:

دست اروپا در نسل کشی

تاریخ نه تنها جنایات اسرائیل را به خاطر خواهد سپرد، بلکه همدستان آن، از جمله «دموکراسی‌های غربی» را که به این جنایات مشروعیت بخشیدند، نیز فراموش نخواهد کرد.

نوشته: مدئا بنجامین، نویسنده و عضو گروه زنان برای صلح

ترجمه مجله جنوب جهانی

در حالی که دولت آمریکا به اسرائیل چک سفید امضا برای ارتکاب نسل‌کشی داده است، بسیاری از ما امیدوار بودیم که اروپا متفاوت باشد: با وجدان‌تر و متعهدتر به تعهدات حقوق بشری خود. اما اروپا نشان نداد که بهتر است؛ بلکه با توافقات تجاری، جریان مداوم تسلیحات و سرکوب وحشیانه تظاهرکنندگان طرفدار فلسطین در سراسر قاره، همدست بوده است.

در نشست ۱۵ ژوئیه ۲۰۲۵ شورای انجمن اتحادیه اروپا و اسرائیل، وزرای امور خارجه اروپا فرصتی برای اقدام داشتند، اما از اتخاذ اقدامات تنبیهی بر اساس بند حقوق بشر این توافقنامه خودداری کردند.

اروپا به جای اعمال تحریم یا توقف فروش تسلیحات، معافیت‌های مالیاتی، دسترسی ترجیحی به بازار و مشروعیت دیپلماتیک ارائه می‌دهد. و در حالی که مقامات اروپایی این کار را با این ادعا توجیه می‌کنند که اسرائیل موافقت کرده اجازه ورود کمک‌های بشردوستانه بیشتری به غزه را بدهد، اسرائیل همچنان مردم را گرسنه نگه می‌دارد و کودکان معلولی را که خود معلول کرده است، مجبور به انجام قطع عضو بدون بیهوشی می‌کند.

بر اساس قوانین بین‌المللی، از جمله بندهای حقوق بشری خود اتحادیه اروپا، اروپا موظف است توافقات با کشورهایی که مرتکب نقض جدی حقوق بشر می‌شوند را به حالت تعلیق درآورد. با این حال، همچنان از فناوری، تسلیحات و سیستم‌های نظارتی اسرائیل بهره می‌برد که بسیاری از آنها در میدان جنگ بر روی غیرنظامیان فلسطینی آزمایش شده‌اند.

فرانچسکا آلبانیزی، گزارشگر ویژه سازمان ملل، عدم اقدام اروپا را محکوم کرد و آن را نقض وظایف قانونی و اخلاقی خود خواند. او از اتحادیه اروپا خواسته بود توافق تجاری را به حالت تعلیق درآورد. تأثیر تعلیق این توافق بسیار زیاد بود، زیرا اتحادیه اروپا نه تنها شریک تجاری اصلی اسرائیل است، بلکه شریک اصلی سرمایه‌گذاری آن نیز هست و سرمایه‌گذاری آن تقریباً دو برابر سرمایه‌گذاری ایالات متحده است.

آلبانیزی گفت: «این کاملاً منزجرکننده است که رهبران اتحادیه اروپا به جای پایان دادن به نسل‌کشی، به این کشور پاداش مشارکت اقتصادی بیشتر داده‌اند.»

علیرغم وحشت‌ها در غزه، اتحادیه اروپا همچنان شریک تجاری اصلی اسرائیل است و بیش از ۴۶ میلیارد دلار کالا در سال ۲۰۲۴ معامله شده است که تقریباً یک سوم تجارت جهانی اسرائیل را تشکیل می‌دهد.

چندین کشور اتحادیه اروپا از طریق کانال‌های نظامی، اقتصادی و دیپلماتیک روابط ویژه‌ای با اسرائیل دارند. آلمان به عنوان مهم‌ترین شریک برجسته است و بیش از ۳۵۵ میلیون دلار تسلیحات در سال ۲۰۲۳ به اسرائیل عرضه کرده است – از جمله زیردریایی و موتور تانک – و دومین تامین کننده بزرگ تسلیحات اسرائیل در جهان است.

ایتالیا و فرانسه نیز روابط نظامی دیرینه‌ای دارند. ایتالیا سومین صادرکننده بزرگ تسلیحات اتحادیه اروپا به اسرائیل است، در حالی که فرانسه قبل از تعلیق جزئی فروش تسلیحات در پی افزایش فشار عمومی، حدود ۱۸۲ میلیون دلار تجهیزات نظامی در سال ۲۰۲۳ صادر کرد.

