افشای یک رسوایی: تحلیلگر مرتبط با سیا، مسئول پرونده‌های عضویت کمپین همبستگی با فلسطین بوده است

پروفسور دیوید میلر
منتشر شده در مینت‌پرس‌نیوز
ترجمه مجله جنوب جهانی

برای مدت زمانی سه سال، زنی با سابقه دیپلماسی فرهنگی در وزارت امور خارجه آمریکا و ارتباط با سازمان‌های اطلاعاتی، به‌طور پنهانی مدیریت پایگاه داده عضویت بزرگترین سازمان حامی فلسطین در بریتانیا را بر عهده داشت.
نام این فرد دبورا فیورین است. او در اوایل سال ۲۰۱۸ به عنوان مسئول عضویت و داده توسط کمپین همبستگی با فلسطین (PSC) استخدام شد و به اطلاعات شخصی هزاران فعال در سراسر بریتانیا دسترسی بی‌سابقه‌ای داشت. با این حال، سابقه کاری قبلی او، شامل مدتی فعالیت در یک بخش تبلیغاتی وزارت امور خارجه و پست‌های کوتاهی در شرکت‌های با ارتباطات عمیق اطلاعاتی، پرسش‌های جدی درباره بررسی صلاحیت، نظارت، و حتی یکپارچگی رهبری این کمپین مطرح می‌کند.
این تحقیق بررسی می‌کند که فیورین واقعاً کیست، چگونه به چنین پست حساسی دست یافت، و داستان او چه چیزهایی را درباره نحوه اداره PSC فاش می‌کند.
بن سوفا، دبیر ملی کمپین همبستگی با فلسطین (PSC)، نرم‌افزاری برای نظارت و سازماندهی اعضای گروه توسعه داده است. او صاحب یک شرکت کوچک به نام Organic Campaigns است و خود را در لینکدین به عنوان «توسعه‌دهنده ابزارهای کمپین آنلاین» معرفی می‌کند. سوفا به عنوان دبیر ملی، به داده‌های عضویت PSC دسترسی دارد و احتمالاً با هر کسی که مسئول پایگاه داده بوده، همکاری نزدیکی داشته است.
همانطور که در مقاله قبلی من فاش شد، سوفا اعتراف کرد که «تماس محدودی» با آصاف کاپلان، افسر سابق اطلاعات نظامی اسرائیل داشته است؛ کاپلان کسی است که به طور بحث‌برانگیزی توسط حزب کارگر به عنوان مسئول عملیات دیجیتال استخدام شده بود. هنوز مشخص نیست که آیا سوفا داده‌های اعضای PSC را با همکار خود در حزب کارگر به اشتراک گذاشته است یا خیر، اما این سوال نیازمند بررسی دقیق است.
با این حال، نگرانی مهم‌تر این است که چگونه داده‌های اعضای PSC ممکن است مورد استفاده قرار گرفته باشند.
کمپین همبستگی با فلسطین ادعا می‌کند که حفاظت از داده‌ها را جدی می‌گیرد. طبق سیاست رسمی حفظ حریم خصوصی آن، این سازمان با پیمانکاران فناوری اطلاعات، مدیران وب‌سایت، و مدیران پایگاه داده همکاری می‌کند تا اطمینان حاصل شود که ویژگی‌های امنیتی به طور منظم به‌روزرسانی می‌شوند و داده‌های شخصی به طور مسئولانه مدیریت می‌شوند.
این سیاست تصریح می‌کند که اطلاعات منسوخ یا نامربوط باید حذف شوند و داده‌ها تنها تا زمانی که ضروری است نگهداری شوند. اگر فردی درخواست قطع ارتباط با سازمان را داشته باشد، پرونده او باید به عنوان غیرفعال علامت‌گذاری شود، همراه با یادداشتی که توضیح می‌دهد چرا نباید دیگر با او تماس گرفته شود، مانند لغو عضویت. سیاست کامل در اینجا موجود است.
با این حال، این تحقیق سوالات جدی درباره اینکه آیا مدیران PSC، از جمله بن جمال (مدیر کشوری)، تمایل یا توانایی اجرای سیاست حفاظت از داده‌های گروه را داشته‌اند یا خیر، مطرح می‌کند.
نگرانی‌ها از استخدام یک کارمند جدید توسط PSC در ژانویه ۲۰۱۸ آغاز شد، یک سال پس از آغاز دوره تصدی بن جمال به عنوان مدیر ملی. اگرچه او پیش از این از ژانویه ۲۰۱۴ تا ژوئیه ۲۰۱۶ به عنوان مدیر PSC خدمت کرده بود، اما این اولین سال کامل او در نقش رهبری بود. «مسئول عضویت و داده» جدید، دبورا فیورین، کمی بیش از سه سال در این سمت باقی ماند و در ژانویه ۲۰۲۱ آنجا را ترک کرد.

