کریس هجز
منتشر شده در مینت‌پرس‌نیوز
ترجمه مجله جنوب جهانی

هنگامی که تاریخ نسل‌کشی در غزه نوشته شود، یکی از شجاع‌ترین و صریح‌ترین مدافعان عدالت و پایبندی به قوانین بین‌المللی، فرانچسکا آلبانیزی، گزارشگر ویژه سازمان ملل خواهد بود که دولت ترامپ امروز او را تحریم می‌کند. دفتر او وظیفه دارد نقض حقوق بشر توسط اسرائیل علیه فلسطینیان را نظارت و گزارش کند.

آلبانیزی، که مرتباً تهدید به مرگ می‌شود و کارزارهای بدنام‌سازی سازمان‌یافته‌ای را که توسط اسرائیل و متحدانش هدایت می‌شود، تحمل می‌کند، شجاعانه به دنبال پاسخگو کردن کسانی است که از نسل‌کشی حمایت و آن را تداوم می‌بخشند. او آنچه را که «فساد اخلاقی و سیاسی جهان» می‌نامد که اجازه می‌دهد نسل‌کشی ادامه یابد، به شدت مورد انتقاد قرار می‌دهد. دفتر او گزارش‌های مفصلی را منتشر کرده است که جنایات جنگی در غزه و کرانه باختری را مستند می‌کند، که یکی از آن‌ها با عنوان «نسل‌کشی به عنوان محو استعماری» در آخرین کتابم، «نسل‌کشی از پیش تعیین‌شده»، به عنوان ضمیمه بازنشر شده است.

او به سازمان‌های خصوصی اطلاع داده است که به دلیل کمک به اسرائیل در انجام نسل‌کشی در غزه «از نظر کیفری مسئول» هستند. او اعلام کرد که اگر درست باشد، همانطور که گزارش شده است، دیوید کامرون، نخست‌وزیر سابق بریتانیا، تهدید کرده است که پس از صدور حکم بازداشت برای بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل و یوآو گالانت، وزیر دفاع سابق، بودجه دادگاه بین‌المللی کیفری (ICC) را قطع و از آن خارج می‌شود، که کامرون و دیگر نخست‌وزیر سابق بریتانیا، ریشی سوناک، می‌توانند بر اساس اساسنامه رم، به جرم جنایی متهم شوند. اساسنامه رم کسانی را که به دنبال جلوگیری از محاکمه جنایات جنگی هستند، جرم‌انگاری می‌کند.

او از مقامات ارشد اتحادیه اروپا (EU) خواسته است که به دلیل حمایت از نسل‌کشی، با اتهام همدستی در جنایات جنگی روبرو شوند و گفته است که اقدامات آن‌ها نباید بدون مجازات باقی بماند. او از ناوگان مادلین که به دنبال شکستن محاصره غزه و رساندن کمک‌های بشردوستانه بود، حمایت کرد و نوشت که این قایق، که توسط اسرائیل متوقف شد، نه تنها حامل تدارکات، بلکه پیامی از انسانیت بود.


آخرین گزارش او فهرستی از ۴۸ شرکت و مؤسسه، از جمله Palantir Technologies Inc.، Lockheed Martin، Alphabet Inc. (Google)، Amazon، International Business Machine Corporation (IBM)، Caterpillar Inc.، Microsoft Corporation و Massachusetts Institute of Technology (MIT)، به همراه بانک‌ها و شرکت‌های مالی مانند BlackRock، شرکت‌های بیمه، شرکت‌های املاک و مستغلات و خیریه‌ها را فهرست می‌کند که با نقض قوانین بین‌المللی، میلیاردها دلار از اشغال و نسل‌کشی فلسطینیان به دست می‌آورند.


