلات سنگین که پیش‌تر برای تخریب خانه‌ها، زیرساخت‌ها و تصرف منابع در کرانه باختری به کار می‌رفتند، اکنون برای ویران‌سازی چشم‌انداز شهری غزه مورد استفاده مجدد قرار گرفته‌اند و مانع از بازگشت جمعیت آواره به خانه‌های خود و بازسازی جوامع می‌شوند.»
حملات نظامی علیه فلسطینیان همچنین «به عنوان میدان آزمایشی برای قابلیت‌های نظامی پیشرفته عمل کرده است: پلتفرم‌های دفاع هوایی، هواپیماهای بدون سرنشین (پهپادها)، ابزارهای هدف‌گیری مبتنی بر هوش مصنوعی و حتی برنامه F-35 تحت رهبری ایالات متحده. این فناوری‌ها با عنوان ‹آزمایش‌شده در میدان نبرد› به بازار عرضه می‌شوند.»
صادرات تسلیحات اسرائیل و نقش شرکت‌های جهانی در آن
از سال ۲۰۲۰، اسرائیل به عنوان هشتمین صادرکننده بزرگ سلاح در جهان شناخته می‌شود. دو شرکت تسلیحاتی اصلی آن عبارتند از سیستم‌های البیت (Elbit Systems Ltd) و شرکت دولتی صنایع هوافضای اسرائیل (Israel Aerospace Industries Ltd (IAI)). اسرائیل با بسیاری از شرکت‌های تسلیحاتی خارجی همکاری‌های بین‌المللی گسترده‌ای برقرار کرده است، از جمله «برای هواپیمای جنگنده F-35، که توسط شرکت آمریکایی لاکهید مارتین هدایت می‌شود.»
گزارش می‌افزاید: «قطعات و اجزای تولید شده در سطح جهانی به ناوگان F-35 اسرائیل کمک می‌کنند، که اسرائیل آن را با همکاری لاکهید مارتین و شرکت‌های داخلی شخصی‌سازی و نگهداری می‌کند.» تا اکتبر ۲۰۲۳، هواپیماهای F-35 و F-16 «جزء جدایی‌ناپذیری از زرادخانه هوایی بی‌سابقه اسرائیل بوده‌اند که به این رژیم امکان پرتاب حدود ۸۵,۰۰۰ تن بمب، که بیشتر آنها غیرهدایت‌شونده بوده‌اند، را داده است؛ این حملات منجر به کشته و زخمی شدن بیش از ۱۷۹,۴۱۱ فلسطینی و تخریب گسترده غزه شده است.»
این گزارش اضافه می‌کند: «پهپادها، هگزاکوپترها و کوادکوپترها نیز ماشین‌های کشتار همه‌جایی در آسمان غزه بوده‌اند.» پهپادها، که عمدتاً توسط سیستم‌های البیت و صنایع هوافضای اسرائیل توسعه و تأمین می‌شوند، مدت‌هاست در کنار هواپیماهای جنگی پرواز کرده، فلسطینیان را زیر نظر گرفته و اطلاعاتی در مورد اهداف فراهم می‌آورند.
در دو دهه گذشته، با حمایت این شرکت‌ها و همکاری نهادهایی نظیر مؤسسه فناوری ماساچوست (MIT)، پهپادهای مورد استفاده اسرائیل به سیستم‌های تسلیحاتی خودکار مجهز شده و توانایی پرواز به صورت گروهی (swarming) را کسب کرده‌اند.
سودآوری از طریق مشارکت‌های فناورانه و نظامی
شرکت ژاپنی فانوک (FANUC) تولیدکننده محصولات اتوماسیون است و «ماشین‌های رباتیک را برای خطوط تولید تسلیحات، از جمله IAI، سیستم‌های البیت و لاکهید مارتین تأمین می‌کند.»
«شرکت‌های کشتیرانی مانند ای.پی. مولر-مرسک ای/اس (A.P. Moller — Maersk A/S) دانمارک، قطعات، تسلیحات و مواد خام را حمل و نقل کرده و جریان پیوسته‌ای از تجهیزات نظامی تأمین شده توسط ایالات متحده را پس از اکتبر ۲۰۲۳ تضمین می‌کنند.»