دبورا فیورین کیست؟

یک یادداشت بیوگرافی مربوط به سال ۲۰۱۶ که پیش از پیوستن او به  PSCکمپین همبستگی با فلسطین  منتشر شد، بیان می‌کند که او «در ایتالیا متولد شده و در ایالات متحده، فرانسه، ایتالیا و بریتانیا تحصیل کرده است.» در این یادداشت آمده است که او دارای دو مدرک لیسانس، یکی در روابط بین‌الملل و دیگری در فلسفه، و همچنین یک کارشناسی ارشد در مطالعات بین‌الملل و دیپلماسی از دانشکده مطالعات شرقی و آفریقایی (SOAS) در دانشگاه لندن است.

در لینکدین، او ادعا می‌کند که به زبان‌های انگلیسی و ایتالیایی در سطح بومی یا دو زبانه مسلط است، همچنین تسلط کامل حرفه‌ای به زبان فرانسوی و تسلط ابتدایی به آلمانی دارد.
به گفته پروفایل لینکدین او، دبورا فیورین مدرک کارشناسی ارشد خود را در مطالعات بین‌الملل و دیپلماسی از SOAS، دانشگاه لندن، در سال ۲۰۱۵ کسب کرده است.
او پیش از این در رشته سیاست و اقتصاد بین‌الملل در Sciences Po پاریس از طریق برنامه اراسموس تحصیل کرده و دو مدرک لیسانس دارد: یکی در فلسفه از Birkbeck، دانشگاه لندن، و دیگری در روابط بین‌الملل و حقوق بشر از دانشگاه پادوا.

