آرنولد آگوست
منتشر شده در المیادین انگلیسی
ترجمه مجله جنوب جهانی

پس از ۴۱ سال حبس، ژرژ عبدالله از همه ما می‌خواهد: برخیزید، محاصره را بشکنید و برای آزادی فلسطین متحد شوید.

ژرژ ابراهیم عبدالله: غرش حقیقت از زبان شیر لبنان برای رد این تمایل دوسویه، باید به ژرژ و چهل و یک سال زندانش احترام گذاشت

ژرژ ابراهیم عبدالله پس از چهل و یک سال حبس ظالمانه و ناعادلانه در زندان‌های فرانسه، با تمام قوا به میدان بازگشت. او در مبارزه همیشگی خود برای آزادی فلسطین، جهان عرب و خاورمیانه، لحظه‌ای درنگ نکرد. او بلافاصله پس از ورود پیروزمندانه‌اش به فرودگاه بیروت، آنچه را که بسیاری از ما به آن فکر می‌کردیم یا حتی با صدای بلند می‌گفتیم، اعلام کرد:
«ما می‌دانیم این رژیم‌های [عربی] چگونه‌اند. اما چند عرب در تلاش برای ورود به غزه شهید شدند؟ هیچ‌کس. اگر ۲ میلیون مصری به خیابان‌ها بیایند، نسل‌کشی پایان می‌یابد. مسئله بیش از هر قوم دیگری، به مصری‌ها بستگی دارد.» وی افزود: «اگر فقط یک میلیون مصری در رفح موضع بگیرند، نسل‌کشی ادامه نخواهد یافت.» او با تأکید بر اینکه مرزهایی که زندگی را خفه می‌کنند باید با اراده مردم پاره شوند، ادامه داد: «به خیابان‌ها بیایید.» او با خطاب مستقیم به مصری‌ها و سایر اعراب، در مورد مسئله فلسطین، آنها را به چالش کشید: «سکوت شما سلاح آنهاست. قیام شما، خط نجات آنها.»

ژرژ عبدالله در حالی که طولانی‌ترین دوره زندان را در تاریخ اروپا سپری می‌کرد، به یک افسانه تبدیل شد. با این حال، حتی اگر این قصد او نبود، در فرودگاه بیروت، این افسانه با گفتن حقیقت، به سطح بالاتری از یک شخصیت اسطوره‌ای، یک انسان بزرگ‌تر از زندگی واقعی، ارتقا یافت. یک افسانه تنها زمانی افسانه است که قصد تبدیل شدن به آن وجود نداشته باشد، بلکه با فروتنی در خدمت هدف باشد.

ژرژ عبدالله کیست؟ او یک مبارز مسیحی لبنانی و رهبر بنیانگذار شاخه‌های مسلح انقلابی لبنانی مارکسیست-لنینیست (LARF) بود. عبدالله که در اصل یک مبارز مسیحی بود که برای یک آرمان عمدتاً مسلمان می‌جنگید، دسته‌بندی‌های فرقه‌ای را به چالش می‌کشد. وفاء ابراهیم، مدیر المیادین اسپانیولی، در ادامه به بررسی زندگی او می‌پردازد:

در اوج جوانی، در اوج مبارزه با «اسرائیل» در دهه ۱۹۸۰، ژرژ LARF را تأسیس کرد. این گروه‌ها مسئولیت عملیاتی علیه وابسته نظامی ایالات متحده در پاریس، چارلز ری، و علیه عامل اسرائیلی، یعقوب بار سیمانوف را بر عهده گرفتند. با این حال، دخالت مستقیم ژرژ عبدالله در این عملیات هرگز ثابت نشده است، علیرغم این واقعیت که اولین وکیلی که از سوی دادگاه برای دفاع از او منصوب شد، با اطلاعات فرانسه ارتباط داشت. این به تنهایی برای از بین بردن دادگاه از همان ابتدا کافی بود. ژرژ تمام دوران محکومیت خود را در سال ۱۹۹۹ گذراند و از آن زمان، به دستور ایالات متحده و «اسرائیل»، دولت فرانسه او را به عنوان گروگان، خارج از قانون زندانی کرده است. در طول ۲۵ سال، یازده درخواست برای آزادی او ارائه شده است. وفاء ابراهیم نوشت، آزادی ژرژ عبدالله محدود به سخنرانی و تکان دادن پرچم‌ها نخواهد بود. ما سپس او را به موزه مبارزان کهنه کار می‌بریم و تمام می‌شود. ابراهیم در پایان می‌نویسد: «نه، هزار بار نه. شما اشتباه می‌کنید. زیرا در این لحظه چالش‌برانگیز در تاریخ ما، ژرژ عبدالله خواهد آمد تا به ما کمک کند معنای مقاومت را دوباره اختراع کنیم… این یک روز تاریخی از شادی و غرور امیدوارکننده برای انقلابیون لبنانی است… شاید ۲۵ ژوئیه ۲۰۲۵، آغاز شمارش معکوس برای توقف افسردگی و شکست‌گرایی برخی و بازگرداندن شادی و پیروزی به مردم لبنان، به غزه استوار و مردم قهرمانش باشد.» وی در فرودگاه شجاعانه مردم لبنان را مورد خطاب قرار داد و از آنها خواست تا متحد شوند و در برابر آنچه او تهدید جهانی صهیونیستی خواند، بایستند.