بین سال‌های ۲۰۲۳ و ۲۰۲۴، «۶۵ درصد افزایش در هزینه‌های نظامی اسرائیل، به ۴۶.۵ میلیارد دلار، که یکی از بالاترین سطوح سرانه در جهان است» مشاهده شده است. این امر «منجر به افزایش چشمگیر در سود سالانه آن‌ها» شد، در حالی که «شرکت‌های تسلیحاتی خارجی، به ویژه تولیدکنندگان مهمات و سلاح، نیز از این وضعیت منتفع شدند.»
در همین حال، شرکت‌های فناوری نیز با «فراهم آوردن زیرساخت‌های دو منظوره برای ادغام جمع‌آوری و ردیابی گسترده داده‌ها، و بهره‌برداری از میدان آزمایش منحصر به فردی که سرزمین‌های اشغالی فلسطین برای فناوری‌های نظامی فراهم می‌آورند، از نسل‌کشی سود بردند.»
این شرکت‌ها «خدمات زندان و نظارت را بهبود می‌بخشند؛ از شبکه‌های دوربین مداربسته (CCTV)، نظارت بیومتریک، شبکه‌های پیشرفته ایست‌های بازرسی، ‹دیوارهای هوشمند› و نظارت با پهپادها، تا رایانش ابری، هوش مصنوعی و تجزیه و تحلیل داده‌ها که از پرسنل نظامی در میدان پشتیبانی می‌کنند.»
ریشه‌های نظامی شرکت‌های فناوری اسرائیلی
گزارش حاکی از آن است: «شرکت‌های فناوری اسرائیلی اغلب از زیرساخت‌ها و استراتژی‌های نظامی توسعه می‌یابند،» «مانند گروه ان‌اس‌او (NSO Group) که توسط اعضای سابق واحد ۸۲۰۰ تأسیس شد. نرم‌افزار جاسوسی پگاسوس (Pegasus) آن، که برای نظارت پنهانی بر تلفن‌های هوشمند طراحی شده است، علیه فعالان فلسطینی به کار رفته و در سراسر جهان برای هدف قرار دادن رهبران، روزنامه‌نگاران و مدافعان حقوق بشر مجوز دریافت کرده است. فناوری نظارتی گروه ان‌اس‌او که تحت قانون کنترل صادرات دفاعی صادر می‌شود، در حالی که مصونیت دولت را تقویت می‌کند، ‹دیپلماسی جاسوس‌افزار› را نیز ممکن می‌سازد.»
آی‌بی‌ام (IBM)، که فناوری آن تولید و پردازش کارت‌های پانچ آلمان نازی را برای داده‌های سرشماری ملی، لجستیک نظامی، آمار گتوها، مدیریت ترافیک راه‌آهن و ظرفیت اردوگاه‌های کار اجباری تسهیل می‌کرد، بار دیگر در نسل‌کشی کنونی شریک است.
این شرکت از سال ۱۹۷۲ در اسرائیل حضور دارد. آموزش‌هایی را به سازمان‌های نظامی و اطلاعاتی اسرائیل، به ویژه واحد ۸۲۰۰، که مسئول عملیات مخفی، جمع‌آوری اطلاعات ارتباطات و رمزگشایی، و همچنین ضد جاسوسی، جنگ سایبری، اطلاعات نظامی و نظارت است، ارائه می‌دهد.
این گزارش خاطرنشان می‌کند: «از سال ۲۰۱۹، آی‌بی‌ام اسرائیل پایگاه داده مرکزی سازمان جمعیت و مهاجرت را اداره و به‌روزرسانی کرده است، که جمع‌آوری، ذخیره‌سازی و استفاده از داده‌های بیومتریک فلسطینیان توسط دولت را امکان‌پذیر می‌سازد و از رژیم تبعیض‌آمیز صدور مجوز اسرائیل حمایت می‌کند.»
مایکروسافت (Microsoft)، که از سال ۱۹۸۹ در اسرائیل حضور دارد، «در خدمات زندان، پلیس، دانشگاه‌ها و مدارس، حتی در شهرک‌سازی‌ها، ادغام شده است. مایکروسافت از سال ۲۰۰۳ سیستم‌ها و فناوری‌های مدنی خود را در ارتش اسرائیل ادغام کرده است، در حالی که شرکت‌های جدید اسرائیلی متخصص در امنیت سایبری و نظارت را نیز خریداری کرده است.»