کارمند وزارت امور خارجه

پس از اتمام دوره کارشناسی ارشد خود در SOAS در تابستان ۲۰۱۵، به نظر می‌رسد فیورین یک فاصله در سابقه کاری خود دارد. نقش بعدی ذکر شده او تا مارس ۲۰۱۶ شروع نمی‌شود. او در این مدت چه می‌کرد؟ پروفایل لینکدین او هیچ سرنخی ارائه نمی‌دهد. با این حال، یک یادداشت بیوگرافی از مارس ۲۰۱۶ بیان می‌کند که «او برای… وزارت امور فرهنگی ایالات متحده در شهر نیویورک کار کرده است.» این موقعیت در هیچ جای پروفایل لینکدین او ذکر نشده است. اما وزارت امور فرهنگی ایالات متحده چیست؟
هیچ «وزارت امور فرهنگی» تحت وزارت امور خارجه ایالات متحده وجود ندارد. با این حال، دفتر امور آموزشی و فرهنگی (Bureau of Educational and Cultural Affairs) که در نیویورک مستقر است، عملکرد مشابهی دارد. این دفتر «تفاهم متقابل» بین ایالات متحده و سایر ملت‌ها را ترویج می‌کند و از مدت‌ها پیش برنامه‌های تبادل فرهنگی را برای پیشبرد منافع سیاست خارجی ایالات متحده، از جمله برنامه فولبرایت و برنامه رهبری بازدیدکنندگان بین‌المللی (IVLP)، که هفتادمین سالگرد خود را در سال ۲۰۱۰ جشن گرفت، حمایت مالی کرده است.
همانطور که مشخص است، این دفتر ریشه‌های عمیقی در عملیات‌های تبلیغاتی ایالات متحده دارد و منشأ آن به دفتر اطلاعات جنگ در طول جنگ جهانی دوم بازمی‌گردد. میراث آن همچنین شامل ارتباط با ابتکارات مورد حمایت سیا، مانند کنگره آزادی فرهنگی و آژانس اطلاعات ایالات متحده (USIA)، که بر رادیو اروپای آزاد و رادیو آزادی نظارت داشت، می‌شود.
به گفته Foreign Service Journal، نشریه‌ای که «دیدگاه داخلی» برای مقامات خدمات خارجی ایالات متحده ارائه می‌دهد، این دفتر در سنت اقدامات پنهانی مورد حمایت سیا و استفاده از قدرت نرم قرار می‌گیرد:
«در حالی که وزیر امور خارجه جورج مارشال به کنگره می‌گفت دیگر هیچ بودجه دولتی برای نمایشگاه‌های هنر مدرن وجود نخواهد داشت، آژانس اطلاعات مرکزی (CIA) تازه تاسیس شده، این ایده را پذیرفته بود. سیا معتقد بود هنر آوانگارد آمریکایی خلاقیت، پیچیدگی فرهنگی، و به ویژه آزادی فکری آمریکا را نشان می‌دهد. و رقابت با مدرنیسم شوروی، که رئالیسم سوسیالیستی نامیده می‌شد، با توجه به سرسختی ایدئولوژی کمونیستی، دشوار بود. سیا به طور پنهانی شروع به تامین مالی ابتکاری متمرکز بر یک سازمان غیردولتی به نام کنگره آزادی فرهنگی کرد تا اکسپرسیونیسم انتزاعی هنرمندانی مانند جکسون پولاک، اندی وارهول، ویلم دکونینگ و دیگران را ترویج دهد. عملیات سیا رشد کرد و در ۳۵ کشور دفتر تاسیس کرد و از تورهای بین‌المللی هنرمندان جاز آمریکایی، ارکسترهای سمفونیک و موارد دیگر تا زمان افشای آن در سال ۱۹۶۷ حمایت مالی کرد.
در همین حال، در سال ۱۹۵۳، آژانس اطلاعات ایالات متحده (USIA) برای «بیان روایت آمریکا به جهان» ایجاد شد. USIA با تعامل با جهان از طریق برنامه‌های اطلاعات بین‌المللی، پخش، فرهنگ و تبادل، دیپلماسی فرهنگی را به عنصری اساسی در سیاست خارجی آمریکا تبدیل کرد. تا زمان ادغام آن در وزارت امور خارجه در سال ۱۹۹۹، برنامه «هنر آمریکا» USIA در معرفی دستاوردهای منحصر به فرد آمریکا در موسیقی، نقاشی، ادبیات و معماری، و همچنین هنرهای صنعتی، به بقیه جهان نقش اساسی داشت.
و جانشین آن، دفتر امور آموزشی و فرهنگی، این سنت را ادامه داده است.»
به عبارت دیگر، فیورین در یک دستگاه تبلیغاتی ایالات متحده با ارتباطات مستند به سیا کار می‌کرد. این ممکن است خط کنجکاوانه در یادداشت بیوگرافی مارس ۲۰۱۶ را روشن کند، که ادعا می‌کند او «به طور گسترده در مورد لیبی، سیاست‌های آن و انقلاب ۲۰۱۱ نوشته است.»
با این حال، جستجو برای «دبورا فیورین» و «لیبی» تنها همان بیوگرافی را نشان می‌دهد – هیچ مقاله، مقاله یا نشریه‌ای. او در کجا به طور گسترده درباره لیبی «نوشته» است؟ آیا این کار در طول دوره فعالیت او با یک سازمان مرتبط با سیا، احتمالاً تحت توافق‌نامه عدم افشا، انجام شده است؟ یا به مقالات دانشجویی اشاره دارد که هرگز منتشر نشده‌اند؟ در هر صورت، این ادعا مشکوک به نظر می‌رسد و نگرانی‌های بیشتری را درباره نحوه بررسی صلاحیت او توسط PSC مطرح می‌کند.

