کرانه باختری در آستانه انفجار: سناریوی الحاق اسرائیل و بحران قریب‌الوقوع 

نوشته رمزی بارود

فلسطین کرونیکل

ترجمه مجله جنوب جهانی

کسانی در غرب که موعظه‌های توخالی برای آرامش و کاهش تنش سر می‌دهند، باید درک کنند که منطقه با سرعت به سمت پرتگاه پیش می‌رود.

اسرائیل با دقت در حال پیروی از یک الگوی مدون برای تحریک ناآرامی در کرانه باختری اشغالی است. آخرین تحریکات از این دست، سلب اختیارات اداری شهرداری الخلیل (تحت مدیریت فلسطینیان) بر مسجد ابراهیمی بود. بدتر از آن، به گزارش اسرائیل هیوم، این اختیارات به شورای مذهبی شهرک یهودی‌نشین کریات اربع، یک نهاد شهرک‌نشین افراطی، واگذار شده است.

اگرچه همه شهرک‌نشینان یهودی در فلسطین اشغالی را می‌توان به عنوان افراطی توصیف کرد، اما حدود ۷۵۰۰ ساکن کریات اربع، دسته خطرناک‌تری را نمایندگی می‌کنند. این شهرک که در سال ۱۹۷۲ تأسیس شد، به عنوان یک پایگاه استراتژیک برای توجیه اعمال کنترل نظامی سختگیرانه‌تر بر الخلیل نسبت به تقریباً هر بخش دیگری از کرانه باختری عمل می‌کند.

کریات اربع به طور بدنامی با باروخ گلدشتاین، شهرک‌نشین آمریکایی-اسرائیلی، مرتبط است که در فوریه ۱۹۹۴، حمله‌ای وحشتناک را آغاز کرد. او به نمازگزاران مسلمانی که برای نماز صبح در مسجد ابراهیمی زانو زده بودند، آتش گشود و ۲۹ نفر را بی‌رحمانه به قتل رساند. این حمام خون به سرعت با حمله دیگری دنبال شد، جایی که ارتش اسرائیل معترضان فلسطینی را در الخلیل و سراسر کرانه باختری به طرز وحشیانه‌ای سرکوب کرد و ۲۵ فلسطینی دیگر را به قتل رساند.

با این حال، کمیسیون شامگار اسرائیل، که مأمور تحقیق در مورد این کشتار بود، در سال ۱۹۹۴ حکم داد که مسجد فلسطینی، مکانی با اهمیت مذهبی ویژه، باید به طرز ناعادلانه‌ای تقسیم شود: ۶۳ درصد به نمازگزاران یهودی و تنها ۳۷ درصد به مسلمانان فلسطینی اختصاص یابد.

از زمان آن تصمیم فاجعه‌بار، محدودیت‌های ظالمانه‌ای به طور سیستماتیک اعمال شده است. این محدودیت‌ها شامل نظارت گسترده و در مواردی، تعطیلی‌های غیرقابل توجیه و طولانی‌مدت این مکان، صرفاً برای استفاده انحصاری شهرک‌نشینان است.

آخرین تصمیم، که توسط اسرائیل هیوم به عنوان «تاریخی و بی‌سابقه» توصیف شده است، عمیقاً خطرناک است. این تصمیم سرنوشت این مسجد تاریخی فلسطینی را مستقیماً در دستان کسانی قرار می‌دهد که به طور متعصبانه‌ای مشتاق به دست آوردن کل این مکان مقدس هستند.

اما مسجد ابراهیمی صرفاً یک نمونه کوچک از اتفاقی بسیار شوم‌تر است که در سراسر کرانه باختری در حال وقوع است. اسرائیل از جنگ خود در غزه برای تشدید چشمگیر خشونت، انجام دستگیری‌های گسترده، مصادره زمین‌های وسیع، تخریب سیستماتیک مزارع و باغ‌های فلسطینی و گسترش تهاجمی شهرک‌های غیرقانونی خود استفاده کرده است.

اگرچه کرانه باختری، که پیش از این عمدتاً تحت فشار مشترک نظامی اسرائیل و سرکوب‌های تشکیلات خودگردان فلسطین آرام بود، طرف مستقیمی در حمله ۷ اکتبر ۲۰۲۳ و نسل‌کشی مداوم اسرائیل در غزه نبود، اما به طور غیرقابل توضیحی به یک کانون اصلی برای اقدامات نظامی اسرائیل تبدیل شده است.

در سال اول جنگ، بیش از ۱۰۴۰۰ فلسطینی در سرکوب‌های ارتش اسرائیل بازداشت شدند و هزاران نفر بدون اتهام نگهداری شدند. علاوه بر این، صدها فلسطینی به اجبار پاکسازی قومی شده‌اند، عمدتاً از شمال کرانه باختری، جایی که کل اردوگاه‌های آوارگان و شهرها به طور سیستماتیک در کارزارهای نظامی طولانی‌مدت اسرائیل ویران شده‌اند.

هدف کلی اسرائیل همچنان خفه کردن کرانه باختری است. این امر با قطع ارتباط جوامع با استفاده از ایست بازرسی‌های نظامی همه‌جا حاضر، اعمال تعطیلی کامل مناطق وسیع و تعلیق ظالمانه مجوزهای کار برای کارگران فلسطینی، که تقریباً به طور کامل برای بقا به بازار کار اسرائیل وابسته هستند، محقق می‌شود.

