قاتلان بالفطره: ۵۶۴,۲۵۸

ال لینسه
روزنامه اکتبر
ترجمه مجله جنوب جهانی

این رقم می‌تواند به هر چیزی اشاره داشته باشد، هرچند عنوان مقاله سرنخ کوچکی به شما می‌دهد. اما آنچه تصور نمی‌کنید این است که این عدد، تعداد کشته‌شدگان سالانه بر اثر تحریم‌های غرب علیه کشورهای مختلف جهان است. این همان چیزی است که «دموکراسی» غربی به ارمغان می‌آورد؛ وقتی به دیگران می‌گوییم چه باید بکنند و آنها نمی‌خواهند. بنابراین، درست مانند دوران برده‌داری، باید کسانی را که از برده‌بودن سر باز می‌زنند، مجازات کرد. اکنون این مجازات بیشتر با تحریم‌ها صورت می‌گیرد تا با چیز دیگری، زیرا تحریم‌ها نامرئی هستند و این بزرگترین برگ برنده سیاسی آنها برای غرب «بسیار دموکراتیک» است. به عنوان مثال، اگر درباره فقر در کوبا صحبت شود و از تحریم‌ها و محاصره آمریکا سخنی به میان نیاید، هیچ چیز قابل درک نخواهد بود. یا اگر از نسل‌کشی در غزه سخن گفته شود و به حمایت بی‌قید و شرط غرب «بسیار دموکراتیک» از عامل این جنایت، یعنی رایش چهارم صهیونیستی که قبلاً به اسرائیل معروف بود، اشاره نشود.

آمار تکان‌دهنده

به اصل مطلب بپردازیم. این رقم را به تازگی لنست، یکی از معتبرترین نشریات پزشکی بین‌المللی، منتشر کرده است. مطالعه مربوطه در اینجا در دسترس است. این مطالعه به بررسی داده‌های مرگ‌ومیر تفکیک‌شده بر اساس گروه سنی در ۱۵۲ کشور و ارتباط بین تحریم‌ها و بدتر شدن شرایط بهداشتی می‌پردازد. نتیجه نباید کسی را جز افراد ساده‌لوح شگفت‌زده کند. زیرا آنچه در این مطالعه آمده، از جمله این است که ۲۵ درصد از کشورهای عضو سازمان ملل متحد مورد تحریم ایالات متحده، اتحادیه اروپا (که همچون زامبی عمل می‌کند) یا خود سازمان ملل قرار گرفته‌اند. این رقم ۵۶۴,۲۵۸ کشته در سال تنها مربوط به تحریم‌های یکجانبه است – که طبق قوانین بین‌المللی غیرقانونی هستند – و توسط ایالات متحده و وابستگان اروپایی‌اش اعمال می‌شوند. با احتساب تحریم‌های «قانونی» که توسط شورای امنیت سازمان ملل اعمال می‌شوند، این رقم به ۷۷۶,۶۱۰ کشته در سال می‌رسد.

بررسی تمایز تحریم‌ها

این مطالعه می‌گوید که «هرچند تأثیرات قابل توجهی در اقدامات یکجانبه غرب مشاهده می‌شود، هیچ مدرک آماری از تأثیرات مشابه در مورد تحریم‌های سازمان ملل وجود ندارد.» این فرض بزرگی است، زیرا در عین حال تأکید می‌شود که «اگرچه هیچ داده‌ای این نوع اقدامات را با مرگ‌ومیر مرتبط نمی‌کند، اما این به معنای عدم تأثیرات منفی آنها نیست» در مورد تحریم‌های سازمان ملل. اگرچه به عنوان یک متخصص در این زمینه، زیرا این تخصص آکادمیک من است، با وجود اینکه موارد فوق قابل بحث هستند، همانطور که در گزارش نیز آمده، می‌توان گفت که «تفاوت طراحی» بین تحریم‌های سازمان ملل و تحریم‌های غربی وجود دارد؛ به این صورت که اولی‌ها از آسیب رسیدن به غیرنظامیان جلوگیری می‌کنند و دومی‌ها آن را تشدید می‌کنند. اما این مانع از وجود مرگ‌ومیر در هر دو مورد نمی‌شود، همانطور که ارقام بالا نشان می‌دهند، هرچند نسبت بین آنها قابل توجه است: ۷۳ درصد از مرگ‌ومیرهای سالانه ناشی از تحریم‌ها به دلیل تحریم‌های یکجانبه غربی است.