Fair Observer؟

Fair Observer، نشریه‌ای که فیورین در مارس ۲۰۱۶، همان ماهی که شغل بعدی خود را شروع کرد، مقاله‌ای در آن منتشر کرد، چیست؟ از جمله «شرکای» ذکر شده آن، Young Professionals in Foreign Policy است، گروهی با ارتباطات مستند به جامعه هنری جکسون که توسط صهیونیست‌ها تامین مالی می‌شود. خود این سازمان توسط طیف وسیعی از حامیان مالی از جمله دولت ایالات متحده، ناتو، و کمیته بین‌المللی نجات، سازمانی که در ابتدا در سال ۱۹۴۲ به عنوان یک پوشش سیا تأسیس شد، پشتیبانی می‌شود.
Fair Observer همچنین از منابع بزرگ مالی شرکتی و خیریه، از جمله Fidelity Charitable، J.P. Morgan Chase، American Express Foundation، و Sunrise Project کمک مالی دریافت می‌کند.
رئیس سابق آن، گری گراپو، عضو حرفه‌ای خدمات خارجی ارشد ایالات متحده است که به عنوان فرستاده و رئیس هیئت نمایندگی به دفتر نماینده چهارجانبه، به رهبری نخست‌وزیر سابق بریتانیا تونی بلر، در اورشلیم خدمت کرده است. گراپو همچنین به عنوان وزیر مشاور در سفارت ایالات متحده در بغداد، سفیر در سلطان‌نشین عمان، و معاون رئیس هیئت در ریاض خدمت کرده است.

ارتباط فیورین با اطلاعات بریتانیا

پس از آنچه به نظر می‌رسد نُه ماه همکاری با دولت ایالات متحده بوده است، فیورین سمت جدیدی را به عنوان «تحلیلگر سیاسی» در شرکت Protection Group International Limited در لندن پذیرفت. او از مارس تا مه ۲۰۱۶ در آنجا کار کرد، این اولین ارتباط حرفه‌ای مستقیم او با شبکه‌های اطلاعاتی بریتانیا، نه ایالات متحده، بود.
پیش از استخدام فیورین، این شرکت نام دیگری داشت: Protection and Intelligence Group، که سرنخی از فعالیت‌های آن بود. از جمله کسانی که پیش از او در آنجا کار می‌کردند، دیوید چارترز (۱۰ ژانویه ۲۰۱۳ – ۳۰ اوت ۲۰۱۴) بود که کارنامه خود را با شروع در وزارت خارجه بریتانیا توصیف می‌کند، که پس از فارغ‌التحصیلی از کمبریج با درجه عالی در زبان‌های مدرن به آن پیوست.
این دقیقاً همان نوع مسیر شغلی است که از یک عضو MI6 انتظار می‌رود، و در واقع، چارترز در آنجا کار می‌کرد. او همچنین در جان اسمیت تراست (که قبلاً جان اسمیت مموریال تراست نام داشت)، آن زمین بازی قدیمی جاسوسان که به نام رهبر فقید حزب کارگر نامگذاری شده و اکنون توسط بیوه او، بارونس الیزابت اسمیت، ریاست می‌شود، مشارکت دارد.
یکی دیگر از چهره‌های مرتبط با اطلاعات در این شرکت، برایان لرد بود که در سپتامبر ۲۰۱۳ به عنوان مدیر عامل پیوست و بعدها به مدیرعاملی منصوب شد. لرد پیش از این به عنوان معاون مدیر اطلاعات و عملیات سایبری در GCHQ، سازمان اطلاعات سیگنال‌های بریتانیا، خدمت کرده بود.
سایر مدیران در زمان حضور فیورین شامل بری روچه، مدیرعامل، که از سال ۱۹۹۳ تا ۲۰۰۱ در تفنگداران سلطنتی خدمت کرده بود، و دریابان سابق سر تیموتی مک‌کلمنت، که بین سال‌های ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۶ معاون فرمانده کل ناوگان بود، می‌شدند.
فردی که توسط شرکت به عنوان دارای «کنترل قابل توجه» – به معنای مالکیت بیش از ۵۰% اما کمتر از ۷۵% سهام – فهرست شده، محمد البروانی، میلیاردر عمانی است. نوع «تحلیل سیاسی» که فیورین ممکن است در PGI انجام داده باشد، همچنان نامعلوم است.