این طرح موذیانه همچنین به طور صریح تمام اماکن مقدس فلسطینی، از جمله حرم شریف مسجدالاقصی در قدس شرقی اشغالی و مسجد ابراهیمی را هدف قرار داده است. حتی زمانی که این زیارتگاه‌ها اسماً قابل دسترسی بودند، محدودیت‌های سنی و ایست بازرسی‌های نظامی خفه‌کننده، زیارت را برای فلسطینیان دشوار، و گاهی کاملاً غیرممکن می‌سازد.

در اوت ۲۰۲۴، نخست‌وزیر بنیامین نتانیاهو ادعا کرد که کارزار خشونت‌آمیز بی‌امان او علیه کرانه باختری بخشی از مقابله با «محور ترور گسترده‌تر ایران» است. عملاً، این اظهارات به عنوان چراغ سبز برای ارتش اسرائیل عمل کرد تا با کرانه باختری به عنوان امتدادی از نسل‌کشی مداوم اسرائیل در غزه رفتار کند. تا اواسط ژوئیه ۲۰۲۵، بیش از ۹۰۰ فلسطینی توسط ارتش اسرائیل در کرانه باختری کشته شده بودند، در حالی که حداقل ۱۵ نفر توسط شهرک‌نشینان به قتل رسیده بودند.

همزمان با اینکه فلسطینیان بیشتر به سمت دیوار رانده می‌شدند، بدون هیچ استراتژی متمرکز از سوی رهبری خود برای مقاومت معنادار، اسرائیل به طور تصاعدی ساخت و ساز شهرک‌های غیرقانونی خود و قانونی‌سازی بی‌شرمانه بسیاری از پاسگاه‌ها را افزایش داد، که بسیاری از آنها حتی بر اساس استانداردهای دولت اسرائیل نیز به طور غیرقانونی ساخته شده بودند.

اقدامات اسرائیل در کرانه باختری انحرافی ناگهانی نبود، بلکه مطابق با یک طرح موذیانه و دیرینه بود. این شامل طرحی است که توسط کنست اسرائیل در سال ۲۰۲۰ تثبیت شد و به اسرائیل اجازه داد تا کرانه باختری را رسماً ضمیمه کند. هدف نهایی اسرائیل همواره این بوده است که اکثریت فلسطینیان را در محوطه‌هایی شبیه بانتوستان محدود کند، در حالی که کنترل کامل بر اکثریت قریب به اتفاق منطقه را اعمال می‌کند.

در اوت ۲۰۲۳، ایتامار بن گویر، وزیر امنیت ملی افراطی، این چشم‌انداز شوم را بیان کرد: «حق من، حق همسر و فرزندانم برای رفت و آمد در یهودیه و سامره (کرانه باختری اشغالی) مهم‌تر از آزادی رفت و آمد برای اعراب است.»

اقدامات اجباری بیشتری به سرعت انجام شد، از جمله قوانین کنست برای کاهش چشمگیر عملیات آنروا و قوانین بیشتر برای تثبیت الحاق بالفعل. در ماه مه گذشته، اسموتریچ با جسارت ۲۲ شهرک دیگر را اعلام کرد. در ۲ ژوئیه، ۱۴ وزیر اسرائیلی به طور علنی از نتانیاهو خواستند تا فوراً کرانه باختری را ضمیمه کند.

در واقع، هر اقدامی که اسرائیل انجام داده است، به ویژه از زمان آغاز نسل‌کشی ویرانگر خود در غزه، با دقت محاسبه شده است تا به الحاق غیرقابل برگشت کرانه باختری منجر شود – روندی که به طور اجتناب‌ناپذیری با اعلام بومیان به عنوان افراد نامطلوب در سرزمین خودشان دنبال خواهد شد.

این سطح از فشار و ظلم سیستماتیک در نهایت منجر به یک انفجار مردمی خواهد شد. اگرچه با وحشیگری ارتش اسرائیل، وحشت شهرک‌نشینان مسلح و اقدامات سرکوبگرانه تشکیلات خودگردان فلسطین سرکوب شده است، اما نقطه شکست به سرعت نزدیک می‌شود.

کسانی در غرب که موعظه‌های توخالی برای آرامش و کاهش تنش سر می‌دهند، باید درک کنند که منطقه با سرعت به سمت پرتگاه پیش می‌رود. نه تعارفات دیپلماتیک و نه بیانیه‌های مطبوعاتی بی‌روح برای جلوگیری از این فاجعه کافی نخواهد بود. به آنها توصیه می‌شود که قاطعانه علیه سیاست‌های مخرب اسرائیل اقدام کنند و باید فوراً اقدام کنند.

رمزی بارود روزنامه‌نگار و سردبیر فلسطین کرونیکل است. او نویسنده شش کتاب است. آخرین کتاب او که به طور مشترک با ایلان پاپه ویرایش شده است، «چشم انداز ما برای آزادی: رهبران و روشنفکران متعهد فلسطینی سخن می‌گویند» است. دکتر بارود پژوهشگر ارشد غیر مقیم در مرکز اسلام و امور جهانی (CIGA) است. وب سایت او http://www.ramzybaroud.net است.​