سکوت، حافظ نسل‌کشی است – رامون پدرگال

ترجمه مجله جنوب جهانی

گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد در امور سرزمین‌های فلسطینی، خانم ف. آلبانیزی، تاکنون سه گزارش منتشر کرده است که آخرین آن‌ها مربوط به ۳۰ ژوئن سال جاری میلادی است. این گزارش با عنوان «از اقتصاد اشغال تا اقتصاد نسل‌کشی» به بررسی چگونگی همکاری بانک‌ها و صندوق‌های سرمایه‌گذاری با استقرار استعماری می‌پردازد. رژیم‌های اتحادیه اروپا، بریتانیا و ایالات متحده آمریکا این استقرار را «دولت» می‌نامند، در حالی که این یک سکونت‌گاه استعماری است که هنوز تشکیل نشده، مرز ندارد، قانون اساسی ندارد، قوانین عضویت در سازمان ملل متحد را نقض می‌کند و توسط سازمان‌های بین‌المللی به عنوان عنصری مغایر با حقوق و معاهدات بین‌المللی، از جمله معاهده مربوط به نظارت بر تسلیحات اتمی، شناخته شده است. به این مجموعه باید افزود که این یک آفرینش استعماریِ تئوکراتیک از سوی اروپایی است که به خود می‌بالد که از اعتقادات مذهبی دست کشیده است؛ همان موضوعی که به آن اجازه می‌داد تا مردمان مستعمره را «غیرمتمدن» و «خرافاتی» اعلام کند و ادعا کند که «عقلانیت» و «تمدن» را برای آن‌ها به ارمغان می‌آورد. همان‌طور که می‌بینید، سخنان نخبگان اروپایی، اشراف و بورژوازی، با اقدامات استعماری آن‌ها همراه بود.
اما با ایجاد مستعمره‌ای که به آن‌ها اجازه می‌داد جنگ طولانی‌مدت خود را برای بازپس‌گیری خاورمیانه ادامه دهند، آن‌ها این کار را با گنجاندن یک تاریخ اسطوره‌ای انجام دادند که منجر به شکل‌گیری جنایتکارانه‌ترین مستعمرهٔ تئولوژیک برای نسل‌های قرن بیستم و بیست و یکم شد. آن‌ها همان عناصری را به کار بردند که در ایجاد مستعمرات دیگر خود استفاده کرده بودند، اگرچه امروزه، به دلیل تبادل بین قاتلان، امپراتوری ایالات متحده به عنوان بزرگ‌ترین حامی این هیولا شناخته می‌شود و اروپا، بریتانیا و ایالات متحده در جنایت آپارتاید، نژادپرستی، پاکسازی قومی و نسل‌کشی شریک هستند. در اینجا می‌توانید ببینید که چگونه رهبران صهیونازی توسط دادگاه بین‌المللی کیفری به عنوان جنایتکاران نسل‌کشی معرفی شده‌اند، اما هیچ‌یک از رژیم‌های مذکور حاضر نشده‌اند رهبران آن‌ها را بازداشت و برای اجرای حکم دادگاه بین‌المللی کیفری به دادگاه بکشانند. سکوت، حافظ نسل‌کشی است.

در راستای هدفِ انجام ندادن هیچ کاری برای مردم فلسطین و سرکوب آن‌ها تا نابودی کامل، برخی از این افراد تلاش می‌کنند تا توجه را از جنایتی که ترویج می‌کنند، با گفتن اینکه قصد دارند «دولت فلسطین را به رسمیت بشناسند»، منحرف کنند. این تمسخر نمی‌تواند از این هم گزنده‌تر باشد. از سال ۱۹۴۷، فلسطین شاهد عدم تحقق وعده سازمان ملل متحد برای به رسمیت شناختن دولت فلسطین بوده است و ما دوباره به همان گفته برمی‌گردیم: سکوت، حافظ نسل‌کشی است. استعمارگران-امپریالیست‌ها یک دولت متناسب با منافع خود می‌خواهند؛ بومیان فلسطینی در اردوگاه‌های کار اجباری، جزایر کوچک بدون ارتباط با یکدیگر، خلع سلاح شده، وابسته و با حاکمان دست‌نشاندهٔ همکار. البته این در صورتی است که آن‌ها جمعیت را به دنیای خارج تبعید نکرده باشند. در اینجا می‌توانید همچنان ببینید که آنچه گفته می‌شود، انجام می‌شود.

اما بیایید به این اواخر بپردازیم: دفتر کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد اعلام کرده است که از ۲۷ مه، ۱۳۸۳ فلسطینی توسط نیروهای اشغالگر صهیونیت نازی ها به قتل رسیده‌اند و این افراد در حالی به قتل رسیدند که منتظر دریافت کمک‌های غذایی یا آب بودند. بین ۳۰ تا ۳۱ ژوئیه، ۱۰۵ فلسطینی کشته و ۶۸۰ نفر در شمال غزه، جنوب خان‌یونس و مقابل شرکت صهیونیستی-آمریکایی FHG که آنروا را حذف کرده‌اند، زخمی شدند.

در حالی که ارتش استعماری از کنترل‌های توزیع حداقلی مواد غذایی به عنوان تله‌های مرگ استفاده می‌کند، رسانه‌های طرفدار صهیونیسم سکوت می‌کنند. می‌بینید؟ در اینجا گفتهٔ قبلی (سکوت، حافظ نسل‌کشی است) برعکس شده است؛ اینجا «سکوت، حافظ عمل است».

دیده‌بان حقوق بشر بیانیه‌ای صادر کرده است که در آن آمده است: بین ۲۷ مه و ۳۱ ژوئیه، ۸۵۹ فلسطینی توسط ارتش اشغالگر غزه در حالی که منتظر دریافت غذا در مراکز توزیع تحت کنترل صهیونیست‌ها بودند، به قتل رسیدند.

جمعیت غزه، به ویژه کودکان، به دلیل کمبود مواد غذایی، دچار اختلالات جسمی و روانی هستند که تا آخر عمر با آن‌ها همراه خواهد بود. تخریب، چالشی خواهد بود که نسل‌ها باید بر آن غلبه کنند. مایکل فخری، گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد در مورد حق غذا، اعلام کرده است که «سازمان ملل متحد و سایر سازمان‌ها می‌توانند با کمک به غزه بروند. از آنجایی که شورای امنیت توسط وتوی ایالات متحده مسدود شده است، این امر به مجمع عمومی سازمان ملل متحد این اختیار را می‌دهد تا از نیروهای حافظ صلح بخواهد که کاروان‌های بشردوستانه را همراهی کنند. هدف، جلوگیری از قحطی و نسل‌کشی است.»

شما چه فکر می‌کنید؟ به نظر شما این حرف‌ها پوچ و غیرجدی نیست؟ به نظر نمی‌رسد که این آقا متوجه باشد، او می‌گوید «جلوگیری از قحطی». دیگر حرفی نیست. سکوت، حافظ نسل‌کشی است.

​