InfluenceMap

سپس، در ژوئن ۲۰۱۶، فیورین شغل سومی را به عنوان «تحلیلگر سیاست» در یک سازمان تازه تاسیس به نام InfluenceMap پذیرفت. او به مدت هجده ماه در آنجا ماند. این شرکت برای نظارت بر مشارکت‌های شرکتی در کاهش تغییرات آب و هوایی تأسیس شد. به نظر می‌رسد بودجه آن عمدتاً از بنیادهای خیریه تأمین شده است.

این حامیان مالی هم‌پوشانی قابل توجهی با حامیان Fair Observer، به ویژه Sunrise Project، نشان می‌دهند. به عنوان مثال، بنیاد اقلیم ا

روپا توسط خانواده راکفلر تأمین مالی شده است، که همانطور که به خوبی شناخته شده است، ارتباط نزدیکی با گروه پوششی سیا، یعنی کنگره آزادی فرهنگی، داشتند. همانطور که یک ناظر می‌گوید: «نلسون و دیوید راکفلر واقعاً ارتباط نزدیکی با جامعه اطلاعاتی داشتند و در ارائه کمک به عملیات‌های پنهان سیا هیچ ترسی نداشتند.»

یکی دیگر از حامیان مالی جالب توجه، Luminate است، بنیادی که توسط پیر امیدیار، میلیاردر eBay، تأسیس شده است. همانطور که MintPress News قبلاً گزارش داده است:
«در طول سال‌ها، امیدیار در کنار وقف ملی برای دموکراسی (NED) و همچنین آژانس توسعه بین‌المللی ایالات متحده (USAID) در مکان‌های استراتژیک در سراسر جهان سرمایه‌گذاری کرده است. در واقع، بخش رسانه‌ای NED، یعنی مرکز کمک رسانه‌های بین‌المللی (CIMA)، شبکه امیدیار را به عنوان یک سازمان شریک فهرست می‌کند که «ریشه‌های کسری اعتماد جهانی» در رسانه‌های اصلی را «برطرف می‌کند.»
سومین پست فیورین پس از فارغ‌التحصیلی نیز به نظر می‌رسد در محیطی از ارتباطات با سازمان‌های اطلاعاتی قرار دارد.

چرا PSC دبورا فیورین را استخدام کرد؟

هنگامی که فیورین به کمپین همبستگی با فلسطین به عنوان مسئول عضویت و داده پیوست، هیچ تجربه قابل مشاهده‌ای در زمینه عضویت یا تحلیل داده نداشت. او در مقطع کارشناسی در رشته‌های فلسفه، روابط بین‌الملل و اقتصاد و در مقطع کارشناسی ارشد در مطالعات بین‌الملل و دیپلماسی تحصیل کرده بود.
تجربه کاری او شامل مدتی در یک دفتر وزارت امور خارجه مرتبط با تبلیغات (حدود نُه ماه)، و سپس سه ماه به عنوان تحلیلگر سیاسی و ۱۸ ماه در تحلیل سیاست بود. هیچ یک از این نقش‌ها، آنطور که توصیف شده‌اند، به نظر نمی‌رسد شامل کار عضویت یا داده باشند.

سیاسی شدن دبورا فیورین

مسیر تصاویر عمومی فیسبوک دبورا فیورین نشان‌دهنده هیچ گرایش سیاسی مشخصی قبل از پیوستن او به PSC در ژانویه ۲۰۱۸ نیست. پس از آن تاریخ، او عکس‌های پروفایلی با لوگوی ضد فاشیستی، نشان یک حزب چپ‌گرای ایتالیایی که بعدها در سال ۲۰۲۳ نامزد آن شد، و بنری تبلیغاتی برای تظاهرات ملی برای فلسطین در آوریل ۲۰۱۹ منتشر کرد.
فیورین سه سال را در PSC به نظارت بر داده‌های اعضا گذراند، و احتمالاً با آقای داده PSC، بن سوفا، که همانطور که MintPress News قبلاً گزارش داده است، روابط نگران‌کننده‌ای با شخصیت‌های صهیونیستی دارد، همکاری نزدیکی داشت.
تجربه فیورین در PSC احتمالاً برای تضمین دو نقش بعدی او، که هر دو شامل داده‌های عضویت بودند، مورد استفاده قرار گرفت – ابتدا به عنوان مدیر اعضا و حامیان در حزب برابری زنان، و سپس به عنوان مدیر واحد روابط حامیان در Islamic Relief UK. او اکنون تقریباً چهار سال است که در Islamic Relief مشغول به کار است.