مارکو روبیو، وزیر امور خارجه، حمایت او از ICC را محکوم کرد، که چهار نفر از قضات آن توسط ایالات متحده به دلیل صدور حکم بازداشت برای نتانیاهو و گالانت در سال گذشته تحریم شده‌اند. او از تلاش‌های آلبانیزی برای پیگرد قانونی اتباع آمریکایی یا اسرائیلی که از نسل‌کشی حمایت می‌کنند، انتقاد کرد و گفت که او برای خدمت به عنوان گزارشگر ویژه مناسب نیست. روبیو همچنین آلبانیزی را متهم کرد که «یهودستیزی بی‌شرمانه را ترویج کرده، از تروریسم حمایت کرده و تحقیر آشکاری نسبت به ایالات متحده، اسرائیل و غرب نشان داده است.» این تحریم‌ها به احتمال زیاد از سفر آلبانیز به ایالات متحده جلوگیری می‌کند و هر گونه دارایی او در این کشور را مسدود می‌کند.

حمله به آلبانیزب پیش‌درآمد دنیایی بدون قانون است، دنیایی که در آن به دولت‌های سرکش، مانند ایالات متحده و اسرائیل، اجازه داده می‌شود جنایات جنگی و نسل‌کشی را بدون هیچ گونه پاسخگویی یا محدودیتی انجام دهند. این ترفندهایی را که برای فریب خود و تلاش برای فریب دیگران استفاده می‌کنیم، افشا می‌کند. این ریاکاری، بی‌رحمی و نژادپرستی ما را آشکار می‌کند. از این پس، هیچ‌کس تعهدات اعلام شده ما به دموکراسی، آزادی بیان، حاکمیت قانون یا حقوق بشر را جدی نخواهد گرفت. و چه کسی می‌تواند آن‌ها را سرزنش کند؟ ما منحصراً به زبان زور، زبان وحشیگری، زبان کشتار جمعی، زبان نسل‌کشی صحبت می‌کنیم.

آلبانیزی در مصاحبه‌ای که با او انجام دادم، زمانی که در مورد گزارش خود با عنوان «نسل‌کشی به عنوان محو استعماری» بحث می‌کردیم، پرسید: «اعمال کشتار، کشتار جمعی، تحمیل شکنجه روانی و جسمی، ویرانی، ایجاد شرایط زندگی که به مردم غزه اجازه زندگی نمی‌دهد، از تخریب بیمارستان‌ها، آوارگی اجباری جمعی و بی‌خانمانی جمعی، در حالی که مردم روزانه بمباران می‌شدند، و گرسنگی – چگونه می‌توانیم این اعمال را جدا از هم بخوانیم؟»

پهپادهای نظامی‌شده، هلیکوپترهای توپدار، دیوارها و موانع، ایست‌های بازرسی، سیم‌های خاردار، برج‌های دیده‌بانی، بازداشتگاه‌ها، تبعیدها، خشونت و شکنجه، امتناع از صدور ویزا، وجود آپارتایدی که با بی‌هویت بودن همراه است، از دست دادن حقوق فردی و نظارت الکترونیکی، برای مهاجران ناامید در امتداد مرز مکزیک یا تلاش برای ورود به اروپا، به همان اندازه آشناست که برای فلسطینیان.

این چیزی است که در انتظار کسانی است که فرانتس فانون آن‌ها را «مردم نگون‌بخت زمین» می‌نامد.

با کسانی که از ستم‌دیدگان دفاع می‌کنند، مانند آلبانیزی، مانند ستم‌دیدگان رفتار خواهد شد.


کریس هجز روزنامه‌نگار برنده جایزه پولیتزر است که به مدت پانزده سال خبرنگار خارجی نیویورک تایمز بود و در آنجا به عنوان رئیس دفتر خاورمیانه و رئیس دفتر بالکان این روزنامه خدمت کرد. او پیش از این در خارج از کشور برای دالاس مورنینگ نیوز، کریستین ساینس مانیتور و NPR کار می‌کرد. او میزبان برنامه گزارش کریس هجز است.