قربانیان اصلی و ریاکاری غرب

در سال‌های اخیر، ونزوئلا، سوریه، روسیه، چین، بلاروس، کره شمالی، ایران و سایر کشورها – که غرب بر آنها متمرکز بوده – بیشترین آسیب را دیده‌اند. و سپس، هرچند تکراری باشد، برای ما از «حقوق بشر»، «ارزش‌ها» و «دموکراسی» می‌گویند. اینها همه پروپاگاندای محض هستند، وقتی به ما می‌گویند – و ما باور می‌کنیم (اکنون به داستان بیخوابی‌آور آمدن روس‌ها و لزوم مسلح شدن نگاه کنید) – که «تحریم‌ها مردم را هدف قرار نمی‌دهند، بلکه دولت‌ها را نشانه می‌روند.» درست مانند غزه، ما غربی‌ها قاتلان بالفطره‌ایم. این در ژن‌های ماست. برای مثال، تنها اتحادیه اروپا در حال حاضر ۲۶ کشور را تحریم کرده است. علاوه بر موارد ذکر شده، باید نیکاراگوئه، نیجر، مالی، میانمار، یمن یا صربستان را نیز اضافه کرد، تا سایر کشورها را ذکر نکنم که عمدتاً آفریقایی هستند و به شورش‌های ضد استعماری در آفریقا مربوط می‌شوند.
برای رفع هرگونه ابهام، این صفحه وزارت امور خارجه اسپانیاست که به وضوح این موضوع را بیان می‌کند.
این بدان معناست که غرب، که اتحادیه اروپا (که همچون زامبی عمل می‌کند) و دولت اسپانیا بخشی از آن هستند، درگیر یک جنگ غیرمستقیم است که ما آن را «جنگ هیبریدی» می‌نامیم، علیه ۲۶ کشور. و هیچ یک از این کشورها اقدامی علیه دولت اسپانیا انجام نداده‌اند.

نقض آشکار قوانین بین‌المللی

نه تنها این. هرچقدر هم که وزارت امور خارجه اسپانیا بگوید – که همین را سایر همتایان غربی نیز می‌گویند – طبق قوانین بین‌المللی (که غرب آن را نفی می‌کند و به همین دلیل از «نظم بین‌المللی مبتنی بر قواعد» خود دفاع می‌کند، نظم و قواعد خود)، تحریم‌های یکجانبه مجازات جمعی هستند و بنابراین نقض آشکار ماده ۳۳ کنوانسیون چهارم ژنو محسوب می‌شوند، که طبق آن هیچ کس نباید به خاطر تخلفاتی که شخصاً مرتکب نشده است، مجازات شود. همانطور که منطقی است، با تحریم‌ها نه تنها قوانین بین‌المللی نقض می‌شود، بلکه بخش‌های کلیدی نیز تحت تأثیر قرار می‌گیرند و مانع دسترسی به داروها، مواد غذایی و قطعات سیستم‌های آب و برق و بسیاری دیگر از موارد حیاتی می‌شوند. این، طبق قوانین بین‌المللی، معادل یک جنگ اعلام‌شده است، اگرچه غرب از زبان جدیدی برای صحبت از «جایگزینی برای استفاده از نیروی مسلح» استفاده می‌کند. بنابراین، مقاومت فلسطین، برای مثال در مورد فوری غزه، مشروعیت کامل برای پاسخ به این جنگ را دارد. زیرا این چیزی است که تقریباً ۲۰ سال است در غزه اتفاق افتاده است.