پروژه‌های ابری و هوش مصنوعی؛ ابزاری برای کنترل
این گزارش اشاره می‌کند: «با تولید حجم فزاینده‌ای از داده‌ها توسط آپارتاید اسرائیل، ارتش و سیستم‌های کنترل جمعیت، استفاده از فضای ابری و رایانش ابری افزایش یافته است.» «در سال ۲۰۲۱، اسرائیل قراردادی ۱.۲ میلیارد دلاری (پروژه نیمبوس) را به آلفابت (گوگل) و آمازون.کام (Amazon.com, Inc.) اعطا کرد که عمدتاً توسط وزارت دفاع تأمین مالی شد تا زیرساخت‌های فناوری اساسی را فراهم کند.»
مایکروسافت، آلفابت (Alphabet Inc.) و آمازون (Amazon) «دسترسی تقریباً جهانی به فناوری‌های رایانش ابری و هوش مصنوعی خود را به اسرائیل می‌دهند، که قابلیت‌های پردازش داده‌ها، تصمیم‌گیری، نظارت و تجزیه و تحلیل را افزایش می‌دهد.»
این گزارش خاطرنشان می‌کند که ارتش اسرائیل «سیستم‌های هوش مصنوعی مانند ‹اسطوخودوس (Lavender)’، ‹انجیل (Gospel)› و ‹بابا کجاست؟ (Where’s Daddy?)› را برای پردازش داده‌ها و تولید لیست اهداف توسعه داده است که جنگ مدرن را بازتعریف کرده و ماهیت دوگانه هوش مصنوعی را به تصویر می‌کشد.»
بر اساس این گزارش، «دلایل معقولی» برای باور وجود دارد که پالانتیر تکنولوژی (Palantir Technology Inc.)، با رابطه دیرینه‌ای که با اسرائیل دارد، «فناوری پیش‌بینی خودکار پلیس، زیرساخت دفاعی حیاتی برای ساخت و استقرار سریع و در مقیاس بزرگ نرم‌افزارهای نظامی، و همچنین پلتفرم هوش مصنوعی خود را ارائه کرده است که ادغام بی‌درنگ داده‌های میدان نبرد را برای تصمیم‌گیری خودکار امکان‌پذیر می‌سازد.»
سوداگری در سایه نسل‌کشی
جنگ، ذاتاً تجارتی سودآور است و نسل‌کشی نیز از این قاعده مستثنی نیست. در آوریل ۲۰۲۵، مدیرعامل پالانتیر (Palantir) در واکنشی صریح به اتهامات مربوط به نقش شرکتش در کشتار فلسطینیان در غزه، اظهار داشت: «آنها عمدتاً تروریست هستند، این حقیقت دارد.»(به کار بردن کلمه عمدتاً نشان می‌دهد آنها کاملا آگاه هستند که افراد غیرنظامی را هم به قتل می‌رساند – مترجم)
ابزارهای دوگانه فناوری‌های غیرنظامی در اشغالگری
گزارش اخیر آشکار می‌سازد که «فناوری‌های غیرنظامی مدت‌هاست که به عنوان ابزارهایی دوگانه برای اشغالگری‌های استعماری به کار گرفته شده‌اند.» عملیات نظامی اسرائیل به شدت متکی به تجهیزات تولیدکنندگان برجسته جهانی است تا فلسطینیان را از سرزمین‌های آیشان «ریشه‌کن» کرده و خانه‌ها، اماکن عمومی، اراضی کشاورزی، جاده‌ها و سایر زیرساخت‌های حیاتی آنها را ویران سازد. از اکتبر ۲۰۲۳، این ماشین‌آلات نقشی محوری در تخریب ۷۰ درصد از سازه‌ها و ۸۱ درصد از اراضی کشاورزی غزه ایفا کرده‌اند.
کاترپیلار و تخریب سازمان‌یافته
دهه‌هاست که شرکت کاترپیلار (Caterpillar Inc.) تجهیزات خود را در اختیار ارتش اسرائیل قرار داده است؛ تجهیزاتی که برای تخریب خانه‌ها، مساجد و بیمارستان‌های فلسطینی، و همچنین «زنده به گور کردن فلسطینیان زخمی» و به شهادت رساندن فعالانی چون راشل کوری، مورد استفاده قرار گرفته‌اند.