Islamic Relief مدت‌هاست که هدف کمپین‌های شدید گروه‌های صهیونیستی برای تعطیلی یا خنثی کردن عملیات آن بوده است، که بخشی از الگوی گسترده‌تر حملات به سازمان‌های خیریه مسلمان در سراسر بریتانیا است.
در سال ۲۰۰۶، Islamic Relief توسط دولت اسرائیل به دلیل «حمایت و کمک به زیرساخت‌های حماس» مورد تهمت قرار گرفت. این ادعا یک کمپین چند ساله علیه این خیریه را آغاز کرد، از جمله گزارشی تهمت‌آمیز در سال ۲۰۱۳ توسط یک گروه پوششی رژیم با عمر کوتاه، Stand for Peace. پس از تلاش‌های متعدد برای بی‌اعتبار کردن این سازمان، کمیسیون خیریه در سال ۲۰۲۱ گزارشی بسیار انتقادی منتشر کرد که به وضوح با هدف برکناری امنایی بود که به فلسطینی‌ها sympathetic (همدل) تلقی می‌شدند.

این خیریه قبلاً الیزابت عریف‌فیر (اکتبر ۲۰۱۷ – ژوئیه ۲۰۲۱) را نیز استخدام کرده بود، یک فعال حامی اسرائیل که متهم به نفوذ در سازمان‌های مسلمان شده است. او تنها چند ماه پس از انتشار گزارش کمیسیون خیریه، سازمان را ترک کرد. فیورین نیز در حال حاضر به داده‌های عضویت قابل توجهی در Islamic Relief UK دسترسی دارد. آیا این داده‌ها امن هستند؟

بحران رهبری PSC

پس از افشای ارتباطات صهیونیستی بن سوفا، دبیر ملی – و اکنون این گزارش درباره نقش دبورا فیورین – پرسش‌های جدی درباره نحوه اداره PSC مطرح می‌شود.
افرادی مانند فیورین و سوفا با دسترسی به داده‌های صدها هزار حامی فلسطین چه می‌کنند؟ چه کسی دبورا فیورین را منصوب کرده است، و آیا بن سوفا یا بن جمال در این تصمیم نقش داشتند؟ آیا فیورین سابقه کاری خود را نادرست جلوه داده است، یا سوفا و جمال از نقش‌های قبلی او کاملاً آگاه بودند؟ و خود جمال: آیا او صرفاً بی‌توجه است، یا اتفاق نگران‌کننده‌تری در راس PSC در جریان است؟
اعضای PSC باید پرسش‌های جدی و کاوشگرانه از رهبری و مدیران فعلی خود بپرسند. چه کسی سازمان را در برابر نفوذ محافظت می‌کند؟ چه کسی واقعاً کنترل داده‌ها، تصمیمات، و جهت‌گیری اصلی‌ترین کمپین حامی فلسطین در بریتانیا را در دست دارد؟

عکس اصلی | تصویرسازی شده توسط MintPress News
پروفسور دیوید میلر، محقق ارشد غیرمقیم در مرکز اسلام و امور جهانی در دانشگاه زایم استانبول و استاد سابق جامعه‌شناسی سیاسی در دانشگاه بریستول است. او یک مجری، نویسنده و محقق بررسی‌گر است؛ تهیه‌کننده برنامه هفتگی Palestine Declassified در PressTV؛ و یکی از کارگردانان Public Interest Investigations است که spinwatch.org و powerbase.info پروژه‌های آن هستند. او در توییتر با نام کاربری @Tracking_Power فعالیت می‌کند.