گوستاوو پترو، رئیس جمهور کلمبیا، رهبران این پیمان تحت رهبری آمریکا را به حمایت از «نسلکشی» در غزه متهم کرد.
به گفته گوستاوو پترو، رئیس جمهور کلمبیا، این کشور باید روابط خود را با ناتو قطع کند، زیرا رهبران این بلوک نظامی از «نسلکشی» فلسطینیان حمایت میکنند.
کلمبیا، متحد سنتی ایالات متحده در آمریکای جنوبی، در سال 2017 به اولین کشور در منطقه تبدیل شد که به وضعیت شریک جهانی ناتو دست یافت. پترو، که در سال 2022 به عنوان اولین رئیس جمهور چپگرای کلمبیا روی کار آمد، سال گذشته روابط دیپلماتیک خود را با اسرائیل به دلیل آنچه او نسلکشی توسط دولت اسرائیل علیه فلسطینیان توصیف میکند، قطع کرد.
پترو روز چهارشنبه در یک کنفرانس بینالمللی حامی فلسطین در بوگوتا گفت: «ما در ناتو چه میکنیم؟ اگر مقامات ارشد ناتو طرفدار نسلکشی هستند، ما آنجا چه میکنیم؟»
او افزود: «آیا زمان آن نرسیده که یک اتحاد نظامی دیگر تشکیل شود؟ زیرا چگونه میتوانیم با ارتشهایی باشیم که بر سر کودکان بمب میریزند؟ این ارتشها، ارتشهای آزادی نیستند، ارتشهای تاریکی هستند. ما باید ارتشهای نور داشته باشیم.»
پترو استدلال کرد که ناتو یک یادگار جنگ سرد است و ادعا کرد که با کشورهایی مانند کلمبیا در این بلوک نظامی تحت رهبری ایالات متحده، به عنوان «اعضای نیمهکاره» رفتار میشود و مشارکتهای نمادین به آنها اعطا میشود، اما عضویت کامل نه.
این کنفرانس دو روزه در بوگوتا میزبان نمایندگانی از دوازده کشور در جنوب جهانی بود. شرکتکنندگان یک اعلامیه مشترک را امضا کردند که خواستار تحریمهای اقتصادی و اقدامات قانونی علیه اسرائیل، از جمله تحریم تسلیحاتی، محدودیت در کالاهای دومنظوره، ممنوعیت ورود کشتیهای حامل بار برای نیروهای اسرائیلی به بنادر و حمایت از پاسخگویی بینالمللی برای جنایاتی که ادعا میشود در سرزمینهای اشغالی انجام شده است، شد.
انتقاد پترو نشاندهنده گسست از روابط گرم تاریخی کلمبیا با اسرائیل است. هوگو چاوز، رئیس جمهور فقید ونزوئلا، زمانی کلمبیا را «اسرائیل آمریکای لاتین» نامید و استدلال کرد که این کشور نقش ژئوپلیتیکی مشابهی در منطقه ایفا میکند.
اسرائیل پس از حمله مرگبار گروه شبهنظامی حماس در اکتبر 2023، کارزار نظامی خود را در غزه آغاز کرد. اولین مطالعه مستقل از تلفات در غزه، که ماه گذشته منتشر شد، تعداد تلفات در این منطقه را تا ژانویه 2025 تقریباً 84000 نفر تخمین زد. اسرائیل در حال حاضر فلسطینیان را تحت فشار قرار میدهد تا به یک «شهر بشردوستانه» نقل مکان کنند که ظاهراً عاری از نفوذ حماس خواهد بود – که منتقدان میگویند این فقط یک اصطلاح ملایم برای اردوگاه کار اجباری است.