این گزارش می‌افزاید: «اسرائیل بولدوزر کاترپیلار D9 را به سلاحی خودکار با کنترل از راه دور تبدیل کرده است که به اصلی‌ترین ابزار ارتش اسرائیل مبدل شده. از سال ۲۰۰۰ تاکنون، این بولدوزر تقریباً در تمامی عملیات‌های نظامی برای پاکسازی مسیرهای نفوذ، ‹خنثی‌سازی› اراضی و کشتار فلسطینیان به کار رفته است.» در سال جاری، کاترپیلار «قراردادی چند میلیارد دلاری با اسرائیل منعقد کرده است.»
مشارکت شرکت‌های بزرگ ماشین‌آلات سنگین
گزارش همچنین به همکاری شرکت‌های بزرگ تولیدکننده ماشین‌آلات سنگین اشاره دارد: «شرکت کره‌ای اچ‌دی هیوندای (HD Hyundai) و زیرمجموعه آن دوسان (Doosan)، به همراه گروه ولوو (Volvo) سوئد و دیگر تولیدکنندگان عمده، مدت‌هاست که با تخریب اموال فلسطینیان مرتبط بوده‌اند؛ هر یک از آن‌ها تجهیزات خود را از طریق نمایندگی‌های انحصاری و دارای مجوز اسرائیلی تأمین می‌کنند.»
نقش شرکت‌ها در گسترش شهرک‌سازی‌های غیرقانونی
این گزارش تصریح می‌کند: «شرکت‌ها با کمک به تخریب حیات فلسطینیان در سرزمین‌های اشغالی، به ساخت آنچه جایگزین آن می‌شود نیز یاری رسانده‌اند: شهرک‌ها و زیرساخت‌های آنها، استخراج و تجارت مواد خام، انرژی و محصولات کشاورزی، و سرازیر شدن بازدیدکنندگان به شهرک‌ها به گونه‌ای که گویی مقصدی عادی برای گذران تعطیلات هستند.»
در پایان گزارش آمده است: «بیش از ۳۷۱ شهرک و پست نگهبانی غیرقانونی توسط شرکت‌هایی ساخته، تغذیه و بازاریابی شده‌اند که اسرائیل را در جایگزینی جمعیت بومی در سرزمین‌های اشغالی فلسطین یاری می‌رسانند.»
در این پروژه‌های ساخت‌وساز، از بیل‌های مکانیکی و تجهیزات سنگین کاترپیلار، اچ‌دی هیوندای و ولوو استفاده شده است. هانسون اسرائیل (Hanson Israel)، زیرمجموعه شرکت آلمانی هایدلبرگ متریالز (Heidelberg Materials AG)، «در غارت میلیون‌ها تن سنگ دولومیت از معدن نحال رابا، واقع در زمین‌های مصادره‌شده از روستاهای فلسطینی در کرانه باختری، مشارکت داشته است.» دولومیت استخراج‌شده برای ساخت شهرک‌های یهودی‌نشین در کرانه باختری به کار می‌رود.
شرکت‌های خارجی همچنین «به توسعه جاده‌ها و زیرساخت‌های حمل‌ونقل عمومی حیاتی برای ایجاد و گسترش شهرک‌ها و اتصال آن‌ها به اسرائیل کمک کرده‌اند، در حالی که فلسطینیان را محروم و از سایر نقاط جدا نگه داشته‌اند.»
بازار املاک و مستغلات در کانون شهرک‌ها
شرکت‌های جهانی املاک و مستغلات، دارایی‌ها را در شهرک‌ها به خریداران اسرائیلی و بین‌المللی عرضه می‌کنند. از جمله این شرکت‌های املاک می‌توان به کیلر ویلیامز ریالتی (Keller Williams Realty LLC) اشاره کرد که «از طریق نمایندگی اسرائیلی خود، کی‌دبلیو اسرائیل (KW Israel)، در شهرک‌ها شعبه دارد.» سال گذشته، کیلر ویلیامز از طریق نمایندگی دیگر خود، هوم این اسرائیل (Home in Israel)، «نمایشگاه املاک و مستغلاتی را در کانادا و ایالات متحده برگزار کرد که با حمایت مالی چندین شرکت فعال در توسعه و بازاریابی هزاران آپارتمان در شهرک‌ها همراه بود.»
