«اگر من ۴۱ سال در زندان دوام آوردم، به خاطر مقاومت شما مردم بیرون از زندان بود.» مصاحبه GIA با جورج ابراهیم عبدالله، تازه آزاد شده از زندان
«اگر من ۴۱ سال در زندان دوام آوردم، به خاطر مقاومت شما مردم بیرون از زندان بود.» مصاحبه GIA با جورج ابراهیم عبدالله، تازه آزاد شده از زندان
اگر من ۴۱ سال در زندان دوام آوردم، به خاطر مقاومت شما مردم بیرون از زندان بود؛ مقاومت من بدون مقاومت شما هیچ معنایی نداره. وقتی یه تیکه گوشت یخ میزنه، هیچ تغییری نمیکنه. یه فعال سیاسی یه تیکه گوشت نیست: انعطافپذیره، درست مثل بسیج نیروهای رفقاش بیرون از زندان. هرچی نقش رفقاش تو مبارزه پررنگتر باشه، انعطافپذیریش بیشتر میشه.
من بر دشمن پیروز شدم. وظیفه همهمونه که به مبارزه ادامه بدیم تا اون رو هم به طور کامل شکست بدیم. اسرائیل داره آخرین لحظاتش رو سپری میکنه. من به خاطر بسیج نیروهای شما آزاد شدم: هیچ «تقدیر» از پیش تعیینشدهای وجود نداره، مسئله، مسئله توازن قدرته. با اینکه نگه داشتن یه زندانی سیاسی تو زندان برای امپریالیسم گرونتر از آزاد کردنشه، اما به خاطر جنبش رو به رشد همبستگی، اون رو آزاد میکنه.
خبرنگار المیادین: نظرتون درباره مقاومت در فلسطین، که شما هم بخشی از اون هستید، چیه؟
مقاومت در فلسطین باید ادامه پیدا کنه و تشدید بشه. باید به اندازه استقامت استخوانهای به حرکت درآمده بچهها باشه. بله، ما استخوانهایی رو میبینیم که حرکت میکنن. و میلیونها عرب دارن تماشا میکنن. در چند قدمی الازهر، در مصر… در چند قدمی کعبه محمد بن عبدالله، بچههای فلسطینی دارن از گرسنگی میمیرن. در چند قدمی ۸۰ میلیون مومن به محمد در مصر، بچههای فلسطین دارن از گرسنگی میمیرن. این یه ننگ تاریخی بزرگه که حتی بیشتر از رژیمهاشون، دامنگیر مردم عرب شده. ما رژیمها رو میشناسیم.
چند نفر تو تظاهرات برای غزه شهید شدن؟ هیچکس. اگه دو میلیون مصری به خیابونها بریزن، دیگه نه قتل عامی میشه و نه نسلکشی.
کلید کار دست مردم مصره، بیشتر از هر کس دیگهای.
فعالان دنیا دارن مسئولیتشون رو به دوش میکشن، تا جایی که همه عربها رو شرمنده کردن. وقتی یه دختر بیست ساله، گرتا، از سوئد میاد ساحل غزه، در حالی که ملوانهای مصری فقط نگاه میکنن و از «جایگاه تضمینشدهشون تو بهشت» حرف میزنن… خب، بذارید اون بهشت رو به ما نشون بدن، با حمله به مرزهای غزه!
خبرنگار المیادین: به شهدای مقاومت چی میگید؟
ما در برابر شهدای مقاومت سر تعظیم فرود میاریم، امروز، فردا و همیشه.
اونها پایه و اساس هر تفکر واقعاً آزادیبخش هستن.
خبرنگار تلویزیون لبنان: تو اون دقایق اول تو بیروت، فکر میکردید یه روزی به این سرزمین برگردید؟
البته. میدونستم که به این سرزمین برمیگردم. چون مقاومت اینجا ریشه عمیقی داره؛ نابود نشدنیه.
تا وقتی مقاومت باشه، بازگشت به وطن هم هست، برای من و برای همه زندانیها.
خبرنگار المنار (حزبالله): به کسایی که میگن مقاومت تو لبنان ضعیفه، چی میگید؟
مقاومت ضعیف نیست.
به خاطر وجود شهدایی که بهش نیرو میدن، قویه.
وقتی رهبراش شهید میشن، مقاومت قویه. مقاومت فقط وقتی ضعیفه که رهبراش خائن باشن.
رهبرهای ما شهیدان هستن.
خبرنگار رادیو صدای مردم لبنان: چه پیامی برای همه کسایی که امروز منتظرتون بودن دارید؟
پیام من اینه که بیشتر از همیشه به مقاومت بپیوندیم. امروز بیشتر از همیشه.
وقتی بچههایی رو میبینیم – استخوانهای زنده – که دارن حرکت میکنن، در حالی که میلیونها عرب دارن سکوت میکنن و تماشا میکنن… این یه ننگه.
گرتا، یه دختر بیست ساله، از سوئد میاد غزه. ما چی؟ جوونهای مصری کجان؟
زنهای مصری کجان؟ مردهای مصری کجان؟
ما نمیپرسیم فعالان کجان… بلکه میپرسیم مردم عادی کجان.
ما به یه ذره شرافت نیاز داریم.
تو اروپا، تو پاریس، تو رم، تو میلان، تو اسپانیا، تو ایرلند، مردم دارن حرکت میکنن، جوونها دارن حرکت میکنن.
اما اونایی که تو مصر باید حرکت کنن، کجان؟
۱۰۴ میلیون نفر تو مصر زندگی میکنن. چند نفرشون به خیابونها اومدن؟
فقط یه میلیون نفر تو مرز غزه کافیه تا به نسلکشی پایان بده.
یه میلیون نفر. کافیه.
مجله جنوب جهانی-بررسی مسائل جنوب جهانی – سال بیستم 