پیروزی‌های متعدد آزادی ژرژ عبدالله

بیانیه ژرژ عبدالله در زمانی بیان می‌شود که یمن در حال تأیید مجدد موضع خود است. مهدی المشاط، رئیس شورای عالی سیاسی یمن، اخیراً اعلام کرده است که این کشور آماده است تا «در خط مقدم» هرگونه اقدام جمعی که توسط منطقه علیه جنایات اسرائیل و قدرت‌هایی که از آنها حمایت می‌کنند، انجام شود. «اگر نمی‌توانید اقدام کنید، بگذارید مردم اقدام کنند. و اگر مردم اقدام نکنند، عواقب سکوت و انفعال به هر ملتی از این امت [جامعه جهانی مسلمانان] خواهد رسید.» در ۲۴ ژوئیه، سید عبدالملک الحوثی، رهبر جنبش انصارالله یمن، تجدید فراخوان خود را به دولت‌های کشورهایی که از نظر جغرافیایی بین یمن و فلسطین قرار دارند، تکرار کرد تا «گذرگاه‌هایی را برای مردم ما باز کنند» تا یمنی‌هایی که صدها هزار نفر بسیج می‌شوند، بتوانند در حمایت از غزه راهپیمایی کنند. بقای خود فلسطین به نقطه بی‌بازگشت رسیده است.

این افسانه زنده ژرژ به ما در غرب چه می‌گوید؟ جنبش حامی فلسطین باید آشکارا و بدون عذرخواهی، حمایت خود را از مقاومت بیش از هر زمان دیگری افزایش دهد. بهانه برخی برای امتناع از این کار چه بود؟ محور مقاومت با تصورات از پیش تعیین شده رمانتیک غربی از یک مبارزه «خالص» برای آزادی ملی مطابقت ندارد، زیرا، از جمله، با دین «آلوده» شده است، آن هم اسلام. با این حال، ژرژ اصالتاً مسیحی است. علاوه بر این، او یک انقلابی است که از سنت‌های مارکسیستی «غربی» بهره می‌برد.

علاوه بر این، این ریشه‌ها از مذاهب و ایدئولوژی‌ها فراتر می‌روند تا همه چیزهایی را که مقاومت برای پیروزی بر بلای صهیونیستی تحت حمایت ایالات متحده نیاز دارد، در بر گیرند. ریشه‌های ناهمگن درخت زیتون، رشته‌های مختلف فکری، مذهبی و عملی را در بر می‌گیرد. با این حال، این ریشه‌ها در زیر خاک با یکدیگر در هم تنیده می‌شوند تا یک درخت واحد را تشکیل دهند. هنوز راضی نیستید؟ هنگامی که حماس خبر شهادت رهبر خود، یحیی سنوار را اعلام کرد، بسیاری از فلسطینی‌ها موقعیت نمادین او روی صندلی راحتی را لحظه چه گوارا برای فلسطین دانستند. سید حسن نصرالله لبنانی نیز مورد دیگری است، همانطور که تیم اندرسون اشاره می‌کند. او شبکه‌ای از مقاومت ایجاد کرد که اکثریت مردم لبنان را در بر گرفت و به عنوان نقطه مرجع برای اتحاد منطقه‌ای مردم مستقل عمل کرد. این اتحاد از فرقه‌ها و مذاهب عبور کرد.

جمهوری اسلامی ایران نمونه قابل توجه دیگری است. با این حال، گزارش‌های غربی‌هایی که اخیراً از ایران بازدید کرده‌اند، به این نتیجه می‌رسند که این کشور شاید سوءتفاهم‌برانگیزترین کشور جهان باشد.

جنبش حامی فلسطین در آمریکای شمالی و اروپا بیش از هر زمان دیگری نمی‌تواند از حمایت آشکار از مقاومت با بالا بردن مفتخرانه بنرهای آن و ابراز حمایت از گروه اقدام فلسطین، که در بریتانیا ممنوع شده است، خودداری کند. هیچ دلیلی برای خودداری از این کار وجود ندارد. وقتی در یک نفس هم از آزادی زندانیان فلسطینی و «گروگان‌ها» حمایت می‌شود و هم با «خشونت» ۷ اکتبر و صهیونیستی مخالفت می‌شود، چگونه می‌توان روایت را به نفع آزادی فلسطین شکل داد؟ امپراتوری به هر شکافی در حکایت هژمونیک به عنوان نشانه ضعف می‌چسبد و آنها را تشویق می‌کند تا به همان روایت ادامه دهند. آیا می‌توان آنقدر ساده‌لوح بود که فکر کرد حتی وقتی برخی از فعالان حامی فلسطین دروغ‌هایی را که توسط نسخه محافل حاکم در مورد ۷ اکتبر منتشر می‌شود، می‌پذیرند، رسانه‌های شرکتی و دولت‌های غربی این را به عنوان توجیهی برای آرمان خود نمی‌بینند؟ اردوگاه خود را انتخاب کنید. افسانه ژرژ ابراهیم عبدالله نشان می‌دهد که دلیلی برای بی‌طرف بودن وجود ندارد. این رویکرد بزدلانه اغلب در پشت ترس از حساسیت غربی نسبت به منتقدان صهیونیسم، از یک سو، و از سوی دیگر، عقب‌نشینی از اندیشه تجاوز به مرزهای دروغین تحمیل شده غربی از آنچه انقلابی بودن به معنای آن است، پنهان می‌شود.

برای رد این تمایل دوسویه، باید به ژرژ و چهل و یک سال زندانش احترام گذاشت.