تحریم‌ها، ابزار خاموش کشتار

اگر زحمت بکشید و به این مطالعه نگاهی بیندازید، چیز دیگری را نیز خواهید دید: هرچه تحریم‌ها طولانی‌تر باشند، تعداد مرگ‌ومیر ناشی از آنها بیشتر است. و از این مرگ‌ومیرها، مهمترین بخش مربوط به کودکان زیر ۵ سال است. طبق گزارش، «بیشترین میزان تحریم‌های جهانی در کودکان زیر ۱ سال رخ داده است، و پس از آن گروه سنی ۶۰ تا ۸۰ سال قرار دارند. در مجموع، مرگ‌ومیر کودکان زیر ۵ سال ۵۱ درصد از کل مرگ‌ومیرهای ناشی از تحریم‌ها را در دوره ۱۹۷۰-۲۰۲۱ به خود اختصاص داده است. لازم به ذکر است که بیشتر مرگ‌ومیرها (۷۷ درصد در همین دوره) در گروه‌های سنی ۰ تا ۱۵ سال و ۶۰ تا ۸۰ سال بوده است، که نشان می‌دهد بخش عمده تأثیرات مرگ‌ومیر بر گروه‌هایی وارد می‌شود که به طور سنتی در نیروی کار نیستند.»
تحریم‌ها می‌کشند، در سکوت، بدون غرش جنگ‌ها. غرب در حال به راه انداختن یک جنگ با شدت کم علیه مردمی است که در برابر سلطه رو به زوال آن سرکشی می‌کنند. و ما نیز در این موضوع مسئول هستیم، زیرا همچنان به روان‌پریشان و معتادانی که بر ما حکومت می‌کنند اجازه می‌دهیم به کار خود ادامه دهند.

سقوط اروپا به دست آمریکا

این قاتلان بالفطره، که ما نیز بخشی از آنها هستیم، در برابر ایالات متحده تسلیم شده‌اند. تحقیری که با تعرفه‌ها متحمل شدند، هرچند که بخواهند آن را شیرین جلوه دهند (چگونه می‌توان دریافت که ترامپ در بین یک بازی گلف و یک چرت، با کنتس اتحادیه اروپا ملاقات کرده است؟)، نقش و جایگاه ناچیز وابستگان اروپایی را آشکار می‌کند. اسلحه، نفت، گاز در ازای هیچ. جالب‌تر این است که «توافق» (تسلیم) شامل خروج ۶۰۰ میلیارد یورو از اروپا برای «سرمایه‌گذاری در ایالات متحده» است. اما این نشان‌دهنده ماهیت این آشغال اروپایی است، این که ایالات متحده مستقیماً آنها را مدیریت خواهد کرد. توضیح می‌دهم: ایالات متحده تصمیم می‌گیرد که این مبالغ در کدام بخش‌ها استفاده شوند، نه اتحادیه اروپا که همچون زامبی عمل می‌کند. حتی در این مورد هم خودگردانی وجود ندارد، چه رسد به استقلال.
آیا اکنون متوجه قتل‌های ناشی از تحریم‌ها می‌شوید؟ کاری که اتحادیه اروپا (که همچون زامبی عمل می‌کند) انجام می‌دهد، حمله به مردمان غیرآتلانتیک، به ویژه کشورهای آفریقایی است، تا منابع و سرمایه‌هایی را که با لبخند به ایالات متحده داده می‌شود، بازپس گیرد. این آخرین چاره این موجود بی‌ارزش است، که به بهترین وابسته ایالات متحده تبدیل شده است. هرچه زودتر نابود شود، برای همه بهتر است.
ضمائم

پی‌نوشت ۱: کشتی که قرار بود محاصره غزه را بشکند، در آب‌های بین‌المللی توسط رایش چهارم صهیونیستی متوقف شد. این یک اقدام دیگر دزدی دریایی بین‌المللی است، بدون اینکه غرب طبق معمول هیچ حرفی بزند.
پی‌نوشت ۲: بارها گفته‌ام که در سیاست بین‌الملل تصادفی وجود ندارد، بنابراین در اینجا یک توالی برای تأمل شما آورده‌ام. در سال جاری، به ویژه با ریاست‌جمهوری ترامپ، سه جنگ رخ داده است: هند-پاکستان، اسرائیل و آمریکا-ایران، تایلند-کامبوج. اگر کمی زحمت بکشید و فکر کنید، خواهید دید که پاکستان، ایران و کامبوج سه کشوری هستند که منافع قوی چین در آنها وجود دارد. خب، به «تصادف» این سه جنگ همیشه همزمان با مذاکرات بین ایالات متحده و چین بر سر تعرفه‌ها آغاز شده‌اند.
در حالی که چین با ایالات متحده مقابله می‌کند، بقیه کشورها سر خم می‌کنند (با ویتنام به عنوان بزرگترین نمونه پس از اروپا). و با توجه به آنچه دیده شده، یک جنگ کوچک جدید اگر دور جدید مذاکرات، که قرار است این هفته آغاز شود، به نتیجه نرسد، بعید نیست.
ال لینسه
​