
اتحاد سیاهان برای صلح
ترجمه مجله جنوب جهانی
در سال ۱۸۰۴، ژان-ژاک دسسالین، رهبر انقلاب هائیتی، پس از سالها مبارزه خونین علیه استعمارگران اروپایی، با اعلام استقلال کشورش، پیامی رهاییبخش را به گوش جهانیان رساند. او در بیانیه «آزادی یا مرگ»، با محکوم کردن بربریت و خشونت نژادپرستانه اروپاییان، اعلام کرد که «انتقام آمریکا را گرفته است». دسسالین نه تنها خواستار استقلال و حاکمیت هائیتی شد، بلکه چشماندازی از یک جهان مبتنی بر کرامت و احترام متقابل را ترسیم کرد.
چند دهه بعد، در سال ۱۸۹۱، خوزه مارتی، مبارز و نویسنده کوبایی، با انتشار اثر ماندگار خود، «Nuestra América» (آمریکای ما)، ندای وحدت و همبستگی را در میان کشورهای آمریکای لاتین سر داد. مارتی با انتقاد از سلطهجویی ایالات متحده و دکترین مونرو، بر اهمیت حفظ هویت و فرهنگ بومی در برابر نفوذ استعمارگران تأکید کرد. او رؤیای یک آمریکای لاتین یکپارچه و مستقل را در سر داشت که بتواند در برابر تهدیدات خارجی ایستادگی کند.
در سال ۱۹۶۳، مالکوم ایکس، رهبر جنبش حقوق مدنی سیاهپوستان در آمریکا، با سخنرانی آتشین خود با عنوان «پیامی به تودهها»، انتقادات تندی را متوجه نظام نژادپرستانه و استعماری ایالات متحده کرد. مالکوم ایکس با تأکید بر لزوم همبستگی با جنبشهای ضد استعماری در سراسر جهان، اعلام کرد که سیاهپوستان آمریکا نباید به دنبال کسب حقوق مدنی محدود در چارچوب نظام موجود باشند، بلکه باید برای کسب حقوق بشر کامل و رهایی از سلطه «آمریکاییگرایی» مبارزه کنند.
این سه شخصیت برجسته، هر یک در زمان و مکان خود، با الهام از شرایط خاص جوامع خود، به مبارزه با استعمار، امپریالیسم و نژادپرستی برخاستند. آنها با ارائه دیدگاههای رهاییبخش و تأکید بر اهمیت وحدت، همبستگی و مبارزه تودهای، میراثی ارزشمند را برای جنبشهای آزادیبخش در سراسر جهان به جا گذاشتند.
با این حال، متأسفانه، رؤیای آمریکای متحد، آزاد و عادلانه هنوز به طور کامل محقق نشده است. همانطور که مالکوم ایکس پیشبینی کرد، نظام استعماری و امپریالیستی همچنان به اشکال مختلف به سلطه خود بر جوامع مختلف ادامه میدهد. ایالات متحده، با استفاده از ابزارهایی نظیر نظامیگری، تحریمهای اقتصادی و حمایت از رژیمهای دستنشانده، به دنبال حفظ سلطه خود بر قاره آمریکا و سایر مناطق جهان است.
در این میان، سیاهپوستان در ایالات متحده همچنان با تبعیض و نابرابریهای گستردهای روبرو هستند. آنها به عنوان یک «مستعمره داخلی» در قلب امپراتوری، بیش از سایر گروهها از سیاستهای نژادپرستانه و استعماری رنج میبرند.
با توجه به این شرایط، تداوم مبارزه برای رهایی از سلطه استعمار و امپریالیسم امری ضروری است. ما باید با الهام از میراث دسسالین، مارتی و مالکوم ایکس، برای ایجاد یک آمریکای متحد، آزاد و عادلانه تلاش کنیم. این امر مستلزم تقویت همبستگی بین سیاهپوستان، بومیان و سایر گروههای تحت ستم، مقابله با سیاستهای امپریالیستی ایالات متحده و ایجاد یک «منطقه صلح» در قاره آمریکا است.
همچنین، باید به یاد داشته باشیم که مبارزه برای رهایی تنها به قاره آمریکا محدود نمیشود. ما باید با جنبشهای آزادیبخش در سراسر جهان همبستگی کنیم و برای ایجاد یک جهان عاری از استعمار، امپریالیسم و نژادپرستی تلاش کنیم.
زمان آن فرا رسیده است که برای «انتقام آمریکای ما» و ایجاد یک جهان بهتر، به پا خیزیم.