پلتفرم‌های اجاره‌ای نظیر بوکینگ.کام (Booking.com) و ایر بی‌ان‌بی (Airbnb) نیز املاک و اتاق‌های هتل را در شهرک‌های غیرقانونی یهودی‌نشین کرانه باختری ارائه می‌دهند.
نقش شرکت‌های غذایی و انرژی در حمایت از اشغالگری
شرکت چینی برایتر دایری اند فود (Bright Dairy & Food) سهامدار اصلی تنووا (Tnuva)، بزرگ‌ترین کنسرسیوم غذایی اسرائیل است که در اراضی مصادره‌شده از فلسطینیان در کرانه باختری فعالیت می‌کند.
در بخش انرژی، «شرکت شورون (Chevron Corporation)، با همکاری شرکت اسرائیلی نیومد انرژی (NewMedEnergy) (وابسته به گروه دلک (Delek Group) که در پایگاه داده کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل ثبت شده است)، گاز طبیعی را از میدان‌های گازی لویتان و تامار استخراج می‌کند؛ این شرکت در سال ۲۰۲۳ مبلغ ۴۵۳ میلیون دلار حق امتیاز و مالیات به دولت اسرائیل پرداخت کرد. کنسرسیوم شورون بیش از ۷۰ درصد از مصرف انرژی اسرائیل را تأمین می‌کند. شورون همچنین از مشارکت خود در خط لوله گاز مدیترانه شرقی، که از قلمرو دریایی فلسطین می‌گذرد، و از فروش گاز به مصر و اردن سود می‌برد.»
بی‌پی (BP) و شورون همچنین «بزرگترین تأمین‌کنندگان واردات نفت خام اسرائیل هستند؛ به ترتیب به عنوان مالکان اصلی خط لوله راهبردی باکو-تفلیس-جیحان و کنسرسیوم خط لوله کاسپین قزاقستان، و نیز میدان‌های نفتی مرتبط. هر یک از این کنسرسیوم‌ها به طور مؤثر ۸ درصد از نفت خام اسرائیل را بین اکتبر ۲۰۲۳ و ژوئیه ۲۰۲۴ تأمین کرده‌اند که با تحویل نفت خام از میدان‌های نفتی برزیل، که پتروبراس (Petrobras) بیشترین سهم را در آنها دارد، و سوخت جت نظامی تکمیل شده است. نفت این شرکت‌ها دو پالایشگاه در اسرائیل را تغذیه می‌کند.»
این گزارش می‌افزاید: «با تأمین زغال‌سنگ، گاز، نفت و سوخت برای اسرائیل، این شرکت‌ها به زیرساخت‌های غیرنظامی کمک می‌کنند که اسرائیل از آن برای تثبیت الحاق دائمی خود بهره می‌برد و اکنون از آن به عنوان سلاحی برای نابودی زندگی فلسطینیان در غزه استفاده می‌کند.» «زیرساختی که این شرکت‌ها منابع آن را فراهم می‌کنند، در خدمت ارتش اسرائیل و تخریب پرفناوری و پرانرژی غزه بوده است.»
حمایت مالی و سرمایه‌گذاری‌ها در نسل‌کشی
بانک‌های بین‌المللی و شرکت‌های مالی نیز با خرید اوراق قرضه خزانه اسرائیل، به طور مستقیم از نسل‌کشی حمایت کرده‌اند.
گزارش می‌گوید: «اوراق قرضه خزانه، به عنوان منبع اصلی تأمین مالی بودجه دولتی اسرائیل، نقشی محوری در تأمین مالی حمله جاری به غزه ایفا کرده‌اند.» «از سال ۲۰۲۲ تا ۲۰۲۴، بودجه نظامی اسرائیل از ۴.۲ درصد به ۸.۳ درصد تولید ناخالص داخلی افزایش یافت که منجر به کسری بودجه ۶.۸ درصدی شد. اسرائیل این افزایش ناگهانی مالی را با افزایش انتشار اوراق قرضه خود، شامل ۸ میلیارد دلار در مارس ۲۰۲۴ و ۵ میلیارد دلار در فوریه ۲۰۲۵، به همراه انتشار اوراق در بازار داخلی شِکل جدید، تأمین مالی کرده است.»