فراتر از تسلیحات، هلند بزرگترین سرمایه‌گذار اروپایی در اسرائیل است و مسئول دو سوم سرمایه اتحادیه اروپا است که به صنایع اسرائیلی سرازیر می‌شود. یونان نیز اتحاد استراتژیک خود با اسرائیل را تعمیق بخشیده است، تمرینات نظامی مشترک انجام می‌دهد و همکاری‌های انرژی را ترویج می‌کند. مجارستان به طور مداوم از اسرائیل از نظر دیپلماتیک در داخل اتحادیه اروپا محافظت می‌کند، بیانیه‌های انتقادی را مسدود می‌کند و تهدید می‌کند که از مجامعی که به دنبال پاسخگو کردن اسرائیل هستند، خارج می‌شود. اتریش خود را «شریک استراتژیک» می‌نامد و روابط سیاسی و تجاری نزدیکی با اسرائیل دارد.

علیرغم وحشت‌ها در غزه، اتحادیه اروپا همچنان شریک تجاری اصلی اسرائیل است و بیش از ۴۶ میلیارد دلار کالا در سال ۲۰۲۴ معامله شده است که تقریباً یک سوم تجارت جهانی اسرائیل را تشکیل می‌دهد. در حالی که برخی از کشورها مانند ایرلند، اسپانیا و چندین کشور اسکاندیناوی از تحریم‌ها و پاسخگویی حمایت می‌کنند، اعضای قدرتمند اتحادیه اروپا مانند آلمان، مجارستان و هلند تلاش‌های خود را در روابط با اسرائیل دوچندان می‌کنند.

از سوی دیگر، شهروندان اروپایی به طرق مختلف خلاقانه به پا خاسته‌اند. میلیون‌ها نفر در تظاهرات گسترده به خیابان‌ها آمده‌اند. در بریتانیا، تظاهرات ماهانه جمعیتی بالغ بر ۳۰۰۰۰۰ نفر را به خود جذب کرده است. راهپیمایی‌های «خط قرمز» در لاهه و بروکسل بین ۱۰۰۰۰۰ تا ۱۵۰۰۰۰ نفر را گرد هم آورد که لباس قرمز پوشیده بودند تا نمادی از عبور از یک مانع اخلاقی باشد. تظاهرات عظیمی برلین، برن و پاریس را با ده‌ها هزار نفر پر کرده است که شعارهایی در حمایت از غزه سر می‌دهند و خواستار پایان همکاری نظامی با اسرائیل هستند.

نظرسنجی‌ها در سراسر اروپا نشان دهنده کاهش حمایت از اسرائیل است. اکثریت در آلمان، فرانسه و بریتانیا مخالف حمله آن به غزه هستند و از آتش بس فوری حمایت می‌کنند. در شش کشور کلیدی، تنها بین ۶ تا ۱۶ درصد از اقدامات اسرائیل حمایت می‌کنند. تا ۶۵ درصد از پاسخ دهندگان از تحریم تسلیحاتی و محاکمه رهبران اسرائیلی به اتهام جنایات جنگی حمایت می‌کنند.

اما به جای توجه به این اعتراضات مردمی، بسیاری از دولت‌های اروپایی معترضان را سرکوب کرده‌اند. بریتانیا گروه اقدام مستقیم «اقدام فلسطین» را بر اساس قوانین ضد تروریسم ممنوع کرده و بیش از ۱۰۰ نفر را بازداشت کرده است، از جمله معترضان مسن، صرفاً به دلیل در دست داشتن پلاکاردهایی که روی آنها نوشته شده بود: «من با نسل‌کشی مخالفم. من از اقدام فلسطین حمایت می‌کنم.» فرانسه تظاهرات را ممنوع کرده و پلیس ضد شورش را مستقر کرده است. آلمان پرچم‌های فلسطین را ممنوع کرده، تظاهرات را متفرق کرده و اخراج‌ها را آغاز کرده است. اتریش شعارهایی مانند «از رودخانه تا دریا» را جرم انگاری کرده است. در مجارستان، مقامات اعتراضات همبستگی را با تروریسم برابر دانسته‌اند. در سرتاسر قاره، دولت‌ها به شهروندان خود گوش نمی‌دهند. آنها در تلاشند تا آنها را ساکت کنند.

اروپا یک انتخاب دارد. می‌تواند از خواست شهروندان خود پیروی کند. در نشست تجاری اخیر، می‌توانست موضعی اتخاذ کند. در عوض، سود را بر زندگی فلسطینی‌ها ترجیح می‌دهد.

تاریخ نه تنها جنایات اسرائیل را به یاد خواهد داشت، بلکه جنایات کسانی را نیز که این جنایات را مجاز شمردند، از جمله به اصطلاح «دموکراسی‌های غربی».