گزارش خاطرنشان می‌کند که برخی از بزرگترین بانک‌های جهان، از جمله بی‌ان‌پی پاریبا (BNP Paribas) و بارکلیز (Barclays)، «برای تقویت اعتماد بازار با پذیره‌نویسی این اوراق قرضه دولتی بین‌المللی و داخلی اقدام کرده‌اند که به اسرائیل امکان می‌دهد نرخ بهره را، علیرغم کاهش رتبه اعتباری خود، مهار کند.»
شرکت‌های مدیریت دارایی، از جمله بلک‌راک (Blackrock) (۶۸ میلیون دلار)، ونگارد (Vanguard) (۵۴۶ میلیون دلار) و پیمکو (PIMCO)، زیرمجموعه مدیریت دارایی آلیانز (Allianz) (۹۶۰ میلیون دلار)، در میان تقریباً ۴۰۰ سرمایه‌گذار از ۳۶ کشور بودند که این اوراق را خریداری کردند.
نقش سازمان‌های خیریه مذهبی در تسهیل اقدامات غیرقانونی
گزارش می‌افزاید که سازمان‌های خیریه مذهبی «نیز به تسهیل‌کنندگان مالی کلیدی پروژه‌های غیرقانونی، به ویژه در سرزمین‌های اشغالی فلسطین، تبدیل شده‌اند و اغلب علیرغم چارچوب‌های نظارتی سخت‌گیرانه خیریه، از معافیت‌های مالیاتی خارجی بهره‌مند می‌شوند.»
گزارش بیان می‌کند: «صندوق ملی یهود (JNF) و بیش از ۲۰ زیرمجموعه آن، گسترش شهرک‌ها و پروژه‌های مرتبط با ارتش را تأمین مالی می‌کنند.» «از اکتبر ۲۰۲۳، پلتفرم‌هایی مانند اسرائیل گیوز (Israel Gives)، وجوه قابل کسر مالیاتی را در ۳۲ کشور برای واحدهای نظامی و شهرک‌نشینان اسرائیلی جمع‌آوری کرده‌اند. سازمان آمریکایی دوستان مسیحی جوامع اسرائیلی (Christian Friends of Israeli Communities)، مسیحیان هلندی برای اسرائیل (Christians for Israel International) و وابستگان جهانی آن‌ها در سال ۲۰۲۳ بیش از ۱۲.۲۵ میلیون دلار به پروژه‌های مختلفی که از شهرک‌سازی‌ها حمایت می‌کنند، از جمله برخی که شهرک‌نشینان افراطی را آموزش می‌دهند، ارسال کردند.»
همکاری‌های دانشگاهی و نظامی
گزارش، دانشگاه‌هایی را که با دانشگاه‌ها و مؤسسات اسرائیلی همکاری می‌کنند، به شدت مورد انتقاد قرار می‌دهد. این گزارش تصریح می‌کند که آزمایشگاه‌های ام‌آی‌تی (MIT) «تحقیقات تسلیحاتی و نظارتی را با حمایت مالی وزارت دفاع اسرائیل انجام می‌دهند.» این پروژه‌ها شامل «کنترل دسته‌های پهپادی که از اکتبر ۲۰۲۳ مشخصه بارز حمله اسرائیل به غزه بوده‌اند، الگوریتم‌های ردیابی و نظارت زیردریایی» می‌شود.
شما می‌توانید مصاحبه من با دانشجویان ام‌آی‌تی را که همکاری این دانشگاه با ارتش اسرائیل را فاش کردند، از اینجا مشاهده کنید.
نسل‌کشی برای تداوم خود به شبکه‌ای وسیع و میلیاردها دلار سرمایه نیاز دارد. اسرائیل بدون این «اکوسیستم» قادر به کشتار گسترده فلسطینیان نخواهد بود.
این نهادها، که از خشونت صنعتی علیه فلسطینیان و آوارگی‌های گسترده سود می‌برند، به اندازه یگان‌های نظامی اسرائیلی که جمعیت غزه را در هم می‌کوبند، در نسل‌کشی مقصرند. آنها نیز جنایتکار جنگی هستند و باید پاسخگو باشند.